Tibetan
གས་པའི་བདུད་བཅོམ་སྟེ། །སྟོང་གསུམ་མི་བརྗེད་ཞིང་གི་དཔལ་གྱུར་བ། །ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གི་མཁྱེན་པ་མཁའ་ལྟར་ཕ་མཐའ་ཡས། །ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཉི་ལྟར་རབ་གསལ་བ། །རྣམ་དག་འཕྲིན་ལས་གངས་ཅན་དཔལ་དུ་གྱུར། །པཎ་ཆེན་ས་སྐྱ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་འཕྲིན་ལས་གཅིག་བསྡུས་ཏེ། །སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་ཐུབ་པའི་རིང་ལུགས་འཛིན། །གངས་ཅན་ངུར་སྨིག་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་རྗེ། །པཎ་ཆེན་མ་ཏིའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེས་པ། སྤྱིར་ཆོས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ལུང་གི་ཆོས་དང་། ས་བཅུ་ལམ་ལྔ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་དག་འཁོར་ལོར་འཇོག་པ་ནི། ཐོག་མར་ཐུབ་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ལུང་གི་ཆོས་བསྟན། དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས། མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་གཞན་ལ་རང་གི་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལུང་གི་ཆོས་བསྟན་པས་སླར་ཡང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་གཉིས། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་རིམ་བཞིན་འཕོ་བའི་ཆ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་འཇོག་པ་ལགས། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་དུ་འཕོ་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་བསླབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཞེས་པ་ནི། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་བསླབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ལ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུད་ལ་ལྡན་ཡང་རེ་ཤིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་མི་སློབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལུགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཞེས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་བྱུང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། ཇི་སྲིད་མྱ་ངན་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་གང་ཡང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡོད་པ་ལགས། ཐེག་ཆེན་ལུགས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དམ་མེད་ཞེས་པ་ནི། སྔ་རབས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ཅི་རིགས་པར་བཞེད་ཅིང་དིང་སང་གི་མཁས་པ་དག་ཞལ་མཐུན་པར་ཡོད་པར་བཞེད་ནའང་། ཁོ་བོ་འཐད་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཟིན་པས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་སེམས་སྐྱེད་མེད་ལ
Chinese
摧伏魔众已逝者，三千世界成庄严，顶礼释迦牟尼王。 您的智慧如虚空，无边无际不可量， 您的慈悲如日光，普照一切极明亮， 清净事业如雪山，成为雪域之荣耀， 顶礼萨迦班智达。 汇集三世诸佛业，浊世秉持能仁教， 雪域僧众之导师，顶礼班禅玛တိ足。 何为法轮之体性？ 广义而言，法即十二部经，以三藏所摄之教法，以及十地五道之证法二者。 将其安立为法轮者， 初，世尊为所化众宣说教法， 彼等如法修持，于相续中生起见道等证法。 彼等亦复为其他所化众，宣说与自身证悟相符之教法， 从而再次于相续中生起证法等， 如是直至佛陀教法住世期间，教证二法，于所化众相续中次第转变，故安立为法轮。 譬如转轮圣王之宝轮，辗转于他方国土，即是如此。 何为菩萨发心与学处之差别？ 入行发心与学处无有差别， 愿心发心则有差别。 虽相续中具有愿心发心，然或有暂不修学菩提学处者故。 声闻律藏中，世尊是否具有别解脱戒？ 声闻众认为，世尊乃由自然智而圆满，获得别解脱戒。 故直至未入涅槃之间，未曾出现任何舍戒之因，故定然具有戒律。 大乘律藏中，世尊是否具有菩提心？ 昔日之智者见解各异， 如今之智者则一致认为具有。 然我不以为然， 因已证得菩提，故无欲得之心，故无愿心发心。
English
Having subdued the hosts of demons, becoming the glory of the three thousand worlds, I prostrate to that Shakya King. Whose wisdom is like the sky, boundless and limitless, Whose compassion is like the sun, shining brightly, Whose pure activity is like the snow mountain, becoming the glory of the snowy land, I prostrate to the great Sakya Paṇḍita. Unifying the activities of the Buddhas of the three times, holding the teachings of the Sage in this degenerate age, Master of all who hold the saffron robes of the snowy land, I prostrate to the feet of Paṇchen Mati. What is the nature of the Wheel of Dharma? Generally, Dharma is the twelve branches of scripture, the Dharma of teaching gathered by the three baskets, and the Dharma of realization of the ten grounds and five paths. The reason for placing them as a wheel is: Initially, the Sage taught the Dharma of teaching to the disciples to be tamed. By practicing them properly, the Dharma of realization, such as the path of seeing, arises in their minds. Those also teach the Dharma of teaching to other disciples to be tamed in accordance with their own realization, so that the Dharma of realization arises again in their minds, and so on. As long as the Buddha's teachings remain, the two Dharmas of teaching and realization gradually transform in the minds of the disciples to be tamed, so it is placed as the Wheel of Dharma. For example, it is like the precious wheel of the Wheel-Turning King, which transforms to other countries. What is the difference between the Bodhisattva's mind of enlightenment and the precepts? There is no difference between the entering mind of enlightenment and the precepts, but there is a difference with the wishing mind of enlightenment. Although one has the wishing mind of enlightenment in their mind, there are those who do not study the precepts of enlightenment for a while. According to the Hearer's Vinaya, does the Bhagavan have the vows of individual liberation or not? The Hearers believe that the Bhagavan became fully ordained by self-arising and obtained the vows of individual liberation. Therefore, as long as he has not passed into Nirvana, there has been no cause for abandoning the vows, so he certainly has the vows. According to the Mahayana Vinaya, does the Bhagavan have the mind of enlightenment or not? The scholars of the past held various views, and the scholars of today unanimously believe that he has it. However, I do not agree with this, because since he has already attained enlightenment, he has no desire to attain it, so he has no wishing mind of enlightenment.
Tibetan
། བསླབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་སེམས་སྐྱེད་ཀྱང་མེད་དོ། །འཁོར་བ་སྤྱི་ཙམ་ལ་མཐའ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ནམ་མཁའི་ཁམས་མཚུངས་པར་གསུངས་པས། འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཐའ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མཐའ་མེད་པར་འདོད་པ་ལགས། སྡིག་པ་དང་ལྟུང་བ་ངོ་བོ་གཅིག་གམ་མི་ཅིག་ཞེས་པ་ནི། སྡིག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་ཡིན་ལ། ལྟུང་བ་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་སྤྱོད་ཡིན་པས། སྡིག་པ་སྤྱི་དང་ལྟུང་བ་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལགས། མཐར་ཐུག་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཤེས་རབ་གང་གཙོ་ཞེས་པ་ནི། སྤྱིར་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་འགྲུབ་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མཐར་མ་ལྷུང་ཞིང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང་བ་ཅིག་དགོས་པས། གཉིས་ཀ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་སུ་ཇི་སྲིད་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསོད་ནམས་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྤོང་མི་ནུས་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲགས་པས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ནི་གཞན་དོན་ལྷུར་ལེན་པའི་བསོད་ནམས་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མིན་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་བླངས་ན། ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་སར་ལྷུང་ནས་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ་པ་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འགྲུབ་པ་བསོད་ནམས་ལ་རག་ལས་པས། ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་ལམ་ཁོ་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས། ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་དུས་སུ་སྔར་གྱི་ཉན་རང་གྱི་ལམ་གྱིས་ཕན་ནམ་མི་ཕན་ཞེས་པ་ནི། དིང་སང་མི་ཕན་པ་ལྟ་བུར་འདོད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་སྤང་དགོས་ལ། ཉན་རང་གི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤང་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་འབད་དགོས་ཀྱི། ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་འབད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ
Chinese
由于已经完成了学业，因此无需再学习，所以也没有进入（佛门）和发起菩提心。关于轮回总体上是否有尽头的问题，因为（佛经）中说众生的界与虚空的界相同，如果轮回有尽头，那么虚空也将有尽头，因此我认为轮回没有尽头。关于罪恶和堕落是否本质相同的问题，罪恶是所有众生身语的恶行，而堕落是受戒者违背戒律的恶行，因此罪恶是普遍的，堕落是特殊的。关于成就最终目标，福德和智慧哪个更重要的问题，一般来说，要成就最终目标，即不住涅槃，需要智慧不堕入轮回的边际，福德不堕入寂静涅槃的边际，因此两者都重要。在暂时的情况下，在没有获得（果位）之前，主要应该修习智慧，如果不是这样，仅仅依靠福德无法断除轮回的根本，而且凡夫的烦恼强烈，容易堕入轮回的边际。此外，在没有获得自利圆满之前，主要应该修习专注于利他的福德，如果不是这样，主要修习无分别的智慧，就会堕入寂静涅槃的境地，从而断绝利他。此外，成就自利圆满的法身依赖于智慧，成就利他圆满的色身二身依赖于福德，因此需要将二资粮结合起来修习。关于通过声闻和独觉的道获得见道，之后进入大乘时，之前的声闻和独觉的道是否有帮助的问题，虽然现在似乎认为没有帮助，但实际上非常有帮助，因为要成佛，必须断除烦恼障和所知障两种障碍，而声闻和独觉的道能够完全断除烦恼障，并且声闻和独觉的阿罗汉进入大乘的菩萨，为了断除所知障需要努力修道，而不需要为了断除烦恼障而努力修道。此外，圣者龙树（菩萨）
English
Since the learning is complete, there is no need to study further, so there is also no entering (the Buddhist path) and generating Bodhicitta. Regarding the question of whether samsara in general has an end, since it is said in (the scriptures) that the realm of sentient beings is the same as the realm of space, if samsara has an end, then space will also have an end, therefore I believe that samsara has no end. Regarding the question of whether sin and transgression are the same in essence, sin is the misconduct of body and speech of all sentient beings, while transgression is the misconduct of those who have taken vows that violates the precepts, therefore sin is general and transgression is specific. Regarding the question of which is more important, merit or wisdom, in achieving the ultimate goal, in general, to achieve the ultimate goal, which is non-abiding Nirvana, it is necessary that wisdom does not fall into the extreme of samsara and merit does not fall into the extreme of peaceful Nirvana, therefore both are important. In the temporary situation, until the (fruit) is not obtained, one should mainly practice wisdom, if not, relying only on merit cannot cut off the root of samsara, and ordinary people's afflictions are strong and easily fall into the extreme of samsara. Furthermore, before attaining the perfection of self-benefit, one should mainly practice the merit of focusing on benefiting others, if not, mainly practicing non-conceptual wisdom will lead to falling into the state of peaceful Nirvana, thereby cutting off the benefit of others. Furthermore, the achievement of the Dharmakaya, which is the perfection of self-benefit, depends on wisdom, and the achievement of the two Rupakayas, which is the perfection of benefiting others, depends on merit, therefore it is necessary to practice the combination of the two accumulations. Regarding the question of whether the path of Shravakas and Pratyekabuddhas is helpful when entering the Mahayana after attaining the path of seeing only through the path of Shravakas and Pratyekabuddhas, although it seems that it is not helpful now, it is actually very helpful, because to attain Buddhahood, one must abandon both the afflictive obscurations and the cognitive obscurations, and the path of Shravakas and Pratyekabuddhas can completely abandon the afflictive obscurations, and the Arhats of Shravakas and Pratyekabuddhas who enter the Mahayana Bodhisattva need to strive on the path to abandon the cognitive obscurations, but do not need to strive on the path to abandon the afflictive obscurations. Furthermore, the noble Nagarjuna