Tibetan
དགོངས་གཞི་ཉན་རང་ཞི་བ་བགྲོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་རེ་ཤིག་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་དགོངས། དགོངས་པ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་ལ་ཁ་དྲངས་ནས་མཐར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀྲི་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་མཐར་ཐུག་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་སུ་རིགས་ངེས་པར་འདོད་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པར་དམ་བཅས་པ་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཞེས་སོགས་ལ། །སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་མིན། དོན་དམ་མེད་པ་མིན་ཞེས་པ་དང་། དབུ་མ་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་འཆད་པར་མངོན་ཏེ། གང་ལེགས་ཞེས་པ། སེམས་ཙམ་པས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བཏགས་ཡོད་པ་མིན། གཞན་དབང་རྣམ་རིག་མེད་པ་མ་ཡིན། གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་མུ་བཞི་གང་དུ་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པར་བཞེད། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡང་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པས་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེའི་ཕྱིར་བདེན་གཉིས་གང་ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་གང་འཐད་ཅེས་པ། བྱམས་ཆོས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་དང་། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པར་བཞེད་ཅིང་། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཞེད། དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན། སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་གཉིས་སྣང་དང་སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གང་འཐད་ཅེས་པ། གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པར་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་བཞེད་ཀྱང་འཐད་པར་མི་མངོན། འཕགས་སེང་གི་དགོངས་པ་སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ངེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཊིཀ་ན་བདོག་པས་དེར་ད་གཟོད་གཟིགས། ལྷག་བསམ་དག་པའི་མ་དྲོས་ལས་འོངས་པའི། །ལེགས་བཤད་དྲི་མེད་གང་གའི་ཆུ་རྒྱུན་འདི། །བློ་གསལ་བློ་གྲོས་རབ་དཀར་ངང་པ་ཁྱོད། །རྩེ་ཞིང་རོལ་པའི་ཡིད་བཞིན་མཚོར་གྱུར་ཅིག །བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་པའི་དྲི་བ་རྣམས་ལ། ལན་མདོར་བསྡུས་ཙམ་ཞིག་བགྱིས་བདོག་པས་གཟིགས་ནས། འཐད་མི་འཐད་དགོངས་པར་ཞུ། ཞེས་པ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཡིག་གེ་པ་ནི་ཧ་རི་བྷ་དྲའོ། །དགེ་ལེགས་འཕེལ་བར་གྱུར་ཅིག། །།ཤུ་བྷཾ། བླ་མ་སྒྲུབ་པ་དཔལ་བའི་ཞུས་ལན་སྔ་མ། བླ་མ་སྒྲུབ་པ་དཔལ་བའི་ཞུས་ལན་སྔ་མའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བ་རྣམས་ལ་ལན་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་བཀོད་ན། སྤྱིར་ཆོས་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ། ལྟ་བ་གྲུབ་མཐའ་བཞི། སྤྱོད་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་དང་མཐུན་ན་མ་འཁྲུལ། དེ་མེད་ན་ཟབ་ཟབ་འདྲ་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དེ་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་སེམས་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མཐའ་བཞི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་གཞི་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བ། ལྟ་བ་དང་བློ་མཐུན་པར་འཇོག་པ་སྒོམ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དཀར་ནག་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་སྤྱོད་པ། གཞི་ལམ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་གནས་གྱུར་གྱི་སེམས་འབྲས་བུ་ཅེས་པ་འདི་གྲུབ་མཐའ་དང་བསྟུན་ན། དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པའི་ལུགས། འབྲིང་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་སེམས་ཙམ་པ། ཐ་མས་ལྟ་བ་གཟུང་འཛིན་ལས་གྲོལ་བའི་བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་ངོས་ཟིན་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས། བསྒོམ་པ་མཚན་རྟོག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འདོད་པ་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་སུ་གོལ་བའི་ཉེན་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་སྔ་རབས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། རྗེ་མི་ལ་རས་པ་ཡབ་སྲས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་འཇུག་ཁ་ཅིག་སེམས་ཙམ་རྣམ་བརྫུན་པ། ཁ་ཅིག་རྣམ་བདེན་པའི་ལྟ་བར་སྣང་། ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པས། བླུན་པོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་བསྒོམ་པ། །ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་གསུངས། །ཅེས་པ་ཕྱག་ཆེན་ཐ་མལ་པ་ལ་དགོངས་སོ། ། དེ་བས་ན། བླ་མ་ཉམས་རྟོགས་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བརྡར་ཤ་གཅོད་པ་གལ་ཆེ། དིང་སང་སེམས་གནས་ཆ་ཙམ་དང་། ཉམས་བན་བུན་ལ་བསྒོམ་དུ་བཟུང་ནས། སྒྲོ་འདོགས་ནང་ནས་ཆོད་པ་སྐད་སྨྲ་བའི་སྒོམ་ཆེན་མང་པོ་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ས་ཅི་ཡང་མི་ཆོད། ཡང་མཉམ་པར་བཞག་དུས་འཛིན་པ་རགས་པ་འགགས་པའི་རིག་པ་གསལ་སྟོང་བདེ་ཆ་དང་བཅས་པ་ཡོད་ཟེར་བ་དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་བཟང་པོ་མིན། ལྷག་མཐོང་གི་ངར་འདོན་པ་ལ་འདི་མེད་ཁ་མེད། འདི་ཁོ་ནས་མི་ཆོག འདིའི་གསལ་བྱ་ལྷག་མཐོང་། གནས་ཆ་ཞི་གནས་ཡིན་པས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། ཅེས་ཡང་དགོན་པ་སོགས་ངོ་སྤྲོད་ཀྱང་འདི་ལ་ལྷག་མཐོང་མེད། གསལ་ཆས་ལྷག་མཐོང་གི་གོ་མི་ཆོད། ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུར་སྟོང་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཅིག་ངེས་པར་དགོས། ལྟ་བ་དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྟ་བ་བཟང་པོ་ལ་བསྐྱོན་ནས། དྲན་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་བསྐྱངས་པས། གནས་ལུགས་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་བཟང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་ལས། ས་བོན་མི་སྤོང་བས་ཐར་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོར། འཇིག་རྟེན་པ་དག་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཞིག་མི་ནུས། །དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཡང་རབ་ཏུ་ལྡང་། །ལྷག་སྤྱོད་ཀྱིས་ནི་ཏིང་འཛིན་འདིར་སྒོམས་བཞིན། །ཅེས་གསུངས། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལམ་དུ་འགྲོ་ཏེ། ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་ཉིད་རྟོགས་གལ་ཏེ་སྒོམ་བྱེད་ན། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དག་གིས་ཞི་མི་འགྱུར། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་དུ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཁས་པ་ཡིས། །རང་བཞིན་མེད་པར་གོམས་བྱས་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་སྤོང་། །ཅེས་གསུངས། དེ་བས་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་གནས་པ་ཐོབ་ནས། ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་དགོས། ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུར་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཅིག་དགོས། དེའི་རྒྱུར་བླ་མ་མཁས་པ་ལ་གཏུགས་ནས་མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་དགོས་པ་ཡིན། ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དྲན་པས་བསྐྱངས་པ་ན། རྩ་ཆད་དུ་བུན་ལོང་གིས་འགྲོ་ཟེར་བ་དེ་ལམ་དུ་ཤིན་ཏུ་ཡང་འགྲོ། དེ་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ལྷག་མཐོང་ཡིན་པས དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཞི་གནས་ཀྱི་དར་ནམ་ཡལ་གྱི་བར་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་བྱས་ནས་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ། དེང་སང་ཟབ་ལམ་པར་བསྒོམ་པ་མང་པོ་དེ་འདྲ་རྟོག་སྒོམ་ཡིན། སྙིང་པོ་མེད་ཟེར་ཏེ། ལྷག་མཐོང་གི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཞི་གནས་རྟོག་མེད་དུ་སྐྱེ་ཡང་། ལྷག་མཐོང་རྟོག་བཅས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན། ལྷག་མཐོང་རྟོག་བཅས་དེ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པས་མཐར་འཕགས་ལམ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཡང་ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པ་དཔེའི་ཕྱག་ཆེན་དབང་བཞི་པ་ལ་མི་བཞེད། དབང་གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དཔེའི་ཕྱག་ཆེན་དང་། བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་དུ་བཞེད། དུས་འཁོར་བ་རྣམ་ཀུན
Chinese
其意图是指声闻和独觉所行寂灭之道，暂时是趋向于进入无余涅槃。
English
The intention is that the Shravakas and Pratyekabuddhas, who follow the path of peace, temporarily aim to enter Nirvana without remainder.
Chinese
དགེ་སློང་（梵文：bhikṣu，梵文羅馬擬音：bhikṣu，漢語字面意思：比丘）青年智者的作者是哈日跋陀罗。愿吉祥增长！吉祥圆满！ 喇嘛成就吉祥的先前答复。 喇嘛成就吉祥的先前答复。对于你的问题，简要回答如下：一般来说，修法要点的对与错，如果见解与四种宗派、行为与三种乘的任何一种相符，则没错。如果没有，即使看起来很深奥，也是错误的。其中，你的心识空性双运、远离四边戏论，作为基础本身，远离执着的见解。与见解一致地安住是禅修。像幻觉一样，对善恶进行取舍是行为。基础与道融为一体，转化的心是果，如果按照宗派来区分：上根者修持，是瑜伽行中观派的观点；中根者修持，是唯识派；下根者认为，从见解中解脱于能取所取，认识到自我的智慧之士而获得解脱，这是数论派的观点。认为不作意于名相概念的禅修是般若波罗蜜多的瑜伽，有陷入中国和尚宗派的危险。因此，对于古代的大手印修行者来说，米拉日巴父子是瑜伽行中观派，他们的追随者有些是唯识假相派，有些则显现为真实现象派的观点。法王萨迦班智达说：“愚人修持大手印，多半会转生为旁生。”这是针对普通的大手印修行者说的。因此，长时间观察具有证悟的喇嘛非常重要。现在，仅仅是心安住的状态，以及模糊的体验，就认为是禅修，从束缚中说出解脱之语的修行者有很多，但他们什么也解决不了。还有，在入定时，粗大的执着停止后，说有光明空性与乐触的觉性，这不是寂止的好体验。在宣扬胜观的精要时，没有这个不行，仅仅有这个也不行。这个的光明是胜观，安住的状态是寂止，因此寂止与胜观双运是道的“大手印”。还有，介绍寺庙等时，这里没有胜观。光明不能代替胜观。胜观的因是空性。
English
The scribe of the monk Yönnu Lodrö was Hari Bhadra. May virtue and goodness increase! Shubham. Previous response from Lama Drubpa Palwa. Previous response from Lama Drubpa Palwa. To answer your questions briefly: In general, whether the essence of Dharma practice is correct or incorrect, if the view is in accordance with any of the four philosophical schools, and the conduct is in accordance with any of the three vehicles, then it is not incorrect. If it is not, even if it seems profound, it is incorrect. In that case, your mind, awareness, emptiness, union, free from the four extremes of elaboration, the basis itself, the view free from acceptance, meditating by placing it in harmony with the view, practicing by accepting and rejecting good and bad as if they were illusions, the blending of the base and the path into one, the transformed mind being the fruit, if this is in accordance with the philosophical schools: If practiced by those of sharp faculties, it is the system of the Yogachara Madhyamaka. If practiced by those of middling faculties, it is the Chittamatra. Those of lesser faculties believe that liberation comes from recognizing the self-knowing being of wisdom, liberated from the grasped and the grasper, which is the system of the Samkhya. Considering meditation without conceptual thoughts as the yoga of the Prajnaparamita, there is a danger of straying into the system of the Chinese Hwashang. Therefore, even for the great masters of the past, some followers of Jetsun Milarepa and his sons, the Yogachara Madhyamaka, appear to have the view of Chittamatra false aspectarians, while others appear to have the view of true aspectarians. Chöje Sakya Pandita said, "Fools meditating on the Great Seal, mostly go to the realm of animals." This refers to ordinary practitioners of the Great Seal. Therefore, it is very important to examine a lama who possesses realization for a long time. Nowadays, there are many meditators who only have a little bit of mental stability and vague experiences, and then claim to have cut through from within their bonds, but they cannot solve anything. Also, saying that when in equipoise, after the coarse grasping has ceased, there is a clear, empty, blissful awareness, that is not a good experience of shamatha. When boasting about the essence of vipashyana, it is said that without this, it is not possible, and that this alone is not enough. The clarity of this is vipashyana, and the state of abiding is shamatha, so the union of shamatha and vipashyana is the Great Seal of the path. Also, when introducing monasteries and so on, there is no vipashyana here. Clarity cannot replace vipashyana. The cause of vipashyana is emptiness.
Chinese
因此，必须要有断除增益的闻思所生的清净见解。将此见解置于止观的良马上，以正念和觉知持续守护，就能生起对实相具有体验力量的断除增益的殊胜胜观证悟。仅仅依靠止观只能压制烦恼，而不能断除烦恼的种子，因此无法走向解脱之道。《定解宝灯论》中说：“世间之人虽修禅定，然彼不能断除我执，彼令烦恼 पुन: पुन: (藏文，梵文天城体，punah punah，一次又一次) पुनरुत्थानम् (藏文，梵文天城体，punarutthānam，再次生起)，胜观行者于此修禅定。”意思是说，具有证悟空性的胜观的禅定才能成为解脱道。同样在那部经中说：“若于诸法各别证无我，各别若证而修习之，彼乃获得寂灭果之因，何为余因能令寂静耶？”以及《中观庄严论》中说：“智者于法无我义，串习无自性之后，从颠倒所生之，烦恼障亦无余断。”因此，在获得止观的住心之后，必须努力修习胜观的智慧。胜观的因是断除对实相增益的清净见解。而为了获得此见解，必须依止精通经典的智者上师，通过闻思深奥的经续来断除增益。此外，在后得位中，如果以正念守护一切显现和声音的法如幻如化，那么所谓的“从根本上断绝，像风中的灯一样消失”的状态，就非常容易在道上实现。那时，如幻如化的正念本身就是胜观，因此，保持这种正念，直到止观的旗帜倒下之前，不要被其他念头打断，持续守护非常重要。现在很多所谓的甚深道修行，实际上都是分别念的修行，被称为没有精髓，这是因为没有理解胜观的关键。对于凡夫来说，止观可以无分别地生起，但胜观是有分别地生起。通过习惯这种有分别的胜观，最终会生起圣道的不分别的智慧。此外，法主萨迦派不承认譬喻大手印的第四灌顶，他们认为第三灌顶的智慧是譬喻大手印，第四灌顶的智慧是真实大手印。一切时轮。
English
Therefore, it is necessary to have a pure view arising from hearing and thinking that cuts through superimpositions. By placing this view on the good horse of calm abiding and continuously guarding it with mindfulness and awareness, a superior insight realization that cuts through superimpositions on reality with experiential power will arise. Relying solely on calm abiding can only suppress afflictions, but it cannot eliminate the seeds of affliction, thus it cannot lead to the path of liberation. In the *King of Samādhi Sūtra*, it says, "Although worldly people meditate on samādhi, they cannot eliminate the notion of self. It causes afflictions to arise again and again. The practitioner of insight meditates on samādhi here." This means that the samādhi with insight that realizes emptiness can become the path to liberation. Again, in the same sūtra, it says, "If one individually realizes the selflessness of phenomena, if one individually realizes and meditates on it, that is the cause for obtaining the fruit of nirvāṇa. What other cause can bring about peace?" And in the *Ornament of the Middle Way*, it says, "After a wise person becomes accustomed to the selflessness of phenomena, the afflictive obscurations arising from inversion will be completely eliminated." Therefore, after gaining the stability of calm abiding, one must strive to cultivate the wisdom of insight. The cause of insight is a pure view that cuts through superimpositions on reality. And to obtain this view, one must rely on a wise and learned lama and cut through superimpositions through hearing and thinking about the profound sūtras and tantras. Furthermore, in the post-meditation period, if one guards all appearing and sounding phenomena as illusory with mindfulness, then the state of "being completely cut off at the root, disappearing like a lamp in the wind" will be very easily realized on the path. At that time, the mindfulness of illusion-like phenomena itself is insight, so it is very important to maintain this mindfulness, without interruption by other thoughts, until the banner of calm abiding falls. Many of the so-called profound path practices nowadays are actually practices of conceptual thought, and are said to be without essence, because they have not understood the key point of insight. For ordinary beings, calm abiding can arise without conceptual thought, but insight arises with conceptual thought. By becoming accustomed to this conceptual insight, eventually the non-conceptual wisdom of the noble path will arise. Furthermore, Dharma Lord Sakya does not accept the fourth empowerment of the example mahāmudrā. They consider the wisdom of the third empowerment to be the example mahāmudrā, and the wisdom of the fourth empowerment to be the actual mahāmudrā. All cycles of time.