Tibetan
ས། །རྟག་ཆད་མཐར་ལྟའི་གཡང་ལ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་ལམ་ལས་རིང་དུ་གོལ། །སྒོམ་བྱུང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ན། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་པ། །མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་དེངས་ལྟར་མི་སྣང་ཞིང་། །ཆུ་ལ་ཆུ་དང་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །དབྱིངས་དང་རིག་པ་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པ་ན། །མཐོང་མེད་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། །གནས་མེད་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྐུ་ལ་གནས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར། །སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་བློ་བཟང་ཀླུ་སྒྲུབ་བཞེད། །འོན་ཀྱང་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ལ། །སྔོན་བསགས་དགེ་བའི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པའི་མཐུས། །རང་རང་བློ་དང་འཚམ་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཡིས། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་འཕྲིན་ལས་ངང་གིས་འཇུག །རྣམ་མང་གྲུབ་མཐའི་བཞེད་ཚུལ་དུ་མ་དང་། །ལུང་རིགས་དགག་སྒྲུབ་རྒྱས་པ་འདིར་མ་བཀོད། །བློ་ལྡན་ཁྱེད་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མདོར་བསྡུས་ཙམ་ཞིག་ཡིག་གེར་བཀོད་པ་ལགས། །འདི་མན་ཆད་ཀྱི་དྲི་བ་རྣམས་ལ་ཚིག་ལྷུག་པའི་སྒོ་ནས་ལན་བགྱི། དེ་ལ་དབུ་མ་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་སོགས་དང་བྱམས་ཆོས་རྣམས་གུང་འགྲིག་པ་ལྟར་སྣང་ན། དེ་དག་ལ་མཐུན་མི་མཐུན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་པ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་དང་རྒྱུད་བླ་མ་གཉིས། སྙིང་པོ་མདོ་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་ཡིན་པས་སྟོན་ཚུལ་འདྲ་བ་ཡོད་ཅིང་དེ་གཉིས་ཀའི་དགོངས་པ་ཡང་དིང་སང་ཁ་ཅིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་པ་རྟག་བརྟན་ཡོད་པར་འཆད་པ་ནི་གཏན་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་སྒྲུབ་འདིར་མ་སྤྲོས། བསྟོད་ཚོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་བྱམས་ཆོས་དང་མཐུན་རྒྱུ་མེད། བྱམས་ཆོས་ལྔ་ལ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དབུ་མ་དང་། གཞན་བཞི་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཞེས་འབད་པ་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ། དེ་དག་དབུ་མ་ཡིན་ན། ཡིན་མཉམ་དང་། སེམས་ཙམ་ཡིན་ན་ཡིན་མཉམ་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་སྣང་ཡང་། དེ་ལྟར་འབྱེད་པ་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སུ་གསལ་ཞིང་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་སྔ་མ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡང་དེ་ལྟར་བཞེད་པར་གདའ། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་སེམས་ཙམ་ཡིན་ན་བཀའ་ཐ་མ་སེམས་ཙམ་དུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་པ། སྤྱིར་སྔ་རབས་ཀྱི་མཁས་པ་དག །བཀའ་བར་པ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པས་དབུ་མ་སྟོན། ཐ་མ་དགོངས་འབྲེལ་དང་བཅས་པས་སེམས་ཙམ་སྟོ
Chinese
萨！ 常断边见的悬崖上， 远离佛陀欢喜之道。 从修习生起的圣妙智慧生起时， 能知与所知的种种相状， 如彩虹消融于空中般不显现， 如水归于水、油归于油一般， 界与智慧无别融合之时， 以不见之方式而见其真如， 以无住之方式而安住于法身， 于涅槃与光明法身中， 佛子妙音龙树如是认为。 然而对于上、中、下三种根器的所化众生， 以宿世积累善业之愿力成就之威力， 以各自根器相应的色身， 于轮回存在中自然而然地行持事业。 多种宗派的诸多观点， 以及经论的辩驳在此不作广述。 为了向您这位具慧者略作指示， 故将简要内容记录于文字中。 以下的问题将以散文形式作答。 其中，如果中观法界赞等与慈氏五论看似一致，那么它们之间有何相同与不同之处？ 法界赞与宝性论二者，以及心髓经典五部等，是阐述一切有情皆具如来藏的后部经典的释义，因此在阐述方式上有所相同，但二者的观点，如今有些人认为一切有情皆具足相好庄严的如来藏，即佛陀的功德，是自性成立的常恒存在，这绝对不是事实，在此不作辩驳。 其他的赞颂集主要阐述空性离戏，因此与慈氏五论没有相同之处。 慈氏五论中，《现观庄严论》是中观，其他四部是唯识，这种区分是如何确定的？ 如果它们是中观，就应该都是中观；如果是唯识，就应该都是唯识。虽然看起来应该如此划分，但这种区分在圣狮子贤（Haribhadra）的论典中有所阐明，并且大多数藏族先贤也是如此认为的。 如果慈氏五论的后四部是唯识，那么佛陀的后期教法不就变成唯识了吗？ 总的来说，古代的智者们认为，佛陀的中间期教法及其注释阐述的是中观，而后期教法及其注释阐述的是唯识。
English
Sa! On the precipice of falling into the extremes of eternalism and nihilism, Far from the path that pleases the Buddhas. When the wisdom of the noble ones, born from meditation, arises, The various characteristics of knower and known, Like a rainbow dissolving in the sky, do not appear, Like water returning to water, and butter remaining as butter, When the realm and wisdom merge inseparably, Seeing that very nature in a way that is unseen, And abiding in the Dharmakaya in a way that is non-abiding, The Buddha's son, Lozang Kludrup, asserts that this is the state of Nirvana and the clear light Dharmakaya. However, for trainees of superior, middling, and inferior capacities, Through the power of the accomplishment of prayers of accumulated merit, With form bodies that suit their individual minds, Activities spontaneously unfold in the realm of samsara. The various tenets of diverse philosophical schools, And the extensive presentation of scriptural and logical refutations and affirmations, are not elaborated here. For the sake of giving you, the intelligent one, a mere indication, A brief summary has been put into writing. The questions from here on will be answered in prose. In that regard, if the Madhyamaka Dharmadhatu Stotra and the Maitreya's teachings seem to agree, what are their similarities and differences? The Dharmadhatu Stotra and the Uttaratantra, along with the five Heart Essence Sutras and others, are commentaries on the later sutras that explain all sentient beings as possessing the Tathagatagarbha. Therefore, they have similar ways of presenting the teachings. However, the view of both of them, which some people nowadays assert that all sentient beings possess the Tathagatagarbha adorned with marks and signs, the qualities of the Buddha, as being inherently established, permanent, and stable, is absolutely not the case. The refutation and affirmation are not elaborated here. The other collections of praises mainly teach emptiness, free from elaboration, so there is no common ground with the Maitreya's teachings. Regarding the assertion that among the five Maitreya's teachings, the Abhisamayalankara is Madhyamaka, and the other four are Cittamatra, how is this determined? If they are Madhyamaka, they should all be Madhyamaka; if they are Cittamatra, they should all be Cittamatra. Although it seems that they should be divided in this way, this distinction is clarified in the treatises of Haribhadra, and most of the early Tibetan scholars also held this view. If the latter four of the five Maitreya's teachings are Cittamatra, wouldn't the later teachings of the Buddha become Cittamatra? In general, ancient scholars believed that the middle teachings of the Buddha, along with their commentaries, taught Madhyamaka, while the later teachings and their commentaries taught Cittamatra.