Tibetan
ས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཟེར་རོ། །དབྱེན་དེའི་རྒྱུ་མཚམས་མེད་དེའི་ལས་ནི་རྫུན་ཚིག་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བའི་གེགས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྐལ་པ་མནར་མེད་དུ་མཆེད་པའི་ཕྱིར་མཚམས་མེད་གཞན་བཞི་ལས་ལྕི་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་རྣམས་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དམྱལ་བར་ངེས་ཀྱང་མནར་མེད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་གྱི་དབྱེན་ནི། བསྟན་པ་གནས་པའི་ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བས། དེས་ན་ད་ལྟ་ཡང་འབྱུང་བ་མང་། དེའི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་སློང་བརྒྱད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འདུལ་བ་ནས་བཤད་པའི་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཐུགས་མི་མཐུན་པས་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་བྱེ་བའོ། །དེ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོལ་གཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་གྲུབ་པའི་གེགས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་དབྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ། །སྤྱིར་གསུང་རབ་ཀུན་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་སེམས་ཙམ་པ་དག་འདོད་པས། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་དགོངས་གཞི་དང་དགོངས་པ་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལ་མདོ་གང་ལ་སྒྲ་དངོས་ཟིན་ལས་གཞན་པའི་བརྗོད་བྱ་ལ་གནོད་བྱེད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་དགོངས་པ་ཅན་དང་། བརྗོད་བྱེད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ལྡེམ་དགོངས་སུ་འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན། ཕ་དང་མ་ནི་བསད་བྱ་ཞིང་། །རྒྱལ་པོ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་དང་། །ཡུལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་བཅོམ་ན། །འདི་ནི་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། དགོངས་གཞི་ཕ་ནི་ལས། མ་ནི་སྲེད་པ། རྒྱལ་པོ་ནི་ཉོན་ཡིད། གཙང་སྦྲ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་དང་། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ཡུལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཏེ། དེ་དག་གཉེན་པོས་བཅོམ་པས་དག་པ་དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཕ་མ་སོགས་དང་གཙང་སྦྲ་ཅན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་སོགས་བཅོམ་པས་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ན། དགོངས་གཞིའི་བརྗོད་བྱ་ལ་གནོད་པ་མེད་པས་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དངོས་བསྟན་ལ་ཚད་མས་གནོད་པས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ལྡེམ་དགོངས་ཡིན་ནོ། །ལུང་འདྲེན་གྱི་ཐད་དུ་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ནང་འདོམ་ནས་མི་མཐུན་ན་གང་དབང་བཙན་ཞེས་པ། །བཀའ་ལ་དགོངས་པ་ཅན་དང་། དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན། སྒྲ་ཇི་བཞིན་དང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མཐའ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། བསྟན་བཅོས་ལའང་འཕགས་པས་མཛ
Chinese
小部宗派的人这样说。这种分裂的根本无间业是妄语。因为这阻碍了如来之语和证悟之法的法轮运转。这被称为法轮分裂。它的异熟果报蔓延到无间地狱，因此比其他四种无间罪更重。其他四种罪，虽然异熟果报必定是地狱，但不一定是无间地狱。僧团分裂是，在教法存在的任何地方和时间都会发生。因此，现在也经常发生。它的本质是，八个或更多比丘在律藏中所说的百一羯磨中，因意见不合而分裂成两派。这阻碍了僧团的羯磨等事业的成就，因此被称为僧团分裂。什么是密意和隐义的区别？一般来说，唯识宗认为所有的经典都具有密意和隐义的性质。因此，在一个本体上区分了密意基础和密意。其中，对于任何一部经，从其字面意义之外的所表达的内容，在不与损害因素相违背的方面来说，是具有密意的；从其所表达的词语不符合字面意义的方面来说，是隐义。例如：父亲和母亲应该被杀，国王和两位圣洁者，以及包括眷属在内的国家被摧毁，这样才能获得清净。对于这句话，密意基础是父亲是业，母亲是贪爱，国王是烦恼意，两位圣洁者是执着于戒律和苦行的优越性，以及执着于观点的优越性，包括眷属在内的国家是六处。通过对治法摧毁它们，就能获得清净，成为阿罗汉。考虑到这一点，如果直接说杀死父母等，以及圣洁的修行者和婆罗门等就能获得清净，那么，由于密意基础的所表达的内容没有损害，所以是具有密意的。由于直接表达的内容受到量（ प्रमाण ）的损害，所以从词语不符合字面意义的方面来说，是隐义。在引用经文方面，如果佛语和论典之间存在矛盾，那么哪个更具有权威性？佛语具有密意，以及不具有密意，不了义和了义，符合字面意义和不符合字面意义，这六种界限。论典也是由圣者所著
English
The Specific Division proponents say this. The root of that division, the uninterrupted karma, is considered to be false speech. Because this hinders the turning of the wheel of Dharma of the Buddha's words and realization. It is called the division of the wheel. Its maturation spreads to the uninterrupted kalpa, therefore it is heavier than the other four uninterrupted karmas. The others are: although the maturation is certain to be in hell, it is not certain to be uninterrupted. The division of karma is: it occurs at all times and places where the teachings exist. Therefore, it happens a lot even now. Its essence is: eight or more monks disagree on which of the one hundred and one karmas explained in the Vinaya to perform, and split into two factions. This hinders the accomplishment of the Sangha's karma, such as the basis for requests, therefore it is called the division of karma. What is the difference between intentional and hidden meaning? In general, the Mind-Only school believes that all scriptures have the nature of both intentional and hidden meaning. Therefore, on one entity, the basis of intention and the intention are distinguished separately. Among them, for any sutra, from the expressed content other than the literal meaning, in the aspect that does not contradict the harming factors, it is intentional; from the aspect that the expressed words do not conform to the literal meaning, it is considered hidden meaning. For example: "Father and mother should be killed, the king and the two pure ones, and the country including the entourage should be destroyed, then this will become pure." Regarding this, the basis of intention is that father is karma, mother is craving, the king is the afflicted mind, the two pure ones are the superiority of clinging to morality and asceticism, and the superiority of clinging to views, the country including the entourage is the six sense sources. By destroying them with antidotes, one will attain purity and become an Arhat. Considering this, if it is directly said that killing parents, etc., and pure practitioners and Brahmins, etc., will lead to purity, then, since the expressed content of the basis of intention has no harm, it is intentional. Since the directly expressed content is harmed by प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), it is hidden meaning from the aspect that the words do not conform to the literal meaning. Regarding the citation of scriptures, if there is a contradiction between the Buddha's words and the treatises, which is more authoritative? The Buddha's words have intentional meaning, and non-intentional meaning, provisional and definitive meaning, literal and non-literal meaning, these six boundaries. The treatises are also composed by noble ones.