Tibetan
ར་འདོད་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་མདོ་སྡེ་པས་གཟུང་བ་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་གྲུབ་པས་དེ་འཛིན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཀུན་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་ལ། རྣམ་རིག་པས་གཟུང་བ་བདེན་པ་མི་འདོད་ཅིང་། དེ་འཛིན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཀུན་འཁྲུལ་པར་འདོད་དོ། ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ནི་འདྲ་ལ། ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་མདོ་སྡེ་པས་གཉེན་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་དང་། སྤང་བྱ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་ལས་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀ་ལ་མི་འདོད་ལ། སེམས་ཙམ་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་གཉེན་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་གཉེན་པོ་བཟུང་བ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང་། སྤང་བྱ་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་གི་ཆ་སྤང་དགོས་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་ལ་གཉེན་པོ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པ་དང་། སྤང་བྱ་ཉོན་སྒྲིབ་གཉིས་ཀ་སྤང་དགོས་པར་འདོད་དོ། །འབྲས་བུའི་ཐད་དུ་མདོ་སྡེ་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ཀུན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་ལ། སེམས་ཅན་ཙམ་པས་མྱང་འདས་ཀུན་སྤང་བྱ་ཅི་རིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །ཁྱད་པར་དུ་མདོ་སྡེ་པས་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ལས་མི་འདོད་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པས་སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་སོགས་མི་འདྲ་བས་ཁྱད་པར་མཐའ་ཡས་སོ། ། དབུ་མ་པ་ལ་ཐལ་རང་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་པ་ནི། ཨཱརྻ་དེ་བ་ཡན་ཆད་ལ་ཐལ་རང་གི་དབྱེ་བ་མེད་ལ། དུས་ཕྱིས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གྱི་དངོས་སློབ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད་ནས། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཐལ་འགྱུར་དུ་བཀྲལ་ལོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད་ནས། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་དགག་པ་བརྗོད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་བཀྲལ་བས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཐལ་རང་གཉིས་སུ་གྱེས་ལ། དེ་ཕྱིན་ཆད་དབུ་མ་ལ་ཐལ་རང་གཉིས་ལས་མེད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་ཀུན་གྲུབ་མཐའ་མཐུན་པས་དབྱེ་བ་མེད་ལ། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཡོད། དེ་ལྟར་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཞན་ངོར་ཕྱི་རོ
Chinese
对此没有区别。什么是经部宗和唯识宗的区别呢？在基础的阶段，经部宗认为所取的外境实有成立，因此执持它的心和心所都是无错乱的。而唯识宗不认为所取是真实的，并且执持它的心和心所，除了证悟真如之外，都认为是错乱的。两者都同样认为心和心所是实有的。在道的阶段，经部宗认为对治仅仅是证悟人无我，所断的只是烦恼障和等持的障碍，对于三种根器都不这样认为。而唯识宗认为，对于声闻种姓来说，对治仅限于此。对于独觉种姓来说，在此之上，对治还需要证悟所取非真实的法无我，所断的是所知障中执著所取的成分。对于大乘种姓来说，对治需要证悟人无我和法无我两种，所断的是烦恼障和所知障两种。在果的方面，经部宗认为三乘的涅槃都如前所述是无遮止。而唯识宗认为，所有的涅槃都是远离了应断之物的真如。特别的是，经部宗不承认色身和法身之外的，而唯识宗认为有三身等等不同，因此区别是无边的。对于中观宗来说，除了应成派和自续派之外，还有其他的吗？在圣天之前，没有应成派和自续派的区分。后来，圣龙树的亲传弟子，论师佛护，著了《中观根本慧论》的注释，阐释论师的观点为应成派。之后，论师清辨著了《中观根本慧论》的注释，对佛护进行了驳斥，阐释论师的观点为自续派。从此之后，分为了应成派和自续派。从此之后，中观宗只有应成派和自续派。应成派都观点相同，没有区别。而自续派有随经部行的中观派和随瑜伽行的中观派两种。这样区分的原因是，清辨认为龙树的论著对于其他人来说是
English
There is no difference in that regard. What is the difference between the Sutra School and the Mind-Only School? In the stage of the basis, the Sutra School believes that the apprehended external objects are truly established, so all the minds and mental factors that grasp them are considered non-erroneous. The Mind-Only School does not consider the apprehended to be true, and all the minds and mental factors that grasp it, except for realizing suchness, are considered erroneous. Both agree that minds and mental factors are substantially existent. In the stage of the path, the Sutra School believes that the antidote is only the realization of the selflessness of persons, and what is to be abandoned is only the afflictive obscurations and the obscurations of meditative absorption, and they do not believe this for all three types of individuals. The Mind-Only School believes that for the Hearer lineage, the antidote is limited to that. For the Solitary Realizer lineage, in addition to that, the antidote also needs to realize the selflessness of phenomena, which is the non-truth of what is apprehended, and what is to be abandoned is the aspect of grasping in the cognitive obscurations. For the Great Vehicle lineage, the antidote needs to realize both the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, and what is to be abandoned is both the afflictive and cognitive obscurations. In terms of the result, the Sutra School believes that all the nirvanas of the three vehicles are non-affirming negations, as previously explained. The Mind-Only School believes that all nirvanas are suchness, free from whatever is to be abandoned. In particular, the Sutra School does not accept anything beyond the Form Body and the Dharma Body, while the Mind-Only School believes in the Three Bodies, etc., so the differences are endless. For the Madhyamaka School, is there anything other than the Prasangika and Svatantrika? Before Aryadeva, there was no distinction between Prasangika and Svatantrika. Later, the direct disciple of the noble Nagarjuna, the teacher Buddhapalita, wrote a commentary on the "Fundamental Verses on the Middle Way," explaining the teacher's view as Prasangika. After that, the teacher Bhavaviveka wrote a commentary on the "Fundamental Verses on the Middle Way," refuting Buddhapalita and explaining the teacher's view as Svatantrika. From then on, they were divided into Prasangika and Svatantrika. From then on, there are only Prasangika and Svatantrika in the Madhyamaka School. All Prasangikas have the same tenets, so there is no difference. Among the Svatantrikas, there are the Madhyamaka who follow the Sutra School and the Madhyamaka who follow the Yoga School. The reason for this distinction is that Bhavaviveka believes that Nagarjuna's texts are, for others,
Tibetan
ལ་གྱི་དོན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པ་རགས་པ་ཕྱིའི་དབུ་མ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་ཕྲ་བ་ནང་གི་དབུ་མ་དང་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དག་རགས་པ་ཕྱིའི་དབུ་མ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཕྱིའི་དོན་ཁས་ལེན་ཅིང་། དེའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དག་ཕྲ་བ་ནང་གི་དབུ་མ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་ཅིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་ལ། དེའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་དོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་སྟེ། དོན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ལྟར་བྱེད་ཀྱི། མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་སོགས་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དོན་དང་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་དོན་དང་ཤེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཐལ་འགྱུར་བ་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། འདི་གཉིས་ཀའང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅིང་། གནས་སྐབས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཐལ་འགྱུར་བ་དང་རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རང་ལུགས་ཀྱིས་དམ་བཅར་ཁས་བླང་ནས་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པའི་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ལ། གཞན་གྱི་མཐར་འཛིན་གྱི་ལོག་རྟོག་རྣམས་ཀྱང་ཕ་རོལ་པའི་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱི་ཐལ་འགྱུར་དང་འཇིག་རྟེན་རང་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་ཅི
Chinese
据说，承认名言意义上的“有”的，是粗分的外部中观派；承认名言中唯有识，而无外境的，是细分的内部中观派。因此，随经部行的中观派，追随粗分的外部中观派，承认名言意义上的外境，并且他们的立宗也与经部相符。随瑜伽行（唯识）的中观派，追随细分的内部中观派，承认名言中唯有识，不承认外境，并且他们的立宗也与瑜伽行唯识宗相符。中观应成派，如吉祥月称等，实际上，外境不存在，识也不成立；名言上，外境存在，识也存在。他们的立宗也随顺世俗的说法，不追随经部和唯识宗等宗派，因为他们是用理智来分析世俗谛，从而承认境和识的。但是，他们所认为的境和识，即使在名言上也无法成立。因此，应成派被称为随顺世间名言的中观派。所谓应成派和自续派的区别在于，虽然以上所说的那些也能成立，但还是稍微说一下。这两者在究竟的胜义谛方面没有任何不一致，只是在暂时的世俗谛的立宗上，如前所述，稍微有些不一致。特别是，之所以安立应成派和自续派的理由是：在名言上，如果以自宗立誓承诺一切法无生，并且提出以自宗的量成立的理路来论证，那就是自续派。而对于无生和空性等，仅仅承认为驳斥他人邪见的利他之举，并且对于他人的常见之邪见，也用对方承诺内部矛盾的应成和世间自明的理路来遮破，而不说任何中观派自宗成立的理路，因为自宗不作任何承诺。
English
It is said that those who accept the existence of things merely in terms of conventional truth are the coarse, external Madhyamikas. Those who accept only consciousness in terms of conventional truth, without any external objects, are the subtle, internal Madhyamikas. Therefore, the Madhyamikas who follow the Sutra school follow the coarse, external Madhyamikas, accepting external objects merely in terms of conventional truth, and their tenets are in accordance with the Sutra school. The Madhyamikas who follow the Yoga school follow the subtle, internal Madhyamikas, accepting only consciousness in terms of conventional truth and not accepting external objects, and their tenets are in accordance with the Yogacara (Mind-Only) school. The Madhyamika-Prasangikas, such as the glorious Chandrakirti, hold that in reality, external objects do not exist, and consciousness is not established either. In conventional truth, external objects exist, and consciousness exists. Their tenets follow worldly conventions and do not follow the Sutra school, the Mind-Only school, or other philosophical schools, because they analyze conventional truth with reason and accept objects and consciousness. However, the objects and consciousness as they conceive them are not established even in conventional truth. Therefore, the Prasangikas are known as the Madhyamikas who follow worldly conventions. The difference between Prasangika and Svatantrika is that, although the aforementioned points can also establish it, I will explain it briefly. Both of these schools have no disagreement whatsoever regarding the ultimate truth of reality. However, regarding the establishment of temporary conventional truth, as mentioned before, there is a slight disagreement. In particular, the reason for establishing the terms Prasangika and Svatantrika is that, in conventional truth, if one pledges to assert that all phenomena are unborn by one's own system and presents reasoning established by one's own system of valid cognition to prove it, that is the Svatantrika. As for unbornness and emptiness, etc., they are accepted solely as actions for the benefit of others to refute the wrong views of others. And the wrong views of others, which are clinging to extremes, are refuted by the consequences of contradictions within the opponent's assertions and by reasoning that is self-evident to the world. They do not express any reasoning established in the Madhyamika's own system, because their own system does not make any assertions.