Tibetan
ག་མོས་བསྒོམ་པའི་བར་ཏེ། ཡན་ལག་དང་པོའི་བཤད་པའོ། །དེ་ནས་ལྷག་མོས་དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་སྟེ། ཤཱུ་ནྱ་ཏའི་སྔགས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཟླ་བ་དང་། ཡིག་འབྲུ་དང་། ཕྱག་མཚན་དང་། སྐུ་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམས་ནི། གན་དུ་སྒྲུབ་ཅིང་བསྐྱེད་པས་ན་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ། གྲུབ་པ་ལ་མཆོག་རྣམ་པར་སྤྱད་ལ། མཆོག་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་སྤྱད་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གྲུབ་པ་ལ་མཆོག་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་ནི། གྲུབ་པ་ནི་མངོན་བྱང་ལྔས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། མཆོག་ནི་དེ་ལ་ༀ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་འགོད་པའོ། །མཆོག་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་ནི། ས་བོན་དེ་རྣམས་ལ་ལྷ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །འགྲེལ་པར་རིམ་པ་གསུམ་པའི་གོ་རིམ་ངེས་པར་བྱས་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་སྤྱད་ཅེས་པའི་དོན་ལ། རིམ་པ་གསུམ་གྱི་གོ་རིམ་ནི། ས་བོན་འགོད་པའི་གཞི་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དང་། གནས་དེ་དག་ཏུ་འགོད་པའི་ས་བོན་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དང་། ས་བོན་དེ་དག་རང་རང་གི་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡིག་འབྲུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བཀོད་པ་ནི། རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེས་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་སོགས་དང་། མིག་གི་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གཉིས་པའི་བཤད་པའོ། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་ཅིང་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་འཛིན་དཔལ་དང་ལྡན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ལ་བསྐུལ་ཞིང་གསོལ་བ་འདེབས་པར་གསུངས་པ་དང་། སྔགས་ཏེ་ༀ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་དང་། བདག་པོའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྣམས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཅི་རིགས་པར་བསྒོམ་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཡན་ལག་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ། རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷའི་ཏིང་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། རྡོ་རྗེ་པད་མ་འདུ་བྱས་ཏེ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས། བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཞེས་སོགས། རང་གི་སྔགས་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བསྒོམ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རལ་པའི་དབུ
Chinese
这是关于如何禅修的中间部分，是第一支的解释。然后，通过殊胜的智慧，进入真实意义的坛城，通过空性的咒语使其稳固，证得无上菩提，即证得其自性，从真如中证得菩提，以及月亮、字、手印和圆满身证得菩提等，因为在那里修持和生起，所以是近修。对于这样的近修，将“成就上殊胜，殊胜上金刚生处殊胜”结合起来。成就上殊胜是指，成就乃是通过五种现观菩提所生的手印大印，殊胜是指在那上面安立嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）等二十七个种子字。殊胜上金刚生处殊胜是指，将那些种子字视为彼彼本尊的自性。注释中，必须确定第三个次第的顺序，并且因为完全了解因和果而称为殊胜之义。三个次第的顺序是：安立种子字的二十七个基处，以及在那些基处安立的二十七个种子字，并且必须将那些种子字视为各自本尊的自性。将二十七个字母安置为本尊的自性，是完全了解因，由此获得身之自在等，以及眼之现量等，是完全了解果。这是第二支的解释。当身语意三者成就并加持为身语意金刚自性时，“诸佛总持具吉祥”等两两偈颂中，宣说了劝请三金刚的本尊众并祈祷。以及咒语，即观想嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）等的等持勇识和主尊的智慧勇识，根据种姓的差别而各自观想，这是观想咒语的主尊，是第三支的解释。当生起大成就时，具有自生本尊等持的瑜伽士，将金刚莲花交合而入定时，念诵“班杂 达热嘎”等，观想从自己的咒语中生起的金刚持，即不动佛等的大手印之形相，以及五方如来的发髻之顶。
English
This is the intermediate part on how to meditate, which is the explanation of the first branch. Then, through the superior wisdom, entering the mandala of true meaning, making it stable with the mantra of emptiness, attaining the supreme Bodhi, which is attaining its own nature, attaining Bodhi from Suchness, as well as the moon, letters, mudras, and the complete body attaining Bodhi, etc., because it is practiced and generated there, it is near attainment. For such near attainment, combine "superior on accomplishment, superior on Vajra birthplace superior." Superior on accomplishment means that accomplishment is the great mudra generated by the five Abhisambodhis, and superior means establishing twenty-seven seed syllables such as Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) on it. Superior on Vajra birthplace superior means to regard those seed syllables as the nature of those respective deities. In the commentary, the order of the third sequence must be determined, and it is called the meaning of superior because of fully understanding the cause and effect. The order of the three sequences is: the twenty-seven base places for establishing seed syllables, and the twenty-seven seed syllables established in those places, and those seed syllables must be regarded as the nature of their respective deities. Establishing the twenty-seven letters as the nature of the deity is fully understanding the cause, and obtaining the freedom of the body, etc., and the direct perception of the eye, etc., is fully understanding the effect. This is the explanation of the second branch. When the three of body, speech, and mind are accomplished and blessed as the nature of Vajra, in the two-by-two verses such as "Buddhas hold all, possessing auspiciousness," it is proclaimed to urge and pray to the assembly of deities of the Three Vajras. And the mantra, which is to contemplate the Samadhi heroes and the wisdom heroes of the Lord, such as Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), each according to the differences of the lineage, this is contemplating the Lord of the mantra, which is the explanation of the third branch. When generating the great accomplishment, the yogi who possesses the Samadhi of the self-generated deity, joining the Vajra and Lotus and entering Samadhi, reciting "Vajra Drika," etc., contemplate the form of the great mudra of Vajradhara, which arises from one's own mantra, that is, Akshobhya, etc., and the topknot of the five Tathagatas.
Tibetan
་རྒྱན་ལ་ནི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བསམ་ཤིང་། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབུ་རྒྱན་ལ་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་བསམ་ན། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་བཞི་པའི་བཤད་པའོ། །འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་འཇོག་པར་བཤད་པ་དང་། མདོར་བྱས་སུ། མི་བསྐྱོད་པ་རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དུ་བཤད་པ་འགལ་ལམ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། མདོར་བྱས་སུ་མི་བསྐྱོད་པ་རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། འདིར་བཤད་པ་ནི། ལྷ་གཞན་གང་གིས་གཙོ་བོ་བྱེད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དུ་འགྲོ་བ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། མཆོག་བསྙེན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། བསྙེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལུང་གིས་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །ཐ་མལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞིས། །མཆོག་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཐུན་མོང་བ་ནི། རྒྱུད་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་ཡིན་པས་ན། དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུད་ཐུན་མོང་བ་ནི། དེ་ཉིད་འདུས་པ་སོགས་རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀྱང་བཤད་པས་སོ། །རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། བརྒྱུད་ནས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་བ་ཕྲིན་ལས་བཞི་དང་། ནམ་མཁར་འགྲོ་བ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གིས་ཞེས་པ་ནི། རྒྱུད་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ནས་བཤད་པས་སོ། །རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། ཡན་ལག་ལ་དྲུག་གི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོད་དུ་མི་སྒྲུབ་ཀྱི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པ་ནི། ཐེག་པ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་མ་འབྱོར་བའི་དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆ
Chinese
对于顶严，则观想主尊为大金刚持。其余诸尊的顶严，则观想毗卢遮那佛等。即能成就智慧金刚之悉地。这是四支的解说。此处说五如来的顶严为大金刚持，以及在《略释》中，说不动佛为五部的顶严，是否相违呢？并不相违，因为不动佛作为坛城的主尊时，大金刚持与不动佛无别。所以在《略释》中，不动佛被安立为五部的顶严。而此处的解说，则是无论任何本尊作为主尊，大金刚持本身都是五部的顶严，这是其用意。殊胜修持分三种：根本续的略说，后续中对此的广说，以及经由圣教明确开示两种修持的本尊瑜伽。根本续中六支的略说是：在后续中说：以共同殊胜之差别，修持分为二种。庸常者以四金刚，殊胜者以六支。如是说。其中，共同者，因为续、因、果是共同的，所以如此称呼。其中，共同的续是：《密集》等其他续中也有宣说。共同的因是生起次第，是共同成就之因，并且经由它也是殊胜成就之因。共同的果是四种事业，以及飞行虚空等与世间共同的果。殊胜者，因为续、因、果不是共同的，所以如此称呼。不共同的续是：《秘密集会》等无上续中才宣说。不共同的因是六支瑜伽，它不是为了世间成就而修，而是为了大手印成就而修。不共同的果是：不与其他乘共同的，具有八自在的金刚持。
English
For the crown, one should contemplate the great Vajradhara as the main deity. For the crowns of the remaining deities, one should contemplate Vairocana Buddha and others. This will lead to the accomplishment of the wisdom vajra siddhi. This is the explanation of the four branches. Here, it is said that the great Vajradhara is placed as the crown of the five Tathagatas, and in the "Condensed Explanation," it is said that Akshobhya is the crown of the five families. Does this contradict? There is no contradiction, because when Akshobhya is the main deity of the mandala, the great Vajradhara is inseparable from Akshobhya. Therefore, in the "Condensed Explanation," Akshobhya is established as the crown of the five families. The explanation here is that no matter which deity is the main deity, the great Vajradhara himself is considered to be the crown of the five families. This is the intention. Supreme practice is threefold: the concise explanation in the root tantra, the detailed explanation of the same in the subsequent tantra, and the clear explanation of the deity yoga of the two practices through scripture. The concise explanation of the six branches in the root tantra is: As stated in the subsequent tantra: "Through the distinction of common and supreme, practice becomes twofold. The ordinary is with four vajras, the supreme is with six branches." It is said that the common one is so called because the tantra, cause, and result are common. Among them, the common tantra is that it is also explained in other tantras such as the Hevajra. The common cause is the generation stage, which is the cause of common siddhis, and through it, it is also the cause of supreme siddhis. The common result is the four activities and the result that is common to worldly beings, such as flying in the sky. The supreme is so called because the tantra, cause, and result are not common. The uncommon tantra is that it is only explained in the unsurpassed tantras such as the Guhyasamaja. The uncommon cause is the union of the six branches, which is not practiced for worldly siddhis, but for the sake of the mahamudra siddhi alone. The uncommon result is the Vajradhara with eight powers that is not common to other vehicles.