Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ནི། ངག་གི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ལས་བྱུང་ལ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཨ་ཐུང་གི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ཞིང་། ཨ་ཐུང་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཁོང་སྟོང་འོད་གསལ་ལས་བྱུང་བས། དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པས། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་གཉིས་ཏེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ནི། སྒྲ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས། འགལ་བར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་མེད་པར་བཟོད་དེ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡང་བཟོད། གང་ཟག་དུ་ཡང་བཟོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་ནི་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཟག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ནི། སྒྲ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པས། བསྟོད་སྨད་སོགས་ལ་དགའ་མི་དགའ་མི་འབྱུང་སྟེ། བསྟོད་སྨད་སོགས་བྲག་ཆ་དང་འདྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རླུང་དང་སྔགས་དང་། སྒྲའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོག་འདོགས་བཅད་ནས། སྒྲའི་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། རླུང་གི་དེ་ཉིད་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱར་ནས་རྒྱུ་བ་བགྲང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ། །དང་པོར་བེམ་པོའི་རླུང་རགས་པ་ལ་བསླབ། དེ་ནས་བེམ་པོའི་རླུང་ཕྲ་བ་ལ་བསླབ། དེ་ནས་ཤེས་པའི་རླུང་གསལ་བ་དང་འདྲེས་པ་ལ་གདམས་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསླབ་བོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་ནི། དང་པོར་བེམ་པོའི་རླུང་རགས་པ་ལ་ལོབས་པའི་ཚད་ནི་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་གསལ་བ་དང་། རང་གི་ཁམས་སྙོམས་པའོ། །བེམ་པོའི་རླུང་ཕྲ་བ་ལ་ལོབས་པའི་ཚད་ནི། རེག་པ་བདེ་བ་དང་རླུང་གཡས་གཡོན་སྤོ་ནུས་པའོ། །གསལ་བའི་རླུང་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པ་ལ་ལོབས་པའི་ཚད་ནི་རླུང་གནོད་མེད་དུ་བསྡམས་ནུས་པ་དང་། རླུང་ཕྱི་ནང་དུ་བསྲེ་ནུས་པའོ། དེས་ནི་རླུང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ལན་ཅིག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། རླུང་དབང་དུ་འདུས་པས་སེམས་དབེན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ལ་བརྟེན་ནས། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་དབེན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ལུས་དབེན་དང་། ངག་དབེན་བཤད་ནས། ད་ནི་སེམས་དབེན་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཡང་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་། ཤེས་བྱ་དང་། སྤང་བྱ་དང་། དབྱེ་བ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་། ངེས་ཚིག་བསྟན་པའོ། །སེམས་དབེན་གྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་མཚར་ཕྱིན་ནས་སེམས་ཙམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འདོད་པ་ཡོད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་དབེན་གྱི་ཤེས་བྱ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་རང་རིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་དེའང་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞིང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣམ་དཔྱད་ན། །ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤང་བྱ་ནི། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའོ། །དབྱེ་བ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་བྱ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཤེས་བྱ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟོག་མེད་ཀུན་ཏུ་སྣང་བའི་སེམས་དང་། རྟོག་བཅས་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བའི་སེམས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ལ་སློབ་དཔོན་རྣམས་བཞེད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ནག་པོ་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རང་ལུགས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་སུ། གཅིག་པུ་འགྲོ་ཞིང་རིང་དུ་རྒྱུ། །ལུས་མེད་དབང་པོའི་ཕུག་ན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྣང་བ་གསུམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། འོ་ན་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དུ་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། གནས་དང་རྟེན་གྱིས་ཕྱེ་བས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁང་པ་བུ་ག་དྲུག་ཡོད་པར་མར་མེ་བཏེགས་པ་ན། མར་མེ་དྲུག་གི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མྱོང་བ་རིག་ཙམ་དེ་ཉིད་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔའི་སྣང་བ་འབྱུང་བས་དབང་ཤེས་ལྔར་བཞག དེ་ཉིད་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པས་ཡིད་ཤེས་དང་། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི
Chinese
因为一切都由此产生。声音的实相与虚空等同，是因为所有语言的声音都源于阿黎嘎黎（藏文：ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི།）。阿黎嘎黎的字母都以短阿（藏文：ཨ་ཐུང་།）为根本，而短阿又源于身体内部的空明。因此，一切声音都以空性为根本，所以与虚空等同。了解声音实相的利益有两个：获得对无生法的忍，以及战胜世间八法。获得对无生法的忍，是指通达一切声音皆无生的瑜伽士，能够忍受一切看似矛盾的事物，因为一切显现皆为空性，也能忍受一切人。为什么呢？因为人是空性的，而空性显现为人。战胜世间八法，是指通达一切声音皆无生，因此不会对赞扬或诽谤等产生喜欢或不喜欢，因为他已领悟到赞扬和诽谤等如同山谷回音。因此，通过闻思，断除对风、咒语和声音实相的执着，了知声音的实相与虚空等同。然后，将风的实相，即生起、融入、安住三者，与咒语的实相，即字母、种子字、三者无别地结合，以数数念诵的方式进行修习。首先修习粗大的有质风，然后修习微细的有质风，再然后按照口诀修习与明觉融合的清明风。圆满金刚念诵的标准是：首先，熟练粗大的有质风的标准是风的运行清晰，自身脉络调和。熟练微细的有质风的标准是，触感舒适，能够左右移动风。熟练清明风与明觉融合的标准是，能够无害地控制风，能够将风与内外融合。这样就获得了对风的完全掌控。圆满的利益是：一旦获得任运成就，就能成就如来清净的语，能够战胜世间八法，调伏风能生起心之寂静，以及学习。
English
Because everything arises from it. The true nature of sound is equal to space, because all the sounds of language arise from Āli Kālī. The letters of Āli Kālī are rooted in the short A, and the short A arises from the clear light of the empty space within the body. Therefore, all sounds are rooted in emptiness, so they are equal to space. There are two benefits of knowing the true nature of sound: obtaining forbearance of the unborn dharma, and overcoming the eight worldly dharmas. Obtaining forbearance of the unborn dharma means that the yogi who understands that all sounds are unborn can endure all seemingly contradictory things, because all appearances are emptiness, and can also endure all persons. Why? Because a person is emptiness, and emptiness appears as a person. Overcoming the eight worldly dharmas means that understanding that all sounds are unborn, one will not have likes or dislikes for praise or blame, etc., because he has realized that praise and blame, etc., are like echoes in a valley. Therefore, through hearing and contemplation, cut off attachment to wind, mantra, and the true nature of sound, and realize that the true nature of sound is equal to space. Then, combine the true nature of wind, that is, arising, dissolving, and abiding, with the true nature of mantra, that is, letters, seed syllables, and the three inseparable, and practice in the manner of counting recitations. First, practice with the coarse material wind, then practice with the subtle material wind, and then practice with the clear wind that is mixed with awareness, according to the instructions. The measure of perfecting the vajra recitation is: First, the measure of being skilled in the coarse material wind is that the movement of the wind is clear and one's own elements are harmonized. The measure of being skilled in the subtle material wind is that the touch is comfortable and one can move the wind from left to right. The measure of being skilled in the clear wind mixed with awareness is that one can control the wind harmlessly and can mix the wind with the inside and outside. In this way, one obtains complete control over the wind. The benefits of perfection are: once spontaneous accomplishment is attained, one can accomplish the pure speech of the Tathagata, one can overcome the eight worldly dharmas, subduing the wind will cause the mind to arise in solitude, and learning.
Chinese
依靠双运之身，寂静等事业得以成就。如是，心寂静之前行，身寂静和语寂静已述。现在将要讲述心寂静自身的体性。其中又分总义和支分义两种。初义又分所依补特伽罗、所知、所断、各自的差别相、以及解释词义。心寂静的所依补特伽罗是金刚念诵圆满后，希求唯心之三摩地者。如是说：『念诵金刚后，瑜伽士，将获得心的专注。』心寂静的所知是：一切法皆是心之自证大乐之相，此心亦从空性而生，融入空性，如虚空般了知。如是说：『心之金刚圆满菩提，安住之金刚若分析，名为心之金刚。』所断是：由能取所取之分别所摄的八十种自性。各自的差别相有二：所知心之相，以及心之所缘智慧之相。所知心之相有二：无分别普现之心，以及有分别自性显现之心。对于这二者的认识，诸位论师的观点各不相同。黑行派的观点认为，圣父子（无著和世亲）的自宗认为心识的相续是一体的。《摄行论》中说：『独自游行且长久流转，无身安住于诸根窍穴中。』以及『意根三种显现。』那么，如何安立六识或八识呢？以处所和所依来区分，就成为六识。譬如，在有六个孔的房间里点燃灯，就会出现六个灯的显现一样。证悟菩提心普贤王如来，仅是体验觉性，就依靠眼等五根，而生起色等五境的显现，因此安立为五根识。此觉性依靠前一意识，而了知有为法和无为法，因此是意识。执着我与我所，因此是烦恼的
English
Through reliance on the body of union, activities such as pacification are accomplished. Thus, having explained the preliminaries to mind isolation, which are body isolation and speech isolation, now we will explain the nature of mind isolation itself. This has two aspects: the general meaning and the branch meanings. The first of these also has the supporting individual, the knowable, what is to be abandoned, the characteristics of the individual divisions, and the explanation of the terms. The supporting individual for mind isolation is someone who desires the samadhi of mind-only after the vajra recitation has been perfected. As it is said: 'Having recited the vajra, the yogi will attain focus on the mind.' The knowable of mind isolation is that all phenomena are the aspect of the mind's self-awareness, great bliss, and that this mind arises from emptiness and dissolves into emptiness, knowing it to be like space. As it is said: 'The vajra of the heart, complete enlightenment, the vajra of abiding, if analyzed, is called the vajra of the heart.' What is to be abandoned is the eighty natures encompassed by the conceptualization of grasping and being grasped. The characteristics of the individual divisions are two: the characteristic of the knowable mind and the characteristic of the wisdom that focuses on the mind. The characteristic of the knowable mind is twofold: the non-conceptual, all-appearing mind and the conceptual, self-nature-appearing mind. The masters have different opinions regarding the identification of these two. According to the tradition of Nagpopa, the father and son (Asanga and Vasubandhu) of the noble ones consider the mind stream to be one. In the Compendium of Practice, it says: 'It goes alone and wanders far, without a body, it dwells in the cave of the senses.' And, 'The mind sense is three appearances.' So, how are the six or eight consciousnesses established? By distinguishing them by location and support, they become the six collections of consciousness. For example, just as when a lamp is placed in a house with six holes, the appearance of six lamps arises, so too, the mind of enlightenment, Samantabhadra, experiencing mere awareness, relies on the five senses, such as the eye, and the appearances of the five objects, such as forms, arise, and thus it is established as the five sense consciousnesses. That same awareness, relying on the previous consciousness, understands conditioned and unconditioned dharmas, and thus it is mind consciousness. Grasping at 'I' and 'mine,' thus it is afflicted.