Tibetan
་བཟང་པོར་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་འབྱོན་ན་ཡང་། །བར་སྐབས་བསྟན་པ་ནུབ་ཡུན་རིང་། །ད་རེས་ཤཱཀྱའི་བསྟན་དང་མཇལ། །འཛམ་གླིང་ཡུལ་གྲུ་མང་པོ་ན། །བོད་མིན་གཞན་ལ་དམ་ཆོས་ནུབ། །ད་རེས་ཁ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེས། །འོན་ལོང་དབང་པོ་མི་གསལ་ན། །མི་ལུས་ཙམ་པོས་ཆོས་མི་གོ། །ད་རེས་ཤེས་རབ་རིག་པ་གསལ། །ད་རེས་ཆོས་ཤིག་མ་བྱས་ན། །ཕྱིས་ནས་འདི་འདྲའི་ལུས་མི་རྙེད། །དེ་ཕྱིར་མི་ལུས་དོན་ལྡན་མཛོད། །མི་ལུས་དོན་ལྡན་གང་ཞེ་ན། །སྡོམ་གསུམ་རིམ་གྱིས་ཞུས་པ་རྣམས། །རྩ་བ་མ་ཉམས་སྲོག་ལྟར་བསྲུངས། །ཕྲ་ཞིབ་ཉམས་ན་གསོ་སྦྱོང་མཛོད། །ལུས་ལ་གཡོག་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས། །དལ་བར་ཡུད་ཙམ་ (༢༩)ཉལ་མ་བཅུག །ལུས་ལ་བེད་ཆོད་ཕྱག་བསྐོར་མཛོད། །ཡང་ན་རླུང་དང་འཁྲུལ་འཁོར་སྦྱོངས། །ངག་ལ་བེད་ཆོད་བསྙེན་སྒྲུབ་མཛོད། །ཡང་ན་གསོལ་འདེབས་ཆོས་སྤྱོད་འབུངས། །སེམས་ལ་བེད་ཆོད་བསྐྱེད་རྫོགས་སྒོམས། །ཡང་ན་སྙིང་རྗེའི་གཏོང་ལེན་གཅེས། །གཡོག་ལ་གླ་དང་ཆས་མ་ལྟར། །དམ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་གླ་བརྔན་དུ། །ལྟོ་གོས་ཅི་འབྱོར་ཙམ་རེ་གྱིས། །མ་འཛོམ་དཀའ་ཐུབ་བཅུད་ལེན་མཛོད། །ཤ་ཐུད་ཇ་སོགས་ཟས་བཟང་ཡང་། །ཞག་གཅིག་སོང་ནས་མི་གཙང་རྫས། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་སོམ། །ལྟོགས་དང་སྐོམ་པའི་ཡི་མུག་སྐྱུར། །རླུང་བཅུད་དམིགས་པས་ལུས་སྟོབས་བསྐྱེད། །འཛོམ་ན་དཀའ་ཐུབ་དགོས་རྒྱུ་མེད། །ལུས་ལྷ་ཡི་དམ་རྣམས་ལ་མཆོད། །རང་གཞན་བསོད་ནམས་ཚོགས་སུ་བསྔོ། །མ་ཤིའི་བར་དུ་དེར་འབད་ན། །མི་ལུས་དོན་དང་ལྡན་པ་དང་། །ཤི་ཡང་འགྱོད་མེད་འགྲུབ་པ་ཡིན། །ལུས་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་གླུ། །རི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ཐོག་མ་ (༣༠)ཡིན། ༈ །ན་མོ་གུ་རུ། །གསོན་དང་ཀརྨ་བརྩོན་འགྲུས་པ། །ངེས་པར་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་པ་ན། །སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་སུ་གསུངས་ན་ཡང་། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ། །མི་རྟག་འཆི་བ་དྲན་པ་གཅེས། །འཆི་བ་སྙིང་ནས་མ་དྲན་ན། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་དོན་མ་མཆིས། །ལྟོ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། །གྲལ་ཕྱིར་བསྙེན་པར་རྫོགས་ན་ཡང་། །ཆོས་མེད་སེར་མོའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ། །རིག་གནས་ཡོན་ཏན་ཀུན་བསླབས་ཀྱང་། །ཟང་ཟིང་ལོངས་སྤྱོད་བསྡུ་ཕྱིར་ཙམ། །མཚམས་སྒྲུབ་རི་ཁྲོད་འགྲིམས་ན་ཡང་། །ངག་ནུས་ནད་གདོན་ཞི་ཕྱིར་ཙམ། །སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་སྲུང་ན་ཡང་། །ངོ་ཚས་མི་ཁ་སྲུང་ཕྱིར་ཙམ། །གང་བྱས་ཚེ་འདི་ཁོ་ནའི་དོན། །དེ་ཀུན་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་སྲ
Chinese
生于善地。纵然有千佛出世，中间教法隐没时日长久。如今得遇释迦教法。在世间众多国土中，除藏地外其他地方的圣法已隐没。如今生于雪域。如果愚昧无知，仅凭人身无法理解佛法。如今智慧明朗。如今若不修持佛法，以后难得如此人身。因此，要使人身具有意义。什么才算人身具有意义呢？就是将次第受持的三种戒律，像保护生命一样守护根本不失坏。如果细微之处有所违犯，也要勤作恢复。以对待仆人的态度对待身体，不要让它有片刻的安逸睡眠（29）。要充分利用身体，多行绕拜。或者修习气脉和瑜伽。要充分利用语言，勤修本尊念诵。或者多作祈请和佛事。要充分利用心，修习生起次第和圆满次第。或者珍爱慈悲的施受法。像对待仆人需要工钱和衣物一样，为了修持圣法，也要给予衣食等适当的报酬。如果条件不具备，就要修持苦行和摄取精要。即使是肉、糌粑、茶等美味食物，过了一夜也会变成不净之物。要思维它们没有实质。要舍弃饥渴带来的厌倦。通过观修气脉精要来增强身体的力量。如果条件具备，则无需苦行。要将身体供养给诸位本尊。并将自己和他人的功德回向。在未死之前都努力这样做，这样才能使人身具有意义，并且即使死亡也不会后悔。这是摄取身体精华之歌，也是一切山居法（30）的开端。༈ 顶礼 गुरु 上师！ 听闻噶玛策程（Karma Tseten），你必定要前往寂静处。虽然说是前行之法，但在任何时候都很重要。忆念无常死亡最为重要。如果不能从内心深处忆念死亡，那么进入佛法之门也没有意义。为了生计而出家，为了地位而受比丘戒，也只是没有佛法的僧人形象而已。即使学习了所有的文化知识和功德，也只是为了积累世俗的享受。即使闭关修行，前往寂静处，也只是为了平息口舌、疾病和邪魔。即使守护戒律和誓言，也只是为了面子，为了堵住别人的嘴。所做的一切都只是为了今生。这些都是因为没有忆念死亡的过失。有为法的自性就是无常，三千世界
English
Born into goodness. Even if a thousand Buddhas appear, in between, the teachings decline for a long time. Now, I have encountered the teachings of Shakya. In many countries of the world, other than Tibet, the sacred Dharma has declined. Now, I am born in the land of snows. If the senses are dull and unclear, the mere human body cannot understand the Dharma. Now, wisdom and intelligence are clear. If I do not practice the Dharma now, I will not find such a body later. Therefore, make the human body meaningful. What makes the human body meaningful? Those who have received the three vows in order, protect the root without weakening it, as if protecting life. If there is subtle damage, then do the purification practice. With the attitude of a servant towards the body, do not allow it to sleep lazily for even a moment (29). Make good use of the body, do prostrations. Or practice the winds and the movements. Make good use of speech, do the recitation and accomplishment. Or offer prayers and Dharma practices. Make good use of the mind, meditate on the generation and completion stages. Or cherish the practice of giving and taking with compassion. Like a servant who needs wages and clothes, in order to practice the sacred Dharma, give whatever food and clothing is available. If not available, then practice asceticism and essence extraction. Even good foods like meat, tsampa, and tea, after one night become impure substances. Think that they have no essence. Abandon the weariness of hunger and thirst. Increase the strength of the body by focusing on the winds and essence. If available, there is no need for asceticism. Offer the body to all the deities. And dedicate the merit of oneself and others. If you strive to do this until death, then the human body will be meaningful, and even if you die, you will have no regrets. This is the song of taking the essence of the body, and it is the beginning of all mountain Dharma (30). ༈ Homage to the Guru! Listen, Karma Tseten, you must go to a solitary place. Although it is said to be a preliminary practice, it is important at all times. Remembering impermanence and death is most important. If you do not remember death from the depths of your heart, then entering the door of Dharma is meaningless. Even if you become a monk for the sake of livelihood, and take ordination for the sake of status, you are only an image of a monk without Dharma. Even if you learn all the cultural knowledge and qualities, it is only for the sake of accumulating worldly enjoyment. Even if you do retreat and go to a solitary place, it is only for the sake of pacifying speech, disease, and evil spirits. Even if you keep vows and commitments, it is only for the sake of face, to silence others. Everything you do is only for this life. All of this is the fault of not remembering death. The nature of compounded things is impermanence, the three thousand worlds