Tibetan
བ་ཡིད་ལ་བཅང་། །ཤི་ནས་ལྷ་དང་མི་རུ་སྐྱེས་ན་ཡང་། །བདེ་སྐྱེད་མི་རྟག་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འབྲས་བུ་མ་གཏོགས་པ། །འཁོར་བའི་བདེ་སྐྱིད་གང་ལའང་ཡིད་མི་སྨོན། །དེ་ནི་འཁོར་བར་ཞེན་པ་ལྡོག་ལུགས་ཡིན། །དཔེར་ན་སྔོན་གྱི་བཀའ་གདམས་པ་ཀུན་གྱིས། །དེ་དགོངས་འཆི་བར་དོགས་ནས་མེ་མི་གསོ། །དེ་དོན་ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐུལ་ཕྱིར་ཡིན། །ནམ་ཡང་མི་རྟག་མྱུར་དུ་འཆི་ན་ཡང་། །ལོ་ (༢༢༤)འགའ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ལོང་ཡོད་ཕྱིར་དང་། །ཕྱི་མ་བདེ་ཆེན་ཞིང་ཁམས་བགྲོད་ཕྱིར་དུ། །ཚེ་སྒྲུབ་བྱས་པས་བྱ་བཏང་མིན་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་དྭགས་པོས་སྒྲོལ་དཀར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །དེ་ནས་ཕ་ཡུལ་ཞེན་པའི་འཁོར་ཤིང་སྟེ། །གཉེན་ལ་གདུང་སེམས་དགྲ་ལ་སྡང་སེམས་འཕེལ། །དེ་ཕྱིར་ཕག་གྲུ་རས་ཆེན་ལ་སོགས་པ། །ཕ་ཡུལ་སྤངས་ནས་ཕྱོགས་དེར་མ་ཕེབས་སྐད། །འོན་ཀྱང་ཕ་ཡུལ་སྤངས་པའི་མི་ཡུལ་དུ། །ཆགས་སྡང་འཕེལ་ན་ཕ་ཡུལ་དེ་རང་ཡིན། །ཕ་ཡུལ་ཡིན་ཡང་ཆགས་སྡང་ཆེར་མེད་ན། །མ་སྤང་ན་ཡང་བྱ་བཏང་མིན་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་མར་དགས་ས་སྐྱ་འབྲི་སྟག་རྣམས། །ས་མིང་བླ་མའི་མཚན་ལ་བོགས་དང་འདྲ། །ཕ་ཡུལ་མི་ཡུལ་གང་ན་འདུག་ཀྱང་འདྲ། །སུ་ལའང་མཛའ་ཆེས་མཁོན་ཆེས་སྤང་བར་བྱ། །གཉེན་དང་ཉེ་དུ་འཁོར་བའི་བཤལ་ཐག་སྟེ། །ཅི་ཡོད་བྱིན་ཀྱང་མི་མགུ་རེ་ཁང་མང་། །ལེགས་པར་དཔྱད་ན་འགྲོ་དྲུག་ཕ་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཉེ་དུར་ཧ་ཅང་གདུང་སེམས་སྤང་། །ཉེ་དུར་འཁོན་པའང་བྱ་བཏང་ (༢༢༥)མ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ལ་ཚུད་ན་ཉེ་དུ་ཐབས་ཀྱིས་བསྐོར། །དེས་ནི་བསྟན་དང་ཉེ་དུ་གཉིས་ཀར་ཕན། །དཔེར་ན་འབྲི་སྟག་ས་སྐྱའི་གདུང་རིགས་བཞིན། །རང་དྲིན་ཡོད་ཚེ་བུ་ཚ་དྲིན་དུ་ཆུག །སུ་ལ་སུ་དགོས་མི་ཤེས་བོད་འབངས་རྣམས། །དེ་སྐད་གུ་རུ་པདྨའི་ཞལ་ཆེམ་གསུངས། །ནོར་རྫས་དགྲ་བོའི་གཡབ་མོ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །མེད་ན་ཐབས་ཆག་ཡོད་ན་དགྲ་འདྲེའི་གཡབ། །ཅི་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་མི་ངོམ་ད་རུང་འདོད། །དེ་ཕྱིར་ཟས་ནོར་སེམས་ཀྱི་ཆགས་ཞེན་སྤང་། །དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ཡང་སྡིག་པས་ནོར་མི་སྒྲུབ། །བཀྲེས་ནས་ཤི་ཡང་མ་བྱིན་ལེན་པ་སྤང་། །དཔེར་ན་མི་ལས་ཟཱ་ལ་དཀའ་ཐུབ་བཞིན། །ཆུ་དང་རྡེའུ་ས་སོགས་བཅུད་ལེན་བྱ། །དེ་ནི་འདོད་པའི་མཐའ་ནི་སྤང་བ་སྟེ། །ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་མི་དགེ་སྤང་བ་ཡིན། །ཤུགས་ཀྱིས་བྱུང་ན་སྤངས་ཡང་མི་དགོས་ཏེ། །ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་གང་བྱུང་སྤྱོད། །ཆང་དང་བསྔོས་ཤ་གཉིས་ནི་དུག་ལྟར་སྤང་།
Chinese
思维牢记于心。 即使死后转生为天神或人类， 也要思及安乐亦无常，终将变异之苦。 除了无上菩提之果， 对于轮回的任何安乐，皆不生希求。 此乃断除对轮回贪恋之法。 譬如往昔噶当派诸大德， 以此之故，惧怕死亡而不生火。 此乃为策励精进修法之意。 纵然恒常无常，迅速死亡， 然仍有数年（224）可修持菩提， 为来世往生极乐净土之故， 修持长寿法，亦非舍弃世间。 譬如达波尊者修持度母法。 继而，家乡乃贪恋之根源， 对亲友生起贪执，对仇敌生起嗔恨。 因此，帕竹、惹琼巴等大德， 舍弃家乡，未曾前往彼方。 然而，舍弃家乡，于异地， 若贪嗔增长，则彼处即是家乡。 纵然是家乡，若无甚贪嗔， 即使不舍弃，亦非舍弃世间。 譬如玛、达、萨迦、竹、达等， 地名如同上师之名号。 无论身处家乡或异地，皆相同， 对任何人，皆应断除过度的亲昵与仇恨。 亲友眷属乃轮回的绳索， 无论给予多少，亦难满足，徒增纷扰。 若善加观察，六道众生皆是父母。 因此，对于亲友，应断除过度的执着。 对亲友怀恨，亦非真舍弃（225）， 若入佛法，则以方便度化亲友， 如此则对佛法与亲友皆有利益。 譬如竹、达、萨迦之血脉传承。 若自身有恩德，则子孙亦将报恩。 藏地百姓不知谁对谁有恩德， 如是莲花生大师金刚语。 财物乃仇敌的诱饵，痛苦之根源， 无则困窘，有则如邪魔之网。 无论有多少，皆不满足，仍欲求更多。 因此，应舍弃对饮食财物之心之贪恋。 纵然贫穷困顿，亦不应以罪恶积聚财富。 纵然饥饿而死，亦应断除不予而取。 譬如米拉日巴尊者修持扎拉苦行， 修持摄取水、石、土等精华。 此乃舍弃欲望之极端， 为饮食之故，舍弃不善行。 若自然而生，即使舍弃亦无妨， 具足饮食瑜伽者，随遇而安。 酒与祭祀之肉，皆应如毒药般舍弃。
English
Hold it in your mind. Even if reborn as gods or humans after death, Think of the suffering of impermanent and changing happiness. Except for the fruit of unsurpassed enlightenment, Do not desire any happiness in samsara. This is how to reverse attachment to samsara. For example, all the former Kadampa masters, For that reason, they were afraid of death and did not light a fire. The reason for this is to encourage diligence in Dharma. Although it is always impermanent and dies quickly, There are still a few years (224) to practice enlightenment, For the sake of going to the Pure Land of Great Bliss in the next life, Practicing longevity does not change the fact that it is not renunciation. For example, Dagpo practiced Tara. Then, the hometown is the root of attachment, Attachment arises to relatives, and hatred arises to enemies. Therefore, Phagmo Drupa, Jetsun Rinpoche, etc., They abandoned their hometowns and did not go there. However, in a foreign land after abandoning the hometown, If attachment and hatred increase, then that is the hometown. Even if it is a hometown, if there is not much attachment and hatred, Even if you don't abandon it, it won't change that it's not renunciation. For example, Mar, Dag, Sakya, Drikung, Taglung, etc. The name of the place is like the name of the lama. It doesn't matter whether you live in your hometown or in a foreign land. Avoid being too friendly or too hostile to anyone. Relatives and friends are the ropes of samsara, No matter how much you give, you can't satisfy them, and there are many complaints. If you look closely, the six realms are parents. Therefore, you should abandon too much attachment to relatives. Hating relatives is not renunciation (225), If you enter the Dharma, you can use skillful means to guide relatives. This benefits both the Dharma and relatives. For example, the bloodlines of Drikung, Taglung, and Sakya. If you have kindness, your children and grandchildren will be kind. The Tibetan people do not know who owes kindness to whom. So said Guru Padmasambhava's words of advice. Wealth is the bait of enemies, the source of suffering, If you don't have it, you're helpless, if you have it, it's like a demon's net. No matter how much you have, you are not satisfied and still want more. Therefore, abandon the attachment to food and wealth. Even if you are poor, do not accumulate wealth through sin. Even if you die of hunger, abandon taking what is not given. For example, Milarepa practiced Zala asceticism, Practice taking the essence of water, stones, soil, etc. This is the abandonment of the extreme of desire, For the sake of food, abandon unwholesome actions. If it arises naturally, it is okay to abandon it, Those who have food yoga, use whatever comes their way. Wine and sacrificial meat should be abandoned like poison.
Tibetan
།དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་ཞུས་ནས་དགོངས་ (༢༢༦)བཅད་བྱ། །རྒྱུན་དུ་གདན་གཅིག་ཐུབ་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཟས་ཞིམ་འདོད་ཕྱིར་སྡིག་པས་བསྒྲུབ་པ་དང་། །ཅི་འདོད་ཡོད་ཀྱང་མི་ཟ་དཀའ་ཐུབ་གཉིས། །གཉིས་ཀ་གོལ་ས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །དེ་ཡང་ཧ་ཅང་འགྲང་ཆེས་ལྟོགས་ཆེས་སྤངས། །འགྲང་ལྟོགས་རན་པར་བྱ་བར་མི་ལས་གསུངས། །ཟས་ཀྱི་མཚན་ནས་ཉེར་མཁོ་གོས་ཡིན་ཏེ། །གོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་མི་དགེ་མི་བསོག་ཅིང་། །ངན་ངོན་ལྷག་སྐྱོབ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན། །དེ་ཕྱིར་སྟོན་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དུས། །གསེར་སྲང་བརྒྱ་ཕྲག་རི་བའི་གོས་སྤངས་ནས། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་གོས་ནི་བསྣམས་པ་ཡིན། །ཤུགས་ཀྱིས་རྙེད་ན་ཆེད་དུ་མི་སྤངས་ཏེ། །གསེར་སྲང་བརྒྱ་ཕྲག་རི་བའི་གོས་རྙེད་ཀྱང་། །དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གྱོན་པར་གནང་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་དམར་དང་སེར་དང་ངུར་སྨྲིག་ལས། །རྒྱ་ཁ་སྔོ་ལྗང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་སྤང་། །ཅི་ལྟར་སྙིང་ནས་བྱ་བཏང་ཡིན་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་ལྷུང་བཟེད་སྤངས་མི་རུང་། །ཆོས་གོས་སྣམ་ (༢༢༧)སྦྱར་ཆགས་ཚད་མ་ལྡན་སྤང་། །འཁར་གསིལ་ཆུ་ཚགས་གདིང་བ་རྙེད་ཀྱང་བཅད། །དེ་རྣམས་རྙེད་ཀྱང་མི་བཅང་རྒེབ་བེ་སོགས། །འདུལ་ཁྲིམས་འགལ་བའི་ཆ་ལུགས་བྱེད་པ་ནི། །ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་བཞུགས་མདོ་དང་། །ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་མདོ་ལས་ལུང་བསྟན་བཞིན། །དཀོན་མཆོག་འབངས་སོགས་ཡབ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་བཀག །ཟས་གོས་འཛོམ་ནས་སྤང་དཀའ་གཏམ་ཡིན་ཏེ། །བསྟོད་པ་ཐོས་ན་ང་རྒྱལ་སེམས་འཕང་མཐོ། །ང་རྒྱལ་དེ་ནི་ཐར་པའི་བར་ཆད་ཡིན། །བསྟོད་འོས་མེད་པར་བསྟོད་ན་བསོད་ནམས་མཛད། །ཤི་བའི་ཚེ་ན་སྙན་གྲགས་རྗེས་མི་འགྲང་། །དེ་ཕྱིར་བསྟོད་པ་བྱུང་ཀྱང་དགའ་བ་སྤང་། །ངན་སྨྲས་བྱེད་པ་ཐོས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས། །དེ་དུས་ངོ་བོ་བལྟས་ན་བོགས་སུ་ཐོན། །མ་ཉེས་ངན་སྨྲས་བྱུང་ན་སྒྲིབ་པ་འཛད། །དེ་ཕྱིར་ངན་སྨྲ་བྱུང་ཀྱང་དགའ་བ་བསྒོམ། །ངག་འདོན་མི་བྱ་ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་བསྒྱུར། །གལ་ཏེ་བསྟན་པའམ་རང་གི་ཆོས་རྒྱུད་ལ། །གནོད་པའི་སྐུར་འདེབས་ཡིན་ (༢༢༨)ན་དགག་བྱ་གསུངས། །དེ་ནས་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་པའི་གནས་བཤད་པ། །དང་པོ་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོས་བྱིན་བརླབས་ཤིང་། །བར་དུ་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས། །རིམ་པར་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་ངོས་བཟུང་བའི། །ཙཱ་རིའི་གནས་ལག་གནས་ཕྲན་དུ་གཏོགས་པའི། །གནས་ཆེན་བརྒྱ་རྩ་གནས་ཕྲན་སྟོང་རྩ་གཉིས། །དེ་དག་རྣམས་སུ་ཞག་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་དེ། །གཞན་དུ་ལོ
Chinese
比丘和沙弥请求后，应给予惩罚（226）。如果能一直坚持坐一张座垫，那就是最好的。为了追求美味的食物而造恶业，以及拥有想要的一切却不吃，这两种苦行，都被能仁（释迦牟尼佛）说成是歧途。因此，要避免过度饱食和过度饥饿。佛陀教导人们要适度饮食。从食物的角度来说，最需要的是衣服。不要为了衣服而造恶业或积攒财富，只要有破旧的衣服遮身就足够了。因此，导师（释迦牟尼佛）出家的时候，舍弃了价值百金的衣服，而选择了破旧的法衣。如果自然得到，也不要特意舍弃。即使得到价值百金的衣服，也允许比丘们穿。但是，只能穿红色、黄色和绛红色，要避免蓝色、绿色和白色等颜色。无论从内心深处多么想出离，也不能舍弃三法衣和钵。袈裟（227）要缝制，符合尺寸标准，才能舍弃。手杖、响铃、滤水器和坐垫，即使得到也要禁止使用。即使得到这些东西也不要携带，做一些傲慢的行为等。做一些违背戒律的行为，正如现在佛陀显现安住的经典，以及《持国经》中所预言的那样，被怙主等父子所禁止。拥有充足的食物和衣服后，难以舍弃是常谈。听到赞美，傲慢心和自豪感就会高涨。傲慢是解脱的障碍。不值得赞美却受到赞美，会造下罪业。死亡的时候，名声不会跟随。因此，即使受到赞美，也要舍弃喜悦。听到恶语，就会生起愤怒。那时观察其本质，就会发现毫无意义。无缘无故地受到诽谤，可以消除业障。因此，即使受到诽谤，也要修习欢喜。不要口诵，要转化为观修。如果对教法或自己的法脉，有损害的诽谤（228），则应予以驳斥。接下来讲述去圣地修行。首先，被勇父空行母所加持，中间，被邬金大师（莲花生大师）的足迹所踏遍，后来，被各位大成就者所认定的，属于匝日圣地的分支圣地，一百零八个大圣地和一千零二个小圣地。在这些地方修行一天，胜过在其他地方修行一年。
English
After monks and novices request, punishment should be given (226). It is best if one can always stay on one seat. To commit sins for the sake of delicious food, and to have everything one wants but not eat, these two ascetic practices are said by the Able One (Shakyamuni Buddha) to be wrong paths. Therefore, avoid overeating and over-starving. The Buddha taught that people should eat moderately. From the perspective of food, the most necessary thing is clothing. Do not commit evil deeds or accumulate wealth for the sake of clothing, it is enough to have old clothes to cover the body. Therefore, when the Teacher (Shakyamuni Buddha) renounced the world, he abandoned clothes worth hundreds of gold coins and chose worn-out robes. If obtained naturally, do not deliberately abandon them. Even if you get clothes worth hundreds of gold coins, monks are allowed to wear them. However, only red, yellow, and maroon colors can be worn, and blue, green, white, and other colors should be avoided. No matter how much you want to renounce from the bottom of your heart, you cannot abandon the three Dharma robes and the alms bowl. The kasaya (227) should be sewn and meet the size standards before it can be abandoned. Even if you get a staff, bell, water filter, and cushion, you should be prohibited from using them. Even if you get these things, do not carry them, and do not do arrogant things, etc. Doing things that violate the precepts, as prophesied in the sutras where the Buddha is now manifestly abiding, and in the *Dhṛtarāṣṭra Sūtra*, is prohibited by the protectors and their sons. It is common to say that it is difficult to give up after having enough food and clothing. Hearing praise, arrogance and pride will rise. Arrogance is an obstacle to liberation. Praising someone who is not worthy of praise will create sin. At the time of death, fame will not follow. Therefore, even if you are praised, you should abandon joy. Hearing bad words will cause anger to arise. At that time, if you observe its essence, you will find it meaningless. If you are slandered for no reason, you can eliminate karma. Therefore, even if you are slandered, you should practice joy. Do not recite orally, but transform it into contemplation. If there is slander that harms the Dharma or one's own lineage (228), it should be refuted. Next, I will talk about going to holy places for practice. First, blessed by the heroes and dakinis, in the middle, trodden by the feet of Guru Orgyen (Padmasambhava), and later, recognized by the great siddhas, belonging to the branch holy places of Tsari, one hundred and eight great holy places and one thousand and two small holy places. Practicing in these places for one day is better than practicing elsewhere for a year.