Tibetan
།གོ་རིམ་མ་ངེས་རིང་ཐུང་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་ཁ་སྨྲས་ལ་སོགས་རྐྱེན་གཅིག་གིས། །བདེ་གསལ་ (༡༧༤)མི་རྟོག་ཉམས་བཟང་འཇའ་ལྟར་ཡལ། །འཕྲོ་རྒོད་དང་པོ་དུས་ལྟར་མང་བ་ལ། །ཞེ་སྡང་ཁོང་ཁྲོ་ཀོ་ལོང་རྣམ་རྟོག་དང་། །འདོད་ཆགས་སེར་སྣ་ཟས་གོས་སྲེད་པ་སོགས། །སྔར་ལས་ཆེ་ཞིང་ཚིག་སྣ་ཐུང་བ་འབྱུང་། །དེ་ནི་རྩུབ་ཉམས་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་སློང་། །དེ་དུས་ངོས་བཟུང་ལུས་སེམས་བགས་ཀྱིས་ཀློད། །ངོ་བོ་བལྟས་པས་བོགས་སྐྱེད་ཆེན་པོ་འབྱུང་། །འདི་སྐབས་ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་སེམས་སུ་གོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྟ་བ་ཉམས་ལེན་སྟེ། །ལྟ་མི་ལྟ་རྒྱུ་སོ་སོར་ཡོད་འདྲ་བ། །རང་ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་ཤེས་འཛིན་པ་ཡོད། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་དང་རྩུབ་ཉམས་བཞི། །རེས་མོས་འཆར་བ་དཔྱིད་ཀའི་ཉི་མ་བཞིན། །རེས་འགའ་བྱིང་རྨུགས་མི་གསལ་འཐིབས་སེ་བ། །བལྟས་ཀྱང་ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་མ་མཐོང་བས། །ཞེ་བློ་མི་ཚིམ་སེམས་ལ་ཡི་མུག་ཅན། །དེ་དུས་ལུས་གནད་དཀྲིམ་གྱིས་བསྒྲིམས་བྱས་ལ། །མིག་གི་ལྟ་སྟངས་དྲག་གཟིར་ཅེར་ཅེར་ (༡༧༥)ལྟ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་སེམས་ལ་བལྟས་པའི་ཚེ། །རྙོག་མའི་ཆུ་ལ་དྲི་མ་ལྡང་བ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་འདི་ཡིན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་རུ། །སེམས་ལ་བན་བུན་ལང་ལོང་འགའ་ཞིག་འཆར། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྙོག་མ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །འགྱུ་བ་ཕྲ་བའི་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གཡས་གཡོན་མདུན་སོགས་གང་ཡང་རུང་བ་རུ། །མིག་གིས་ལྟ་སྟངས་དྲག་ཏུ་གཟིར་བྱས་ཏེ། །ངོ་བོ་བལྟ་ཞིང་ལྟ་ཡུན་ཐུང་དུ་འཇུག །དེ་ལྟར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱས་པ་ཡིས། །རིག་པ་ངར་ཐོན་སེམས་ཀྱི་རྙོག་མ་དངས། །འདི་ནི་དམ་པའི་ཞི་བྱེད་གདམས་པ་མཆོག །དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་ཀྱི་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་བློ་ཡིས་ཐོང་བ་དང་། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔའི་མགོ་བོ་ནོན་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་བོ་སྙོམས་འདྲ་ཡང་། །རྟག་མི་ཐུབ་སྟེ་འགྱུར་ལྡོག་ཆེན་པོ་འབྱུང་། །དཔེར་ན་སེང་གེ་དཀར་མོའི་འགྲོས་བྱེད་ཚེ། །རྒྱངས་ཙམ་མཆོངས་ནས་ཚུར་ལ་བལྟ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་ (༡༧༦)ཀྱིས་སེམས་ལ་ཚུར་ལྟ་བས། །སེང་གེ་རྣམ་པར་འགྱིང་བའི་ཏིང་འཛིན་ཟེར། །སྒོམ་དེ་ནང་དུ་བསྒོམ་པ་འདྲ་ཞིག་ཡོད། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ། །སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་གནས་པས་རྩེ་གཅིག་ཟེར། །ཆེ་ཆུང་འབྲིང་གསུམ་གོམས་པ་ཆེ་ཆུང་དང་། །བརྟན་དང་མི་བརྟན་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལགས། །ཞི་ལྷག་གཉིས་ལས་ཞི་གན
Chinese
不定的次第长短皆会发生， 痛苦的诉说等等，因一个缘故， 乐明（174）无念的好体验如彩虹般消失。 最初的散乱，如时节般增多， 嗔恨、愤怒、争吵、分别念， 贪欲、吝啬、对食物衣服的贪恋等， 比以前更大，话语也变得简短。 那是粗糙的体验，是清净障碍的乞求。 那时要认识到，放松身心。 观察自性，会大大增加益处。 此时要明白，一切法的根本在于心。 心的自性，要证悟为空性。 心的自性，就是见解和修行， 似乎有能见者和所见之物。 有对自己深信不疑的定解。 乐明无念的体验和粗糙的体验这四种， 像春天的太阳一样轮流出现。 有时昏沉、迷糊、不清晰、阴暗。 即使观察，也看不到明空自性， 内心不满足，心中充满厌倦。 那时要收紧身体的姿势， 用锐利的目光，瞪大眼睛（175）看。 同样，当心观察心的时候， 就像浑浊的水中升起污垢一样， 对于“这是什么”的分辨念， 心中会升起一些模糊不清、飘忽不定的东西。 那也被称为心的污垢。 也被称为细微的流动。 无论左右前后等等哪个方向， 都要用锐利的目光紧紧地盯着， 观察自性，缩短观察的时间。 像这样反复多次地做， 觉性变得敏锐，心的污垢就会澄清。 这是殊胜的寂止窍诀。 像这样，在乐明无念的体验时， 放下世间俗事， 压制五毒烦恼的头， 虽然似乎对世间八法一视同仁， 但不能持久，会发生巨大的变化。 例如，当白狮子行走时， 像跳跃一段距离后回头看一样， 同样，心（176）观察心的时候， 被称为雄狮威严的等持。 那个禅修就像在内部禅修一样。 为了使乐明无念相结合， 心专注于一境，所以称为专注一境。 大小中三种，取决于习惯的大小， 以及稳定与不稳定等等的差别。 止观二者之中，是止
English
Uncertain sequences, lengths, anything can occur. Suffering, complaints, and so on, due to a single cause, Good experiences of bliss-clarity (174) and non-thought vanish like a rainbow. The initial wildness and distraction increase like the seasons, Anger, rage, quarrels, and discursive thoughts, Greed, miserliness, craving for food and clothing, and so on, become greater than before, and words become shorter. That is the coarse experience, a request for purifying obscurations. At that time, recognize it and relax the body and mind. Looking at the essence greatly increases the benefit. At this time, understand that the root of all dharmas is the mind. Realize the essence of the mind as emptiness. The essence of the mind is view and practice, Seeming to have a seer and something to be seen separately. There is a conviction of self-confidence. The four, bliss-clarity non-thought experience and coarse experience, arise alternately like the spring sun. Sometimes there is dullness, haziness, unclearness, darkness. Even when looking, the clear-empty essence is not seen, Dissatisfied, the mind is filled with weariness. At that time, tighten the posture of the body, Look with a sharp gaze, staring intently (175). Likewise, when the mind looks at the mind, Like dirt rising in muddy water, Without identifying "what is this" as a thought, Some vague and fleeting things arise in the mind. That is also called the dirt of the mind. It is also called the subtle movement of the subtle. In any direction, left, right, front, etc., Stare intently with a sharp gaze, Observe the essence and shorten the duration of observation. By doing this repeatedly, Awareness becomes sharp and the dirt of the mind clears. This is the supreme pacifying instruction of the holy ones. Like this, at the time of the bliss-clarity non-thought experience, Let go of worldly affairs with the mind, Suppress the heads of the five poisonous emotions, Although seeming to treat the eight worldly dharmas equally, It cannot last, and great changes will occur. For example, when a white lion walks, Like jumping a distance and looking back, Likewise, when the mind (176) looks at the mind, It is called the samadhi of the majestic lion. That meditation is like meditating internally. To combine bliss-clarity and non-thought, The mind abides in one-pointedness, so it is called one-pointedness. The three, large, medium, and small, depend on the size of the habit, And the difference between stability and instability, etc. Of the two, shamatha and vipassana, it is shamatha
Tibetan
ས་གཙོ་ཆེའོ། །སྒོམ་ཆེན་གསར་བུའི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ། །དཔེར་ན་འདམ་སེང་སྔོན་མོའི་ངར་སྒྲ་དེ། །སེང་གེ་དཀར་མོའི་རིགས་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། །སེང་རིགས་ཡིན་པས་སྡེར་ཆགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཡ་མཚན་དཔའ་རྟགས་རལ་པ་དམར་པོས་བརྒྱན། །དེ་བཞིན་རྩེ་གཅིག་སྐབས་ཀྱི་གླུ་དབྱངས་འདི། །ཕྱག་རྫོགས་རྟོགས་པ་དངོས་ནི་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །ཐ་སྙད་རྟོག་གེར་འབྱམས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཡ་མཚན་དཔའ་རྟགས་བླ་མའི་མོས་གུས་འབར། །སྒོམ་ཆེན་གསར་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཚུལ། །འདམ་སྐྱེས་སེངྒེ་སྔོན་ (༡༧༧)མོའི་ང་རོ་འདི། །རྟ་ལོ་རྒྱལ་ཟླའི་ཉེར་བཞིའི་དགོངས་ཐུན་ལ། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་ཉམས་ལ་ཤར་ནས་སྨྲས། །བཱིརྻ་ས་ག་ར་ཡིས་ཡི་གེར་བཀོད། ༈ །ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ། །རི་ཁྲོད་འགྲིམས་ཤིང་རྒྱུན་དུ་ཉམས་བླངས་ན། །ཉམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་དབྱར་ཁའི་སྤང་དང་འདྲ། །རི་བྲག་རྩིག་པ་ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་ཀུན། །ངོ་བོ་མ་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །རྒྱུག་མཆོངས་སོང་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་སྙམ་བགྱིད། །ལག་པས་རེག་ན་ས་མཁྲེགས་དེ་གར་སྣང་། །སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་བཞིན་ནམ་མཁར་འཕུར་ན་ཡང་། །བདག་ལུས་གདོས་བཅས་མ་གྲུབ་ཐོགས་མེད་སྙམ། །ཨེ་ཚེག་ཚད་ན་མཐོ་གང་འཕགས་མི་ནུས། །སེམས་དང་ནམ་མཁའ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་རིག་པས་ཁྱབ་པ་དང་། །རིག་པས་གར་ཁྱབ་ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པ་ཡི། །བསྲེ་བ་དངོས་དེ་འདི་ཉིད་ཡིན་སྙམ་བགྱི། །འདྲེས་སོ་ཁྱབ་པོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་ཡོད། །འཛིན་པ་དེ་ལ་ཧྲིག་གེར་བལྟས་པ་ན། །ཁྱབ་དང་མ་ཁྱབ་ (༡༧༨)འདྲེས་དང་མ་འདྲེས་ཀྱི། །འཛིན་པ་རང་ཞི་བརྗོད་མེད་ཉམས་ཤིག་འཆར། །གོང་དུ་བདེ་ཉམས་དང་ནི་གསལ་ཉམས་ལ། །ཆགས་ཤིང་ཞེན་པས་འདོད་ཁམས་གཟུགས་ཁམས་གོལ། །འདི་སྐབས་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པ་དང་། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་བཞིན་དུ་སེམས་མཐའ་ཡས། །སེམས་ནི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་དང་། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མེད། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྙམ་པ་དེ་དག་རེ་རེའི་འཛིན་པ་ཞུགས། །ངེས་ཤེས་སེམས་ལ་འཆང་བའི་ཉེས་སྐྱོན་གྱིས། །གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་ཡིན། །དེ་ཡན་ཉམས་རྟོགས་ཇི་ལྟར་བཟང་བ་དང་། །རྟོགས་པ་ཅི་ལྟར་མཐོ་མཐོ་འདྲ་ན་ཡང་། །ཉམས་ཀྱི་འགྱུར་ལྡོག་ཡིན་གྱི་རྟོགས་པ་མིན།། ༈ །།ཨེ་མ་ཧོ། །བདེ་སྟོང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །འདོད་ཁམས་ལྷ་རིགས་དྲུག་གི་གོལ་ས་གཉིས། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་ལ་ཁྱད་པར་སྤུ་ཙམ་ཞིག །བདེའོ་
Chinese
地是主要的。 这是新学禅修者修习的方式。 例如，沼泽青狮的吼声， 虽然没有获得白狮的血统， 但因为是狮子的种类，所以用爪子压制。 以奇特的勇敢标志和红色鬃毛装饰。 同样，专注时的歌声， 虽然没有获得大手印和圆满次第的真实证悟， 但用言语和分别念压制。 以奇特的勇敢标志和对上师的炽热虔诚装饰。 这是新学禅修者们的修习方式。 沼泽生的青狮的吼声（第一百七十七页）， 在马年吉月的二十四日的禅定中， 由Ra Ga A Syas在体验中显现后说出。 由Birya Sagara记录下来。 ༈ 那摩 玛哈 穆扎耶。（藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महामुद्रये，梵文罗马拟音：Namo mahāmudrāye，汉语字面意思：顶礼大手印） 如果经常在寂静处修行， 体验的显现就像夏天的草地。 山、岩石、墙壁等外在显现的一切， 本体未成立，一切皆是空性。 即使奔跑跳跃，也觉得没有阻碍。 如果用手触摸，土地坚硬如常显现。 即使结跏趺坐，飞向天空， 也觉得我的身体未成立，没有阻碍。 即使只有一肘的高度，也无法升高一拃。 心和虚空无分别地融合为一。 虚空如何遍布，觉性也如何遍布， 觉性如何遍布，法身也如何遍布， 觉得真正的融合就是这个。 有融合和遍布的想法。 如果专注地看着那个想法， 遍布和未遍布（第一百七十八页），融合和未融合的， 想法自然平息，显现出无法言说的体验。 之前对于乐的体验和明的体验， 因为执着和贪恋，而迷失于欲界和色界。 此时，心和虚空融合， 如同虚空无边，心也无边。 心既非有也非无， 除了心之外，没有丝毫的法。 心中没有任何事物。 这些想法都进入了各自的执着。 因为将确定的认知执着于心中的过失， 而迷失于无色界的四处。 在那之前，无论体验和证悟多么美好， 无论证悟多么高深， 都是体验的变化，而不是证悟。 ༈ 唉玛吙！ 乐空大手印的智慧， 和迷失于欲界六道众生的两种情况， 相似相似相似，只有细微的差别。 快乐啊！
English
The ground is the most important. This is how new meditators practice. For example, the roar of a blue swamp lion, Although it has not obtained the lineage of the white lion, But because it is a lion species, it suppresses with its claws. Adorned with strange signs of bravery and a red mane. Similarly, this song during single-pointedness, Although it has not obtained the actual realization of Mahamudra and Dzogchen, It suppresses those who are overwhelmed by words and concepts. Adorned with strange signs of bravery and burning devotion to the Guru. This is how new meditators practice. The roar of the blue swamp lion (page 177), During the meditation session on the twenty-fourth of the auspicious month of the Horse year, Spoken by Ra Ga A Syas after it arose in experience. Recorded by Birya Sagara. ༈ Namo Mahamudraye. (Tibetan: ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ།, Sanskrit Devanagari: नमो महामुद्रये, Sanskrit Romanization: Namo mahāmudrāye, Literal Chinese meaning: Homage to Mahamudra) If you constantly practice in solitude, The appearance of experience is like a summer meadow. All external appearances such as mountains, rocks, and walls, Their essence is unestablished, all is emptiness. Even if running and jumping, I think there is no obstruction. If touched by hand, the earth appears hard as usual. Even if sitting in full lotus posture and flying into the sky, I think my body is unestablished and unobstructed. Even at the height of an elbow, I cannot rise a span. Mind and space are inseparably merged into one. How space pervades, so does awareness pervade, How awareness pervades, so does Dharmakaya pervade, I think the actual fusion is this. There is a grasping of fusion and pervasion. If you stare intently at that grasping, The grasping of pervasion and non-pervasion (page 178), fusion and non-fusion, The thought naturally subsides, and an inexpressible experience arises. Previously, due to attachment and clinging to the experience of bliss and clarity, One is lost in the desire realm and the form realm. At this time, mind and space merge, Like space is infinite, so is mind infinite. Mind is neither existent nor non-existent, Apart from mind, there is not a single dharma. There is nothing at all in the mind. These thoughts enter into their respective grasping. Due to the fault of clinging to definite cognition in the mind, One is lost in the four formless realms. Before that, no matter how good the experience and realization are, No matter how high the realization is, It is a change of experience, not realization. ༈ Emaho! The wisdom of bliss-emptiness Mahamudra, And the two situations of being lost in the six realms of desire, Similar, similar, similar, with only a slight difference. Blissful!