Tibetan
ས། །སྒོམ་སྐྱེས་བདག་པོ་མེད་པར་མི་སྐྱུར་བར། །རི་ཁྲོད་དབེན་པའི་གནས་སུ་སོང་ལ་བསྒོམ། །གཅིག་པུར་རབ་ཡིན་གལ་ཏེ་གྲོགས་ཡོད་ཀྱང་། །ངོ་མི་ (༡༦༩)གཏུགས་པར་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་བསྡམ། །དེ་ནས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་སྤྲོས་པ་དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་དང་། །ཟས་ནོར་བསོགས་དང་ཁེ་སྐྱེད་སེམས་འཕྲེང་ན། །སྔར་ཡང་འདི་ལྟར་བྱས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །ཚེ་འདིར་དེ་སྔ་ཕན་ཆད་དེ་འབད་ཀྱང་། །འདོད་པ་ཙམ་ཞིག་འགྲུབ་པར་མ་གྱུར་མོད། །ད་ནི་ཉམས་རྟོགས་ལེགས་པོ་མ་སྐྱེས་པར། །མུ་གེས་ཤི་ཡང་ལྟོ་གོས་ནོར་གྱི་ཕྱིར། །བསམ་བློ་གཏང་རེ་ན་ར་ཀན་ཞེས་བསམ། །རིག་གནས་ཤེས་བྱའི་ཕྱོགས་ལ་བློ་འཕྲེང་ན། །དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཟས་ནོར་གདུལ་བྱ་འཕྱུང་ཕྱིར་ཉིད། །ངས་ནི་ཕྱི་མའི་བདེ་སྐྱིད་དོན་དུ་གཉེར། །འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ཡིན། །རིག་གནས་མཁས་པས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་ན་ནི། །མུ་སྟེགས་པཎྜི་ཏ་ཚོ་ཅིས་མི་རྒྱ། །ངས་ནི་ཉམས་རྟོགས་བཟང་པོ་དོན་དུ་གཉེར། །བཤད་པ་མཁས་པས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་ན་ནི། ། (༡༧༠)དབུས་གཙང་ཡོངས་ལ་གྲགས་པའི་རབ་འབྱམས་པ། །མང་པོས་སླར་ཡང་བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་བསྟེན། །གནས་འགྱུ་གསར་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཅི་ལ་དགོས། །དེ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཆེ་འདོད་བསམ་པ་སྤང་། །དཔེ་ལྟས་ལ་སོགས་བྱེད་འདོད་བྱུང་བའི་ཚེ། །གླེགས་བམ་ཀློག་པས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་ན་ནི། །ཨ་མཆོད་འདི་ཚོར་སྔར་ནས་གྲུབ་ཐོབ་འོས། །གལ་ཏེ་ཡི་གེ་ལ་སོགས་བྲི་འདོད་ན། །ཡི་གེ་བྲིས་པས་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ན་ནི། །བྲིས་ཆེན་པ་ཚོ་སྔར་ནས་གྲོལ་འོས་གདའ། །ཆོས་སྤྱོད་བཏོན་པས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་ན་ནི། །གྲྭ་སའི་བན་ཤར་ཐམས་ཅད་གྲོལ་འོས་གདའ། །དེ་ཕྱིར་བླ་མས་རང་ལ་ངོ་སྤྲད་པའི། །རང་སེམས་ངོ་བོ་སྐྱོང་པ་མ་གཏོགས་པ། །བྱ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ལུས་གནད་ཁྲིག་གེར་བཅས། །རང་སེམས་མ་བཅོས་ཀློད་དེར་བཞག་པའི་ཚེ། །དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་སྟོང་པ་ཉིད། །རང་རིག་རང་ལ་གསལ་བས་འོད་གསལ་ལོ། །མ་ཡེངས་རྩེ་གཅིག་གནས་པས་རྩེ་གཅིག་གོ། ། (༡༧༡)མཚན་མོ་རླུང་མེད་མར་མེ་གསལ་བ་བཞིན། །སྒོམ་འདོད་བྲོད་ཀ་ཆེན་པོ་ནང་ནས་རྙེད། །འདི་ཉིད་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཅན། །ཀུ་ཅོ་ཆུ་སྒྲ་ཁྱི་སྐད་ལ་སོགས་ཀྱིས། །གནོད་ཅིང་མི་གནས་དེ་རུ་འཕྲོ་བའི་ཚེ། །གནས་འདི་མི་དབེན་འདི་ལས་དབེན་པ་ཡི། །ལུང་སྟོང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ན་དགའ་སྙམ་བྱེད། །རང་སེམས་རང་གིས་བཀོལ་དུ་མ་བཏུབ་ན། །ཀླུ་རྒྱལ་ཨེ་ལའི་འདབ་མའི་ལོ་རྒྱུས་བཞིན། །ཏིང་འཛིན་ཕྲོག་པའི་རྐྱེན་དེ་མེད་ས་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཁྱི་སྐད་ཆུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ། །རྣ་བར་གཟན་ཅིང་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བའི་ཚེ། །རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། །བར་དུ་གང་གནས་ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ། །སེམས་ལ་གནོད་ཚེ་ངོ་བོ་ཅི་འདྲ་འདུག །ལེགས་པར་བརྟགས་པས་གཞི་མེད་སྟོང་པར་ཡལ། །དེ་ནི་མི་དབེན་གནོད་པའི་རྣམས་རྟོག་ཀུན། །དེ་ཉིད་དམིགས་རྟེན་བྱས་ལ་ནན་གྱིས་བསྒོམ། །དེ་ནས་མི་གནོད་རྐྱེན་ཀུན་གྲོགས་སུ་ཤར། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གནས་ཉམས་ཆེ་རུ་འགྲོ། །མེ་རེ་ (༡༧༢)འཁྱིལ་ལེ་མཚོ་ཆེན་འཁྱིལ་བ་བཞིན། །གནས་ནས་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་ཡོད། །འཛིན་པ་དེ་ལ་བཅངས་བཟུང་མི་བྱ་བར། །གནས་མཁན་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཧྲིག་གེར་བལྟ། །གནས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་ལྷག་གེར་མཐོང་། །གནས་པ་ཞི་གནས་སྟོང་པ་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་སྲུང་དུ་འཇུག །དེ་ཉིད་བསྐྱང་བས་ལུས་བདེ་སེམས་ཀྱང་བདེ། །ང་ལས་སྐྱིད་པ་མེད་སྙམ་སེམས་རྩ་དགའ། །འདུག་སྙིང་འདོད་ཅིང་ལངས་འདུག་མང་མི་འདོད། །ཟས་དང་གོས་ཀྱི་སྲེད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ཆུང་། །ལུས་སེམས་བདེ་བས་ཁྱབ་པའི་ནུས་པ་དེས། །ཉིན་མོ་ཕལ་ཆེར་ཡེངས་མེད་འཁོར་ཡུག་འཁྱམས། །མཚན་མོ་རྨི་ལམ་ཡུལ་དུ་རེས་འགའ་ཟིན། །འདི་སྐབས་བྱ་རྒྱུ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། །ཐུན་སྐབས་གསོལ་འདེབས་རྒྱངས་འབོད་ཁོ་ན་ཟབ། །དཔེ་སོགས་མི་ལྟ་བལྟས་ཀྱང་མི་ཕན་གནོད། །དེ་ནས་གནས་པ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ་བ་དེ། །ཅུང་ཞིག་ཡལ་ནས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་ (༡༧༣)བུད། །དཔེར་ན་སྤྲིན་ཐག་ཆད་པའི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དངས་རྗེན་ལྷང་ངེ་ངེས་ཤེས་སྙིང་ནས་སྐྱེ། །འདི་ལས་ལྷག་པའི་རྟོགས་པ་མེད་སྙམ་བགྱི། །གསལ་སྟོང་རྗེ་ནན་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་ཡོད། །གསལ་ལོ་སྟོང་ངོ་སྙམ་པ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་བལྟས་པས་སྟོང་པར་ཡལ། །གསལ་དང་མི་གསལ་སྟོང་དང་མི་སྟོང་མེད། །དེ་ནས་གསལ་བའི་ངར་དེ་ཅུང་ཟད་ཡལ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་སེམས། །ས་རྡོ་རི་བྲག་རྩི་ཤིང་ཁང་ཁྱིམ་ཡང་། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྟོང་པར་འདུག་གོ་སྙམ། །རང་གི་ལུས་ཀྱང་མེད་དམ་སྙམ་པ་འབྱུང་། །སྟོང་པ་རེད་དོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་ཡོད། །འཛིན་པ་དེ་ཡི་ངོ་བོར་ཧྲིག་གེར་བལྟས། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་གཉིས་ཀ་བརྗོད་ལས་འདས། །དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་གསུམ་པོ། །ལོ་ཤས་ཟླ་ཤས་ཞག་ཤས་ལ་སོགས་པ།
Chinese
舍！ 莫舍弃未生起禅定的主人， 前往寂静的修行处去禅修。 独自一人最好，即使有同伴， 也不要（169）过多交往，让自己独处。 之后，断除世俗琐事非常重要， 世间的琐事如征服敌人、照顾亲友， 积攒食物财富、追求利益等念头， 以前也是这样做的，所以才在轮回中漂泊。 此生至今为止一直为此努力， 也未能如愿以偿。 现在，在未生起良好觉受之前， 即使饿死，为了衣食财富， 也应想：思考这些就像地狱一般。 如果心思放在文化知识方面， 那些都是为了今生的荣耀。 为了获得食物、财富和调伏所化之人， 我追求来世的安乐， 我想要圆满的佛果。 如果精通文化知识就能成佛， 那么外道班智达们为何不成佛？ 我追求良好的觉受。 如果精通讲解就能生起觉受， （170）那么卫藏地区闻名遐迩的格西们， 为何还要再次依止有证悟的上师？ 何必重新介绍修行之处的改变？ 因此，舍弃贪图功德的念头。 当想要效仿他人等行为时， 如果阅读经书就能生起觉受， 那么这些阿弥陀佛的供养者们早就该成为成就者了。 如果想要书写文字等， 如果书写文字就能生起证悟， 那么书法家们早就该解脱了。 如果念诵经文就能生起觉受， 那么寺院的僧人们早就该解脱了。 因此，除了修持上师为自己开示的， 自心本性之外， 没有什么可做的。 以毗卢七支坐法端身正坐， 当放松安住于未加改造的自心时， 什么也看不到，是空性。 自明自知，是光明。 不散乱，专注一境，是专注。 （171）如同夜晚无风时明亮的油灯， 从内心深处找到强烈的修行欲望， 确信这就是修行。 当受到喧嚣、水声、狗叫等干扰， 无法安住并四处游荡时， 觉得这个地方不够寂静，如果能去比这更寂静的， 空旷的山谷就好了。
English
Sha! Without abandoning the master who has not generated meditation, Go to a secluded hermitage and meditate. It is best to be alone, but even if there are companions, Do not (169) interact too much, confine yourself to being alone. After that, it is very important to cut off worldly affairs, Worldly affairs such as conquering enemies, taking care of relatives and friends, Accumulating food and wealth, pursuing profits, and other thoughts, I have done this before, so I wander in samsara. I have been working hard for this since this life, But I have not been able to fulfill my wishes. Now, before good realization arises, Even if I starve to death, for the sake of food, clothing and wealth, I should think: Thinking about these is like hell. If the mind is focused on cultural knowledge, All of those are for the glory of this life. In order to obtain food, wealth, and tame those who can be tamed, I seek happiness in the next life, I want the perfect Buddhahood. If one can attain Buddhahood by mastering cultural knowledge, Then why don't the non-Buddhist panditas become Buddhas? I seek good realization. If realization arises from mastering explanations, (170) Then why do the famous Geshes of U-Tsang, Still rely on realized lamas again? Why is it necessary to reintroduce the change of practice place? Therefore, abandon the thought of craving merit. When you want to imitate others and so on, If reading scriptures can generate realization, Then these Amitabha offering practitioners should have become accomplished ones long ago. If you want to write letters and so on, If writing letters can generate realization, Then calligraphers should have been liberated long ago. If reciting scriptures can generate realization, Then all the monks in the monastic colleges should have been liberated long ago. Therefore, apart from cultivating the nature of one's own mind, Which the lama has revealed to oneself, There is nothing else to do. With the seven-point posture of Vairochana, sit upright, When relaxing and abiding in the unmodified mind, Nothing is seen, it is emptiness. Self-knowing and self-aware, it is luminosity. Without distraction, focusing on one point, it is one-pointedness. (171) Like a bright lamp in the night without wind, Find a strong desire to practice from the depths of your heart, Be certain that this is meditation. When disturbed by noise, water sounds, dog barks, etc., Unable to stay and wandering around, Feeling that this place is not secluded enough, it would be better to go to a more secluded, Empty valley.
Chinese
调伏。如果不能自主自己的心，就像龙王艾拉树叶的故事一样，夺走禅定的违缘无处不在。因此，狗叫声、水声等等，当耳朵受到干扰，生起分别念时，那个分别念最初从哪里产生？中间住在哪里？最后到哪里去？当对心有损害时，它的本体是什么样的？好好观察，就会消失在无根的空性中。因此，对于不寂静的损害性分别念，就以它作为所缘，努力修习。之后，不损害的因缘都会显现为帮助。之后，次第渐进，禅修体验越来越大。如火星（172）旋转，如大海旋转一般。从禅修中生起“存在”的执着。不要执着于那个执着，而是直视安住者的本体。清晰地看到安住的本体是空性。安住是止，空性是观，将二者融合为一，守护它。守护它，身体舒适，心也舒适。心中想“没有比我更快乐的了”，内心非常高兴。喜欢静坐，不喜欢起身走动。对食物和衣服的贪恋也逐渐减少。身体和心被快乐所遍布的力量，使得白天大部分时间在无散乱中度过。夜晚有时会在梦境中出现。这个时候要做的是上师瑜伽，座间要做的只是专注地祈祷和呼唤。不看经书，看了也没有帮助或损害。之后，像大海一样的禅修体验，稍微消失，显现出明空赤裸（173）的状态。就像乌云消散的天空一样，清澈赤裸，从内心深处生起定解。心想没有比这更殊胜的证悟了。生起“明空赤裸”的执着。想“明”和“空”是分别念。观察它的本体，它会消失在空性中。没有明和不明，没有空和不空。之后，明的部分稍微消失。心想一切都是空性。甚至土地、石头、山、岩石、树木、房屋，都像天空一样，是空性的。甚至会想自己的身体也不存在了吧。生起“是空性”的执着。直视那个执着的本体。空和不空，二者都超出了言语。这样，乐、明、无念这三种体验，持续几年、几个月、几天等等。
English
Subduing. If you cannot control your own mind, just like the story of the dragon king Ela's leaves, the obstacles that steal samadhi are everywhere. Therefore, dog barks, water sounds, and so on, when the ears are disturbed and discursive thoughts arise, where do those discursive thoughts initially arise from? Where do they reside in the middle? Where do they go in the end? When there is harm to the mind, what is its essence like? If you examine it well, it will disappear into rootless emptiness. Therefore, for all the disturbing discursive thoughts of non-seclusion, take them as the object of focus and meditate diligently. Afterwards, all non-harmful conditions will appear as help. Then, gradually, the experience of meditation will become greater and greater. Like a spark (172) swirling, like a great ocean swirling. From the meditation arises the clinging that "it exists." Do not cling to that clinging, but directly look at the essence of the one who abides. Clearly see that the essence of abiding is emptiness. Abiding is shamatha, emptiness is vipashyana, merge the two into one, and protect it. By protecting it, the body is comfortable and the mind is also comfortable. The mind thinks, "There is no one happier than me," and the heart is very happy. One likes to sit still and does not like to get up and move around much. The craving for food and clothing also gradually decreases. The power of the body and mind being pervaded by happiness causes most of the day to be spent without distraction. At night, one sometimes appears in the realm of dreams. At this time, what needs to be done is guru yoga, and during the sessions, one should only focus on prayer and calling out. Do not look at scriptures, looking at them will neither help nor harm. Afterwards, that meditation experience, like an ocean, slightly disappears, and the state of clear emptiness nakedly (173) emerges. Just like the sky with the clouds cleared away, clear and naked, a definite understanding arises from the depths of the heart. One thinks that there is no realization more supreme than this. The clinging of thinking "clear emptiness naked" arises. Thinking "clear" and "empty" are discursive thoughts. By looking at its essence, it will disappear into emptiness. There is no clear and unclear, no empty and not empty. Afterwards, the intensity of clarity slightly disappears. One thinks that everything is only emptiness. Even the earth, stones, mountains, rocks, trees, houses, are like the sky, they are empty. One even wonders if one's own body does not exist. The clinging of thinking "it is emptiness" arises. Directly look at the essence of that clinging. Empty and not empty, both are beyond words. Thus, the three experiences of bliss, clarity, and non-thought, continue for years, months, days, and so on.