Tibetan
ཕྱིས་འཁོར་བ་འདི་ན་ལུས་མི་ལེན། །དག་པའི་ཞིང་དུའང་སྐྱེ་བ་མི་བཞེས་ཏེ། །སྟོང་ཉིད་ཞི་བའི་ངང་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ། །དེ་ན་བདེ་བའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་བྲལ། །ཐེག་པ་དམན་པའི་ལུགས་ལ་དེ་ཕྱི་ནས། །བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནམ་དུ་ཡང་། །ལུས་ནི་མི་ལེན་སྟོང་ཉིད་ཞི་བར་བཞུགས། །ཐེག་ཆེན་ལུགས་ལ་བསྐལ་བ་བརྒྱད་ཁྲི་བར། །དེ་ལྟར་བཞུགས་ཤིང་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཁྲི་ནས། །སངས་རྒྱས་འོད་ཟེར་ཕོག་པས་དྲན་པ་རྙེད། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་སྐུ་བསྟན་གསུངས་དབྱངས་ཀྱིས། །ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ནི་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་མིན། ། (༦༦)རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཤིག་གསུང་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །སླར་ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། །དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཁྲིར་འགྲོ་དོན་འགག །དེ་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུགས། །རེ་ཞིག་དམྱལ་བའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ་བས། །ཉན་རང་ལམ་དེར་གོལ་ན་ལོད་པར་བཞེད། །ཐེག་དམན་གོལ་ས་བསྟན་པའི་དབྱངས་ཆུང་འདི། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་འཕྲལ་དུ་སྨྲས་པའོ།། ༈ །།ན་མོ་གུ་རུ་མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀ་ཡེ། ཀརྨ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱ་མཚོ་ལེགས་པར་གསོན། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་མཚན་ཉིད་ལུགས་ཞེས་པ། །ཐེག་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉམས་ལན་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཞུས་བྱས་ཏེ། །རབ་ཀྱིས་འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་སར་བཀོད་བསམ། །འབྲིང་གིས་རང་གཞན་མཉམ་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད། །ཐ་མས་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱས་ནས། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འགྲོ་དོན་བྱེད་པར་འདོད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཕན་པར་མ་བྱས་ན། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ (༦༧)ཐབས་མེད་པས། །གཞན་ཕན་བསྒྲུབ་པ་རང་དོན་མཆོག་ཏུ་གོ། །བསྐལ་པ་བྱེ་སྟོང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར། །ལུས་ནི་བསམ་འདས་བརྗོད་མི་ལངས་བླངས་ཚེ། །རང་དོན་བསྒྲུབས་པས་མ་འགྲུབ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །ད་ནས་བཟུང་སྟེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་གསུངས། །མཐའ་མེད་འཁོར་བར་ཁྱམས་པའི་དོན་བསམས་ན། །དེ་ཡང་ཡུན་རིང་མ་ཡིན་ཡུན་ཐུང་ཡིན། །བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་ཀྱང་། །ཤིག་དང་ལྗི་བ་སོགས་ལའང་སྐྱེས་གསུངས་པ། །བདག་གིས་ད་རེས་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་ཐོབ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་ན་ཅིས་མི་འགྲུབ། །སྙམ་དུ་བློ་སྟོབས་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཉེས་ལྟུང་ཕྲ་ཞིབ་ཐམས་ཅད་དག་པ་དང་། །སྡོམ་པ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བྱང་སྡོམ་རང་གི་ཡང་ཡང་ལེན་པར་བྱ། །དཔེར་ན་གསེ
Chinese
此后不再于轮回中受生， 亦不于清净刹土中受生， 而是安住于空性寂灭之境， 于彼境中，乃是安乐自性，远离痛苦。 于小乘之理，此后， 如薪尽之火，何时亦不， 受取身体，安住于空性寂灭。 于大乘之理，于八万劫中， 如是安住，于八万劫后， 因佛陀光芒照触而忆念。 此后，佛陀示现身相，以言语音声， 告之：“汝之此非为究竟果， （66）当入圆满菩提之道。” 此后，发起殊胜菩提心后， 复又需成就圆满菩提， 如是于八万劫中，利生事业中断。 是故，大乘菩萨之理， 较之于暂且生于地狱， 若迷途于声闻独觉之道，则视为过失。 此乃指示小乘歧途之小调， 乃是拉嘎阿亚（Rāga Asya）即刻宣说。 ༈ །།那摩咕噜玛哈嘎噜尼嘎耶（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀ་ཡེ།，梵文天城体：नमो गुरु महा करुणिकाये，梵文罗马拟音：namo guru mahā karuṇikāye，汉语字面意思：顶礼上师大悲者）。 噶玛策准嘉措（Karma Tsondu Gyatso）善为听闻。 所谓因之乘，名为了义之理， 乃是大乘菩萨之修持答复： 受持菩萨戒后， 上等者，思欲将一切众生安置于佛陀之境， 中等者，欲求自他一同成佛， 下等者，欲求自身获得佛果后， 尽轮回际利益众生。 若未利益一切众生， 则无有获得圆满菩提之（67）方法， 故而了知利他乃为最胜自利。 于不可思议之百千俱胝劫中， 若受取不可思议、不可言说之身体， 仅修自利则不能成就，漂泊于轮回。 自今起，若于无数三劫中， 修持利他，则说能获得佛果。 思及于无边轮回中漂泊之义， 彼亦非为长久，乃是短暂。 如薄伽梵释迦牟尼等， 亦曾说生为虱子、跳蚤等， 我今获得暇满人身， 若修持圆满菩提，何不成就？ 如是当生起广大心力。 为令一切细微罪堕清净， 及为令戒律增长广大之故， 当屡屡受持菩萨戒。 譬如金
English
Thereafter, one will not take birth in this samsara, Nor will one take birth in pure lands, But will abide in the state of emptiness and peace, In that state, it is the nature of bliss, free from suffering. According to the Hinayana tradition, after that, Like a fire with exhausted fuel, never again, Will one take a body, abiding in the peace of emptiness. According to the Mahayana tradition, for eighty thousand kalpas, One will abide thus, and after eighty thousand kalpas, Memory will be regained by the touch of the Buddha's rays. Then, the Buddha will show his form, with the voice of speech, Saying, "This of yours is not the ultimate fruit, (66) Enter the path of perfect enlightenment." Thereafter, having generated the supreme bodhicitta, One must again accomplish perfect enlightenment, Thus, for eighty thousand kalpas, the benefit of beings is interrupted. Therefore, the Mahayana Bodhisattva tradition, Is considered a greater fault than being born in hell for a while, If one goes astray on the path of the Hearers and Solitary Realizers. This small tune indicating the wrong path of the Hinayana, Was spoken immediately by Rāga Asya. ༈ །།Namo Guru Mahākaruṇikāye (藏文：ན་མོ་གུ་རུ་མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀ་ཡེ།，梵文天城体：नमो गुरु महा करुणिकाये，梵文罗马拟音：namo guru mahā karuṇikāye，汉语字面意思：Homage to the Guru, Great Compassionate One). Karma Tsondu Gyatso, listen well. The so-called Vehicle of Cause, called the tradition of characteristics, Is the practice response of the Mahayana Bodhisattva: Having taken the Bodhisattva vows, The best, thinks of placing all beings in the state of Buddhahood, The middling, desires to become Buddhas together with oneself and others, The lowest, desires to attain Buddhahood oneself, And then benefit beings as long as samsara exists. If one does not benefit all beings, There is no way to attain perfect enlightenment (67), Therefore, understand that benefiting others is the supreme benefit for oneself. For countless hundreds of thousands of billions of kalpas, If one takes inconceivable, unspeakable bodies, One will not succeed by only practicing for oneself, and will wander in samsara. From now on, if for countless three kalpas, One practices benefiting others, it is said that one will attain Buddhahood. Thinking about the meaning of wandering in endless samsara, That is not long, but short. Even the Bhagavan Shakyamuni, etc., Is said to have been born as lice, fleas, etc., I have now obtained this leisure and fortune of a human body, If I practice perfect enlightenment, why would I not succeed? Thinking thus, one should generate great mental strength. In order to purify all subtle faults and transgressions, And to increase and expand the vows, One should repeatedly take the Bodhisattva vows oneself. For example, gol
Tibetan
ར་དངུལ་སྣོད་ནི་ཞོམ་པ་ལྟར། །བཅོས་པར་སླ་སྟེ་ཉམས་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་སྐྱེ། །ཉམས་ལེན་གཙོ་བོ་ས་ (༦༨)གཞི་བྱིན་རླབས་ལྟར། །ཐུབ་དབང་སྤྱན་དྲངས་མཆོད་བསྟོད་མཎྜལ་ཕུལ། །ཐུགས་དམ་གཙོ་བོ་ཡན་ལག་བདུན་པས་བྱེད། །ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ན་བྱམས་པས་འདུལ་བ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མང་པོའི་མི། །ཁོང་ཚོས་མ་ཤེས་ང་ལ་དགྲ་བྱེད་ཀྱང་། །བདག་གིས་ཤེས་བཞིན་ལན་བྱེད་ག་ལ་རུང་། །མ་རྒན་སྨྱོ་རྒོད་བུ་ཡིས་མི་བཟོད་ལྟར། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ལ་ཅི་ཕན་བསྒྲུབ། །འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ན་མི་སྡུག་བསྒོམ་པས་འདུལ། །རོ་རུལ་འབུ་ཡིས་གཟིངས་དང་ཀེང་རུས་རྣམས། །མདུན་དུ་བསྒོམ་པས་འདོད་ཆགས་ངང་གིས་ཞི། །གཏི་མུག་འཐིབས་པ་རྟེན་འབྲེལ་བསྒོམས་པས་ཡལ། །གོང་ལྟར་མ་རིག་དབང་གིས་འདུ་བྱེད་སོགས། །རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ཡིད་ལ་བགྲངས། །ཁྱད་པར་ཐུབ་པའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་པོ། །ངག་ཏུ་འདོན་ཞིང་དེ་དོན་ཡིད་ཀྱིས་བསམ། །དེ་ནས་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དོན་བསྒོམ་པ། །མདུན་དུ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་གསལ་བར་བསྒོམ། ། (༦༩)དེ་ཡི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རེ་རེ་ནས། །སེམས་གཏད་རིག་པ་ཇི་ལྟར་གནས་གནས་བྱ། །བྱིང་ཞིང་རྨུགས་ན་དཔྲལ་བའི་མཛོད་སྤུ་དང་། །འཕྲོ་རྒོད་ཆེ་ན་སྐྱིལ་ཀྲུང་བསྣོལ་མཚམས་དང་། །བྱིང་རྒོད་མེད་ན་ཐུགས་ཀྱི་དཔལ་བེའུ་ལ། །གར་གཏད་སེམས་གནས་ཡུན་རིང་མི་འཕྲོ་ན། །དེ་ནི་ཐུན་མོང་ཞི་གནས་འགྲུབ་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི། །ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་བཞུགས་མདོ་དང་། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས། །མདོར་ན་རང་གི་རིག་པ་གང་གཏད་སར། །ཡུན་རིང་མི་འཕྲོ་ཅི་འདོད་བར་གནས་པ། །རྣམ་རྟོག་ཞི་ནས་གནས་པ་ཞི་གནས་ཏེ། །ཐུན་མོང་ཟག་བཅས་མངོན་ཤེས་གྲུབ་རྟགས་སོགས། །དེ་ལས་བྱུང་ཚུལ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པར་གསུངས། །དེ་ནས་ཐུན་མོང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་བྱ་བ། །ཐུན་མོང་ལྷག་མཐོང་རྟོག་དཔྱོད་ཤེས་རབ་ཡིན། །བདག་གི་ལུས་འདིའི་ཤ་རུས་པགས་པ་དང་། །དོན་སྣོད་གང་ལ་དཔྱད་ཀྱང་ (༧༠)བདག་མ་གྲུབ། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་བདག་མ་གྲུབ། །མ་གྲུབ་སྟོང་པའི་ངང་ལ་ས་ལེ་བཞག །དེ་ནི་གང་ཟག་བདག་མེད་བསྒོམ་ཚུལ་ཡིན། །ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་དཔེར་ན་ཀ་བ་གཅིག །རིག་པས་སོ་སོར་བསལ་ནས་དཔྱད་ཙམ་ན། །ཀ་བའི་མགོ་དང་མཇུག་དང་སྐེད་པ་དང་། །ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་དཀྱིལ་དང་དགུ་པོ་རྣམས། །སོ་སོར་དཔྱད་པས་གང་ཡང་ཀ་བ་མིན། །ཀ་བ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་མིང
Chinese
银器之容器如陶器，易于修补，损坏亦迅速恢复。 修习之要如大地之加持，迎请能仁，供养赞颂，献曼扎。 精进之要以七支供行之，生起嗔恨以慈爱调伏之。 一切有情乃多生之亲人，彼等不识，于我作仇敌。 我既知之，岂能以牙还牙？如老母疯癫，子不忍受。 当对其生起悲悯，尽力成办利益。生起贪欲，以不净观调伏之。 腐尸虫蚀，以及骨骸等，于前观修，贪欲自息灭。 愚痴昏暗，修习缘起则消散。如前，无明力所使，行等。 缘起顺生逆生，于意中数数思维。尤以能仁之十二行谊，口中念诵，心中思其义。 此后修习止观之义，于前明观能仁之主尊。 (69)于彼之相好一一，系心，觉知如何安住。 若昏沉与掉举，则于眉间白毫相，若掉举过盛，则于跏趺之交界处。 若无昏沉掉举，则于心间吉祥结，于所系处，心能久住不散乱。 此乃共同止成就之相，其利益无量无边。 如现在佛现前安住经，以及三摩地王经中广说。总之，自之觉性能于所系处，长久不散，随欲而住。 念头寂静而安住，即是止，共同有漏之神通成就相等。 如是生起之理，于千百经中宣说。此后，当修共同观，共同观乃是寻伺之智慧。 于我此身之血肉骨骼皮肤，以及脏腑，无论于何者观察，(70)皆无我之存在。 心无实体，故无我之存在。于无成之空性中，坦然安住。 此乃修习人无我之方法。外境之物，譬如一柱。 以智慧一一破析而观察时，柱之头尾与腰身，以及四方四隅与中央等九者。 一一观察，无一为柱。柱不成实，唯有名
English
A silver vessel is like pottery; it is easy to repair, and damage is quickly restored. The main practice is like the blessing of the earth; invite the Able One, offer praise, and present the mandala. The main commitment is done with the seven-limb practice; when anger arises, subdue it with love. All sentient beings are relatives from many lifetimes; even if they don't know and act as enemies to me, how can I knowingly retaliate? Just as a son cannot bear a mad, old mother, generate compassion for her and strive to do what benefits her. When desire arises, subdue it by contemplating ugliness. Corpses rotting with worms, and skeletons, contemplate them in front, and desire will naturally subside. When the darkness of delusion thickens, it is dispelled by contemplating dependent origination. As before, under the power of ignorance, actions, etc., count in mind the arising and ceasing of dependent origination. In particular, the twelve deeds of the Able One, recite them in speech and contemplate their meaning in mind. Then meditate on the meaning of calm abiding and insight. Clearly visualize the Lord of the Able One in front. (69) On each of his marks and signs, fix the mind and let awareness abide as it is. If there is sinking and dullness, then on the white hair between the eyebrows, if there is excessive excitement, then on the intersection of the crossed legs. If there is no sinking or excitement, then on the glorious knot at the heart. If the mind stays fixed on what is fixated and does not wander for a long time, this is the accomplishment of common calm abiding. Its benefits are immeasurable, as extensively explained in the Sutra of the Buddha Presently Abiding in Manifestation and the King of Samadhi Sutra. In short, when one's awareness stays fixed on what is fixated, not wandering for a long time, abiding as desired, when thoughts are pacified and abiding, that is calm abiding, along with common contaminated clairvoyance, signs of accomplishment, etc. The way they arise from it is explained in hundreds of thousands of texts. Then, what is to be meditated on is common insight. Common insight is discriminating wisdom. Examining the flesh, bones, skin, and internal organs of this body of mine, (70) no self is found in any of them. Since the mind has no substance, no self is found. In the state of unestablished emptiness, rest naturally. This is the way to meditate on the selflessness of persons. External objects, for example, a pillar. When examining it by individually separating it with wisdom, the top, bottom, waist, four sides, four corners, and center of the pillar, all nine of them, upon examining each one, none of them is the pillar. The pillar is not established as true, it is just a name.