Tibetan
འི་ཚེ། །དགེ་སློང་མང་པོས་སྡོམ་པ་ཕུལ། །དེ་ལ་སྟོན་པས་ཡི་རངས་མཛད། །དེ་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་མ་རྙེད་པས། །དཀོར་སྒྲིབ་ཆུང་བའི་དགའ་བ་བསྒོམ། །ཡོན་བདག་དེ་དང་རུ་བ་དེར། །མི་དགའི་བསམ་པ་རྩད་ནས་སྤང་། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་གཏོང་ལེན་བསྒོམ། །དེ་ནས་ཡང་ཅིག་བྱེན་པ་དང་། །རྒྱུས་མེད་ངོ་ཤེས་མེད་པ་ཡི། །གྲོང་ངམ་རུ་པར་འགྲོ་བསམ་པས། །གྲྭ་པ་དམུས་ནས་མི་འགྲོ་ཟེར། །མི་ལ་རས་པའི་གསུང་བཞིན་དུ། །ཆེ་བའི་སྦྲ་ལ་མ་རྔམ་པར། །ཆུང་བའི་སྤྲེའུ་མི་སྐྱུར་དཔེ། །ལམ་ཞོར་རེད་པས་འགྲོ་གསུངས་འབྱོན། །རྒྱུས་མེད་མི་ཚང་བྲེལ་ཚུབ་བེ། །གདན་གཏིང་དུ་བ་ནག་ཕྱུ་རེ། །བྱིན་རླབས་ཞུ་དང་བཀའ་བསྒོ་ཞུ། །དབང་བསྐུར་ཞུ་དང་ཞལ་ (༦༢༨)བུ་ཞུ། །བྱང་བུ་ཞུ་དང་བསྔོ་བ་ཞུ། །རུ་བའི་སྡོམ་བུ་ཆིལ་ལེར་འདུས། །བཟའ་བཏུང་འཚོ་བས་མདུན་རྣམས་བཀང་། །རྒྱུས་མེད་འགྲིས་མེད་འོས་མེད་པར། །འདི་ཚང་བཀུར་སྟི་འདི་ཙམ་གཟབ། །ཅི་ཡིན་བསམ་ཞིང་དཔོན་སློབ་ཀུན། །ཐུགས་དགོངས་དགྱེས་ཤིང་ཞལ་རས་འཛུམ། །ཇ་སྙིགས་ཕོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །མིག་ལ་བྱུགས་དང་རྐེ་ལ་བྱུགས། །དད་པ་ཆེ་འོས་མེད་པར་ཆེ། །དེ་ཚེ་རྙེད་པ་རྙེད་པ་ཡི། །དགའ་ཚོར་སེམས་དབང་མཐོ་བ་དེ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སྣ་གཅིག་ལགས། །དགར་བའི་བསམ་པ་གཞི་མེད་དུ། །ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་ཡལ་བཅུག་སྟེ། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་བསམ་པ་གཉིས། །ཁྱད་མེད་ངེས་པར་རོ་སྙོམས་ན། །རོ་སྙོམས་ཆུང་ཆུང་དེ་ན་ཡོད། །བོགས་གཅིག་ཐོན་ན་དེ་དུས་ཐོན། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་རོ་སྙོམས་ཀྱི། །གླུ་ཡི་སརྒ་བཅུ་པའོ།། ༈ །།གསོན་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱ་མཚོ་པ། །དཀར་ལྡོམ་ཐག་རིང་བགྲོད་པའི་ཚེ། །ལ་མཐུར་ཆེ་བས་བླ་སྒང་ལོག །ཚུགས་ཐག་རིང་བས་ལྟོ་བ་བཀྲེས། །ཆར་དྲག་སེར་བས་ནག་ནུ་རེ། །ཇག་ (༦༢༩)རྐུན་ཁྱི་སྨྱོན་སྤྱང་ཀིར་སྐྲག །མི་རྙེད་སྡུག་དང་མི་ཁྱག་སྡུག །མགོ་ཐོན་དཀའ་བའི་སྡུག་དང་གསུམ། །སྡུག་བསྔལ་འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་ཐབས་སྤངས། །ང་ལ་སྡུག་བསྔལ་འོང་དོན་མེད། །ངེད་རང་དཔོན་སློབ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། །ཁ་རྒྱབ་ཙམ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། །མི་སོས་རྒྱུ་ཡང་གཞན་མེད་པར། །འདི་འདྲའི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡིན་ཨང་། །ཚེ་སྦྲང་དུས་འཁྱམས་ངོ་ཡང་ཚ། །ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱང་ཨེ་མི་སུན། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་བཟང་ལགས་ཏེ། །མི་ཚེར་སྤྲང་དགོས་སྡུག་པོར་གདའ། །སྤྲང་མི་དགོས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་གཅིག །ཡོད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་ནས། །ཕྱུག་པོའི་མི་ལ་ཡིད་སྨོན་འཆོར། །དབུལ་པོས་བཙལ་བས་མི་རྙེད་སྡུག །ཕྱུག་པོས་འཚོ་སྐྱོང་མི་ཐུབ་སྡུག །དེ་གཉིས་མི་རྣམས་ཀུན་ལ་ཡོད། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པས་ལན་པ་མིན། །མི་ལུས་བླང་བས་ལན་པ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་དེ་ཡི་ངོ་བོར་བལྟ། །དཀའ་ལས་ཆེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ངོ་བོ་བསྲེས་པས་བོགས་གཅིག་འབྱུང་། །རྟོགས་ལྡན་རྒྱལ་ཁམས་བསྐོར་ (༦༣༠)བ་རྣམས། །དཀའ་ལས་དེ་ཉིད་འཚོལ་ཕྱིར་བྱོན། །དཀའ་ལས་ཚོལ་དུ་མ་སོང་ཡང་། །ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་ལ་བསྲེ་ཐུབ་བྱ། །ཆགས་ཞེན་མེད་པའི་སྡོམ་བུ་ནི། །ཐུབ་པས་གནང་བའི་ཕ་འབབ་ལགས། །དེ་ལ་དཀོར་སྒྲིབ་ཡོད་པ་མིན། །ཡང་གཅིག་བྱོན་པའི་ལམ་ཀ་ན། །འབྱོར་ལྡན་རུ་ཆེན་མང་པོའི་གསེབ། །ཤ་ཐུད་མར་སོགས་ཁུར་ཞིང་དཔུང་། །རི་དང་ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྟ་ལུག་ནོར་གྱིས་ཁྲ་ལྟེམ་མེ། །ཉི་མ་དྲོ་ཞིང་འཇའ་སྤྲིན་འཁྲིགས། །སྤང་ལྗོངས་གཡུ་ཡི་ཁ་དོག་ལ། །མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཚལ་ཆེན་རྒྱས། །བུང་བ་ཁུ་བྱུག་གསུང་སྙན་སྒྲོག །འབབ་ཆུ་ཏུང་ཏུང་སྙན་པའི་སྒྲ། །སེམས་ཀྱང་དགས་སྤྲོ་སྣང་བ་སྐྱིད། །སྤང་ལྗོངས་དེ་རུ་འདུག་སྙིང་སྤྲོ། །གསོལ་འདེབས་མགུར་དབྱངས་བྱེད་སྙིང་འདོད། །དེ་ཚེ་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཡིད་ཀྱིས་ཡི་དམ་ལྷ་ལ་འབུལ། །དེ་མིན་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལ། །འགོང་ན་གསང་བདག་དམ་ཚིག་ཉམས། །མེ་ཏོག་ཚལ་གྱི་དཀྱིལ་དེ་རུ། །གདིང་བ་གཏིང་ཞིང་ལུས་གནད་བསྲང་། །སྣང་བ་ (༦༣༡)དགའ་དྭངས་ཡལ་ལེ་བའི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་ཧྲིག་གེར་བལྟ། །དགའ་དང་ཡི་མུག་བསམ་པ་གཉིས། །ལྟ་བའི་ངང་དུ་རོ་སྙོམས་ན། །རོ་སྙོམས་ཆུང་ངུ་དེ་ན་ཡོད། །བོགས་འདོན་ཆུང་ཆུང་དེ་ཡིས་འོང་། །དེ་བཞིན་ལུས་བདེ་སེམས་སྡུག་མེད། །ཉི་མ་དྲོ་ཞིང་བཟའ་བཏུང་འཛོམ། །ཆོས་ཀྱི་གནད་འགག་ང་རང་ཤེས། །སུ་ལ་ཞུ་དགོས་འདྲི་དགོས་མེད། །ཤི་ཡང་ངན་སོང་འགྲོ་དོགས་མེད། །མི་ཚེ་ཆོས་ལ་བསྐྱལ་བ་ཡིན། །བསམ་པས་ཡིད་དགའ་བློ་བདེ་དང་། །ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མས་མནར། །ང་ལ་འདི་འདྲ་ཅི་ལ་འོང་། །བློ་ཕུག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གཏད། །སྐུ་རིམ་རྐྱེན་བཟློག་གསོལ་མཆོད་གཟབ། །བདུད་དང་དམ་སྲིའི་བར་ཆད་དམ། །ཕ་རོལ་གཏད་མནན་ངན་སྔགས་སམ། །སྔོན་གྱི་ལས་ངན་སྨིན་པའམ། །སྣང་སྲིད་ལྷ་འདྲེའི་གཡོས་ཆེན་འདི། །ཅིས་དྲག་ཅིས་ཕན་བློ་སྣ་མང་། །དེ་ལྟར་སྐྱིད་སྡུག་བསམ་པ་གཉིས། །ལྟ་བའི་ངང་དུ་རོ་གཉམ་ན། །པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱིའི་ལུགས། །སྐྱིད་སྡུག་ (༦༣༢)ལམ་ཁྱེར་གདམས་པ་ཡིན། །སྐྱིད་སྡུག་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ཡི། །གླུ་ཡི་སརྒ་བཅུ
Chinese
之时，众多比丘献上戒律，导师对此表示赞赏。因此，由于没有找到所化之人，修习减少资具障碍的喜悦。对于那位施主和那个村落，彻底断除不悦的想法，以慈爱和怜悯修习施与受。之后又一次游方，想要前往不认识、不熟悉的村庄或村落，僧人却说不去了。正如米拉日巴尊者所说，不要贪恋大的帐篷，不要舍弃小的猴子。路上顺便走走，这样说道。不熟悉的住户忙忙碌碌，坐垫下面是黑色的氆氇。请求加持，请求教诲，请求灌顶，请求（628）面见，请求书面，请求回向。村落的乞丐们聚集在一起，用食物和饮料填满了前面。不认识、不熟悉、不应该，这家却如此恭敬谨慎。心想这是为什么呢，师徒们都心怀喜悦，面带笑容。所有的茶渣都涂在眼睛上和脖子上。没有理由地非常虔诚。那时，获得获得的喜悦感，那种高涨的心情，是世间八法之一。将区分的想法毫无根据地，消融在见解的境界中，获得和未获得这两种想法，如果没有差别地平等，那么小小的平等就在那里，一旦获得解脱，那时就解脱了。获得和未获得平等之，歌之第十章。༈。名为生和精进海者，在前往遥远的卡隆时，由于山路太高而翻过山顶，由于路途遥远而饥饿，猛烈的冰雹下着，黑黝黝的。害怕强盗（629）、疯狗和狼。找不到人痛苦，没有衣服冷也痛苦，难以度过难关的痛苦这三种。抛弃痛苦的世间家庭生活，我没有理由感到痛苦。我们师徒这些人，除了口头上说说而已，也没有其他谋生的手段，为什么会有这样的痛苦呢？生命短暂，四处漂泊，脸色憔悴，施主们也会厌烦吧。进入佛门是好事，但一生乞讨却很痛苦。如果有一种不需要乞讨的享受，那该多好啊，于是羡慕富人，贫穷
English
At that time, many monks offered vows, and the teacher praised this. Therefore, since no one to be tamed was found, cultivate the joy of reducing the obstacles of possessions. Towards that patron and that village, completely abandon unpleasant thoughts, and cultivate giving and receiving with love and compassion. Then, once again wandering, wanting to go to an unknown and unfamiliar village or hamlet, the monks said they would not go. Just as Milarepa said, do not be greedy for large tents, and do not abandon small monkeys. Walk along the way, he said. Unfamiliar households are busy, and under the cushions are black woolen fabrics. Request blessings, request teachings, request empowerment, request (628) audience, request writing, request dedication. The beggars of the village gathered together, filling the front with food and drink. Unfamiliar, unacquainted, and undeserving, this family is so respectful and cautious. Thinking what is this, the teachers and students are all happy and smiling. All the tea dregs are smeared on the eyes and neck. Unreasonably very devout. At that time, the joy of gaining gains, that high mood, is one of the eight worldly dharmas. The idea of distinguishing is groundlessly dissolved in the realm of view, and if the two thoughts of gaining and not gaining are equal without difference, then the small equality is there, and once liberation is attained, then it is liberated. The tenth chapter of the song of gaining and not gaining equality. ༈. The one named Life and Diligence Ocean, when going to distant Kalong, turned over the mountain top because the mountain road was too high, and was hungry because the road was too long. Violent hail was falling, dark and black. Afraid of robbers (629), mad dogs, and wolves. Not finding people is painful, not having clothes is cold is also painful, and the pain of having difficulty getting through is these three. Abandoning the painful worldly family life, I have no reason to feel pain. We teachers and students, except for talking about it, have no other means of making a living, so why is there such pain? Life is short, wandering around, with a haggard face, and the patrons will also be bored. Entering the Buddhist gate is a good thing, but begging for a lifetime is very painful. If there is an enjoyment that does not require begging, how good would it be, so I envy the rich, poverty
Chinese
寻找却找不到真痛苦，富裕却无法维持生活真痛苦，这两种痛苦每个人都有，不是进入佛门才有的，而是得到人身才有的。观察这些念头的本质，巨大的辛苦和念头的本质混合在一起，会产生一种力量。那些有证悟、游历四方（630）的人们，为了寻找这种辛苦而前来。即使没有特意去寻找辛苦，也要能够将它和自然而然产生的痛苦混合在一起。不带执着的誓言，是佛陀赐予的传承。其中没有供养的障碍。再次来到道路上，在众多富有的大家族中，扛着肉干、酥油等，翻山越岭，所有的山川大地，都被牛羊牲畜点缀得五彩斑斓。阳光温暖，彩虹和云彩交织，草地呈现出碧玉般的颜色，各种鲜花盛开，像一个巨大的花园。蜜蜂和杜鹃发出美妙的声音，流水发出叮咚的悦耳之声，心情也变得愉悦，感觉快乐。想在那片草地上停留，心中喜悦，想要祈祷和歌唱。那时，所有的鲜花，都用意识供养给本尊神。除此之外，如果践踏蓝色的花朵，就会触犯秘密主（金刚手菩萨）的誓言。在花丛的中央，铺设坐垫，端正身体，感觉（631）快乐、清澈、飘逸，专注地观察那些念头。当快乐和沮丧这两种想法，在观视的状态中达到平衡时，细微的平衡就在那里。微小的力量就从中产生。同样，身体舒适，心中没有痛苦，阳光温暖，食物充足。我明白了佛法的要点，不需要向任何人请教。即使死亡，也不用担心堕入恶道，这一生都奉献给了佛法。心中充满喜悦和快乐，却被各种疾病和痛苦折磨。我为什么会遇到这样的事情？将希望寄托于三宝，认真进行祛病消灾的仪式和供养。是魔鬼和邪灵的障碍吗？还是他人的诅咒和恶毒的咒语？还是过去恶业的成熟？还是世间神灵的巨大阴谋？怎样才能好转，怎样才能有益，思绪万千。像这样，当快乐和痛苦这两种想法，在观视的状态中达到平衡时，这就是班禅释迦师利的传统，是将快乐和痛苦（632）转化为道用的教言。这是将快乐和痛苦转化为道用的歌之第十节。
English
It's painful to search but not find. It's painful for the rich to be unable to sustain their livelihood. Everyone has these two. It's not because you've entered the Dharma gate, but because you've taken a human body. Look at the essence of those thoughts. Great hardship and the essence of thoughts mixed together produce a power. Those realized ones who have traveled the kingdoms (630) came to seek that hardship. Even if you don't go looking for hardship, you can mix it with what arises naturally. The vow without attachment is the inheritance given by the Buddha. There is no obstacle of offerings in it. Again, on the path of coming, among many wealthy great families, carrying dried meat, butter, etc., over mountains and lands, all the mountains and lands are speckled with horses, sheep, and livestock. The sun is warm, and rainbows and clouds intertwine. The meadow has the color of jade, and various flowers bloom, like a great garden. Bees and cuckoos sing sweetly, and the flowing water makes a pleasant tinkling sound. The mind also becomes happy and joyful. It's delightful to sit in that meadow. I want to pray and sing songs. At that time, all the flowers are offered in mind to the Yidam deity. Otherwise, if you step on blue flowers, you will break the Samaya of the Secret Lord (Vajrapani). In the middle of the flower garden, spread a cushion, straighten your body, and feel (631) happy, clear, and ethereal. Look intently at those thoughts. When the two thoughts of joy and frustration are balanced in the state of viewing, the subtle balance is there. The small power comes from it. Likewise, the body is comfortable, and the mind has no pain. The sun is warm, and food and drink are plentiful. I know the key points of the Dharma. I don't need to ask anyone. Even if I die, I don't have to worry about falling into the lower realms. This life has been dedicated to the Dharma. The mind is full of joy and happiness, but it is tormented by various illnesses and sufferings. Why do I encounter such things? Place your hope in the Three Jewels, and carefully perform rituals and offerings to avert illness and misfortune. Is it an obstacle from demons and evil spirits? Or the curses and evil spells of others? Or the ripening of past bad karma? Or the great conspiracy of worldly gods and spirits? How can it be cured, how can it be beneficial, many thoughts. Like this, when the two thoughts of happiness and suffering are balanced in the state of viewing, this is the tradition of Panchen Shakya Shri, which is the advice to transform happiness and suffering (632) into the path. This is the tenth chapter of the song of transforming happiness and suffering into the path.