Tibetan
་ལྡོག་བྱང་བུ་དང་། །དབང་ལུང་ཁྲིད་སོགས་གང་བྱས་པ། །ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་དང་ཡུན་གྱི་སྒྲིབ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གེགས་སུ་ཆེ། །འགྲོ་ཀུན་ཕ་མར་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ལྷག་པར་རང་ལ་རེ་བཅས་པ། །ཡོན་བདག་ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་སེལ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཁན་ལ་ཡོན་ཏན་སློབ། །དེ་ནི་ཚེ་འདིར་ཕན་པ་སྟེ། །ཡོན་བདག་དབང་བསྐུར་བྱང་བུ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཁས་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་སློབ། །ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་ངོ་སྤྲོད་སོགས། །དེ་ནི་ཕྱི་མར་བདེ་ཐོབ་ཐབས། །འགྲོ་བ་ཕན་བདེ་ལ་འགོད་པ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་དོན་རྩ་ཡིན། །དེ་གཉིས་བྱེད་ཚུལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །བསམ་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲོ་དོན་སྒོ། །གདུལ་བྱའི་དོན་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་དང་། །ལྟོ་ཕྱིར་གནམ་སྡིབ་གྲོང་ཆོག་གཉིས། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་སྟེ་ནོར་དོགས་ཆེ། །མ་ནོར་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས། །གྲྭ་པ་གཟུགས་མཛེས་གོས་ (༥༨༩)བཟང་བ། །འདོན་པ་འགྲིགས་པ་མང་པོ་ཞིག །འཛོམ་ན་བླ་ཆེན་ཤུགས་ཀྱིས་འོང་། །གང་དུ་ཕྱིན་ཡང་གདུལ་བྱ་འདུ། །བསམས་ནས་མི་གཞོན་མང་པོ་བསྐོར། །འདོན་པའི་ཁ་ཕྲལ་ཆོས་ཡིན་བསམ། །སེམས་རྒྱུད་དུལ་ཞིང་ཉམས་རྟོགས་ཅན། །ཉིན་མོའི་སྐར་མ་བཞིན་དུ་དཀོན། །བསྒོམ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཁེ་དང་ཚོང་། །ཆགས་སྡང་འདོད་ཆགས་མེ་ལྟར་འབར། །གསོན་པོའི་རིམ་འགྲོ་གཤིན་པོའི་ཆོས། །ཁར་མ་དེ་ཡིས་ཆོག་པར་སེམས། །དཀོར་ལ་རྔམ་ཆེ་ཆོག་ཤེས་མེད། །སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ནི། །བླ་མ་ཆོས་ཁྲིམས་པ་སོགས་ཀྱིས། །མ་ཐོས་ན་ནི་དེས་ཆོག་སེམས། །ཕོ་ཁྲོམ་ཁྲོམ་འདུས་འཚོགས་པ་ཡིན། །འཚོགས་པ་བཟང་ངན་འབྲིང་གསུམ་ཡང་། །དགེ་འདུན་དངོས་ཀྱི་དག་སྣང་བགྱི། །ངུར་མིག་ཆོས་གོས་ཤམ་ཐབས་སོགས། །སྐྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ལ། །ལན་རེ་ཙམ་ཡང་གྱོན་པར་དཀའ། །བསྟན་པ་འཇིགས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། །ངུར་སྨིག་གོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། (༥༩༠)ལྷ་ཡིས་ཁྱེར་ནས་ལྷ་ཡུལ་དུ། །མཆོད་རྟེན་བྱས་ནས་མཆོད་པར་གསུངས། །ཐམས་ཅད་དགྲ་མཉམ་དཀའ་ན་ཡང་། །གྲྭ་མང་ནང་ནས་འགའ་ཟུང་ཙམ། །བསྟན་ལ་ཕན་པའི་དགེ་བཤེས་དང་། །ཉམས་རྟོགས་ཡོད་པའི་རྟོགས་ལྡན་དང་། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཐེམ་པའི་སྔགས་འཆང་དང་། །སྡོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་དགེ་སློང་ནི། །རེ་རེ་བྱུང་ཡང་རིན་ཐང་ཆེ། །སྔོན་གྱི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས། །དཀོར་རྫས་དངོས་པོ་གང་བྱུང་བ། །གྲྭ་མང་ཞལ་དུ་ཐོང་མཛོད་དང་། །དགེ་འདུན་སྡེ་འཕེལ་བསྟན་ལ་ཕན། །ཞེས་པ་འདས་ཁར་ཞལ་ཆེམས་བཞག །དཀོར་ཕུད་བྱེད་ལུགས་མང་ན་ཡང་། །ཆོས་མཐུན་གྲྭ་རིགས་བསྐོར་བ་ན། །བསྟན་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀར་ཕན། །འབྲུག་པ་ངག་དབང་བཟང་པོ་དང་། །ཀརྨ་བསྟན་འཕེལ་རྒྱ་ར་བ། །དེ་སོགས་བླ་མ་མང་པོ་འགས། །ལྷ་བྲི་རྟེན་བཞེངས་ལ་སོགས་པའི། །དཀོར་ཕུད་ཅི་ཡང་མ་མཛད་ཀྱང་། །དཀོར་གྱིས་གྲྭ་རིས་སྐྱོང་བ་དེས། །བསྟན་པས་མདོ་ཁམས་ཤར་ཕྱོགས་ཁྱབ། །དྭགས་པོ་ཕག་ (༥༩༡)གྲུ་ལ་སོགས་པའི། །བཀའ་བརྒྱུད་ཕ་རྒན་དེ་རྣམས་ཀྱང་། །དེ་ལྟར་མཛད་པས་བསྟན་པ་འཕེལ། །དེ་དོན་མདོ་སྡེ་པད་དཀར་ལས། །དགེ་སློང་འཚོ་མཛད་ལུང་བསྟན་སྐབས། །དག་པའི་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། །མ་དག་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་སོགས། །འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །དགེ་འདུན་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས། །བསྙེན་བཀུར་ཞབས་ཏོག་ཕུན་ཚོགས་ཤིང་། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོས་པས། །སྐུ་དེ་མྱ་ངན་འདས་མ་ཐག །བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལུང་ཡང་བསྟན། །རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ཡང་། །འདི་ལ་གོ་རྒྱུ་ཆེན་པོ་ཡོད། །ཞེ་འདོད་ཆོས་བརྒྱད་འཁོར་སྡུད་དང་། །བསྟན་དོན་དགེ་འདུན་སྡེ་བཙུགས་གཉིས། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་ལ་ནོར་དོགས་ཡོད། །མ་ནོར་བསམ་པའི་ཁྱེར་སོ་གཟོབས། །དེ་བཞིན་རྟ་དྲེལ་ནོར་ཕྱུགས་སོགས། །ཆགས་ཞེན་དབང་གི་བྲང་ང་ཡང་། །དགྲ་འདྲེའི་གཡབ་མོ་ངན་སོང་རྒྱུ། །འབྲོག་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད། །སྒྲུབ་མཆོད་ (༥༩༢)དུས་མཆོད་དགུ་གཏོར་དང་། །ཉམས་ལེན་སྒྲུབ་པའི་མཚམས་བརྒྱགས་དང་། །གྲྭ་ཚོགས་དགེ་འདུན་སྡེ་སྐྱོང་ཕྱིར། །ཅི་ལྟར་མང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ། །གྲུབ་ཆེན་ཀརྨ་པཀྴི་དེ། །རྒྱ་ནག་ཡུལ་དུ་འབྱོན་ཁ་དུས། །མཚུར་ཕུའི་བྲ་ང་ཐམས་ཅད་ནི། །གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་གཏོར་དགོངས་ཚེ། །རང་བྱུང་རྒྱལ་མོ་དངོས་སུ་བྱོན། །ད་རུང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ལ། །བྱ་བ་མང་པོ་བྱེད་དགོས་ཡོད། །བྲ་ཁང་གཅིག་ཀྱང་མ་གཏོར་གསུངས། །ནོར་ཀུན་ཤེ་གཏོང་བཞག་ཅེས་བཤད། །ཕྱིས་དུས་མཚུར་ཕུའི་ལྷ་ཆེན་དང་། །རིགས་ལྔ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སོགས་བཞེངས། །དེ་བཞིན་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། །དགེ་འདུན་སྐྱོང་ཕྱིར་བྲང་ང་དང་། །སེར་སྣས་སྡུག་བཙིར་བྱེད་པ་གཉིས། །བྱེད་ལུགས་འདྲ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད། །དེ་དོན་འདུལ་བའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་། །དགེ་ཚུལ་དང་ནི་དགེ་སློང་གི། །གསེར་དངུལ་ལེན་པ་མི་རུང་སྟེ། །གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་དོན། །གསེར་དངུལ་སྲང་ཆེན་བརྒྱ་སྟོང་ཡང་། །ཉ་ར་རུང་བར་གསུངས་ (༥༩༣)པའོ། །དེ་བཞིན་འཕུལ་བ་གདུལ་བྱ་སོགས། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུ
Chinese
颠倒护身符和， 凡所做的灌顶、传承、口诀等， 都是今生的违缘和长久的业障， 是获得菩提的巨大障碍。 要视一切众生为父母， 尤其是那些对你有所期望的人。 供养者要消除今生的违缘， 向有功德者学习功德。 这对今生有益。 供养者求得灌顶和护身符， 向有功德的智者学习亲近修持， 以及体验和证悟的介绍等等， 这是来世获得安乐的方法。 将众生安置于利益和安乐之中， 是佛陀教法的根本宗旨。 这两者做法上没有差别， 只是发心的不同而有所区别。 菩提萨埵利益众生的门径， 被称为调伏者的利他行为。 为了生计而做的祈雨和村落仪轨， 相似、相似、相似， 很容易混淆。 是否混淆，自己心里清楚。 僧人外貌英俊，衣着(589)华丽， 念诵流畅的人很多。 如果聚集在一起，大喇嘛自然会来。 无论走到哪里，都有被调伏的众生。 想着这些，围绕着许多年轻人。 认为念诵的片段是佛法。 内心调柔且具有体验和证悟的人， 像白天的星星一样稀少。 主要的修行变成了利益和交易。 贪嗔痴如火焰般燃烧。 为活人做仪轨，为死人做佛事， 仅仅靠这些就感到满足。 对财物贪得无厌，不知满足。 所有的戒律和誓言， 如果没有从上师、法官等人那里听闻， 就认为这样也可以。 男人聚集在一起，就是聚会。 聚会也有好、坏、中等三种。 要对僧众生起真实的清净观。 僧衣、法衣、裙子等等， 即使在成千上万劫中， 也难以穿上一次。 在教法衰败的时代， 所有的僧衣， (590)诸神都会带到天界， 变成佛塔来供养，佛经中是这么说的。 即使与所有敌人平等相待很困难， 但在众多僧人中， 只要有少数几位， 对教法有益的格西， 有体验和证悟的证悟者， 精进修持的咒师， 以及戒律圆满的比丘， 即使只有一位出现，也价值连城。 以前持守戒律的人们， 无论得到什么财物， 都应该供养给僧众， 这样才能使僧团兴旺，利益教法。 这是他们临终时的遗嘱。 布施财物的方法有很多， 但
English
Turning back amulets and, Whatever empowerments, transmissions, and instructions are done, Are obstacles and long-term obscurations of this life, Great obstacles to attaining enlightenment. Understand all beings as parents, Especially those who have expectations of you. Patrons should eliminate the obstacles of this life, And learn virtues from those who have merit. This is beneficial in this life. Patrons seek empowerments and amulets, And learn to practice closeness from virtuous scholars, As well as introductions to experience and realization, etc., This is the way to obtain happiness in the next life. Placing beings in benefit and happiness, Is the fundamental principle of the Buddha's teachings. Although there is no difference in how these two are done, They are different due to the difference in intention. The gateway to the activities of Bodhisattvas for the benefit of beings, Is called the activity of taming beings. Rainmaking and village rituals for the sake of livelihood, Are similar, similar, similar, and easily confused. Whether it is confused or not, one knows in one's own mind. Monks who are handsome and wear (589) fine clothes, And many who chant fluently, If they gather together, great lamas will naturally come. Wherever they go, there are beings to be tamed. Thinking of this, many young people gather around. Thinking that fragments of chanting are Dharma. Those whose minds are tamed and have experience and realization, Are as rare as stars in the daytime. The main practice has become profit and trade. Attachment, hatred, and desire burn like fire. Rituals for the living, Dharma for the dead, They think that is enough. Greedy for wealth, not knowing contentment. All vows and commitments, If they have not heard from lamas, judges, etc., They think that is enough. Men gathering together is a gathering. Gatherings also have good, bad, and medium types. One should have a pure view of the actual Sangha. Monastic robes, Dharma robes, skirts, etc., Even in thousands of kalpas, It is difficult to wear them even once. Even in times when the teachings are in danger, All the monastic robes, (590) The gods will take them to the heavenly realms, And it is said in the scriptures that they will be made into stupas and offered. Even if it is difficult to treat all enemies equally, But among the many monks, If there are only a few, Geshes who benefit the teachings, Realizers who have experience and realization, Mantra holders who diligently practice, And fully ordained Bhikshus, Even if only one appears, it is priceless. Those who previously held the Vinaya, Whatever wealth or property they received, Should offer it to the Sangha, In order to make the Sangha flourish and benefit the teachings. This was their last will and testament. There are many ways to offer wealth, but
Chinese
如果能普遍地周旋于僧团中，那么对佛法和众生都有利。如竹巴·阿旺桑波和噶玛·丹贝嘉拉瓦等许多上师，虽然没有做绘画佛像、建造佛像等任何供养，但以财物来维持僧团，佛法因此遍布多康东部地区。达波帕（591）竹等噶举派的先辈们也是如此行事，从而使佛法得以弘扬。关于这一点，《妙法莲华经》中，在关于供养比丘的授记中提到，对于五百清净的弟子和五百不清净的弟子等所有聚集的眷属，以视作真实僧众的观念，给予丰厚的侍奉和供养，并为无上菩提回向，那么此人去世后，将往生极乐世界，并且也被授记将证得无上菩提。对于后来的修行者来说，这其中有很大的启发意义。贪图世间八法而聚集眷属，和为了佛法而建立僧团这两者，看起来相似，但容易混淆，要小心不要混淆，注意发心。同样，对于马、骡、牲畜等，如果被贪恋所束缚，也如同恶魔的诱饵，是堕入恶道的因。这和普通的牧民没有什么区别。为了修行供养（592）、时节供养、九种食子，以及为了修行闭关的资粮，和为了维持僧团，无论有多少财物都可以，没有过失。伟大的成就者噶玛巴希，在前往中国的时候，想要把楚布寺所有的仓库都全部摧毁，一个也不留。这时，自然生起的本尊吉祥天母亲自显现，说：“你还要在此生做很多事情，一个仓库也不要摧毁。”意思是说要把所有的财物都保留下来。后来，楚布寺建造了大殿和五种姓观音等。同样，为了供养三宝和维持僧团而积攒财物，和因为吝啬而残酷压榨这两者，行为方式虽然相似，但发心却有天壤之别。因此，在律藏中也说，沙弥和比丘不应该接受金银，但是为了寺庙和僧团，即使是成百上千的大量金银，也是允许管理的（593）。同样，供养和调伏的对境等，有无数。
English
If one can universally circulate among the Sangha, it will benefit both the Dharma and sentient beings. Like Drukpa Ngawang Zangpo and Karma Tenpel Gyaltsara, and many other lamas, although they did not make any offerings such as painting Buddha images or building statues, they maintained the Sangha with wealth, and thus the Dharma spread throughout the eastern region of Dokham. The forefathers of the Kagyu lineage, such as Dagpo Phag(591)dru, also acted in this way, thereby propagating the Dharma. Regarding this, in the White Lotus Sutra, in the prophecy concerning the offering to monks, it is mentioned that for all the assembled retinues, including five hundred pure disciples and five hundred impure disciples, with the perception of them as the actual Sangha, giving abundant service and offerings, and dedicating it to unsurpassed Bodhi, then this person, immediately after death, will be reborn in Sukhavati, and will also be prophesied to attain unsurpassed Bodhi. For later practitioners, there is great inspiration in this. Gathering retinues out of desire for the eight worldly concerns, and establishing a Sangha for the sake of the Dharma, these two may seem similar, but are easily confused. Be careful not to confuse them, and pay attention to your motivation. Similarly, for horses, mules, livestock, etc., if one is bound by attachment, it is like the bait of a demon, and is the cause of falling into the lower realms. There is no difference between this and ordinary nomads. For the sake of practice offerings (592), seasonal offerings, nine kinds of Torma, and for the resources for retreat practice, and for maintaining the Sangha, no matter how much wealth there is, there is no fault. The great accomplished Karma Pakshi, when he was about to go to China, intended to destroy all the storehouses of Tsurphu Monastery, leaving none behind. At that time, the self-arisen deity Palden Lhamo personally appeared and said, "You still have many things to do in this life, do not destroy a single storehouse." The meaning was to keep all the wealth. Later, Tsurphu Monastery built the great hall and the Five Dhyani Buddhas Avalokiteshvara, etc. Similarly, accumulating wealth for the sake of offering to the Three Jewels and maintaining the Sangha, and cruelly exploiting due to stinginess, although the ways of acting are similar, the motivation is completely different. Therefore, in the Vinaya Sutra, it is also said that a Shramanera and a Bhikshu should not accept gold and silver, but for the sake of temples and the Sangha, even hundreds of thousands of large amounts of gold and silver are allowed to be managed (593). Similarly, offerings and objects to be tamed, etc., are immeasurable.