Tibetan
་གསལ་སྤྱི་བོར་ཆོས་འབྱུང་ནི། །འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕྱི་དཀར་ནང་དམར་པོ། །རྩེ་མོ་ཚངས་བུག་གདེངས་ཀ་གྱེན་དུ་བསྟན། །དེ་ནང་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་བཞི་པའི། །ལྟེ་བར་ཐབས་ཤེས་ཟླ་ཉིའི་གདན་གྱི་སྟེང་། །ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་ཧཱུྃ་གིས་མཚན། །དེ་ལ་སྐྱབས་གསུམ་ཀུན་འདུས་བླ་མ་ཉིད། །རྣམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་སྐུ་མདོག་སྔོ། །ཕྱག་གཉིས་རྡོར་དྲིལ་བཟུང་ནས་རང་འདྲའི་ཡུམ། །རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་མོར་དམ་དུ་འཁྱུད། །རིན་ཆེན་རྒྱན་སྤྲས་ལྷ་རྫས་ན་བཟའ་གསོལ། །འོད་ཕུང་དབུས་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས། །ཤར་གྱི་ (༤༦༩)འདབ་མར་ཉི་དཀྱིལ་ཚོགས་བདག་སྟེང་། །ཧཱུྃ་ལས་གྲི་གུག་ཧཱུྃ་གིས་མཚན་པ་ལས། །ཡེ་ཤེས་མགོན་པོ་མཐིང་ནག་ཕྱག་དྲུག་གི། །གཡས་གསུམ་གྲི་གུག་ཐོད་ཕྲེང་ཌཱ་མ་རུ། །གཡོན་གསུམ་ཐོད་ཁྲག་རྩེ་གསུམ་ཞགས་པ་བསྣམས། །སྦྲུལ་དང་རིན་ཆེན་རུས་རྒྱན་གླང་ལྤགས་གསོལ། །སྟག་ལྤགས་སྨད་དཀྲིས་གཡས་བསྐུམ་གཡོན་བརྐྱང་གིས། །ཡེ་ཤེས་མེ་དཔུང་འབར་བའི་དབུས་ན་བཞུགས། །ལྷོ་ཡི་འདབ་མར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་། །ཧྲཱིཿལས་རྡོ་རྗེ་གྲི་གུག་ཧྲཱིཿཡིས་མཚན། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་སྐུ་མདོག་དམར། །ཕྱག་གཡས་གྲི་གུག་གཡོན་པས་ཐོད་ཁྲག་འཕྱར། །མཆན་ཁུང་ཁ་ཊྭཱྃ་ཁྲོ་འཛུམ་དབུ་སྐྲ་གྲོལ། །གཅེར་མོ་ཐོད་སྐམ་མགོ་ཕྲེང་ཕྱག་རྒྱས་མཚན། །གཡས་བརྐྱང་འཇིགས་བྱེད་གཡོན་བསྐུམ་དུས་མཚན་མནན། །བདེ་བའི་ཉམས་ཅན་མེ་འབར་དབུས་ན་བཞུགས། ། (༤༧༠)ནུབ་ཀྱི་འདབ་མར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་། །ཧྲཱིཿལས་པདྨ་དཀར་པོ་ཧྲཱིཿཡིས་མཚན། །དེ་ལས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་སྐུ་མདོག་དཀར། །ཕྱག་གཡས་མཆོག་སྦྱིན་ཕྱག་རྒྱས་བུམ་པ་དང་། །གཡོན་པའི་མཐེབ་སྲིན་སྦྱར་བས་པད་དཀར་བསམ། །རིན་ཆེན་རྒྱན་སྤྲས་ལྷ་རྫས་ན་བཟའ་གསོལ། །ཞབས་གཡས་ཅུང་ཟད་བརྐྱང་ཞིང་གཡོན་བསྐུམ་པའི། །སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པས་འོད་ཕུང་དབུས་ན་བཞུགས། །བྱང་གི་འདབ་མར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་། །ཏཱྃ་ལས་ཨུཏྤལ་ལྗང་གུ་ཏཱྃ་གྱིས་མཚན། །དེ་ལས་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་སྐུ་མདོག་ལྗང་། །ཕྱག་གཡས་མཆོག་སྦྱིན་གཡོན་པ་ཐུགས་ཀ་རུ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཚོན་ཕྱག་རྒྱས་ཨུཏྤལ་བསྣམས། །རིན་ཆེན་རྒྱན་སྤྲས་ལྷ་རྫས་ན་བཟའ་གསོལ། །ཞབས་གཡས་ཅུང་ཟད་བརྐྱང་ཞིང་གཡོན་བསྐུམ་པའི། །སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པས་འོད་ཕུང་དབུས་ན་བཞུགས། །དེ་ (༤༧༡)རྣམས་གནས་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱིས་མཚན། །ཧཱུྃ་ལས་འོད་འཕྲོས་སོ་སོའི་ཡེ
Chinese
清晰地，在头顶上方的法源是，光芒的自性，外白内红，顶端梵穴向上指。其中，在各色四瓣莲花的中心，于方便与智慧日月之座上，吽 (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，种子字) 字化为蓝色金刚，以吽 (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，种子字) 字为标志。于彼处，三皈依总集之根本上师，形象为金刚持，身色蓝，双手持金刚铃，拥抱自生之明妃，金刚界之自在母。以珍宝为饰，身着天衣，于光蕴中央，结金刚跏趺坐。东方（469）之莲瓣上，日轮之上为 கூட்டத் தலைவர் (梵文，Gaṇapati，गणपति， गणपति，群体之主)，吽 (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，种子字) 字化为弯刀，以吽 (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，种子字) 字为标志，从中生出智慧怙主，深蓝色，六臂，右三手持弯刀、颅鬘、达玛茹鼓，左三手持颅血、三尖戟、绳索，以蛇和珍宝骨饰为庄严，身披牛皮，虎皮围于下身，右腿蜷曲，左腿伸展，安住于智慧火焰的中央。南方莲瓣上，于日轮之上， 啥 (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，大意为慈悲) 字化为金刚弯刀，以 啥 (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，大意为慈悲) 字为标志，彼处为金刚瑜伽母，身色红，右手持弯刀，左手举颅血，腋下夹着卡章嘎，愤怒微笑，头发散乱，赤裸，以人头念珠和手印为庄严，右腿伸展作怖畏势，左腿蜷曲压着时轮，具有安乐之姿态，安住于火焰中央。（470）西方莲瓣上，于月轮之上， 啥 (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，大意为慈悲) 字化为白莲花，以 啥 (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，大意为慈悲) 字为标志，从中生出观世音自在，身色白，右手作胜施印，左手以拇指和食指相捻持着白莲花，以珍宝为饰，身着天衣，右足稍稍伸展，左足蜷曲，以半跏趺坐姿安住于光蕴中央。北方莲瓣上，于月轮之上， 怛 (ཏཱྃ， ताṃ， tāṃ，种子字) 字化为绿色乌巴拉花，以 怛 (ཏཱྃ， ताṃ， tāṃ，种子字) 字为标志，从中生出圣救度母，身色绿，右手作胜施印，左手于胸前，以象征三宝之手印持着乌巴拉花，以珍宝为饰，身着天衣，右足稍稍伸展，左足蜷曲，以半跏趺坐姿安住于光蕴中央。这些（471）以三处金刚所标志，吽 (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，种子字) 字放出光芒，各自的耶
English
Clearly, the origin of Dharma at the crown of the head is, the nature of light, white outside and red inside, the apex of the Brahma aperture points upwards. Within it, in the center of the various four-petaled lotuses, upon the seat of the sun and moon of method and wisdom, from Hūṃ (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，seed syllable) arises a blue vajra, marked by Hūṃ (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，seed syllable). Therein, the Lama, the embodiment of the Three Refuges, in the form of Vajradhara, with a blue body, holding a vajra and bell in his two hands, embracing his consort of the same form, the sovereign mother of Vajradhātu. Adorned with precious ornaments, wearing divine garments, he sits in the vajra posture in the center of a mass of light. On the eastern (469) petal, upon the sun disc is Gaṇapati (梵文，Gaṇapati，गणपति， गणपति，Lord of Hosts), from Hūṃ (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，seed syllable) arises a curved knife, marked by Hūṃ (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，seed syllable), from which arises Jñāna Mahākāla, dark blue, with six arms, the three right hands holding a curved knife, skull garland, and ḍamaru, the three left hands holding a skull cup, trident, and lasso. Adorned with snakes, precious jewels, and bone ornaments, wearing an elephant skin, a tiger skin wrapped around the lower body, with the right leg bent and the left leg extended, he dwells in the center of blazing flames of wisdom. On the southern petal, upon the sun mandala, from Hrīḥ (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，seed syllable) arises a vajra curved knife, marked by Hrīḥ (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，seed syllable), therein is Vajrayogini, with a red body, the right hand holding a curved knife, the left hand raising a skull cup, a khaṭvāṅga in the armpit, with a wrathful smile and disheveled hair, naked, adorned with a skull garland and mudras, the right leg extended in a fearful posture, the left leg bent pressing upon the wheel of time, with an attitude of bliss, she dwells in the center of flames. (470) On the western petal, upon the moon mandala, from Hrīḥ (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，seed syllable) arises a white lotus, marked by Hrīḥ (ཧྲཱིཿ， ह्रीः， hrīḥ，seed syllable), from which arises Avalokiteśvara, with a white body, the right hand in the gesture of supreme generosity, holding a vase with a mudra, and the thumb and forefinger of the left hand joined, contemplating a white lotus. Adorned with precious ornaments, wearing divine garments, with the right leg slightly extended and the left leg bent, he dwells in the center of a mass of light in a half-lotus posture. On the northern petal, upon the moon mandala, from Tāṃ (ཏཱྃ， ताṃ， tāṃ，seed syllable) arises a green utpala flower, marked by Tāṃ (ཏཱྃ， ताṃ， tāṃ，seed syllable), from which arises Jetsun Tara, with a green body, the right hand in the gesture of supreme generosity, the left hand at the heart, holding an utpala flower with a mudra symbolizing the Three Jewels. Adorned with precious ornaments, wearing divine garments, with the right leg slightly extended and the left leg bent, she dwells in the center of a mass of light in a half-lotus posture. These (471) are marked by the three vajras of the three places. From Hūṃ (ཧཱུྃ， हूँ，hūṃ，seed syllable) light radiates, each of their ye