Tibetan
མོ་ལོ་བཅུ་དྲུག་མའི་ཅེས་པ། རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཡོད་ལ་གཞན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ། དེ་དག་མའི་རྨིའམ། བུ་ཆུང་གིས་ཟླ་བ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །དྲན་པས་དེ་བཞིན་དུ་ (༣༨༩)བསྟེན་ཅེས་པ་དྲན་པ་བསྟེན་པ་གལ་ཆེ། འགའ་ཤིག་སྒོམ་བཤིག་པ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་དེ། བཤིག་མི་དགོས་དུས་ཚོད་ལ་རང་ཞིག་འབྱུང་། དེ་མ་འབྱུང་ན་བཤིག་ཀྱང་ཐ་མལ་དུ་འགྲོ། །བཤིག་ནའང་དུས་ཚོད་ཤེས་དགོས། སུ་ཀ་མ་སིདྡྷིའི་རྗེས་འབྲངས། དམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བཤིག་སྟེ་ཆུན་གཅུན། ཤིག་པར་བཤིག་བཤིག་ཤུལ་དུ་ལ་ཟླ། སོ་མའི་ཉམས་རྩལ་ཅེས་དང་པོ་བཅུན། དེ་ལ་གཉེན་པོ་ཞུགས་སུ་དོགས་ནས་བཤིག །དེ་ཆོས་སྐུའམ་འཛིན་མེད་དུ་ཟླའོ། །གང་ཤར་གྱི་ཉམས་དངོས་འཛིན་པའོ། །དེ་བརྟན་པའི་ཚད་ཅེས་པ། རང་བྱུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། གདམས་ངག་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་མེད་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ལ། འཕྲིན་ལས་ཐོགས་མེད་རང་དང་ཆ་མཐུན་མེད་ (༣༩༠)དེ། རྣམ་རྟོག་ཞི་བའི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་མེད་དུ་རྒྱས་པའི། །ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་དབང་དུ་འདུས་པས་དབང་། མཚན་མ་དང་རྟོག་པ་གསོད་པར་བྱེད། གཅོད་པར་བྱེད་པས་དྲག་པོའོ། །ཡང་ན་སྣང་སྟོང་སྐུའི་འཕྲིན་ལས། གྲག་སྟོང་གསུང་གི་རིག་སྟོང་ཐུགས་ཀྱི་སྟེ། རང་དགེ་སྦྱོར་ལས་མ་གཡོས་པའི་དུས་ན། དེ་རྣམས་ཁྲིགས་གི་ཡོད་གསུང་། སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རང་ལ་དགེ་སྦྱོར་རྣལ་མ་སྐྱེས་ན། སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེར་མ་ཟད་བླ་མའི་མོས་གུས། མཆེད་གྲོགས་ལ་དག་སྣང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཛེམ་པ་སོགས་ཤུགས་ལས་འབྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་གསུང་། འོ་ན་དགེ་སྦྱོར་སྐྱེས་ཚད་ལ་དེ་འབྱུང་ངམ་སྙམ་ན། སྤྱིར་ཕལ་ཆེ་ལ་འབྱུང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རེ་རེ་ཙམ་ལ་མི་འབྱུང་བའང་སྲིད་གསུང་། དེ་ལ་ཆེད་དུ་བློ་བཅོས་ནས་བསྒོམ་པར་ (༣༩༡)བཤད། བླ་མ་ཞང་ལ་གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཅིག་ཅར་དུ་གྱུར་ཡང་། སྙིང་རྗེ་ཆེར་མ་སྐྱེས་པས། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྙིང་རྗེའི་སློང་མོ་མཛད་གསུངས་པས། སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་དགོས། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་འཁྲུལ་འཁོར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ལུས་སྒུར་བྱ། གཞིན་སྨིན་སྤྲག་ཏུ་བསྡུ། ཕྲེང་བ་ལག་ཏུ་བཟུང་ནས། རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཕ་བྱེད་བྱེད། མ་བྱེད་བྱེད་པའི་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་འདི་རྣམས་བདེའམ་སྐྱིད་དམ་བལྟས་པས། མི་བདེ་མི་སྐྱིད་པར་འདུག་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ལོང་། ཐབས་ཀྱི་རྐང་པ་ཆག །འཕགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་བྲལ་ནས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་། རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་སྙམ་དུ་ཚད་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་ཞེས་པས། (༣༩༢)སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་དུ་ཆུད་དགོས། མ་ཆུད་པ་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཚད་མེད་བཞིའི་ལག་རྗེས་སོ། །མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁོ་འདུལ་བར་ཤེས་ཏེ། ཚངས་པ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་གང་ལས་བྱུང་ཞིང་། གང་ལས་སྐྱེས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། གསོལ་བ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ང་ལས་བྱུང་ཞིང་ང་ལས་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་གང་ལས་བྱུང་ཞིང་གང་ལས་སྐྱེས། དེར་ཁོས་མ་ཤེས་ཏེ་གསོལ་པ། བདག་གང་ལས་བྱུང་། བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་མ་རིག་པ་ལས་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་གསུང་། དེས་ན་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། ཧེས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད། །བཛྲ་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུང་། ཟུང་དུ་མ་ཆུད་ན་འདི་ལྟ་བུའང་འབྱུང་སྟེ། (༣༩༣)མདོ་ལས། རྒྱ་གར་དུ་བྲམ་ཟེ་བཟའ་མི་གཉིས་ལ་བུ་མེད་པར། བུ་འོང་དུ་རེ་ནས་མཆོད་སྦྱིན་དང་། བསྙེན་གནས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་བྱས་པས། ནུབ་གཅིག་ཁོ་བོའི་རྨི་ལམ་དུ། རལ་གྲི་རྣོ་ངར་དང་ལྡན་པ་གསུམ་རྙེད་པར་རྨིས་པས། དེར་གཅིག་སྣུམ་ལ་ཤོར་ནས་དོན་བྱེད་མ་གཅིག་གཡང་ལ་ལྷུང་ནས་ཆག །གཅིག་གིས་རྒོལ་བ་ཚར་གཅོད་པ་རྨིས་སོ། །ཕྱིས་བུ་གསུམ་བཙས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་། གསུམ་ཀ་ཆོས་ལ་བཅུད་པས། གཅིག་གིས་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ན་བསྒོམས་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་མ་ནུས། གཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་བསྒོམས་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལས་བསགས། གཅིག་གིས་ཟུང་འཇུག་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཕས་རྒོལ་ཚར་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་ཉན་རང་ལ་ཡང་། སེམས་ཅན་ལ་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ (༣༩༤)དེ་རང་གིས་འཁོར་བར་ཞུགས་ནས། གཞན་འདོན་མི་ནུས། ཁོ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་པས་སོ། །བྱང་སེམས་ཀྱིས་ནུས་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པས་སོ། །དཔེར་ན་བཟའ་མི་གཉིས་ཀྱི་བུ་ཆུས་ཁྱེར་ན། མ་བརྩེ་བ་སྤྱོད་ཀྱང་ཆུར་འཇུག་མི་ནུས། ཕས་ནུས་པ་བཞིན་ནོ་གསུང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐབས་སུ། རླུང་ནི་ལོང་བ་རྐང་ཅན་ལ། །རྣམ་རྟོག་ཆེ་བ་མིག་ཅན་ཞོན། །ཅེས་པས། རླུང་ཞོན་པ་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་རྟོག་ཁ་ལོ་པ་དང་འདྲ་བས། རླུང་ཟིན་ན་རྣམ་རྟོག་ཁྲོ་འཕྲོ་འཆད
Chinese
所謂“十六歲少女”，是自己可以體驗卻無法向他人訴說的，就像啞女的夢，或小孩見到月亮一般。所謂“以正念如是依止（389）”，是指依止正念非常重要。有些人主要致力於破壞禪修，但不需要破壞，時機到了自然會瓦解。若時機未到，即使破壞也只是變得平庸。即使破壞，也必須知道時機。蘇卡瑪悉地（Sukhasiddhi）的追隨者，達瑪仁波切（Dampa Rinpoche）等，會破壞並加以控制。在破壞後，將破壞的殘餘轉為道用。所謂“索瑪的技巧”，是指首先控制，因為擔心對治生起而破壞，然後將其轉為法身或無執。這是執持任何生起的真實體驗。所謂“那是穩定的程度”，是指透過自生俱生智、上師的加持和口訣方便，在無所緣中認識自性。那時，事業無礙，與自性無別（390）。寂靜分別念的無二智慧，在無偏袒中擴展。煩惱和分別念被掌控，因此有力量。摧毀表相和念頭，因為能斷除，所以是猛烈的。或者，是顯空身的事業，聲空語的，明空意的。當自己不從善行中移動時，據說那些都會存在。在無量慈悲的狀態中，當自己生起真實的善行時，不僅對眾生生起慈悲，還會對上師生起敬信，對道友生起淨觀，對業果生起畏懼等，據說這些會自然而然地產生，是法性。那麼，是否善行生起的程度就能產生這些呢？一般來說，大多數情況下會產生。但個別情況下，也可能不會產生。據說那時需要特別調整心態來禪修（391）。據說，上師香（Lama Zhang）雖然對實相的證悟頓時生起，但慈悲心沒有大大生起，因此向十方諸佛乞求慈悲。所以必須修持慈悲。那也是修持慈悲的輪迴，因此要彎曲身體，將臉頰和下巴收攏，手持念珠。觀想六道眾生都是父母，因為他們都是恩人，所以觀察他們是否安樂，結果發現他們不安樂不幸福，智慧的眼睛瞎了，方便的腳瘸了，還有聖者的慈悲。
English
The so-called "sixteen-year-old girl" is something that one can experience but cannot tell others, like a mute's dream or a child seeing the moon. The so-called "relying on mindfulness in this way (389)" means that relying on mindfulness is very important. Some people mainly focus on destroying meditation, but there is no need to destroy it; when the time comes, it will naturally collapse. If the time has not come, even if you destroy it, it will only become mediocre. Even when destroying, you must know the timing. The followers of Sukhasiddhi, Dampa Rinpoche, and others, destroy and then control. After destroying, they transform the remnants of destruction into the path. The so-called "Soma's technique" means first controlling, and then destroying because of the fear of antidotes arising, and then transforming it into Dharmakaya or non-attachment. This is holding onto the real experience of whatever arises. The so-called "that is the degree of stability" refers to recognizing one's own nature in the absence of objects through the blessings of the self-born coemergent wisdom, the guru's blessings, and the skillful means of instructions. At that time, activities are unimpeded and inseparable from one's own nature (390). The non-dual wisdom that pacifies conceptual thoughts expands without bias. Afflictions and conceptual thoughts are controlled, hence the power. It destroys appearances and thoughts, and because it can cut through, it is fierce. Alternatively, it is the activity of the form of emptiness, the speech of sound emptiness, and the mind of awareness emptiness. When one does not move from one's own virtuous practice, it is said that all of those are present. In the state of immeasurable compassion, when genuine virtuous practice arises in oneself, not only does compassion arise for sentient beings, but also devotion to the guru, pure vision towards fellow practitioners, and fear of karmic cause and effect, etc., are said to arise naturally, as the nature of reality. So, does the degree to which virtuous practice arises produce these? Generally speaking, it arises in most cases. But in individual cases, it may not arise. It is said that at that time, one needs to specially adjust one's mind to meditate (391). It is said that although Lama Zhang had a sudden realization of the nature of reality, compassion did not arise greatly, so he begged for compassion from the Buddhas of the ten directions. Therefore, one must practice compassion. That is also practicing the wheel of compassion, so one should bend the body, bring the cheeks and chin together, and hold a rosary in one's hand. Visualize that all sentient beings of the six realms are parents, because they are all benefactors, so observe whether they are happy or comfortable, and the result is that they are not happy or comfortable, the eye of wisdom is blind, the leg of skillful means is lame, and there is the compassion of the noble ones.
Chinese
流转于三界轮回中，于六道漂泊，修慈悲直到生起对众生的慈悲。所谓远离慈悲，（392）慈悲也必须融入空性。不融入则会变成四面梵天，那也是未被空性摄持的四无量心的结果。经中说：佛陀知道如何调伏他，问道：梵天，这三界从何而来？从何而生？梵天回答说：这三界从我而来，从我而生。佛陀问道：你从何而来，从何而生？他不知道，回答说：我从何而来？佛陀说：你从无明而来，从无明而生。因此，要证悟空性与慈悲无别。《二观察》中说：嘿（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），即是大慈悲。瓦吉拉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）说是智慧。如果不能双运，就会发生这样的情况：（393）经中说：在印度，一对婆罗门夫妇没有孩子，渴望有孩子，于是通过供养、斋戒等各种方法。一天晚上，丈夫梦见找到了三把锋利的剑。其中一把掉进油里，失去作用；一把掉进悬崖摔断了；一把则能制服敌人。后来生了三个儿子，长大后，三人都致力于佛法。其中一个只修慈悲，无法从轮回中解脱。一个只修空性，否定因果，造下了堕入恶道的业。一个修双运，因此降伏了烦恼和外敌。经中说。总之，即使是声闻缘觉，也有对众生的慈悲，（394）但他们自己也陷入轮回，无法救度他人。因为他们害怕轮回的痛苦。菩萨能够做到，因为他们能忍受轮回的痛苦。比如，一对夫妇的孩子被水冲走，母亲虽然有爱，却无法下水，父亲却能做到。在特殊方便的情况下，“风是盲人有腿者，分别念大者骑之。”因此，风就像坐骑，分别念就像驾驶员。抓住风，就能止息分别念的散乱。
English
Wandering in the three realms of samsara, drifting in the six realms, meditate on compassion until immeasurable compassion arises for sentient beings. As for being separated from compassion, (392) compassion must also be absorbed into emptiness. If not absorbed, it will become the four-faced Brahma, which is also the result of the four immeasurables not being grasped by emptiness. The sutra says: The Buddha knew how to subdue him and asked: Brahma, where did these three realms come from? From where were they born? Brahma replied: These three realms came from me and were born from me. The Buddha asked: Where did you come from and where were you born? He did not know and replied: Where did I come from? The Buddha said: You came from ignorance and were born from ignorance. Therefore, one must realize that emptiness and compassion are inseparable. In the Two Examinations, it is said: He (ཧེས་ནི，हे，he，嘿), is great compassion. Vajra (བཛྲ་，वज्र，vajra，瓦吉拉) is said to be wisdom. If duality is not understood, such a thing will happen: (393) The sutra says: In India, a Brahmin couple had no children. Hoping for a child, they made offerings, observed fasts, and used various methods. One night, the husband dreamed that he had found three sharp swords. One fell into oil and became useless; one fell off a cliff and broke; one was able to subdue enemies. Later, three sons were born, and when they grew up, all three devoted themselves to the Dharma. One only meditated on compassion and could not escape from samsara. One only meditated on emptiness, denied cause and effect, and accumulated the karma of falling into the lower realms. One meditated on union, and therefore subdued afflictions and external enemies. The sutra says. In short, even Shravakas and Pratyekabuddhas have compassion for sentient beings, (394) but they themselves are also trapped in samsara and cannot save others. Because they fear the suffering of samsara. Bodhisattvas can do it because they can endure the suffering of samsara. For example, if a couple's child is swept away by the water, the mother, although loving, cannot enter the water, but the father can. In the case of special methods, "Wind is like a blind man with legs, and great conceptualization rides with eyes." Therefore, wind is like a mount, and conceptualization is like a driver. Grasping the wind can stop the distraction of conceptualization.