Tibetan
་ཏེ། རྩ་བ་རིག་པ་གསལ་སྟོང་འདི་ཀ་ལ་ཀུན་གཞི་ཟེར། འདི་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ། རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཙམ་ན་ཡང་རིག་པ་གསལ་སྟོང་འདི་ལས་བཟང་དུ་སོང་བ་མེད་ལ། མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མས་གོས་པ་མེད་དེ་གསུང་། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། གཞི་མ་རིག་པ་ངོ་མ་ཤེས་པའི་ཆ་ནས་ (༣༧༨)ངོ་མ་ཤེས་པའི་ཆ་ནས་འཁོར་བ། རང་སྟོང་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་མྱང་འདས་ཏེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། འདི་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་གསུངས་པ། །ལམ་ནི་དེ་ལྟར་གནས་པར་རང་ངོ་ཤེས་ནས། འཁོར་བ་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག །མྱང་འདས་མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་སྐྱོང་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་གཡས་སུ་སངས་རྒྱས་བཞག །གཡོན་དུ་དམྱལ་བ་བཞག་ཀྱང་། དེ་གཉིས་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་འདམ་ཁ་ཟད་པའོ། །རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དམ་པའི་དྲུང་དུ་འབྲོམ་ལོ་ཙཱ་བས་བྱོན་པས་ལོ་རྒྱུས་གསུང་། འགྱོད་ཚངས་མཆོག་ཡིན་ཞེས་པ། དཔེ་དུང་རྡུལ་ཕྱིས་པའམ། ཁང་སྟོང་དུ་སྒྲོན་མེ་བཏེག་པ་བཞིན་ནོ་གསུང་། དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཅེས་པ། ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག །ཟུང་འཇུག་བློ་འདས། བློ་འདས་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པར་མཉམ་ཅེས་སོ། །དེ་ནས་གོ་ཡུལ་དང་རྟག་བཅད་ལ་ཅེས་པའི་ (༣༧༩)སྔོན་དུ་སྔར་བཞིན་བཞག་པས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མཚན་ཉིད་རང་གསལ་དུ་རྗེན་ནེ། དེ་ལ་བལྟས་པས་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རང་བཞིན་མེད་བཞིན་གསལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཏ་ལེ། དེ་ལྟར་ངོ་ཤེས་ན་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་རང་ཆོད་ལ་འགྲོ་སྟེ། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །ཞེས་རྟག་ཆད་ལས་གྲོལ་ལོ། །འགའ་ཞིག་འདི་རྟགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ཀའི་བཤམས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཅེས་པ་རྟགས་སམ་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བྱ་བ་མེད། དུས་འཁོར་བ་ཀུན་ལ་མ་ནོར་བ་རྟགས་ཁྲིད་པ་ཟེར་ནའང་། འདིར་ལམ་མ་ནོར་བ་རྟག་ལ་མི་ལྟོས་པ་གཅིག་དགོས་གསུང་། དེ་མ་ཡིན་པའི་མེད་པ་ལ་སེམས་ངོ་བྱས་ན་འཁྲུལ། མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། རིག་ཐོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ནས་གནས་འགྱུས་སྣང་གསུམ་ (༣༨༠)གྱི་སྟེང་དུ་སྤྲོ་སྟེ་རི་རྩིགས་པ་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་བལྟས་པས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཀྲོང་ངེ་བ་འདི་སྒོམ་ཡིན་ཀྱང་། འདི་སྒོམ་མ་ཡིན་བྱ་བ་མེད། སྣང་བ་བསྒོམ་ཀྱང་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཚང་ཞིང་སྟོང་པ་སྒོམ་ཀྱང་ཚང་བས། གང་
Chinese
因此，根本的明空觉性就叫做阿赖耶识。如果证悟它，就成佛；如果没证悟，就在轮回。即使证悟成佛，也没有比明空觉性更好的；没证悟的时候，它的本性也没有被垢染所染污，是这样说的。也叫做轮涅无别。从根本无明不认识的角度（378）不认识的角度是轮回，从自性空的角度是涅槃。根本续部中说："这被称为轮回。"道路是这样安住的，认识自性后，不舍弃轮回而安住，不修成涅槃而任运成就，不散乱而守护。果是右边安放佛，左边安放地狱，对这两者没有取舍和选择。觉性被称为无垢，过去有仲敦巴大师在圣者面前讲述历史。所谓忏悔是殊胜的，比如擦拭贝壳上的灰尘，或者在空房子里点灯一样。为了了知一切时平等性，说：体性是双运，双运是超离思维，超离思维是心中无作而平等。之后，在“了知处和常断”之前（379），像以前一样安放，不依赖显现的大中小三种因缘，自性就赤裸裸地自明。看着它，就脱离了一切自性执着，虽然没有自性却显明，体性就圆满了双运。这样认识的话，一切错谬都会自然断除，即色即是空，空即是色。这样就从常断中解脱了。有些人把这个加在相上，在那上面陈设，说一切法皆是空性，相或明点就是空性。没有作为。虽然说在一切轮回中不错乱地引导相，但这里说需要一个不依赖于常的不错乱的道。如果把不是那个的无当作心性，那就错了。无和空性有错谬之处。在觉性上断除增益后，在境、迁、现三者（380）之上开展，看着山、墙、房屋等，体性、自性、相三者直愣愣的，这虽然是修，但这不是修，没有作为。修显现，体性、自性、相三者也具足，修空性也具足，所以无论
English
Therefore, the fundamental clear and empty awareness is called the Alaya. If you realize it, you become a Buddha; if you don't realize it, you are in Samsara. Even if you realize Buddhahood, there is nothing better than this clear and empty awareness; even when you have not realized it, its nature is not stained by defilements, so it is said. It is also called the inseparability of Samsara and Nirvana. From the perspective of not recognizing the fundamental ignorance (378), not recognizing it is Samsara, from the perspective of being empty in itself is Nirvana. As it says in the root tantra: "This is called Samsara." The path is to abide in this way, and after recognizing one's own nature, one should not abandon Samsara and abide in it, and without achieving Nirvana, it is spontaneously accomplished, and one should maintain it without distraction. The result is that the Buddha is placed on the right, and hell is placed on the left, but there is no acceptance or rejection or choice for these two. Awareness is called immaculate, and in the past, Dromtönpa told the story in front of the holy ones. It is said that repentance is supreme, like wiping dust off a conch shell, or lighting a lamp in an empty room. In order to know the equality of all times, it is said: The essence is union, union is beyond thought, and beyond thought is equality without mental fabrication. Then, before "knowing the place and the constant cutting" (379), placing it as before, without relying on the three causes and conditions of manifestation, large, medium, and small, the characteristics are nakedly self-evident. Looking at it, one is separated from all clinging to self-nature, and although there is no self-nature, it is clear, and the essence is complete union. If you recognize it in this way, all mistakes will be naturally cut off, that is, form is emptiness, and emptiness is form. In this way, one is liberated from permanence and annihilation. Some people add this to the sign, and display it on it, saying that all dharmas are emptiness, and the sign or bindu is emptiness. There is no action. Although it is said that the sign is guided without error in all Samsara, here it is said that one needs a path that does not rely on the constant and is not mistaken. If you take the non-existent as the mind, then you are mistaken. There is a mistake between non-existence and emptiness. After cutting off the superimposition on awareness, expanding on the three aspects of place, change, and appearance (380), looking at mountains, walls, houses, etc., the essence, nature, and characteristics are all upright, although this is meditation, but this is not meditation, there is no action. Even if you meditate on appearance, the essence, nature, and characteristics are complete, and even if you meditate on emptiness, it is complete, so whatever
Tibetan
ཤར་ཤར། གང་སྣང་སྣང་། དྲན་དྲན་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་ཡིན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས། ཁ་རུ་བུར་རྡོག་ལ་སོགས་པ་བཅུག་ནས་ཁྲོམ་བསེབ་ལྟ་བུར་བལྟད་ན། གཟུགས་སྣང་སྟོང་། སྒྲ་གྲགས་སྟོང་། དྲི་ཚོར་སྟོང་། རེག་བྱ་རེག་སྟོང་དུ་འཆར་སྟེ། ཀོ་བྲག་པ་བུ་ཆེན་འགའ་ཡིས་གདམས་སྐོར་བཞི་སོ་སོའི་གང་ལ་ཐུགས་དམ་མཛད་ཞུས་པས། འམ་བུ་དེ་ས་ལ་མེད་ལགས། སྒྲ་ཤཱ་ཤཱ་འདིའམ། ཁྱི་སྒྲ་ལྷང་ལྷང་བ་འདི་ལ་བྱེད་གསུང་ངོ་། །བློ་བྲལ་གྱི་དྲན་པས་ཅེས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ལེན་གང་ལའང་མ་ཡེངས་ཀྱི་དྲན་པ་གཅིག་དགོས་ཀྱིས་ (༣༨༡)སྒོམ་པ་ཆང་གཏེ་ལ་བཅུག་པས་མི་ཕན། ཤ་བ་རི་པས། དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་དྲན་མེད་པ། །ཅེས་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དབང་ཕྱུག་ལུང་རྟོགས་དྲན་པས་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །བསྒྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་ཉེར་བསྟེན་ནས། །དེ་ནས་སྒྲིམས་ཏེ་མངོན་པར་བསྲུང་བགྱི་སྟེ། །དྲན་པ་ཉམས་པས་ཆོས་ཀུན་འཇིགས་པར་འགྱུར། །ཅེས་དང་། ཞི་བ་ལྷས། དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་འདི་སྐད་འདམས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུང་། དང་པོ་ནའང་། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། གཉིས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ན་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཡོད་པར་གསུངས། དྭགས་པོས་སྒོམ་མེད་ན་ཡང་དག་གི་དྲན་པ་འདག་པ་གཅིག་གསུངས་ཀྱང་། སྒོམ་མེད་སླེབ་སླེབ་འདག་པར་མ་བཤད། འདི་མདོ་རྒྱུད་དང་མཐུན་རྒྱུ་མེད་ནའང་། དྭགས་ (༣༨༢)པོའི་གསུང་ལ་ཚད་མར་བྱེད་དགོས། དྲན་པ་འདོག་ཅེས་པ། ལས་དང་པོ་པའི་བཟུང་དྲན་འདག་པའོ། །དྲན་པ་ལའང་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད། ཅི་དགོས་ཀྱིས་འཛིན་མེད་ཙམ་རེས་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར། དེ་ཀུན་གཞི་དང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། མདོ་ལས། སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ལུང་མ་བསྟན། །ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་མི་དགེ་བ། །ཡིད་ནི་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ལུང་མ་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཅེས་བྱའོ། །ཅེས་པ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཙམ་ན་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འདིར་རྫོགས་ཏེ། སྒོམ་ཆེན་པ་ལ་དགོས་པའི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཚང་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་གཉིས་ཏེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། གདམས་ངག་ལས་བྱུང་བའོ། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི། མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡི་དོན་མཐོང་ངོ་། །གདམས་ངག་ལས་བྱུང་བ་ནི། སེམས་ (༣༨༣)ནང་དུ་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །དེའི་དོན
Chinese
显现，显现。 所有的忆念都是禅修。 如此证悟的瑜伽士，将糖块等放入，像看热闹一样观看时，色相显现为空，声音响动为空，气味感觉为空，触觉接触为空。 郭扎巴的一些大弟子问他，四种教导中您修持哪一个？ 或者说那个人不在世了。 他说，是这个沙沙的声音吗？ 还是狗叫的声音？ 所谓的“无念之念”，像那样的修行，需要一个不散乱的忆念。（381）如果把禅修交给酒鬼，是没有用的。 夏瓦日巴说：“忆念持续不断，没有忆念。” 龙树说：“以自在的证悟忆念，善逝，作为唯一的进入之路而亲近，然后努力守护，因为忆念退失，一切法都会毁灭。” 寂天说：“忆念和正知，即使危及生命也要守护。” 我如此选择。 如此说。 最初，忆念是正等觉支，从第二地到佛地之间，也有正确的忆念。 达波说，没有禅修，就没有正确的忆念，但没有说没有禅修就能达到。 虽然这与经续不符，但必须以达波（382）的教言为准。 所谓的“忆念消失”，是指最初修行者的执着忆念消失。 忆念也没有认识自己的对境。 无论需要什么，仅仅是无执着，大手印也不会改变。 这在阿赖耶识和五根识中也有。 经中说：“心是普遍的无记，烦恼者是不善的，意是两者都会变化的，五根识是无记。” 如此说。 所谓的“白法唯一”，如此证悟时，白法方面的一切法都圆满于此。 大禅修者所需要的止观都具备。 止观有两种，闻所生和诀窍所生。 闻所生是指忆念十二部经的意义。 见到它的意义。 诀窍所生是指心（383）安住于内是止。 它的意义。
English
Manifest, manifest. All remembrance is meditation. A yogi who has realized this, when he puts in sugar cubes, etc., and watches it like watching a show, the appearance of form is empty, the sound is empty, the smell is empty, the touch is empty. When some of Ko Drakpa's great disciples asked him which of the four instructions he practiced, he said, "Or is that person no longer in this world?" He said, "Is it this rustling sound? Or the sound of a dog barking?" The so-called "non-conceptual mindfulness" requires a single, undistracted mindfulness for such practice. (381) It is useless to entrust meditation to a drunkard. Shavaripa said, "Mindfulness is continuous, without mindfulness." Nagarjuna said, "With the empowering realization of mindfulness, the Sugata, as the only path to enter, is closely followed, and then diligently guarded, because the loss of mindfulness destroys all dharmas." Shantideva said, "Mindfulness and awareness, even if life is at stake, must be guarded." I choose to say this. So it is said. Initially, mindfulness is a factor of perfect enlightenment, and from the second stage to the stage of Buddhahood, there is also correct mindfulness. Dakpo said that without meditation, there is no correct mindfulness, but he did not say that it can be attained without meditation. Although this is not in accordance with the sutras and tantras, Dakpo's (382) words must be taken as authoritative. The so-called "cessation of mindfulness" refers to the cessation of the clinging mindfulness of the initial practitioner. Mindfulness also has no object to recognize itself. No matter what is needed, just being without clinging, the Mahamudra will not change. This is also present in the alaya consciousness and the five sense consciousnesses. The sutra says, "The mind is universally neutral, the afflicted one is unwholesome, the mind changes in both ways, the five sense consciousnesses are neutral." So it is said. The so-called "white single-pointedness" means that when one realizes this, all the dharmas of the white aspect are perfected here. The shamatha and vipashyana needed by a great meditator are complete. There are two types of shamatha and vipashyana: those that arise from hearing and those that arise from pith instructions. Those that arise from hearing are the recollection of the meaning of the twelve sections of scripture. Seeing its meaning. Those that arise from pith instructions are the mind (383) abiding within is shamatha. Its meaning.