Tibetan
དེ་ཡང་ཁམས་ཀྱི་ཟས་བོངས་ཆུང་ངེ་བ་བསྟེན། རེག་པའི་ཟས་གོས་ཡང་བ་དྲོ་བ་བགོ །གཉིད་རྣལ་མའི་ཟས་ཁམས་ཟོས་པ་ལོག །ཉི་མོའི་མི་ལོག །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཟས། (༣༥༢)རྟེན་ཁམས་དྭངས་མ་ཉམས་ན་བརྟེན་པ་སེམས་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བས་མེ་དང་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་དྭངས་པ་གནོད་པའི་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་སྤང་། ཡིད་ལ་སེམས་པའི་ཟས་སྐོམ་ཡོང་མི་ཡོང་གི་རེ་དོགས་མི་བྱ་བར་རང་ལ་གནས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་སྤྲོད་པ་ལ་ཡོང་བ་ཅི་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཟས་ཁམས་བཟང་ན་འཇུར་དུ་བྱ། ངན་ན་གློད། ཐུན་སྐབས་སུ་བྱ། གལ་ཏེ་ཁམས་ངན་ན་ལམ་འབྲས་ནས་བཤད་པའི་ཁ་ཟས་རེས་འཇོག་ཉི་མ་རེས་འཇོག་སྤྱོད་ལམ་རེས་འཇོག་རྣམས་བྱ། རྟ་རྫུད་གསོ་བ་དང་འདྲ་བས། ཁ་ཟས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱིས་བྲབ་ཅིང་སྐབས་སུ་གཞུར། དཀུ་མཉེ་བག་རེ་བྱ་གསུང་། ཆགས་པའི་སྤྱོད་པའི་ཟད། རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་རྦད་ལ་བཏང་ཟེར་ཡང་། ད་ལྟ་དེ་ཀ་བས་དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་བྱ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བས་རྒྱ་མཚོ་ལ་གནས་པ་ (༣༥༣)བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། གཞན་ཡང་། ཐུན་ཐུང་བ་གྲང་མང་བ་བྱ། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ཐུན་ཐུང་ལ་ནི་གྲངས་མང་ཞིང་། གྲངས་མངས་བས་ནི་སྐྱོན་མེད་འཐུང་། ཅེས་སོ། །གྱེན་ལ་བསླབ་པ་ནི། ཤེས་པ་བྱིང་རྨུགས་སུ་གྱུར་ན་ལྟ་སྟངས་མཐོ་བར་བྱ། དབང་པོ་ལ་ཀྲོག་འདོན། རིག་པ་ལ་ངར་བཏོན་ནས་ཤེས་པ་ངར་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་བཞག་པས། བྱིང་རྨུགས་ཀྱི་སྐྱོན་རང་དག་ནས། རིག་པ་གསལ་ལ་དྭངས་པ་ངར་དང་བཅས་པ། ངང་ངམ་ཤུགས་འབྱུང་གསུང་། ཐུར་ལ་བསླབ་པ་ནི། རྒོད་ན་ལུགས་སྲོལ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་སྟངས་དམའ་བར་བཅས་ལ། ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་ན་སྒོམ་འདོད་ཀྱི་བློ་དང་ཕྲལ་ཏེ་ལྷོད་དེ་བཞག་པས། འཕྲོ་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་རང་དག་ནས། ཤེས་པ་རང་མལ་དུ་ཚུད་པའི་གནས་པ་བཟང་པོ་འབྱུང་གསུང་། དམ་པའི་ཞལ་ནས། འགའ་ཞིག་བྱིང་ན་སེང་། (༣༥༤)རྒོད་ན་སྡུད་ཅེས་ཟེར་ན་ཡང་། འདིར་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་ཕྲལ་བ་ཡིན་གསུང་སྟེ། དམིགས་པ་དེ་གཉིས་གེགས་སེལ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུང་། ཁྲོ་བོ་ཚངས་པ་གྱེན་དུ་བལྟ། །ཉན་ཐོས་ཞི་བ་འཐུར་དུ་བལྟ། །རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་ནི་ཐད་ཀར་བལྟ། །ཅེས་ཏེ། རྟགས་ལ་གཙོར་བྱེད་རྣམས་གྱེན་ལ། །སེམས་ཉེར་ཞི་གཙོ་བྱེད་རྣམས་ཟུར་དུ། ཟུང་འཇུག་གཙོ་བྱེད་རྣམས་ཐད་ཀར་བལྟ་སྟེ། དམ་པ་དང་། ཆོས་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་དེའི་གསུང་། མདོ་སྣ་ཚོགས་ལ་བསླབ་པའི་སྐབས་སུ། རྣམ་རྟོག་རང་རྒྱུད་པ་འདི་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་སྐབས་ཡེ་མེད། རྟོག་པ་རང་རྒྱུད་པ་འདི་ཀ་འཁོར་བའི་རང་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །ཅེས་དང་། འཇམ་དབྱངས་བསྟོད་པ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་ལས་མ་རྟོགས་ (༣༥༥)པའི། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁྱོད་ནི་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། །ཅེས་དང་། རྟོག་པས་དྲྭ་བ་རྣམ་བསེལ་ཅིང་། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་སྐུ་མངའ་བ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་དག །ཀུན་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུང་། ཁྱེད་ཕྱག་ཆེན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་འཆར་ཡོད་པ་མིན་ནམ། རྟོག་མེད་ཀྱིས་ཚེ་ཕྱིད་བྱེད་ཟེར་ན། དེ་ལ་ཆོས་འདི་རང་སྐད་ཀྱིས། དང་པོ་རྟོག་པ་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱོན་དུ་བལྟ། བར་དུ་རྣམ་རྟོག་གྲོགས་སུ་ཁྱེར། ཐ་མ་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྐྱེན་དུ་བལྟ་ཟེར་ཡང་། བྲང་ཕུལ་བྱས་ནས་སྤོང་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱིས། བརྡའ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འདས་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་རང་འགགས་ལ་འགྲོ། མ་འོངས་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་འཕྲོ་འཆད། ད་ (༣༥༦)ལྟར་གྱི་རོ་མེད་ཁུངས་སྟོར། རྩིས་མེད་རང་ཡལ་ནས། སེམས་གཡོ་མེད་ཀྱི་རང་ས་ཟིན་ཏེ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ལྷག་མཐོང་འཆར། དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་མ་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་རྩ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་དུ་བྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་གསལ་སྣང་ཁེགས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལ། །དོན་སྣང་གསལ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་གསུང་། སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་དང་། ལྟ་ཐོག་ནས་སྒོམ་སྐྱོང་བ་གཉིས་ལས། འདི་སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་ཡིན་པས་གནས་པ་དགོས། གནས་པའི་རླན་མེད། རྣམ་རྟོག་ཕྲ་མོ་རྣམས་མི་འཚོག །རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཐེག །རྣམ་རྟོག་ལ་བོགས་མི་ཐོན། གཟུགས་ཅན་འཆར་བ་ལ་སེམས་དྭངས་ཤིང་གནས་དགོས། ཆོས་སྤྱིའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཞི་གནས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་མནན་ནས། ལྷག་མཐོང་གི་དྲུང་ནས་ (༣༥༧)འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་པ་ཡིན་ཅིང་། བསྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡིན། ཡ་བྲལ་གྱི་གོ་མི་ཆོད། དེ་ལ་དངོས་ནས་ཟུང་འབྲེལ་སྐྱེ་དཀའ་བས། ཞི་གནས་འཚོལ་དགོས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་
Chinese
此外，食物要选择体积小的。触觉的食物要穿轻便保暖的衣服。睡眠的食物要避免吃饱。白天不要睡觉。要食用梵行之食。（352）如果身体的清净元素没有衰退，依靠身体，心中会生起分别念，因此要避免火和太阳等损害清净的食物和行为。对于心中所想的食物和饮料，不要抱有希望或疑虑，而应思考如何将自身所具有的俱生智慧的本质呈现出来。入定的食物，如果身体状况良好，就应坚持；如果不好，就应放松。要在禅修时进行。如果身体状况不好，就应按照道果中所说的交替食用食物、交替晒太阳、交替改变行为等方法进行。就像饲养瘦马一样，用食物的鞭子抽打，并在适当的时候进行调整。据说要轻轻按摩腰部。贪欲的行为会耗尽精力。虽然说要彻底抛弃任何生起的分别念，但现在只要用正念抓住即可。这样做，就能生起安住的禅定，就像安住在海洋中一样。（353）此外，禅修时间要短，次数要多。圣者说：“禅修时间短，次数就多；次数多，就没有过失。”向上修习的方法是：如果意识昏沉，就要将视线放高。要激发感官，激发觉性，使意识清晰明亮。这样，昏沉的过失自然消除，觉性就会变得清晰明亮，自然而然地产生。向下修习的方法是：如果心生掉举，就要降低对习俗等的视线，放松身心，与想要修行的心念分离，放松下来。这样，掉举的过失自然消除，意识就会回到本位，产生良好的安住。圣者说：“有些人说，昏沉时要提起，（354）掉举时要收摄。”但这里说的是，通过视线的运用，使意识与外境分离。这两种对治就像消除障碍一样。忿怒本尊要向上看，声闻寂静者要向下看，金刚眼要直视。也就是说，以表相为主的人要向上看，以平息烦恼为主的人要斜视，以双运为主的人要直视。这是圣者和此教法的说法。在修习各种经部时，分别念自然
English
Furthermore, choose foods that are small in volume. For tactile nourishment, wear light and warm clothing. For the nourishment of sleep, avoid eating to excess. Do not sleep during the day. Consume food that supports celibacy. (352) If the pure elements of the body have not declined, relying on the body will cause conceptual thoughts to arise in the mind. Therefore, avoid foods and behaviors that harm purity, such as fire and sunlight. For the nourishment of mental thought, do not have hopes or doubts about whether food and drink will come or not. Instead, contemplate how to reveal the essence of the co-emergent wisdom that resides within oneself. For the nourishment of meditative absorption, if the body is in good condition, persist; if not, relax. Practice during meditation sessions. If the body is in poor condition, follow the methods described in Lamdre, such as alternating foods, alternating sun exposure, and alternating behaviors. Like feeding a lean horse, whip it with the whip of food and adjust it as needed. It is said to gently massage the waist. The exhaustion of lustful behavior. Although it is said to completely abandon any arising conceptual thoughts, now just grasp them with mindfulness. By doing so, abiding samadhi will arise, like abiding in the ocean. (353) Furthermore, make the meditation sessions short and frequent. The holy ones said, "Short sessions are frequent; frequent sessions are without fault." The method for upward training is: if consciousness becomes dull and drowsy, raise the gaze. Excite the senses, excite awareness, and leave consciousness clear and bright. In this way, the fault of dullness and drowsiness will naturally be eliminated, and awareness will become clear and bright, naturally arising. The method for downward training is: if the mind becomes agitated, lower the gaze towards customs and so on, relax the body and mind, separate from the desire to meditate, and relax. In this way, the fault of agitation will naturally be eliminated, and consciousness will return to its natural state, resulting in good abiding. The holy ones said, "Some say, when dull, raise up; (354) when agitated, gather in." But here it is said that through the application of gaze, consciousness is separated from objects. These two antidotes are like eliminating obstacles. Wrathful deities should look upwards, Shravakas who seek peace should look downwards, and Vajra eyes should look straight ahead. That is to say, those who prioritize signs should look upwards, those who prioritize pacifying the mind should look sideways, and those who prioritize union should look straight ahead. This is the teaching of the holy ones and the tradition of this Dharma. When training in various Sutras, conceptual thoughts naturally
Chinese
這種說法在任何時間和情況下都不會發生。這種自生之念就是輪迴的本質。如《現觀莊嚴論》所說：「分別大無明，乃墮輪迴海。」又如《文殊讚》所說：「由分別而不了知，名為輪迴實無有，汝離分別故，是故汝即是佛。」又說：「以念除網，具深廣身，普賢之光，普照頂禮。」您們這些大手印修行者，難道會有分別念在禪修中生起嗎？如果說無念會浪費生命，那麼，就用我們自己的話來說這個法：首先，稍微把念頭看作是過錯；中間，把分別念當作朋友；最後，是遠離破立的三者。雖然說首先是把念頭看作是障礙，但並不是像拋棄胸膛一樣地拋棄它，而是依靠特殊的符號方法，把過去的事情當作對象，這些都會自然停止。未來的念頭會停止產生。現在（356）的念頭會失去味道和根源。不予理睬，它會自然消失。心會保持不動，抓住自己的位置，生起認識自己的勝觀。這樣，當分別念的無明被徹底斬斷時，不分別的智慧自然生起是法性。念頭會消失，顯現會被否定。如果追隨分別念，就不會有清晰的意義顯現。如是說。從禪修中尋找見解，和從見解中培養禪修這兩者中，這是從禪修中尋找見解，所以需要安住。安住沒有濕氣。微細的分別念不會聚集。證悟者們無法承受。分別念無法產生效果。有形體的顯現需要清淨和安住的心。按照普遍的佛法規律，也要以止觀來壓制煩惱，從勝觀的根源（357）中去除。禪修的本質是止觀雙運，方便智慧無二，顯空無二等等。不能理解為分離。因此，實際上很難產生雙運，所以需要尋找止觀。《入行論》中說：「知以具足止觀力，能斷除諸煩惱故，當先尋求止靜捨。」
English
This statement will not occur at any time or in any situation. This self-generated thought is the very essence of samsara. As it is said in the Ornament for Clear Realization, "Great ignorance of discrimination is what causes one to fall into the ocean of samsara." And as it is said in the Praise of Manjushri, "From discrimination, not understanding, is what is called samsara, which does not exist. Because you are free from discrimination, therefore you are the Buddha." It is also said, "By thought, the net is completely dispelled, possessing a profound and vast body, the rays of Samantabhadra, shining everywhere, I prostrate." You great seal practitioners, do you have discriminating thoughts arising in meditation? If it is said that non-thought wastes life, then, let's use our own words to say this Dharma: First, slightly regard thought as a fault; in the middle, take discriminating thought as a friend; finally, there are three that are free from affirmation and negation. Although it is said that first, thought is regarded as an obstacle, it is not like abandoning it as if abandoning the chest, but relying on special symbolic methods, taking past events as objects, these will naturally stop. Future thoughts will stop arising. Now (356), thoughts will lose their taste and origin. Ignoring it, it will naturally disappear. The mind will remain still, grasping its own position, and the insight of recognizing oneself will arise. In this way, when the ignorance of discriminating thought is completely cut off, the natural arising of non-discriminating wisdom is the nature of Dharma. Thoughts will disappear, and appearances will be negated. If one follows discriminating thought, there will be no clear meaning appearing. Thus it is said. Among seeking view from meditation and cultivating meditation from view, this is seeking view from meditation, so it needs to abide. Abiding has no moisture. Subtle discriminating thoughts will not gather. Those who have attained realization cannot bear it. Discriminating thought cannot produce results. The appearance of form requires a pure and abiding mind. According to the general Buddhist law, one must also suppress afflictions with shamatha and vipashyana, and remove them from the root of vipashyana (357). The essence of meditation is the union of shamatha and vipashyana, the non-duality of skillful means and wisdom, the non-duality of appearance and emptiness, and so on. It cannot be understood as separation. Therefore, it is actually difficult to generate union, so one needs to seek shamatha and vipashyana. It is said in the Bodhicaryavatara, "Knowing that with the power of shamatha and vipashyana, one can cut off all afflictions, one should first seek calm abiding."