Tibetan
ད་ལ་ལས་མེད་དུ་བཞག་གོ །ངག་རང་བབས་སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་། རླུང་འབྱུང་འཇུག་ཙམ་ཡང་ (༢༧༨)མི་བསམ་པར། ངག་ལས་མེད་དུ་བཞག་གོ །སེམས་རང་བབས་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པས་དབེན་པར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་རྗེས་མི་བཅད། མ་འོངས་པའི་སྔོན་མི་བསུ། ད་ལྟ་བ་ལ་ལས་མི་འཆོལ་བར། མིག་གླང་པོ་ཆེའི་ལྟ་སྟངས་དང་མ་བྲལ་བར་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞལ་ནས། ལྷ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་གསུང་། ཡིད་བསྒོམ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པས་དབེན་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ་བསྒོམ་པ་ཡིན་སྙམ་དུའང་མི་བསམ་པར། རྟེན་མེད་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷོད་གློད་ལ་རང་བབས་སུ་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་འདས་པའི་རྟོག་པ་འགགས། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་འཕྲོ་ཆད། ད་ལྟ་བ་རོ་མེད་ཁུང་སྟོར་དུ་སོང་ནས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་གཅིག་འབྱུང་། རེ་ཤིག་སྒོམ་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པས་དེ་ཐོག་ཏུ་གློད་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལ་སྐྱེ་ན་ཤིགས་བཤིག་ལ། དྲན་ཐག་མ་ཆད་ (༢༧༩)པའི་ངང་ནས་ངལ་བསོ། ཡང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནས་བསྒོམས་ཏེ་ཤ་ཅིག་ཟན་གཅིག་ཏུ་སྤེལ་ལ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །འདི་ལ་བསླབ་ཚུལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཕྲ་རགས་ལ་བསླབས་པའི་ཕྲ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི། མདུན་གྱི་དངོས་པོ་ཕྲ་མོ་གཅིག་ལ་བལྟས་ཏེ། ཆེ་ཆུང་དང་ལེགས་མི་ལེགས་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་སྤྱོད་ཀྱང་མི་བྱེད། ཡེངས་སུ་ཡང་མི་འཇུག་པར། སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་ཙམ་བྱའི། བིའུ་རྟོད་ལ་མནན་པ་ལྟར་རྩིར་ཟིན་དུའང་མི་བྱེད་པར། མ་ཡེངས་པའི་རྟེན་ཙམ་དུ་བྱས་ལ། དམིགས་གཏད་དང་ཆེད་འཛིན་པར་ཧད་དེ། ཡུལ་གང་ལ་ཡང་རྟེན་མི་འཆའ་བར་ཕྱད་དེ་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་དུ་ལྷན་པའམ། །འཛིན་མེད་དུ་ཤིགས་པའམ། རྩོལ་མེད་དུ་ལྷོད་པ་གཅིག་འཆར་ཏེ། དེ་ཐོག་ཏུ་གློད་ལ་བཞག་ (༢༨༠)ཡུན་རིངས་ན་བསྒོམ་བཞུག་སྐྱོན་ཅན་གྱིས་ཐུ་བས་ཤིགས་བཤིག་ལ་ངལ་བསོ། །ཡང་གསོལ་བ་བཏབ་ཏེ། མཉམ་པར་བཞག་པ་སྤེལ་མར་བྱའོ། །འདི་དག་གིས་དུས་སུ་སྔར་བས་རྟོག་པ་མང་དུ་སོང་བ་སྙམ་བྱེད་པ་འབྱུང་སྟེ། གཡོ་བའི་ཉམས་བྱ་བ་གནས་པ་མགོ་རྩོམ་པ་ཡིན་པས། སྤོང་ཡང་མི་སྤོང་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་པར་ངོས་ཟིན་ཙམ་བྱའི། རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཏེ་རང་གི་སྟེང་དུ་གློད་ཅིང་བཞག་པས་རྟོག་པས་བང་ཟད་ནས་རྟོག་མེད་དུ་ལྷན་འགྲོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རགས་པ་དང་། གཉིས་པ་ཡུལ་ཐག་ཉེ་རིང་ལ་བསླབ་པ་དང་། གསུམ་པ་གྱེན་ཐུར་ཐད་གསུམ་ལ་བསླབ་པ་ཡང་ཚུལ་འདྲ་སྟེ། འོན་ཀྱ
Chinese
现在就放下吧。语言自然而然地与一切言说分离，甚至连呼吸的出入（278）也不去思量，让语言放下吧。心自然而然地要远离三时的分别念，不追忆过去，不迎接未来，现在也不要散乱，要像大象的眼睛一样不离本位。从智慧的空行母口中，说出如同天神生起贪欲一般。意念要远离修习的分别念，甚至不要想“我正在修习前行”，在无所依、无执着的境界中放松，自然而然地安住。这样安住，过去的分别念就会止息，未来的生起之势就会断绝，现在也会变得无味空虚，从而生起一种明澈而无执着的无分别智慧。暂时修习的就是这个，所以就在此基础上放松吧。如果生起，就让它破碎，在不失去正念（279）的状态下休息。再从上师瑜伽中修习，将二者融为一体，加以体验。对此有四种修习方法。第一，修习粗细，其中修习细微的方法是：观察面前的一个细微事物，不要产生大小、好坏等分别念，也不要散乱，只要让显现不间断，执着不生起即可。不要像按住小虫一样紧紧抓住，只要作为不散乱的依靠即可。不要执着于目标和专注，而是要放下，不要依赖任何事物。这样安住，智慧就会融入无分别，或者破碎于无执着，或者毫不费力地放松。就在此基础上放松，（280）如果时间长了，就会被修习的过失所困扰，所以要休息一下。再祈祷，交替进行禅定。这些时候，有时会觉得比以前产生更多的分别念，这是因为动摇的体验是安住的开始。所以不要抛弃，也不要追随，只要认识到即可。无论生起什么分别念，都在其自身上放松，这样分别念就会耗尽力量，融入无分别。同样，对于粗大的事物，以及第二，修习远近的事物，第三，修习上下直三个方向的事物，方法也是一样的。但是
English
Now, let it be left without effort. Speech, naturally, is separated from all expression, and without even thinking about the mere coming and going of breath (278), let speech be left without effort. The mind, naturally, should be separated from the thoughts of the three times: do not cut off the past, do not welcome the future, and in the present, do not be distracted. Keep the eyes like those of an elephant, without straying from the natural state. From the mouth of the wisdom dakini, speak as if a god has arisen with desire. The mind should be separated from the thoughts of wanting to meditate, and without even thinking, "I am meditating on the preliminaries," relax in a state of no support and no grasping, and rest naturally. By resting in this way, the thoughts of the past will cease, the potential for future arising will be cut off, and the present will become tasteless and empty, so that a clear and ungrasping non-conceptual wisdom will arise. For the time being, that is what is to be meditated on, so relax and rest on that. If something arises, let it shatter, and rest without losing mindfulness (279). Then, meditate on the guru yoga and combine the two into one, and experience it. There are four ways to train in this. First, training in subtle and coarse, of which training in the subtle is: look at a subtle object in front of you, and do not engage in thoughts of size, good or bad, etc. Do not allow yourself to be distracted, but simply let the appearance not cease and the grasping not arise. Do not hold on tightly as if pressing down on a small insect, but simply make it a support for non-distraction. Do not be fixated on the object or hold on to it intentionally, but let it go and do not rely on anything. By resting in this way, wisdom will either merge into non-conceptuality, or shatter into non-grasping, or effortlessly relax. Relax and rest on that (280). If it lasts for a long time, you will be troubled by the faults of meditation, so rest for a while. Then, pray and alternate with meditative equipoise. At these times, it may seem that more thoughts arise than before, but this is because the experience of wavering is the beginning of stability. So do not abandon it, and do not follow it, but simply recognize it. Whatever thought arises, relax it on its own ground, and the thought will exhaust its strength and merge into non-conceptuality. Similarly, for coarse objects, and second, training in near and far objects, and third, training in the three directions of up, down, and straight, the method is the same. However,