Tibetan
ང་བ་མེད་པ་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་རྒྱ་ཆེ་བའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ། ཚེགས་ཆུང་ལ་དོན་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ། གཅིག་ཤེས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ། གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའམ། མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་ས་ཞེས་བྱ། རྩོལ་བྲལ་གྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་ཕྱོགས་རྟོགས་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་ལོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། གཟུགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ན། །ཆོས་ (༢༤༤)ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་དང་། གཟུགས་མི་ལེན་མི་འདོར་བའི་ཚུལ་དང་། །ཞེས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་གསུངས། མཚན་བརྗོད་ལས། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དོན་ཀུན་རིག །ཅེས་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །ཅེས་གསུངས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྒྱུད་རང་གྲོལ་ལ་སོང་ན་གདམས་པ་སྙན་ངག་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ནི་ཕན་པ་ཡང་། དམ་པས། སྐད་ཅིག་མའི་འཚང་མ་རིག་ན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གནད་མ་གོ །ཞེས་གསུངས། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྫོགས་པའི་མདོ་ལས། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་བྱས་ཤིང་། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་བྱས་ཀྱང་། །ཡང་དག་ཉིད་མཐའ་འདི་ནི་མི་ཤེས་ན། །དེ་དག་ང་ (༢༤༥)ཡི་བསྟན་ལ་མུ་སྟེགས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། གནས་ལུགས་རྡོ་རུས་ཐུག་པའི་ཉམས་ལེན་རྣལ་མ་གཅིག་མ་རྟོགས་པ། ཆོས་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་རོ་ཡིན་པར་གསུངས། འདི་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གང་ཟག་གི་རིམ་པ་ནི་བཞི་སྟེ། དབང་པོ་ཡང་རབ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ནས་ངེས་དོན་ལ་སྦྱངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་དུས་འདིར་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཅིག་ཆར་ངོ་འཕྲོད་དེ། རྟོགས་པ། གྲོལ་བ། བརྟན་པ་ཐོབ་པ་དུས་མཉམ་པས། ལམ་སྒོམ་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ས་ཀ་ར་སིདྡྷི་ལྟ་བུའོ། །བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། རྟོགས་དང་གོམས་དང་མཐར་ཕྱིན་པ། །འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ། །བཅུ་བཞིའི་ས་ལ་ངེས་པར་གནས། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དབང་པོ་རབ་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ངོ་འཕྲོད་དོ། །གང་ཤར་ཆོས་ (༢༤༦)ཉིད་དུ་རང་ཤར་དུས་སྙམ་པ་སྟེ། ཏོག་རྩེ་པས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཚོགས་དྲུག་དག་ན་བདེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །བསྒོམ་དུ་མེད་དོ་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཞོག། ཞེས་གསུངས། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་རང་གི་སེམས། །རྟོགས་པ་འདོད་ན་ཇི་བཞིན་རྟོགས། །སྒོམ་པ་བྱས་ན་མངོན་དུ་གྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འབྲིང་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ཏུ་སྐྱེ་ལ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བ་དང་། དབང་པོ་ཐ་མ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འཕྲད་དུ་བཟུང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། ལམ་འབད་རྩོལ་ཆེ་ཆུང་གིས་བཞག་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་མེ་གནས་པ། །མ་བསྲུབ་བར་དུ་འབྱུང་མི་འགྱུར། ། (༢༤༧)དེ་བཞིན་གོམས་མེད་སངས་རྒྱས་ནི། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་བཤད་པའི་ཁྲིད་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་ཁྲིགས་ཆགས་སུ་དགོས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། སློབ་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚོད་ཤེས་པས། གང་ལ་གང་མཁོ་སྐབས་སུ་གང་བབས་ཀྱིས་ཚུལ་གྱིས་བཀྲི་བར་བྱ་སྟེ། སློབ་མ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཁྲིད་ཚུལ་གཅིག་གིས་ཁབ་མིག་ཏུ་ཁུ་ཚུར་བ་ཚུད་པ་ལྟ་བུ་ནི་བླ་མ་ཉམས་མྱོང་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། མན་ངག་སྙེ་མ་ཆུང་བ་ལས། སློབ་དཔོན་སློབ་མའི་བསམ་ཤེས་ནས། །ཅི་རིགས་པར་ནི་ངེས་སྦྱོར་བ། །སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །མཁས་པས་སློབ་མ་བསྡུ་བྱ་ཡིས། །རྨོངས་པས་སློབ་མ་བསྡུ་བྱ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གཞི་གསང་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་རྒྱ་ཡིས་རྐུ་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་ (༢༤༨)པས་སྐྱོན་བཞི་རང་སར་གྲོལ་བའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་རང་ཤར་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བརྟེན་པའི་ཚད་མཉམ་རྗེས་དང་བྲལ་བའི་འཁོར་མའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་རྗེས་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་བོགས་འདོན་གེགས་སེལ་དང་བཅས་པ་ལ་གཉིས་ལས། སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་དང་རྗེས་ཤེས་བོགས་འདོན་ནོ། །དང་པོ་ནི་རང་ཤར་ངོས་བཟུང་བྱ། ཐག་བཅད་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། །ཡེངས་མེད་ཆུ་བོ་བརྟེན། ལོ་ཟླས་མཐར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། སྔོན་འགྲོ་རང་བབས་ཀྱི་བཟོ་མེད་དུ་གློད་པས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རང་ཤར་དུ་འབྱུང་། འདི་ཀ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ། རང་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་སྙམ་དུ་ངོས་བཟུང་། མདོ་རྒྱུད་ཐང་མ་བརྡལ། ཞོ་བཞིན་ (༢༤༩)བསྲུབས་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་བསྐྱལ་བ་འདི་ལས་མེད་སྙམ་དུ་ཐག་བཅད་ཅིང་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། དེའི་དུས
Chinese
名为无我，词少义广之口诀。名为费力小而意义大。名为一知即通达一切。或名密咒以果为道。名为现观之道地。名为无勤之乘。从不悟、邪悟、偏悟三种垢染中解脱。胜者之母中说：若以色知如是性，则知一切法之经与广。又说：色之如是性不缚不脱。又说：不取不舍色之理。此等直至遍知之间宣说。名称赞颂中说：心之刹那知一切义。又说：以一刹那而分别。圣者云：以上师之加持，自续得自解脱，则口诀是诗歌。如是不悟亦有利益。圣者云：若不识刹那之生起，则不解无为之要点。善根圆满经中说：于千劫中守护戒律，于长久时中修习禅定，若不识此真实之边际，则彼等于我教中是外道。如是说。若不悟达直指心性的真实修法，则其他一切佛法方面的行为皆是无意义的，如是说。修持此等之补特伽罗的次第有四种。利根者从前世起即已修习了义，故于今生，以上师之加持，当下即能认识实相，证悟、解脱、稳固同时获得，故不依赖于修道，如萨迦绕悉地国王一般。不可思议续中说：证悟、串习、至究竟，此中皆无有，于证悟之刹那，定住十四地。如是说。利根者以上师之加持而认识。任何显现皆自显为法性之时，如托噶谛巴说：庸常意识于心之中央苏醒，六识清净则安乐无间断，一切作为皆是无意义痛苦之因，无须修持，安住于本然状态。佛智足云：三时诸佛之自性。
English
It is called the instruction of being without "I", with few words but vast meaning. It is called small effort but great meaning. It is called one who knows one thing is proficient in everything. Or, it is called Secret Mantra taking the result as the path. It is called the path-ground of direct perception. It is called the effortless vehicle. It is liberated from the three stains of non-understanding, wrong understanding, and partial understanding. From the Mother of the Conquerors: If one knows Suchness through form, then one will know the sutra and expansion of all dharmas. And: The Suchness of form is neither bound nor liberated. And: The manner of not taking and not abandoning form. These are spoken until omniscience. In the Praise of Names it says: A moment of mind knows all meanings. And: With one moment, it distinguishes. The Holy One said: If the lineage is self-liberated by the blessing of the guru, then the instruction is poetry. Likewise, not understanding is also beneficial. The Holy One said: If one does not recognize the arising of the moment, then one does not understand the key point of the unconditioned. In the Sutra of Perfecting the Roots of Virtue it says: Having kept the precepts for a thousand kalpas, and having meditated on samadhi for a long time, if one does not know this true limit, then those are heretics in my teaching. Thus it is said. If one does not understand the one genuine practice that penetrates to the bone of reality, then all other activities in the direction of Dharma are said to be tasteless. The order of individuals who practice these is fourfold. The sharpest faculties, having previously studied the definitive meaning from previous lives, in this life, through the blessing of the guru, immediately recognize the nature of reality, and simultaneously attain realization, liberation, and stability. Therefore, they do not depend on practicing the path, like King Sakara Siddhi. From the Inconceivable Tantra: Realization, familiarization, and completion are not present in this; in the very moment of realization, one is definitely situated on the fourteenth ground. Thus it is said. The sharpest faculties recognize through the blessing of the guru. When whatever arises is self-arisen as the nature of Dharma, as Toktsepa said: Ordinary consciousness awakens in the center of the heart; when the six aggregates are pure, bliss is uninterrupted; all actions are meaningless causes of suffering; there is no need to meditate, rest in the natural state. Buddha Yeshe Zhap said: The essence of the Buddhas of the three times.
Chinese
如是说：“觉性自性乃自心，若欲证悟如是悟，若修禅定即现前。” 中等根器者，于第一刹那，生起烦恼分别念，于第二刹那，解脱为法性，于下等根器者，于分别念生起时，抓住不跟随，以三种完全了知而修持，此道依努力大小而定。龙树菩萨云：“如火存于木，不摩擦则不生，如是未串习，此生不成佛。” 因此，此处所说的引导次第，并非必须如所说般一丝不苟，应了解弟子根器，于何时何处需要何种引导，则以相应方式引导。无论弟子如何，若以单一引导方式，犹如以拳头穿针眼，乃上师缺乏经验之过。从小口诀集中说：“导师知晓弟子意，随其所应而施教，佛说此乃真导师，智者应摄受弟子，愚者不应摄受。” 以上正行，以金刚句秘密印，如盗取般介绍，故称四过自解脱之口诀。依靠此法，能生起显现与心识无别，不作意平常之识的自生。 彼为依靠之量，乃平等无追随之轮涅。如是说。 三、后行：三身自生，增益，遣除障碍等二者。三身自生与后得智慧增益。初者，自生作意，断定生起定解，无散乱如河流般持续，以年月而至究竟。如是所说之义乃：前行于自然状态中放松，不作意平常之识而自生。此乃三世诸佛之意，自心无生即法身，如是作意。纵使广阅显密经续，如搅拌乳汁，亦断定并生起定解，除此以外别无传递终极之义。于彼时
English
As it is said: "The nature of awareness is one's own mind. If you wish to realize it, realize it as it is. If you meditate, it will manifest." For the intermediate, in the first instant, afflictions and discursive thoughts arise. In the second, they are liberated into dharmata. For the lower faculties, when encountering discursive thoughts, seize them without following. Practice with the three complete knowledges. The path is established by the degree of effort. Nagarjuna said: "Just as fire resides in wood, it will not arise unless rubbed. Likewise, without familiarity, Buddhahood will not arise in this very life." Therefore, the order of instructions explained here does not necessarily need to be followed exactly as stated. Knowing the capacity of these students, guide them according to what they need, when and where it is appropriate. No matter what kind of student, if a single method of instruction is used, like trying to thread a needle with a fist, it is the fault of the lama lacking experience. From the Small Collection of Instructions: "The teacher knows the student's mind, and appropriately applies the teachings. The Buddha said this is the true teacher. The wise should gather students, the foolish should not." As it is said. The main part of these, the secret words, are introduced like stealing with the vajra seal, hence it is called the instruction of self-liberation from the four faults. Relying on this method, the non-dual appearance and mind, the ordinary consciousness without intention, will arise spontaneously. That is the measure of reliance, the wheel of samsara and nirvana, equal and without pursuit. So it is said. Third, the subsequent practice: the spontaneous arising of the three kayas, enhancement, and removal of obstacles, in two parts. The spontaneous arising of the three kayas and the enhancement of subsequent wisdom. The first is to recognize the spontaneous arising, to generate certainty and conviction, to maintain unwavering continuity like a river, and to complete it over years and months. The meaning of what is said is: the preliminary practice is to relax in the natural state, without fabrication, and the ordinary consciousness arises spontaneously without intention. This is the intention of the Buddhas of the three times. Recognize that one's own mind, unborn, is the dharmakaya. Even if you spread out sutras and tantras like butter, and churn them like yogurt, generate certainty and conviction that there is no other way to transmit the ultimate meaning than this. At that time,