Tibetan
གས་པའི་དུས་ན་རྟོགས་པའམ། འཁྲུལ་པ་ཞེས་བཏགས་ཀྱང་རྟོགས་ན་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྟོག་པའམ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་འདས་སོ། །དེའི་དོན་རང་གི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་སྦྱར་ན། (༢༣༨)ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་གཅིག་མཐོང་བས་རྐྱེན་བྱས་ནས། ནང་སེམས་ལ་ཆགས་པ་གཉེན་པོ་བརྟེན་མི་བཟོད་པ་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོས་སྤངས་ན་ཐེག་པ་དམན་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱངས་ན། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ན་སྔགས་ཕྱི་པ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཉམས་ལེན་གྱིས་རང་སར་མ་བསླེབས་སོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། མི་སྤོང་། མི་སྦྱོང་། མི་བསྒྱུར། འདོད་ཆགས་དེ་ཉིད་བདེ་སྟོང་ངམ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་ཤེས་པས། ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ། སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པའི་འདོད་ཆགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ། རང་བབས་གསུམ་གྱི་ངང་ནས་སེམས་བཅས་བཅོས་མེད་པར་གློད་ནས་བཞག་པས། མདངས་དེ་ (༢༣༩)མ་འགགས་ལ། གཤིས་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་འཛིན་མེད་ཆོས་སྐུར་ཏ་ལེ་བ་དེ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལས་དག་གྲོལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་སོང་བ་དེ་ལ། གསང་སྔགས་ཐབས་ལ་མཁས་པའམ། ཐབས་ལ་མ་རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙ་ན་རང་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་མགོན་པོ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའམ། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ལ། ས་ག་ན་འདུག་ཀྱང་བདེ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ལས། གང་དུ་བསྡད་ཀྱང་གཞལ་ཡས་ཁང་། །སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་ཡི་དམ་ལྷ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དོན་དུ་མི་འགྱུར་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་གསུངས། སྒྲོན་གསལ་ལས། སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་ཅན་དོན་དུ། །དེ་ཡི་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། །ཞེས་གསུངས། བརྟག་གཉིས་ལས། འདོད་ཆགས་མེ་ཡིས་ (༢༤༠)ཚིག་པ་ལ། །མེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གདུང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཆགས་པས་འཇིག་རྟེན་འཆིངས་གྱུར་ལ། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། མཚན་བརྗོད་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་འདོད་ཆགས་བློ། །སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་སོགས་སྤངས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་ལ་གསལ་སྟོང་། གཏི་མུག་ལ་རིག་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ངན་རྟོག་ཕྲ་རགས་གང་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོག་
Chinese
迷惑之时名为迷乱，然若能觉悟，彼即是法身，因心无生即是法身之故。由彼所生之心识分别，亦未离于法身。若将此义应用于自身，（238）因见一美貌女子为缘，内心生起强烈难忍之贪恋。若随逐于此，则成凡夫俗子，若以对治力舍弃不悦意等，乃小乘道。若以菩提心调伏，将波罗蜜多转化为身与智慧而修持，乃外密，然尚未以大手印之修持回归本位。因此，不随逐，不舍弃，不调伏，不转化，而是了知贪欲即是乐空，或个别自证智，并将其作为道用，此乃密宗金刚乘。于未断绝之贪欲之上，于自性三身之状态中，无造作地放松安住，则光彩（239）不灭，自性离于破立，于无执之法身中，彼个别自证智即是所知。由此，烦恼贪欲成为获得清净解脱之因，此即所谓精通密宗方便，或不迷惑于方便之义。此时，自身即获得世尊怙主无量光佛，或贪欲金刚之果位，虽处娑婆，亦是极乐世界。胜乐根本续云：何处安住即是宫殿，与谁相伴即是本尊，如何作为即是法身，无有任何不具意义。明灯释云：为贪欲者之利益，彼之行为即是金刚萨埵。二观察续云：贪欲之火（240）所焚烧，亦以彼火而灼烧。又云：贪恋束缚世间，亦以贪欲而得解脱。名称赞云：空性喜乐贪欲心，舍弃有之贪欲等。此乃彼等之义。如是，嗔恨为明空，愚痴为明空等，无论生起何种粗细妄念之上
English
When confused, it is called delusion, but if one realizes, that itself is the Dharmakaya, because the mind being unborn is the Dharmakaya. The mental cognitions arising from that are not separate from the Dharmakaya. If we apply this meaning to our own being, (238) due to seeing a beautiful woman as a condition, a strong and unbearable attachment arises in the mind. If one follows this, one becomes an ordinary person; if one abandons unpleasant things etc. with antidotes, that is the path of the Lesser Vehicle. If one tames it with the mind of enlightenment, transforms the Paramitas into body and wisdom and practices them, that is outer Tantra, but one has not yet returned to one's own place through the practice of Mahamudra. Therefore, do not follow, do not abandon, do not tame, do not transform, but recognize that desire itself is bliss-emptiness, or individual self-awareness wisdom, and use it as the path, this is Secret Mantra Vajrayana. On top of the desire that has not ceased, in the state of the three Kayas, relax and rest without fabrication, then the radiance (239) does not cease, the nature is free from affirmation and negation, in the ungrasping Dharmakaya, that individual self-awareness wisdom is what is to be known. Thus, the defilement of desire becomes the cause of obtaining purity and liberation, this is the meaning of being skilled in secret mantra methods, or not being deluded by methods. At this time, one attains the state of the Bhagavan Protector Amitabha, or Desire Vajra, and even if one is in this Saha world, it is still Sukhavati. The Root Tantra of Chakrasamvara says: Wherever one dwells is a palace, whoever one accompanies is a Yidam deity, whatever one does is the Dharmakaya, there is nothing that is meaningless. The Lamp Explanatory says: For the benefit of a lustful person, his actions are Vajrasattva. The Two Inquiries Tantra says: The fire of desire (240) burns, and is burned by that very fire. It also says: Attachment binds the world, and liberation is attained by desire itself. The Praise of Names says: Emptiness delights in the mind of desire, abandoning the desire for existence, etc. This is the meaning of these. Likewise, anger is clarity-emptiness, ignorance is awareness-emptiness, etc., on top of whatever gross or subtle negative thoughts arise.
Tibetan
ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །འདམ་བུ་གཅིག་ཁོག་སྟོང་ན། ཀུན་ཁོག་སྟོང་ཟེར་བའི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། ས་ར་ཧས། གང་མ་སྤངས་ཤིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །ཞེས་དང་། ཐག་པ་མེ་ཚིག་དག་གིས་འཆིང་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཉོན་མོངས་པ་གཉེན་པོས་མ་སྤངས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་རང་རྒྱུད་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་དེ་ལ། ཉོན་མོངས་ (༢༤༡)ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའམ། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་ལམ་ཁྱེར་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས་སམ། རྣམ་རྟོག་དང་ཆོས་སྐུའི་བར་ན་ངོ་ཤེས་མ་ཤེས་སམ། རྟོགས་མ་རྟོགས་སམ། རིག་མ་རིག་གམ། ཁ་ཕྱིར་བལྟ་ནང་བལྟའི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་མེད་དོ། །རྣམ་རྟོག་རང་རྒྱུད་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། མགོ་བོ་འཕོངས་སུ་སྒོམ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་སེམས་ལོག་གོ །གཞན་ཡང་བླ་མའི་མོས་གུས་གདུངས་པའམ། བསྐྱེད་རིམ་གསལ་རྗེན་པའམ། སྙིང་རྩེ་ལྷག་པའམ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པའི་བཟང་རྟོག་རྣམས་ཆོས་གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཡིན་མོད། འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ངོ་མ་ཤེས་ན། ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སར་མ་སླེབ་པས་བཟང་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་ཐོག་ཏུ་སྔར་བཞིན་བརྗོད་དེ་བཞག་ (༢༤༢)པས། མདངས་མོས་གུས་སུ་དུང་ངེ་བ་མ་འགགས་བཤིས་འཛིན་མེད་ཆོས་སྐུར་ཏ་ལེ་ཤེས་པ་དེ་མོས་གུས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། བསྐྱེད་རིམ་དང་སྦྱར་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྙིང་རྗེ་དང་སྦྱར་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟང་རྟོག་ཇི་སྙེད་པའི་སྟེང་དུ་སྦྱར་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་གཞིར་བཞག་པ་ལ། གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ལས་མི་འདའ་བས། གནས་ན་གནས་པ་དེ་ཉིད་རང་གསལ་ཆོས་སྐུར་ངོ་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་བླང་གིས། ཆེད་དུ་སྤྲོ་དོན་ཡང་མེད། འགྱུས་ན་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ངོ་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་བླང་གིས། ཆེད་དུ་སྡུ་དོན་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་གང་ཤར་སྒོམ་གྱི་ཡོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བློ་འགག་སྒྲུབ་དང་གྲུབ་མཐའི་སྒྲོག་ཏུ་མ་ཚུད་པར་བྱའོ། །གང་ཤར་རང་ངོ་ཤེས་ཤིང་ (༢༤༣)ཐག་ཆོད་པ་ནི་ལྟ་བ། ངོ་ཤེས་རང་ཐོག་ཏུ་གནས་པ་ནི་བསྒོམ་པ། འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཐམས་ཅད་དུ་ངང་དེ་ལས་མི་འདའ་བ་སྤྱོད་པ། དེ་གཉིས་ཀ་སྐུ་གསུམ་དུ་ཐག་ཆོད་པས་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལྟར་རང་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་རང་ངོ་ཤེས། རང་ས་ཟིན་པའི་སྟེང་ན། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། མ་ཚ
Chinese
应当修习。如果一根芦苇内部是空的，就说一切内部都是空的。萨ra哈说：“具有未舍弃且未染污之智慧。”以及“绳索无法束缚火星。”因此，烦恼未以对治力舍弃，且烦恼未被自性的垢染所染污，那即称为烦恼（２４１）智慧，或称为分别念是法身的道用。因此，烦恼与智慧，或分别念与法身之间，仅仅是认识与不认识，或证悟与未证悟，或觉与不觉，向外看与向内看的差别而已。说分别念自性是法身，如同将头放在臀部上禅修一样，心就颠倒了。此外，对上师的虔诚渴仰，或生起次第的明晰，或至极的慈悲，或随喜等等善念，在其他教派的规矩中，是不错的道。但若不认识此教派的真实法身，就无法到达大手印的自地，因此无论生起任何善念，都在其上如前般陈述而安住（２４２），光明对虔诚渴仰而不止息，无执著的法身，如是了知，即是虔诚大手印。与生起次第结合而修习，则是本尊身大手印，与慈悲结合而修习，则称为无缘大慈悲等等，在任何善念之上结合而修习。在心的显现处安住时，安住与变动二者不离一体，安住时，认识到安住本身是自明法身而修习，也无需特意放松。变动时，认识到变动本身是法身而修习，也无需特意收摄。因此，任何显现都是禅修的助伴，不要陷入心识停滞的实执与宗派的辩论中。任何显现都认识自性（２４３）并确定，是为见。认识安住于自性之上，是为修。行住坐卧一切时处不离此状态，是为行。二者都确定为三身，是为果。如是认识自心刹那，在把握自地的基础上，见修行动果，总摄轮涅一切法，不杂且圆满，无缺。
English
Should be practiced. If one reed is empty inside, it is said that everything is empty inside. Saraha said, "Possessing wisdom that has not abandoned and is not stained." And, "Ropes cannot bind sparks." Therefore, afflictions are not abandoned by antidotes, and afflictions are not stained by the impurity of their own nature, that is called affliction (241) wisdom, or it is called conceptual thought is the path of Dharmakaya. Therefore, between afflictions and wisdom, or between conceptual thought and Dharmakaya, there is only the difference between knowing and not knowing, or realizing and not realizing, or being aware and not being aware, looking outward and looking inward. Saying that the nature of conceptual thought is Dharmakaya is like meditating with the head on the buttocks, the mind is reversed. Furthermore, devotion and longing for the lama, or the clarity of the generation stage, or extreme compassion, or rejoicing, etc., are correct paths according to the rules of other religions. But if one does not recognize the true Dharmakaya of this religion, one cannot reach the self-ground of Mahamudra, so no matter what good thoughts arise, one should state them as before and abide on them (242), the radiance of devotion and longing is uninterrupted, the Dharmakaya without clinging to characteristics, knowing it as such is the Mahamudra of devotion. If practiced in conjunction with the generation stage, it is the deity body Mahamudra, if practiced in conjunction with compassion, it is called great compassion without object, etc., practice in conjunction with whatever good thoughts arise. When abiding in the place where the mind arises, the two, abiding and moving, are inseparable from one, when abiding, recognize that abiding itself is self-luminous Dharmakaya and practice, and there is no need to deliberately relax. When moving, recognize that moving itself is Dharmakaya and practice, and there is no need to deliberately gather in. Therefore, whatever arises is a support for meditation, do not fall into the clinging to reality of mental stagnation and the debates of sects. Whatever arises, recognize its own nature (243) and be certain, is the view. Recognizing and abiding on its own ground is meditation. Not deviating from that state in all activities such as walking, standing, sitting, and lying down is conduct. Both are certain as the three bodies, is the result. Thus, recognizing one's own mind for a moment, on the basis of grasping one's own ground, view, meditation, conduct, and result, all the dharmas included in samsara and nirvana are unmixed and complete, without deficiency.