Tibetan
་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་གྱིས། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བལྟ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་གསུངས། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། ། (༢༢༦)ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་གསུངས། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྤངས་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །བྲལ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་བཤད་པས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཆོས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་དོ་ཟེར་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། ཤ་རིའི་བུ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་བླ་དྭགས་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ (༢༢༧)པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་འདི་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཐག་བཅད་དོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཀྱང་ཟབ་དྲགས་ནས་ངོས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཧད་དེ་བ་དེ། ཆད་པ་ངལ་གསོ་བའི་དུས་དང་། གཞན་ཡང་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་སྟེ། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རང་བབས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དང་མ་འབྲལ་བས། རྟོག་པའི་དྲྭ་བས་གཡེངས་ཏེ་ཡེངས་མེད་ཀྱི་བྱ་ར་བ་དང་བྲལ་བའོ། །ད་ནི་སྔོན་འགྲོ་ཤར་བའི་དུས་སུ་ངའི་དུས་སུ་ངའི་སྔོན་འགྲོ་ཤར་འདུག་གམ་སྙམ་དུ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་གསལ་སྟོང་དུ་ལམ་གྱིས་ངོས་ (༢༢༨)བཟུང་ངོ་། །བཞི་པ་བཟང་དྲགས་ནས་བློར་མི་ཤོང་བའི་སྐྱོན་ནི། གོང་གི་སླ་དྲགས་ནས་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་དང་འདྲ་སྟེ། མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པའི་ལུང་ལ་བསྟན་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་མ་བཅོས་པ་འདི་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ཐག་བཅད་པས་སྐྱོན་བཞི་པ་ལས་གྲོལ་ལོ། །དེ་ལྟར་སེམས་རང་ངོ་ཤེས་པས། ངོ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་རང་གྲོལ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཆོས་སྐུར་ཐག་ཆོད་པས། བཟང་དྲགས་ནས་བློར་མ་ཤོང་བའི་སྐྱོན་རང་གྲོལ་ཏེ། དངོས་གཞི་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་ལོ། །རྐུན་བུའི་ངོ་སྤྲད་ཅེས་བྱ་བ་ནི།
Chinese
是……之身。不要看作是色身。如是说。《金刚经》云：凡以色见我，以音声求我，（226）是人行邪道，不能见如来。诸佛是法身。如是说。《宝性论》云：为求胜义谛，唯一皈依佛。救护是法身故，僧伽亦究竟。如是说。相好等是共同的功德，因此，不是成佛的决定因素。有些人说：由于断证的差别，佛是法身。如果说凡夫没有法身自性，那是不合理的。《涅槃经》云：舍利子，所谓的众生界，就是如来藏的别名。所谓的如来（227）藏，就是法身的别名。如来藏本身，不是法身之外的其他。如是说。因此，心自性的光明，被确定为法身。第三，即使生起定解，但由于过于深奥而无法认识的过失，就是不作意于庸常的意识，而是发呆。这在断灭休息的时候，以及风融入中脉的时候都会显现。由于不离特殊的方便，如自生三种等，而被分别念的网所迷惑，脱离了不散乱的守护。现在，在先导生起的时候，心想：我的先导生起了吗？从而将此光明空性的法身，以道的方式来认识。（228）第四，过于殊胜而无法容纳于心的过失，与上述过于容易而不相信的过失相似。通过引用经续论典中所说的教证，从而确定这未加改造的庸常意识就是法身，从而从第四种过失中解脱。如是，通过认识心的自性，不认识的过失自然解脱。通过确定庸常的意识为法身，过于殊胜而无法容纳于心的过失自然解脱。从而，正行四种过失自然解脱。名为《认识盗贼之子》。
English
is the body of... Do not regard it as the Rupakaya. Thus it is said. The Vajracchedika says: "Those who see me in form, those who seek me in sound, (226) that person walks the wrong path, and cannot see the Tathagata. The Buddhas are the Dharmakaya." Thus it is said. The Uttaratantra says: "To go for the sake of the ultimate meaning, the only refuge is the Buddha. Because the protector has the Dharmakaya, the Sangha is also the ultimate." Thus it is said. The marks and signs etc. are common qualities, therefore, they are not the definitive cause of Buddhahood. Some say: "Due to the difference between abandonment and realization, the Buddha is the Dharmakaya." If it is said that ordinary beings do not have the nature of the Dharmakaya, that is not reasonable. The Nirvana Sutra says: "Shariputra, what is called the realm of sentient beings is another name for the Tathagatagarbha. What is called the Tathagata (227) garbha is another name for the Dharmakaya. The Tathagatagarbha itself is not other than the Dharmakaya." Thus it is said. Therefore, the clear light of the mind's own nature is determined to be the Dharmakaya. Third, the fault of not recognizing it even though certainty arises because it is too profound is that one does not pay attention to ordinary consciousness, but is stunned. This appears at all times when cessation and rest occur, and also when the winds enter the central channel. Because one is not separated from special methods such as the three self-arisen ones, one is distracted by the net of conceptual thoughts and separated from the guard of non-distraction. Now, when the preliminaries arise, one thinks: "Have my preliminaries arisen?" and thereby recognizes this clear and empty Dharmakaya as the path. (228) Fourth, the fault of being too good to be contained in the mind is similar to the fault of being too easy to believe above. By referring to the scriptural citations spoken in the Sutras, Tantras, and Shastras, one determines that this unmodified ordinary consciousness is the Dharmakaya, and thereby is liberated from the fourth fault. Thus, by recognizing the nature of the mind, the fault of not recognizing it is naturally liberated. By determining ordinary consciousness as the Dharmakaya, the fault of being too good to be contained in the mind is naturally liberated. Thus, the four faults of the main practice are naturally liberated. This is called "Introducing the Son of a Thief."
Tibetan
སྔོན་འགྲོ་རྣམས་སྔར་ལྟར་སྔོན་དུ་སོང་ནས་མདུན་གྱི་བར་སྣང་སྟོང་སང་ངེ་བ་དེ་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད། མདངས་མ་འགགས་པར་སང་ངེ་སྣང་། དེ་དང་རང་གི་སེམས་ཀྱང་དབྱེ་བ་མེད་དེ། གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དམ་རིག་ (༢༢༩)སྟོང་དབྱེར་མེད་དེ་ཀ་སེམས་ཉིད་དམ་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ། དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཅེས་བྱ་སྟེ། ས་ར་ཧས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བཟུང་བྱས་ཏེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སེམས་ཀྱང་བཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། གདོད་ནས་དག་པའི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །ལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག་པར་འགྱུར། །བརྟག་གཉིས་ལས། ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ཆེས་ཕྲ་སྟེ། །རྡོ་རྗེའི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། །རྡུལ་བྲལ་མཐར་ཕྱིན་ཞི་བ་ཉིད། །ཁྱོད་རང་ཡང་ནི་དེ་ཡི་ཕ། །ཞེས་གསུངས། དགོངས་པ་བླ་མེད་ལས། རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་མེད། །ཞེས་གསུངས། མདོ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ (༢༣༠)ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སེམས་རང་གིས་རང་རིག་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ། ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ནི་ཡོད་ལ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་རྒྱུའམ། དངོས་པོ་ཅན་གྱི་བསྟན་རྒྱུ་ནི་མེད་དེ། ཏིལ་ལོ་པས། ཀྱཻ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ངག་གི་ལམ་འདས་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཏི་ལོ་ངས་ནི་ཅི་ཡང་བསྟན་རྒྱུ་མེད། །རང་གིས་རང་ཉིད་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། ས་ར་ཧས། ཁ་དོག་ཡི་གེ་ཡོན་ཏན་དཔེ་བྲལ་བ། །སྒྲ་རུ་མི་བཏུབ་གྱི་ན་ཙམ་གྱིས་མཚོན། །གཞོན་ནུ་མའི་ཡི་བདེ་བ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཞིན། །དབུག་དབྱུང་དམ་པ་དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྟན་ནུས་སམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་པ་གསལ་སྟོང་དེ་ཉིད་ལ། ཀུན་གཞི་གཉུག་མ་ (༢༣༡)རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་དག་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཀུན་གཞི་སྟེ། །ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྲགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། འདི་ཉིད་འཁོར་བ་ཅེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད། །འཁོར་བ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་རྙེད་དེ། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདིར་ཡོད་པ
Chinese
前行諸法如前般先行，前方空曠的虛空中，沒有任何由顏色和形狀等組成的實體。光彩不滅，空曠而顯現。它與自己的心也無有區別，即是明空無別或覺性空性無別，即是本元心性或法性，即是事物本性的實相。薩惹哈說：「心如虛空般持守，亦應將心持守為虛空之自性。」又說：「於本初清淨之虛空自性中，觀看與見到皆止息。」《二諦經》中說：「此智慧極其微細，如金剛虛空之中心。遠離塵垢，達到究竟寂靜。汝自身亦是其父。」《無上密意經》中說：「僅僅自覺之智慧，如虛空般無有相狀。」經中說：「言思超絕度母般若波羅蜜，不生不滅虛空之體性，各自自證智慧之行境，頂禮三世諸佛之母。」此後，當以具德上師之加持，自心自證且親身體驗之時，體驗是有的，但卻無法用言語表達，也無法用有形之物來指示。帝洛巴說：「奇哉！此乃自證之智慧，超越言說之路，非是心識之行境。帝洛我無有任何可指示，應當自己認識自己。」薩惹哈說：「離於顏色、文字、功德與譬喻，無法以聲音表達，僅能以『及那』略作表示。如少女之樂執著於內心，誰能指示那殊勝之歡喜？」覺性明空即是俱生本淨之阿賴耶識。《莊嚴密集經》中說：「覺性明空即是阿賴耶，被稱為無記。」也稱為輪涅無別。《二諦經》中說：「此即名為輪迴，此即是涅槃。捨棄輪迴者，無法找到涅槃，輪迴之自性為何，即是名為涅槃。」龍樹說：「輪迴與涅槃，二者皆在此。」
English
The preliminary practices proceed as before, and in the empty space in front, there is nothing that is composed of objects such as color and shape. The radiance is unceasing, appearing empty. It is also not different from one's own mind, that is, the inseparability of clarity and emptiness or the inseparability of awareness and emptiness, which is the original mind or the nature of Dharma, that is, the reality of the nature of things. Saraha said, "Hold the mind like the sky, and also hold the mind as the nature of the sky." It also says, "In the nature of the primordially pure sky, seeing and seeing cease." In the Two Truths Sutra, it says, "This wisdom is extremely subtle, like the center of the vajra sky. It is free from dust and attains ultimate peace. You yourself are also its father." The Supreme Intent Sutra says, "The wisdom of mere self-awareness is like the sky, without characteristics." The Sutra says, "The inexpressible, unthinkable, and unspeakable Prajnaparamita, the unborn, unceasing nature of the sky, the object of the wisdom of individual self-awareness, I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times." After that, when the mind of the blessings of the noble Guru is self-aware and personally experienced, there is experience, but it cannot be expressed in words, nor can it be indicated by tangible things. Tilopa said, "Alas! This is self-aware wisdom, beyond the path of speech, not the object of the mind. I, Tilopa, have nothing to indicate, one should know oneself by oneself." Saraha said, "Devoid of color, letters, qualities, and metaphors, it cannot be expressed in sound, but can only be slightly indicated by 'Gina'. Like the pleasure of a young girl clinging to the heart, who can indicate that supreme joy?" That awareness of clarity and emptiness is called the alaya, the primordially pure nature. The Ornamented Dense Sutra says, "Awareness of clarity and emptiness is the alaya, which is called the unindicated." It is also called the inseparability of samsara and nirvana. The Two Truths Sutra says, "This is called samsara, this is nirvana. For those who have abandoned samsara, nirvana cannot be found, whatever is the nature of samsara, that is called nirvana." Nagarjuna said, "Samsara and nirvana, both are here."