Tibetan
་དང་བཅས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ༴ ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་ (༢༢༠)པའི་དགེ་འདུན་དང་། བླ་མ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མགོན་པོ་ཕྱག་དྲུག་པའི་ལྷ་ཚོགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱབས། རྩ་བ་དང་རྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་དང་། ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། བདག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། དམ་པ་ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་ཀྱིས། བདག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞུ་བ་དང་། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་བར་དུ་གཅོད་པ་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གདབ་བོ། །གཉིས་པ་ངོ་སྤྲད་པ་དངོས་ནི། ལུས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་བཅའ་ལ། དྲང་པོའི་ངང་ནས་རང་སར་གློད། ཡིད་སྒོམ་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབེན་པར་བྱ། །མིག་གླང་པོ་ཆེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་མདུན་གྱི་བར་ (༢༢༡)སྣང་སྟོང་པའི་ཐད་ཀ་འདིར་ཤེས་པ་རྟེན་མེད་དུ་རང་བབས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ངང་དུ་བཟོ་མེད་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། འཛིན་མེད་དུ་ཤིགས་ཀྱིས་བཤིག་ལ་བཅས་བཅོས་མེད་པར་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རང་ཤར་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་གི་རིག་པ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དགེ་སྡིག་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དྲི་མས་མ་དགོས་པ། གཟུང་འཛིན་རྣམ་རྟོག་གི་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི། སྟོན་གྱི་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་གཅིག་རྗེན་ལྷང་གིས་འཆར། འདི་གཉིས་ཀ་རང་གི་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲད་དེ། ནི་གུ་མའི་ཞལ་ནས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རེ་དོགས་ཀུན་བྲལ་བའི། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས། ས་ར་ཧས། (༢༢༢)ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ད་ནི་སུ་ལ་ཡང་དྲི་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཅེས་གསུངས། ཏོག་རྩེ་ཞབས་ཀྱིས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཚོགས་དྲུག་དག་ན་བདེ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །སྒོམ་དུ་མེད་དོ་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཞོག །ཞེས་གསུངས། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ཡང་རུང་། །མ་བྱོན་ཡང་རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། རྣམ་
Chinese
以及其他一切，我祈请：祈请十方安住之诸佛！祈请十方安住之法！祈请十方安住（220）之僧众，以及上师本尊之坛城诸尊，以及智慧怙主六臂尊之坛城眷属。祈请根本与传承之上师们，以及本尊之坛城诸尊。请加持我，使我证悟大手印之境界。祈请神圣护法之守护者们，请使我在修持大手印时，内外一切障碍皆不生起。如是恳切祈请三次。第二，真实介绍：身体结跏趺坐，依毗卢七法而坐，正直安住于自身。心远离想要禅修之分别念。眼睛以大象之姿态，于前方（221）虚空之中，令觉性无所依，于自生之三种状态中，无造作地放松。无执着地彻底瓦解，不加任何修饰地安住。如是安住时，寻常之觉性不作意而自然显现，此即所谓之“自显”。自己的觉性，光明而不分别，不为善恶、无记之垢所染污，远离能取所取分别念之遮蔽，如秋日晴空般，赤裸裸地显现。此二者，即是自己心性之无生法身，或是远离寻常觉性作意之状态。如是介绍后，尼古玛言：“不作意，远离一切希冀与恐惧，向您——寻常觉性致敬！”萨ra哈言：（222）“寻常觉性于心之中央苏醒，如今无需向任何人询问。”多杰扎巴言：“寻常觉性于心之中央苏醒，六根清净，安乐绵延不断。一切作为皆无意义，乃痛苦之根源。无需禅修，安住于本然状态。”《八千颂般若经》云：“诸法之法性即是如此，无论诸佛出世与否，此等有情众生恒时具有如来藏。”
English
and everything else, I pray: I take refuge in the Buddhas residing in the ten directions! I take refuge in the Dharma residing in the ten directions! I take refuge in the Sangha residing in the ten directions (220), as well as the mandala deities of the Guru and Yidam, and the mandala retinue of the Wisdom Protector Six-Armed One. I pray to the root and lineage Gurus, and the mandala deities of the Yidam. Please bless me to realize the state of Mahamudra. I pray to the sacred Dharma-protecting guardians, please ensure that when I practice Mahamudra, no internal or external obstacles arise. Thus, earnestly pray three times. Second, the actual introduction: The body sits in the lotus position, according to the seven-point posture of Vairochana, and rests upright in its natural state. The mind is free from the conceptual thoughts of wanting to meditate. The eyes, in the manner of an elephant, in the empty space in front (221), let awareness be without support, relax effortlessly in the three natural states. Completely dissolve without attachment, and rest without any modification. When resting in this way, ordinary awareness arises naturally without intention, which is called "self-arising." One's own awareness, clear and non-discriminating, is not stained by the impurities of good, evil, or neutral, free from the obscurations of grasping and clinging to conceptual thoughts, like the clear autumn sky, nakedly appearing. These two are one's own mind's unborn Dharmakaya, or the state of being free from the intention of ordinary awareness. After introducing it in this way, Niguma said: "Without intention, free from all hope and fear, I pay homage to you—ordinary awareness!" Saraha said: (222) "Ordinary awareness awakens in the center of the heart, now there is no need to ask anyone." Toktsé Zhap said: "Ordinary awareness awakens in the center of the heart, the six senses are purified, and bliss is continuous. All actions are meaningless, the root of suffering. There is no need to meditate, rest in the natural state." The Ashtasahasrika Prajnaparamita Sutra says: "The nature of all phenomena is such that whether the Buddhas appear in the world or not, these sentient beings always possess the Tathagatagarbha."
Tibetan
སྣང་མངོན་བྱང་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་གསོལ་བ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་གང་ལས་བཙལ་བར་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ (༢༢༣)ནི་རང་གི་སེམས་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས། སཾ་བུ་ཊི་ལས། རང་གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས། །གཞན་དུ་གང་ནའང་སངས་རྒྱས་མེད། །མི་ཤེས་མུན་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམས། །ལུས་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུས་རྟག་ཏུ་གནས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། འོ་ན་འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བ་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་དོན་མེད་དོ་ཟེར་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་གུ་མའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་འབྲལ་མེད་དུ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱོན་རྣམ་པ་བཞིས་འཁོར་བར་འཁྱམ་སྟེ། དང་པོ་ཉེ་དྲགས་ངོ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ། སེམས་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། རང་དུ་འདུག་ཀྱང་ (༢༢༤)ཐག་མ་ཆོད། །གཏན་དུ་འགྲོགས་ཀྱང་ཞལ་མ་མཇལ། །ཧ་རེ་ལོང་ཅེ་རེ་ལོང་དུ་སོང་བས་ཏེ། །མིག་གིས་མིག་མ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གང་ངོ་མ་ཤེས་ན་སེམས་ངོ་མ་ཤེས། གང་གིས་མ་ཤེས་ན། སེམས་ཁོང་རང་གིས་མ་ཤེས། ཇི་ལྟར་ངོ་མ་ཤེས་ན། གཉིས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པས་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་སྒྲིབས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ད་རེས་བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་དང་། བརྡའ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རང་བབས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པས་ཉེ་དྲགས་པ་སྟེ་ངོ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་རང་གྲོལ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། དེ་ (༢༢༥)བསལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ངོ་ཤེས་ཀྱང་སླ་དྲགས་ནས་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་ནི། བློ་ཆུང་བ་རྣམས་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པ་དཀའ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད། འོད་དང་འོད་ཟེར་ཅན་དུ་ཞེས་པས་སོ། །དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་དེ། སངས་རྒྱས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་ནང་གི་བཞིན་གྱིས་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་ཆོས
Chinese
《显现觉》中记载，秘密主金刚手请问：“无上正等觉应当从何处寻求？”世尊开示说：“无上正等觉（223）应当从自己的心中寻求。”如是说。《桑布扎》中说：“自己的身体里有佛，其他任何地方都没有佛。被无知黑暗遮蔽的人们，想要在身体之外寻找佛。”如是说。因此，众生的佛性恒时存在。有些人说：“如果是这样，那么迷惑和解脱就没有差别了，在轮回中漂泊就没有意义了。”智慧空行母尼古玛的口中说：“众生虽然与佛性无离无别地存在，但因为四种过患而在轮回中漂泊。第一，因为太近而无法认识的过患而在轮回中漂泊，虽然心光明空性无执着自然存在于自身，却无法认识。虽然在自身中，（224）却无法确定。虽然恒时相伴，却无法见面。就像瞎子一样，因为眼睛无法看到眼睛。如果无法认识，就无法认识心。谁无法认识呢？心自己无法认识。如何无法认识呢？因为与二取执着的垢染同在而无法认识。如《二观察》中说：“众生即是佛，然而被突如其来的垢染所遮蔽。”如是说。现在依靠殊胜上师的加持，以及手印方便等三种自生智慧，平凡的意识以光明空性无执着，能所二取不二的方式认识自性，从而太近而无法认识的过患自然解脱。如《二观察》中说：“（225）遣除它即是佛。”如是说。第二，即使认识了也因为太容易而不相信的过患是，心智狭小的人们，即使被介绍说平凡的意识就是佛，也很难相信，因为佛具有相好、光明和光芒。那是法身无垢的影像，不是具有相好的佛，就像镜子里的面容影像一样。佛的相好就是法身本身。如《八千颂》中说：“比丘们，我就是法。”
English
From the 'Manifestation of Enlightenment': The Lord of Secrets, Vajrapani, asked, 'From where should one seek the unsurpassed, perfectly complete enlightenment?' The Bhagavan replied, 'The unsurpassed, perfectly complete enlightenment (223) should be sought from one's own mind.' Thus it is said. From the 'Samputi': 'Buddha resides in one's own body. Nowhere else is there a Buddha. Those obscured by the darkness of ignorance desire a Buddha other than the body.' Thus it is said. Therefore, the essence of Buddhahood in sentient beings is ever-present. Some say, 'If that is so, then there is no difference between delusion and liberation, and wandering in samsara is meaningless.' From the mouth of the wisdom dakini Niguma: 'Although sentient beings are inseparably endowed with the essence of Buddhahood, they wander in samsara due to four faults. First, they wander in samsara due to the fault of being too close to recognize it. Although the mind, clear, empty, and without grasping, is naturally present within oneself, it is not recognized. Although it is within oneself, (224) there is no certainty. Although constantly accompanied, it is not seen. It is like a blind person, because the eye cannot see the eye. If one does not recognize, one does not recognize the mind. Who does not recognize it? The mind itself does not recognize it. How does one not recognize it? One does not recognize it because of being together with the stain of dualistic grasping. As it is said in the 'Two Examinations': 'Sentient beings are indeed Buddhas, but they are obscured by sudden stains.' Thus it is said. Now, relying on the blessings of the noble lama, and on the three self-arisen wisdoms of symbolic means, etc., the ordinary consciousness, in the manner of clarity, emptiness, non-grasping, and non-duality of subject and object, recognizes its own nature, thereby the fault of being too close to recognize it is naturally liberated. As it is said in the 'Two Examinations': '(225) Eliminating that is Buddhahood itself.' Thus it is said. Second, the fault of not believing even when recognized because it is too easy is that those of small intellect find it difficult to believe even when introduced to the ordinary consciousness as being Buddhahood itself, because they think of the Buddha as having marks and signs, light and rays. That, the image of the Dharmakaya free from stains, is not the Buddha with marks and signs, like the image of a face in a mirror. The Buddha with marks and signs is the Dharmakaya itself. As it is said in the 'Eight Thousand Verses': 'Monks, I am Dharma.'