Tibetan
ཆེན་པོ་རང་དཀར་ན་ཡང་དཀར། །དགྱེས་རྡོར་བདེ་མཆོག་རང་སྔོ་ན་ཡང་སྔོ། །ང་ནི་རེ་ས་བླ་མ་ལས་མེད། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བླ་མའི་སྣང་བ་དང་འབྲལ་མ་མྱོང་བས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་སམ་དེ་ཡོང་ཡོང་འདྲ་གསུང་། སྐྱེར་སྒང་པའི་ཞལ་ནས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱ་བ་ལ་བླ་མའི་མོས་གུས་དགོས། བླ་མའི་མོས་གུས་ལ། བླ་མ་ཡང་ཡང་དྲན་པ། བུ་གཅིག་པོ་ཤི་བའི་མ་ལྟ་བུ་གཅིག་དགོས་གསུངས། སངས་རྒྱས་གཉན་སྟོན་ (༡༩༦)གྱི་ཞལ་ནས། བླ་མའི་མོས་གུས་ལ་སྙིང་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་མཆི་མ་རང་དབང་མེད་པར་འབྱུང་བའི་གསོལ་བ་བཏབ་པ་གཅིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། རྗེད་ངས་དང་ལོག་ལྟ་མ་ཤོར་བ་གཅིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །འགའ་ཞིག་ན་རེ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བས་བླ་མ་ལྷག་པར་འཛིན་པ་ནི་ལོག་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཞབས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལས། གསང་བ་འདུས་པའི་ལྷ་ཚོགས་འདམས་པས་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་འགྱངས་པ་དང་། མཁར་ཆེན་གཟའ་འཚོ་རྒྱལ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་ལྷ་ཚོགས་བས། སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་ནས་ལ་མོས་གུས་ལྷག་པར་བྱས་པས། དངོས་གྲུབ་ཚུར་ནུར་བའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་ན་རེ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་སྒོམ་པ་མི་འཐེད་དེ། ། (༡༩༧)སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སྒོམ་ཡང་མི་དགོས་ལ། མིན་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ་མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་དང་ལྡན་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ན། འདི་ནི་རང་གི་སྣང་བ་མ་དག་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། མཁྲིས་ནད་ཅན་ལ་དུང་སོར་སོར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱམས་པ་སྒྲུབ་པའམ། རྒྱལ་བུ་མུ་ཁྱུད་འཛིན་གྱིས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་བསྒྲུབས་པ་དང་། ནཱ་རོ་པས་ཏི་ལོ་པ་ཉ་གསོད་པར་མཐོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཞི་བ་དང་། སངས་རྒྱས་གསང་བས་སྒྲོལ་མ་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་རྒན་མོ་ཐ་ག་མར་མཐོང་བ་དང་། མཻ་ཏྲི་པས་ཤཱ་བ་རི་པ་མངོན་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཌོམ་བྷི་པ་གླང་རྫིར་མཐོང་བ་དང་། གྷུ་དྷུ་རི་པ་བྱ་པར་སྣང་བ་དང་། ཏོག་རྩེ་པ་ (༡༩༨)ཕྲུ་རློག་པར་སྣང་བ་དང་། ཐ་ག་པ་ཐགས་མཁན་དུ་སྣང་བ་དང་། པདྨའི་རྡོ་རྗེ་ཞིང་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། རེས་འགའ་ཞི་ལ་རེས་འགའ་ཁྲོ། །རེས་འགའ་བགེགས་ཆེན་དོན་མཛད་ཅིང་། །སྐྱེ་དང་རི་བོ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས། མགུར་ལས། གང་དུ་སྣང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །སེང་གེར་སྣང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །ཆང་འཚོང་མ་དང་སྨད་འཚོང་མ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་རྒྱལ་པོས་འདུལ་བ་ལ་རྒྱལ་པོ། དགེ་སྦྱོང་འདུལ་བ་ལ་དགེ་སྦྱོང་། བྲམ་ཟེ་འདུལ་བ་ལ་བྲམ་ཟེ། དྲི་ཟས་འདུལ་བ་ལ་དྲི་ཟ་རྒན་པོའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ (༡༩༩)པས། དེས་ན་སྣང་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཡིན་ཚུལ་ལ་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྔར་གྱི་ལུང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་ཆོད། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་གསུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་པར་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་པ་འབྱུང་བ་ལས། འདིར་ནི་བླ་མ་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་དོན་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཅི་མཛད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་གྱི་སྒོ་ནས་ལྷག་པས་ཏེ། དེང་སང་བསྟན་པ་མར་བགྲིབ་ཀྱི་དུས་འདིར། སེམས་ཅན་བསགས་པ་དམན་པའི་ལས་ཐུན་མང་པོ་སྟབས་ཅིག་ཚོགས་པས་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བྱོན་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་སྐལ་བ་མེད་པས། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ (༢༠༠)རྣམས་བླ་མའི་རྣམ་པར་བྱོན་ནས། བླ་མས་འཛངས་བུ་གླེན་པ་ལ་སློབ་པ་ལྟར། དགག་བྱ་དང་། དགོས་པ་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ངེས་པའི་དོན་ཟབ་མོས། བློ་དོན་ཐོག་ཏུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པས་སོ། །བ་ཚ་ཅན་ཆུ་ཀླུང་གི་མདོ་ལས། ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མར་གྱུར་པ་ན། །ང་ནི་སློབ་དཔོན་གཟུགས་ཀྱི་གནས། །ང་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡིད་བྱོས་ལ། །དེ་ཚེ་དེ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད། །ཅེས་གསུངས། ཡང་ན་འདི་ལྟར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་བཤད་མོད། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་མ་གསུངས། བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ན། དེས་ན་བླ་མའི་ཅི་མཛད་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་ཞིང་། ཅི་གསུང་ལ་ཚད་མར་འཛིན་པ་འགལ་ཆེའོ། །བླ་མ་དེ་སོ་སོ་སྐྱེ་ (༢༠༡)བོ་ཡིན་ལ། སློབ་མ་ས་ཐོབ་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་ཡང་། བདག་བཟང་གི་ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་བླ་མའི་སྐུ་མདུན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་བཏུལ་དགོས་པར་བཤད་དེ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་མཐོང་བའམ། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ལས། སློབ་མ་འགའ་ཞིག་གྲུབ་བརྙེས་ནས། །ཁེངས་པས་བླ་མར་ཕྱག་མི་བྱེད། །བླ་མའི་བཀའ་
Chinese
虽然伟大者本身是白色，但仍然是白色。喜金刚、胜乐金刚本身是蓝色，但仍然是蓝色。我唯一的希望是上师。无论怎么做，都未曾与上师的显现分离。因此，（有人）说，在一生一世中成佛，或者说就像那样的确会发生。杰岗巴的口中说：一生一世成佛，需要对上师的虔诚。对于上师的虔诚，需要时时忆念上师，就像独子死去的母亲一样。桑结年顿（196）的口中说：对于上师的虔诚，需要从内心深处，不由自主地流下眼泪，进行祈祷。桑结顿巴的口中说：需要不失去正念和邪见。有些人说，以本尊神比上师更重要，这是一种邪见。但并非如此。导师桑结夏说：在《文殊亲友》中说，选择密集金刚的坛城会延缓成就，而卡钦嘎阿措嘉选择金刚橛的坛城，对莲花生大师更加虔诚，因此要知道成就迅速到来的方式。还有些人说：观想上师为佛是不合理的。（197）如果是佛，则不需要观想，如果不是，则观想也没有意义。还有人说，认为上师是佛是不合理的，因为他没有显现出具有相好等特征。这实际上是自己显现不净的过失，就像黄疸病人看到海螺是黄色的一样。此外，就像导师无著观修弥勒菩萨，或者王子妙贤观修圣者文殊菩萨，以及那若巴看到帝洛巴杀鱼，以及桑结西瓦和桑结桑瓦看到度母是皱眉的老妇人塔噶玛，以及麦哲巴显现见到夏瓦里巴一样。此外，就像董必巴被看作是牧牛人，古杜日巴显现为鸟，托哲巴（198）显现为乞丐，塔噶巴显现为织布工，莲花金刚显现为农民等等，这些道理要详细了解。《佛陀和合续》中说：有时寂静，有时忿怒，有时成办大障碍之事，一切生和山也是如此。歌中唱到：无论显现于何处，为了众生的
English
Although the Great One is white in itself, it is still white. Hevajra and Chakrasamvara are blue in themselves, but still blue. My only hope is the Lama. No matter what I do, I have never been separated from the appearance of the Lama. Therefore, (someone) says that one attains Buddhahood in one lifetime, or that it will indeed happen like that. Kyer Gangpa said: To attain Buddhahood in one lifetime, one needs devotion to the Lama. For devotion to the Lama, one needs to remember the Lama again and again, like a mother whose only son has died. Sangye Nyenton (196) said: For devotion to the Lama, one needs to pray from the depths of one's heart, with tears flowing uncontrollably. Sangye Tonpa said: One needs to not lose mindfulness and wrong views. Some say that holding the Yidam deity as more important than the Lama is a wrong view. But this is not so. Teacher Sangye Shab said: In Manjushri Mitra, it says that choosing the mandala of Guhyasamaja will delay accomplishment, while Kharchen Za'tso Gyal chose the mandala of Vajrakilaya and had more devotion to Padmasambhava, so one should know the way in which accomplishment comes quickly. Some also say: It is unreasonable to contemplate the Lama as a Buddha. (197) If he is a Buddha, then there is no need to contemplate, and if he is not, then contemplation is meaningless. Some also say that it is unreasonable to think of the Lama as a Buddha because he does not appear to have the characteristics of marks and signs. This is actually a fault of one's own impure appearance, just as a person with jaundice sees a conch shell as yellow. Furthermore, just as Teacher Asanga meditated on Maitreya, or Prince Mukhyudzin meditated on Arya Manjushri, and Naropa saw Tilopa killing fish, and Sangye Shiwa and Sangye Sangwa saw Tara as a frowning old woman Tagama, and Maitripa clearly saw Shavaripa. Furthermore, just as Dombhipa was seen as a cowherd, Ghudhuripa appeared as a bird, Toktsepa (198) appeared as a beggar, Tagapa appeared as a weaver, Padma Vajra appeared as a farmer, and so on, these reasons should be understood in detail. In the Buddha Samayoga Tantra, it says: Sometimes peaceful, sometimes wrathful, sometimes accomplishing the deeds of great obstacles, all births and mountains are also like that. The song says: Wherever it appears, for the sake of sentient beings,
Chinese
利益众生。显现为狮子而利益众生。甚至显现为卖酒妇和妓女等也利益众生。如是等等宣说了。经中也说，以国王调伏的就现为国王，以沙门调伏的就现为沙门，以婆罗门调伏的就现为婆罗门，以乾闼婆调伏的就化现为年长的乾闼婆的形象。如是说（第199页）。因此，无论显现如何，其真实面目都是上师佛陀，这已由之前的引文确定。以波罗蜜多的观点来说，上师被说成与佛陀相似，但以金刚乘的观点来说，上师被说成比佛陀更殊胜。《律仪根本释》中说：“于此上师无与伦比。”所说的意思是，身语意的任何事业都无一不是为了利益众生，从恩德方面来说，上师更为殊胜。如今，正值教法衰败的时期，众生积累的善业微薄，众多业力同时聚集，因此没有机会让真正的佛陀亲自降临来摄受。所以，三世诸佛（第200页）都以导师的形象出现，就像上师教导聪明孩子一样，毫无错谬地指出应断除之物和应取舍之物，并以甚深的确切之义，将智慧引导到实义之上。在《具力河流经》中说：“五百末世时，我住导师身，汝等应作念，彼即是我身，尔时当敬彼。”或者这样说，向佛祈祷，功德巨大，但没有说一生一世可以成佛。如果向上师祈祷，那么就应该视上师的一切行为为功德，视上师的一切言语为衡量标准，否则就大错特错了。上师是凡夫（第201页），即使弟子已证悟且具有神通，也不应有自以为是的傲慢，而应在上师面前收敛神通，如佛陀耶舍所说：“如同文殊菩萨见到善知识，或如医王耆婆见到目犍连之子。”《俱生任运成就》中说：“有些弟子证悟后，傲慢而不向上师顶礼，不听从上师的教诲。
English
He benefits sentient beings. Appearing as a lion, he benefits sentient beings. Even appearing as a wine seller and a prostitute, he benefits sentient beings. Thus, it is said. In the sutras, it is also said that he appears as a king to subdue kings, as a renunciate to subdue renunciates, as a Brahmin to subdue Brahmins, and as an old Gandharva to subdue Gandharvas. As it is said (199), therefore, no matter how it appears, the previous quotations have determined that the true nature is the Guru Buddha himself. According to the Paramita system, the Guru is said to be similar to the Buddha, but according to the Vajrayana system, the Guru is said to be superior to the Buddha. In the Root Commentary on the Vows, it says, "Here, the Guru is unsurpassed." The meaning of this is that whatever the activity of body, speech, and mind, it is all for the benefit of sentient beings, and the Guru is superior in terms of kindness. Nowadays, in this time of the decline of the teachings, sentient beings have little merit, and many karmas are gathered together at once, so there is no opportunity for the actual Buddha to come and take care of them. Therefore, the Buddhas of the three times (200) appear in the form of a Guru, just as a Guru teaches a clever child, pointing out without error what should be abandoned and what should be adopted, and leading wisdom to the true meaning with profound and definite meaning. In the "Powerful River Sutra," it says, "In the last five hundred years, I will dwell in the form of a teacher. You should think that he is me, and at that time, you should respect him." Or, it is said that praying to the Buddha has great benefits, but it is not said that one can attain Buddhahood in one lifetime. If you pray to a Guru who has the qualities, then you should see all the Guru's actions as virtues and take all the Guru's words as a measure, otherwise it would be a big mistake. The Guru is an ordinary person (201), and even if the disciple is enlightened and has miraculous powers, he should not be arrogant and conceited, but should subdue his miraculous powers in front of the Guru, as Buddha Yeshe said, "Like Manjushri seeing a spiritual friend, or like the king of medicine, Jivaka, seeing Maudgalyayana's son." In the "Co-emergent Spontaneous Accomplishment," it says, "Some disciples, after attaining accomplishment, are arrogant and do not prostrate to the Guru, and do not listen to the Guru's teachings.