Tibetan
ཤིས་བརྗོད་པའི་བར་ཚོགས་ཀྱི་ལག་ལེན་ལྟར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞིའི་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་སྐྱོན་བཞི་དང་བྲལ་བར་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱང་ཉེ་དྲགས་པས་ངོ་མ་ཤེས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་རྟོག་བྲལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་སྐུ་གོང་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་དང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་ཉེ་དྲགས་ཀྱང་། སྔར་ (༡༥༢)རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རི་དགས་རྒྱར་ཚུད་འདྲར་ཤེས་ནས། །ཞེས་དཔེས་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་གཞུང་ལས། ཡོད་པ་མ་མཐོང་མེད་པ་མཐོང་། །ཞེས་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་ཞིང་། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ད་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། འདི་ལ་གསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་འབྲལ་མེད་དུ་བསྒོམས་ཏེ། བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །སྐྱོན་གཉིས་ (༡༥༣)པ། རང་ལ་ཤར་ཀྱང་ཟབ་དྲགས་པས་ངོས་མ་ཟིན། ཅེས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་རྟོག་དཔྱོད་དང་། མཚན་འཛིན་གྱིས་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སྔར་ངོས་མ་ཟིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། ཕྲ་ཕྱིར་ཐོས་པའི་ཡུལ་མིན་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་ཕྱིར་བསམ་པའི་མིན། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི། །བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ད་ལེན་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཐོང་ཅིང་ངོས་ཟིན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། ནང་གི་དམ་པ་ཆོས་སྐུ་ནི། །ཡེ་ཤེས་མིག་གིས་མཐོང་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མདོ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཅིག་ཁོ་བོས་རྟོགས། །སུ་ལ་བསྟན་ཀྱང་གོ་བར་མི་འགྱུར་བས། །མི་སྨྲ་ནགས་འདབ་ཉིད་དུ་གནས་ (༡༥༤)པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འོད་གསལ་རྟོགས་པའི་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ། ལུས་ཀྱི་བྱ་བྱེད། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད། སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་ཐམས་ཅད་དོར་ནས་འབྲལ་མེད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྐྱོན་གསུམ་པ་སླ་དྲགས་པ་ཡིད་མ་ཆེས་པར་ཡེངས་མེད་དང་འབྲལ་ལོ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས
Chinese
应当如吉祥语的中间仪轨那样行持。第二，正行之四过患自然解脱是：要使它远离四种过患，如经中所说：与法身不离，却因太近而不了知。意思是说，心离分别，止观双运，与先前所介绍的无为法身，即使一刹那也不分离，虽然非常近，但以前（152）因为没有无分别的智慧，以至于没有见到法性的意义，被过患所困而流转于轮回。如《集经》中用比喻来说明：众生迷惑如鹿入网。又如《辨法法性论》中所说：有的未见，无的却见。意思是说，没有见到安住之实相法性，却见到了本不存在的显现之错觉。现在依靠上师的特殊口诀而得见。如《宝性论》中所说：此无须阐明，以真实观真实，见真实而解脱。如是，要认识法性的意义，并不离地修习，无须任何作意，即可获得解脱。第二过患（153）：纵然在自心中显现，却因过于深奥而未能认识。意思是说，心的自性光明，不是分别思择和执相所能修的对境，所以以前未能认识。如《宝性论》中所说：以细故非听闻之境，以胜义故非思择之境，以法性深故非世间之修等之境。现在以无分别的等持而得见并认识。如《宝性论》中所说：内在之圣法身，将以智慧之眼得见。又如《广大游舞经》中所说：深寂离戏光明无为法，如甘露般的法我已证悟，然无论向谁宣说亦无法理解，故我将住于不语之森林中。（154）如是说，从证悟光明的此时开始，舍弃身体的作为，语言的言说，以及心的散乱，不离地修习。第三过患是，因过于容易而不相信，从而与无散乱分离。如是说，那样的智慧
English
It should be practiced like the intermediate ritual of auspicious words. Second, the natural liberation of the four faults of the main practice is: It should be made free from the four faults, as it is said in the scriptures: inseparable from the Dharmakaya, but not knowing it because it is too close. It means that the mind is free from conceptualization, and the union of Shamatha and Vipassana, even for a moment, is inseparable from the unconditioned Dharmakaya introduced earlier, but even though it is very close, in the past (152) because there was no non-conceptual wisdom, the meaning of Dharmata was not seen, and one wandered in Samsara, trapped by faults. As the example is shown in the Sutra Collection: Sentient beings are confused like deer caught in a net. Also, as it is said in the treatise Distinguishing Dharma and Dharmata: The existent is not seen, and the non-existent is seen. It means that the Dharmata of the reality of abiding is not seen, but the illusion of appearance that does not exist is seen. Now it is seen by relying on the special instructions of the Guru. As it is said in the Uttaratantra: There is nothing to be clarified here, look at reality with reality, and be liberated by seeing reality. Thus, one should recognize the meaning of Dharmata and meditate on it without separation, without any effort, and liberation will be attained. The second fault (153): Even if it arises in oneself, it is not recognized because it is too profound. It means that the self-nature of the mind, luminosity, is not an object to be meditated on by conceptual thinking and grasping at characteristics, so it was not recognized before. As it is said in the Uttaratantra: Because it is subtle, it is not an object of hearing, because it is ultimate, it is not an object of thinking, because Dharmata is profound, it is not an object of worldly meditation, etc. Now it is seen and recognized by non-conceptual Samadhi. As it is said in the Uttaratantra: The inner sacred Dharmakaya will be seen with the eye of wisdom. Also, as it is said in the Lalitavistara Sutra: Profound, peaceful, free from elaboration, luminous, unconditioned Dharma, I have realized a Dharma like nectar, but no matter who I explain it to, it cannot be understood, so I will abide in the silent forest. (154) As it is said, from this time of realizing luminosity onwards, abandoning the actions of the body, the speech of language, and the distractions of the mind, one should meditate without separation. The third fault is that because it is too easy, one does not believe it, and thus separates from non-distraction. As it is said, that kind of wisdom