Tibetan
ཀྱི་ཤེས་པ་གང་ཡང་མི་འདུག་ཟེར་ན། ངོ་སྤྲད་དེ་གོང་དུང་བཤད་པ་ལྟར། ཡུལ་སྣང་གང་ཤར་ཀྱང་རང་གི་སེམས་མ་གཏོགས་པ་ཕྱི་རོལ་ན་དོན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ (༡༣༧)ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་པས་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འཕེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཕྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་པར་སྣང་། མདོ་སྡེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱཻ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་བིར་ཝ་པས། ཆོས་རྣམས་སེམས་ཉིད་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་བ་ལྷས། (༡༣༨)ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ཚོགས་དེ་དག་གང་ལས་བྱུང་། །དེ་འདྲ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་སོགས་མདོ་སྡེ་དང་། །རྒྱུད་སྡེ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོ་ཚད་ལྡན་མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གསུངས་ཏེ་མང་བས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །གསུམ་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་སེམས་དེ་གནས་ལུགས་ལ་བདེན་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་ཡང་། གོང་དུ་རྟེན་ཅན་གྱི་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་ཐོག་ཏུ་སེམས་བཟུང་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པས་མཉམ་བཞག་བཟང་རྡོ་བའི་དུས་སུ། ཡུལ་དེ་མེད་འགྲོ་ཡི་འདུག་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་ཀ་འཁྲུལ་པ་བདེན་མེད་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་ཉམས་མྱོང་སྣ་ཟིན་པ་ཙམ་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ (༡༣༩)ཡིན། དེ་ལ་ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་མདོ་རྒྱུད་མང་པོར་བཤད། དེང་སང་དབུ་མ་པར་རློམ་པའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་མང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་པ་དང་། རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཕྱོགས་པ་དང་། གཅོད་ཡུལ་བར་གྲགས་པའི་བསྒོམ་ཆེན་མང་པོ་རྣམས་དེ་ཙམ་གྱི་ངོམས་ཤིང་། །དེའི་གོང་ན་གནས་ལུགས་ཟབ་མོའི་སྟོང་ཉིད་གཞན་མེད་པར་འདོད། །གདོད་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འདི་ལྟ་བུ་ལ་མ་དགོངས་པར། ལས་སྣང་མེད་སོང་བྱས་པ་དང་། དེ་དུས་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། སླར་ཡང་ལུས་གནད་བཅོས་དྲན་པས་བཟུང་ནས་གློད་དེ་བཞག་པ
Chinese
如果说没有任何觉知，那么就像前面所介绍的那样，无论显现什么对境，除了自己的心之外，外境没有任何真实成立的东西（137），这是通过亲身体验而确定的。因此，一切幻相都显现为心。如《楞伽经》所说：“由习气所扰动的心，显现为外境，并非真实存在，只是心而已，认为外境存在是颠倒的。”又如《华严经》所说：“诸佛子，三界唯是心。” 导师比瓦巴说：“诸法是心，显现如影像。”导师法称说：“因为同时缘取对境，蓝色和蓝色之识并非他物。”菩萨寂天说：（138）“谁造了烧红的地面？从何处产生了火焰？所有这些，都是罪恶之心所为，这是佛陀所说的。”等等，无数的经部、续部和论典作者都这样说过，因为太多了，怕篇幅太长，所以没有写。第三，介绍止观的心。体验到如上所说的虚妄之心在实相上没有真实性的方式是：在前面有依缘的所缘境的章节中，在显现上执持心，长时间修习，在入定稳固的时候，说“对境好像消失了”，这就是对虚妄无实确定下来的体验，只是在相续中生起了一点点而已（139）。对此，在许多经续中都说，法性是自性空性的空性。现在，许多自诩为中观派的论典作者，以及大手印派、大圆满心部派、以及被称为断法派的许多修行者，都以此为满足，认为除此之外，没有更深奥的实相空性了。说这就是原始的、俱生智慧。没有考虑到像前面所说的这种修行的要点，就认为业相消失了，或者认为那时是心的错乱，所以又调整身姿，用正念抓住后放松。
English
If it is said that there is no awareness whatsoever, then as introduced and explained above, whatever objects appear, other than one's own mind, there is nothing that is truly established externally (137). This is determined through personal experience. Thus, all illusory appearances appear as mind. As stated in the Lankavatara Sutra: "The mind disturbed by habitual tendencies, appears as objects. Objects are not real, it is only mind. Seeing external objects is a mistake." Also, as stated in the Avatamsaka Sutra: "Oh, sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." The teacher Virupa said: "All phenomena are mind, appearing as reflections." The teacher Dharmakirti said: "Because of the simultaneous apprehension of the object, blue and the cognition of it are not different." The Bodhisattva Shantideva said: (138) "Who made the burning ground of iron? From where did those masses of fire arise? All such things, the Buddha said, are the work of sinful minds." And so on, countless sutras, tantras, and authoritative treatise writers have said this. Because there are too many, I have not written them for fear of length. Third, introducing the mind of shamatha. The way to experience that such a deluded mind as described above has no truth in reality is: In the previous section on objects with support, holding the mind on appearances and meditating for a long time, when the samadhi becomes stable, saying "the object seems to disappear," that is the experience of determining the unreality of delusion, which has only arisen a little in the mind stream (139). This is what is called the emptiness of phenomena being empty of their own nature in many sutras and tantras. Nowadays, many treatise writers who pretend to be Madhyamikas, as well as Mahamudra practitioners, Dzogchen Semde practitioners, and many meditators known as Chöd practitioners, are satisfied with just that, and think that there is no other profound emptiness of reality beyond that. They say that this is the primordial, co-emergent wisdom. Without considering such key points of practice as described above, they think that karmic appearances have disappeared, or that the mind was confused at that time, so they readjust their posture, grasp with mindfulness, and then release.