Tibetan
ད་པ་གཅེས། ངག་གནད་ལྐུག་པར་སྡོད་པ་གཅེས། །སེམས་འདུ་ཤེས་བཤིག་པ་གཅེས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡུལ་རྗེས་སུ་མི་སྙེག་པར་ལྟ་སྟོང་གི་ཚུལ་དུ་ཧ་རེ་བཞག །སེམས་བཅས་བཅོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཤིག་སྟེ། གཟོ་མེད་ལྷུག་པར་ཧད་དེ་ཆད་དེ་བཞག །དེ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའམ། གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དེ་རང་སོ་ན་མ་ཟིན་པར་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་སྒོམ་པ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ། སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་དང་། ཡོན་ཏན་བཞི་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཉེ་དྲགས་པས་མ་མཐོང་། སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མ་ཆེས། ཕྲ་དྲགས་པས་མ་རྟོགས། བཟང་དྲགས་པས་བློར་མ་ཤོང་བ་སྟེ། སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་དུ་བྱ་བ་སྟེ་དང་པའོ། །ཉེས་གྲགས་པས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཉེ་ཤོས་ (༩༡)རང་གི་སེམས་ཐོག་ཏུ་བྱར་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྒོམས་ལ་མཐོང་མ་མཐོང་གི་།།།གཞི་མ་དགོས་པས་སོ། །སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མི་ཆེས་མི་དགོས། རླབས་དང་འཁྲིག་དུས་སྐད་ཅིག་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རླབས་དང་། འཁྲིག་པ་གཅོད་པ་དང་། ཐང་ཤིན་ཏུ་ཆད་པའི་ཚེ་འཆར་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། འཆར་རྒྱུ་དེ་ཡང་སྣང་བྱའི་ཡུལ་སྣང་བ་དང་། འཛིན་བྱའི་བློར་བྲལ་བའི་གསལ་སིང་ངེ་བ་ལ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་དེ་ཁ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་གཟོ་མ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཀ་བསྒོམ་བྱ་གཙོ་བོ་ཡིན་པར། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཞེས་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་དྲགས་པས་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། མ་མཐོང་བ་དེ་མཐོང་བའི་མཆོག །ཞེས་པ་ལྟར། མཐོང་རྒྱུའི་རྟོགས་རྒྱུ་མེད་པར་ཤེས་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་གཟོ་མེད་དུ་བཞག་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། བཟང་དྲགས་ (༩༢)པས་བློར་མི་ཤོང་མི་དགོས་ཏེ། ན་མོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ཞེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོད་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་སངས་རྒྱས་རང་གི་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྐྱོན་བཞི་ལ་གྲོལ་ནས། གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་བཞི་གྲུབ་པ་ལ། དང་པོ་དྲན་འདུན་དྲག་པོས་བཅུན་ཏེ་ཞི་གནས་བཙལ་བ། བར་དུ་དྲན་འདུན་རང་སར་བཤིག་སྟེ་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ། ཐ་མལ་གཟོ་མེད་ལྷུག་པའི་ངང་དུ་ཟུང་གི་རྒྱུན་བསྐྱང་བ། དེ་ཡང་སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་དུ་འབྱོང་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཐག་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འདུན་པ་དྲག་པོས་རྒྱུན་དུ་བཅུན་ནས། གནད་དུ་བསྣུན་ནས་ཡེངས་མེད་དུ་སྒོམ་དགོས་ཀྱི། འཕྲན་ཙམ་རེ་བསྒོམས་ཀྱང་ཡར་བསྐྱེད་མེད་པའི་ཁར་ལ་ཤོར་གྱི་རྒྱུན་བསྲིངས་ནས་སྒོམ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་སྒོམ་ཚུལ་ནི། འཇོག་དང་རྒྱུན་འཇོག་སླན་ནས་ (༩༣)འཇོག །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱི་འཁྲི་བ་རྦད་བཅད་དེ། རང་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷན་གྱིས་བཞག །ཡེངས་པའི་གྲབས་བྱེད་ཚེ་འདུན་པ་དྲག་པོས་ཡང་ཡང་བཅུན་ཏེ་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག །དེ་ནས་ཀྱང་མི་ཐུབ་པར་ཡེངས་ན། དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་བརྟག་བྱས་ཏེ། །དེ་ལ་སླར་ཡང་བསླན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་མ་ཐག་ཡེངས་པ་ངོས་བཟུང་ལ། །དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ལྷན་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་སྒོམ་དགོས་ཀྱིས། ཐུན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡུད་ཙམ་སྒོམ་པ་སོགས། བྱས་བློ་གྱུར་བློས་སྒོམ་པ་ནི། རྗེས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་བས་སྙུགས་བསྲིང་སྟེ་འབད་པས་སྒོམ་པ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་བར་དུ་དྲན་འདུན་རང་སར་ (༩༤)བཤིག་སྟེ་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ནི། སྔར་གྱི་དེ་ནན་ཐུར་བྱས་བསྒོམས་པས། ཐོག་མར་རྣམ་རྟོག་མང་དུ་སོང་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང་། དེ་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་ཆེར་མེད། དེ་ནས་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱ་བར་འབད་དེ་བསྒོམས་པས་རྣམ་རྟོག་ཉུང་བ་དང་། གནས་ཆ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་སྟེ་དེ་ཙམ་ན་ཧྲིལ་གྱི་སྒྲིམས་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་སྒོམ་པའི་གནད་གཅིག་དེ་ན་འདུག །ཞེས་པའམ། འཇུར་པོས་བཅིངས་པའི་སེམས་འདི་ནི། །གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོག་མར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་ཏེ། དེ་ནས་བཟོ་མེད་ལྷུག་པར་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་བཞག །དེ་ལྟ་བུ་གཡེང་བའི་བར་མ་ཞུགས་པར་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམས་པས་རེ་ཞིག་ན་ནམ་བཞག་ཀྱང་ཞན་ནེ་གནས་པ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཐ་མལ་བཟོ་མེད་ལྷུག་པའི་ངང་དུ་ཟུང་གི་རྒྱུན་བསྐྱང་བ་ནི། དེ་ཡང་མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་རྩལ་སྦྱང་དགོས་ཏེ། ཐོག་ (༩༥)མར་རང་གི་སེམས་ཐོག་ཏུ་ཡུལ་སྣང་གང་ཤར་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་ལ་གཟོ་མེད་ལྷུག་པར་ཆད་ཀྱིས་བཞག །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བསྟེན་གསུང་བ་ལྟར། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་འཆར་དུ་བཅུག་ལ། གང་ཤར་བ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་བཟོ་མེད་དུ་བཞག །དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་དུ་རྒྱང་རིང་པོར་ཆད་ཀྱིས་བཏང་ནས་འོག་དང་། ཨོ་རྒྱན་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་སོགས་རྒྱང་རིང་པོར་ཆད་ཀྱིས་བར་བཏང་ནས་བཟོ་མེད་དུ་བཞག །རེས་འགའ་སེམས་ཐོག་ཏུ་འ
Chinese
啊，很好！ 语言的关键在于保持沉默，心灵的关键在于摧毁概念。正如所说，不要追逐外境，而是以空性的方式安住。摧毁所有有心和造作的概念，毫不费力地、坦然地、彻底地安住。这也被称为平凡的觉知或本初的觉知。在没有掌握它之前，重要的是专注于它并进行禅修。第二部分是正行，分为四种过患的自解脱和四种功德的成就。首先是：因为太近而看不见，因为太容易而不相信，因为太微妙而无法理解，因为太好而无法容纳于心。这就是四种过患的自解脱，这是第一点。没有因为太近而看不见的过患，最接近的是在自己的心中以无所作为的方式禅修，看看是否能看见。因为不需要基础。没有因为太容易而不相信的必要。如波浪和性交时的瞬间。正如所说，佛陀说，在享受波浪、断绝性交和极度疲劳时，它会显现。显现之物是，显现的对境和能执的觉知分离，在明亮、清晰的状态中自然存在，这就是没有造作的平凡觉知。这是禅修的主要对象。平凡的觉知在心间苏醒。因为它被这样教导。没有因为太微妙而无法理解的过患。看不见就是最好的看见。正如所说，知道没有需要看见和理解的事物，然后毫不费力地安住于此就足够了。没有因为太好而无法容纳于心的必要。皈命！如来藏遍及一切众生。因为佛陀自己说过，如来藏，也就是与一切极端分离的觉性本质，存在于一切众生心中。因此，从四种过患中解脱出来后，第二部分是四种功德的成就。首先，以强烈的意愿来控制，以寻求止禅。中间，将意愿解脱于其自身，以修习观禅。最后，在平凡、不做作、坦然的状态中保持双运的连续性。此外，通过无修、无散乱地熟悉它，从而确定无戏论的结论。首先，日夜持续不断地以强烈的意愿来控制，专注于要点，并毫不散乱地进行禅修。即使只禅修一会儿，不仅没有进步，反而会...
English
Ah, excellent! The key to speech is to remain silent, and the key to mind is to destroy concepts. As it is said, do not chase after external objects, but rest in emptiness. Destroy all concepts of mind and fabrication, and rest effortlessly, openly, and completely. This is also called ordinary awareness or primordial awareness. Before mastering it, it is important to focus on it and meditate. The second part is the main practice, which is divided into the self-liberation of four faults and the accomplishment of four qualities. The first is: not seeing because it is too close, not believing because it is too easy, not understanding because it is too subtle, and not accommodating it in the mind because it is too good. This is the self-liberation of the four faults, which is the first point. There is no fault of not seeing because it is too close. The closest is to meditate in one's own mind in a way of non-action, and see if one can see it. Because no basis is needed. There is no need to not believe because it is too easy. Like the moment of waves and intercourse. As it is said, the Buddha said that it appears when enjoying waves, cutting off intercourse, and being extremely exhausted. What appears is that the object of appearance and the awareness of the grasper are separated, and it naturally exists in a bright, clear state. This is ordinary awareness without fabrication. This is the main object of meditation. Ordinary awareness awakens in the center of the heart. Because it is taught in this way. There is no fault of not understanding because it is too subtle. Not seeing is the best seeing. As it is said, knowing that there is nothing to see and understand, and then resting effortlessly in it is enough. There is no need to not accommodate it in the mind because it is too good. Homage! The Tathagatagarbha pervades all beings. Because the Buddha himself said that the Tathagatagarbha, which is the essence of awareness separated from all extremes, exists in the hearts of all beings. Therefore, after being liberated from the four faults, the second part is the accomplishment of the four qualities. First, control with strong intention to seek shamatha. In the middle, liberate intention in itself to practice vipassana. Finally, maintain the continuity of union in a state of ordinariness, non-fabrication, and openness. Furthermore, by familiarizing oneself with it without meditation or distraction, thereby determining the conclusion of non-elaboration. First, continuously control with strong intention day and night, focus on the key points, and meditate without distraction. Even if one meditates only for a short while, not only is there no progress, but...
Chinese
不能持续地修习禅定。那麽，修习禅定的方法是：如所说“安住和持续安住交替（93）安住”。断绝其他分别念的攀缘，于自心之上安然安住。当生起散乱的念头时，以强烈的意愿反复约束，不让其散乱。如果仍然无法阻止而散乱，则将心专注于所缘境。不要让它持续地散乱。迅速地检查散乱，然后再次返回。如所说，立即识别出散乱，不作取舍，安然地平等安住。要了解这样的禅修方法，日夜不断地以强烈的精进修习。如果只是在禅修时段短暂地修习，或者以心血来潮的方式修习，那麽连芝麻粒大小的果效也不会产生，所以必须持之以恒，努力修习。第二，在中间阶段，将念头解脱于自性（94），修习胜观。如果像之前那样反复修习，最初会觉得分别念增多，但这只是因为识别出了分别念，所以没有太大的问题。之后，不要懈怠，努力修习，分别念就会减少，安住的时间会越来越长。这时，放松身体的紧张，以放松的方式修习，这是关键所在。或者说：“被绳索束缚的心，一旦放松，毫无疑问就会解脱。”如所说，首先仔细观察心的本性，然后无造作地、放松地放下。像这样，在没有散乱的情况下持续修习，一段时间后，无论何时安住，都会自然而然地安住。第三，在平常无造作、放松的状态中，持续地修习双运。也就是说，在一切的入定和出定中都要练习。首先（95），无论在自己的心中出现什麽样的对境，都要仔细观察其本性，然后无造作地、放松地放下。同样，如所说“享用各种对境的甘露”，让各种对境显现，仔细观察所显现之物的本性，无造作地放下。同样，向上远远地放下，向下，向邬金（乌仗那）和菩提伽耶等地远远地放下，然后无造作地安住。有时在心中
English
It is not possible to continuously practice meditation. The method of meditation is as follows: As it is said, "Alternate between settling and continuous settling (93)." Sever all attachments to other thoughts, and naturally settle on your own mind. When a distracting thought arises, restrain it repeatedly with strong intention, and do not allow it to wander. If you still cannot prevent it from wandering, then fix your mind on the object of focus. Do not let it continuously wander. Quickly examine the wandering, and then return to it again. As it is said, immediately recognize the wandering, and without acceptance or rejection, naturally settle in equanimity. Understand such a method of meditation, and practice diligently day and night. If you only meditate briefly during meditation sessions, or meditate with a fickle mind, then not even a sesame seed-sized result will arise, so it is important to persevere and strive in meditation. Second, in the intermediate stage, dissolve thoughts into their own place (94), and practice vipassana (insight meditation). If you meditate repeatedly as before, you may initially feel that there are more thoughts, but this is only because you have recognized the thoughts, so there is no major problem. After that, do not be lazy, but strive to meditate, and the thoughts will decrease, and the duration of abiding will increase. At that point, relax the tension of the body, and meditate in a relaxed manner, that is the key point. Or, "This mind bound by ropes, once loosened, there is no doubt that it will be liberated." As it is said, first carefully observe the nature of the mind, and then without fabrication, relax and let go. Like this, continuously meditate without interruption of distraction, and after a while, no matter when you settle, you will naturally abide. Third, in the ordinary, unfabricated, relaxed state, continuously practice the union (of shamatha and vipassana). That is, you must practice in all post-meditation and meditation states. First (95), whatever object appears in your mind, carefully observe its nature, and then unfabricatedly and relaxedly let go. Similarly, as it is said, "Enjoy the nectar of various objects," allow various objects to appear, carefully observe the nature of what appears, and unfabricatedly let go. Similarly, release far upwards, and downwards, towards places like Oddiyana (Oḍḍiyāna) and Bodh Gaya, release far away, and then abide unfabricatedly. Sometimes in the mind,