Tibetan
གཏོང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞིང་། དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་དཔྱད་སྒོམ་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ཀྱང་། མཐར་ནི་ངེས་པར་འཇོག་སྒོམ་དུ་འབབ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་སེམས་མ་བཅོས་པར་མཉམ་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེང་སང་འགའ་ཞིག །སེམས་མ་བཅོས་པར་མཉམ་པ་འཇོག་པ་ལ་དགྲ་ལྟར་དུ་ལྟ་ཞིང་། རང་གི་སྒོམ་རིམ་ཟབ་ཟབ་མོར་བྱེད་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བ་སྟོན་གྱི་འདུག་སྟེ། དེ་འདྲ་བས་ (༥༥༨)ནི། འཕགས་པའི་ལམ་དུ་བགྲོད་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྡུད་པ་ལས། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པས། ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་སྒོམ་གཉིས་ཀྱང་། གདུལ་བྱའི་དབང་པོ་ལ་ལྟོས་ཏེ། བློ་ཚོད་དང་འཚམ་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། འཇོག་སྒོམ་གྱི་སྔོན་དུ་དཔྱད་སྒོམ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སློབ་མ་མ་ཧེའི་རྫི་བོ་ཀ་ཁ་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པས་གྲོལ་བ་ཇི་ལྟར་འཐད། །དེས་ན་དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་སྒོམ་གཉིས་དཔེ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་ན། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་རླུང་དང་། མཁྲིས་པ་དང་། བད་ཀན་གྱིས་མིག་རབ་རིབ་ཏུ་གྱུར་བ་ལས། སྐྲ་ཤད་དང་། མེ་དང་། གཡང་ས་ལ་སོགས་ (༥༥༩)པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་བ་ན། ཕྱོགས་འདི་ན་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་ཉེ་དུ་དག་གིས་སྒྲོགས་ལ། གཏམ་དེས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི། །དེ་ལྟ་བུའི་གཏམ་བྱས་པ་མེད་པར། མིག་སྨན་བཟང་པོ་ཐབས་ཀྱིས་ཟར་བཅུག་པ་ལས། སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་གཟིགས་ནས། ཉེ་དུ་ལྟ་བུའི་མཁས་པ་མང་པོས་གཏན་ཚིགས་བརྒྱ་སྟོང་གིས་བདག་མེད་པའི་གཏམ་མཛད་ཅིང་། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་རིམ་གྱི་འབྲི་བར་འགྱུར་མོད། དེ་ལས་ཆས་མཁས་པ་ལྟ་བུར་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་སེམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ (༥༦༠)རླུང་དང་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བར་གཟིགས་ནས། ནང་གི་རིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མིག་སྨན་བྱིན་པ་ན། མིག་སྨན་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་
Chinese
这是施舍的差别。由于事先进行了观察，所以被称为观察修，但最终必然会归于安住修，因为它们也必须不修正心地安住。现在有些人，视不修正心地安住为仇敌，而将自己的修行次第弄得玄之又玄，似乎在宣扬空性、无我和非真实存在。像这样（558）是，不可能行进在圣道上。《摄智慧波罗蜜多》中说：‘虽思此蕴空，然菩萨，不住于相，不信无生。’等等广说。这是将道颠倒了。观察修和安住修两种，也是观待所化众生的根器，与智慧相适应而宣说的。安住修之前不一定非要观察修，如果那样的话，圣者龙树的弟子，连字母都不认识的牧牛人，通过甚深瑜伽的教导而解脱，怎么能说得通呢？因此，观察修和安住修两种，用比喻来说明：有些人因风、胆、痰导致眼睛昏花，看到毛发、火焰、悬崖等等（559）的痛苦景象。亲友们会说：‘这个地方没有那些东西。’这样有理由的宣告，也能稍微减少恐惧。有些智者，不作那样的宣告，而是巧妙地喂以良药，那个人就能亲眼看到毛发等等不存在。同样，看到众生从无始以来，因执著于我的概念而痛苦，像亲友一样的许多智者，用成百上千的理由讲述无我的道理，然后烦恼逐渐减少。但对于比这更精通的人来说，执著于我的概念，是因为看到心从无始以来（560）就受到风和元素的转变的支配而产生的。因此，给予内在觉性不分别的眼药，得到眼药的人
English
This is the difference in giving. Because of prior examination, these are explained as analytical meditation, but in the end, they must necessarily fall into settling meditation, because they also require settling without correcting the mind. Nowadays, some people regard settling without correcting the mind as an enemy, and make their own meditation stages very profound, seeming to proclaim emptiness, selflessness, and non-true existence. Like this (558), it is impossible to proceed on the noble path. In the *Compendium of the Perfection of Wisdom*, it says: 'Although one thinks this aggregate is empty, the bodhisattva does not dwell on characteristics and does not believe in the unborn.' And so on, extensively explained. This is turning the path upside down. The two, analytical meditation and settling meditation, also depend on the faculties of the trainees and are taught in accordance with their intelligence. It is not absolutely necessary to have analytical meditation before settling meditation. If that were the case, how could it be reasonable that a disciple of the noble Nagarjuna, a cowherd who did not even know the alphabet, was liberated by being taught profound yoga? Therefore, to explain the two, analytical meditation and settling meditation, with an analogy: Some people have blurred vision due to wind, bile, and phlegm, and see the suffering of perceiving hairs, flames, cliffs, and so on (559). Relatives will proclaim, 'There are none of those things in this place.' Such a reasoned proclamation can also slightly reduce fear. Some wise people, without making such a proclamation, skillfully feed them good eye medicine, and that person will directly realize that hairs and so on do not exist. Similarly, seeing that sentient beings have been suffering from the concept of self since beginningless time, many wise people, like relatives, speak of selflessness with hundreds of thousands of reasons, and then the afflictions gradually decrease. But for those who are more skilled than this, the concept of self is seen as arising because the mind has been dominated by the transformation of wind and elements since beginningless time (560). Therefore, giving the eye medicine of non-conceptualizing inner awareness, the person who receives the eye medicine
Tibetan
དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལམ་འདིའང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གིས་གསུངས་ཤིང་། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཀུན་ལ་གྲགས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་འདིའང་། དཔལ་ས་ར་ཧ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པ་དང་སྙིང་པོའི་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ནས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། དེའི་ལུགས་ལ་གནས་པ་དག་གིས། མཁས་པ་རྣམས་ནི་དཔྱད་པ་སྟེ། །བླ་མ་དམ་པའི་དཔྱད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། ཁྱད་པར་ས་ར་ཧས། རྟོག་པ་ཉམས་པས་བློ་ཉམས་ཏེ། །བློ་ངན་རྗེས་སུ་རྟོག་བྱེད་ལོ། །འདི་ཉིད་ལས་ (༥༦༡)ཀྱི་བློ་བཟང་ལ། །ནམ་མཁའ་ལས་ལྷག་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །སྔོན་མེད་དཔྱིད་བྱུང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་འབྲས། །ལག་པས་འཐོག་རེག་བྱར་མེད་ས་ར་ཧ། །མིག་མི་འཛུམ་པར་ལྟ་དང་མི་བསམ་དང་། །རླུང་འགོག་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་གསུང་། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། །དེའང་རྟོག་པ་ཉམས་ན་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བློ་ངན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། །བླ་མ་དམ་པའི་ལུགས་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཆོས་མི་འཆར་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་ནི། །དབེན་པའི་གནས་སུ་ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་ལྡན། །ཁྱད་པར་མིག་འབྲས་མི་སྒུལ། །རྫི་མ་མི་བཀྲབ་པའི་གཡོ་སྒུལ་མེད་པའི་ལྟ་སྟངས་དང་ལྡན་པ། ངག་མི་སྨྲ་བ་ལྐུགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས། སེམས་ཀྱི་གནད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ (༥༦༢)དང་། དེའི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་རེ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་དོགས་པ། འདི་དང་འདི་ནི་སྐྱོན་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་དང་འདི་ནི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་བརྟེན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཐམས་ཅད་དོར་ཏེ། སེམས་རང་བབས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཤར་བ་དེའི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་ཆ་མ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ན་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་མེད་དུ་བསྐྱངས་ཏེ། ངོས་གཟུང་མེད་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་རྙེད་ལ། ཡེངས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པ་དེའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ཡིན། རྟོག་པ་ལས་རྟོག་པ་འཕྲོས་ཏེ་ལུ་གུ་བརྒྱུད་དུ་སོང་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དེས་ལས་ངན་པ་བསོག་པས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བསྟེན་ཏེ། འདས་ (༥༦༣)པའི་རྗེས་མི་ད
Chinese
那本身就使无我显现。这叫做（显现无我）。这样，这种近似于证悟无我的比量道，也被大车论师们宣说了。正如在赡部洲（南亚次大陆）普遍流传和宣说的那种现观道，也被吉祥萨ra哈等成就者和心髓大论典们多次宣说了。安住于此宗派的人们说：智者们是思辨者，没有上师的思辨。特别是萨ra哈说：念头衰退智慧也衰退，恶慧之人反过来思辨。从这（智慧）中，胜过虚空的善念还会产生什么呢？前所未有，春天出现虚空之花果，萨ra哈，无法用手采摘触摸。不眨眼地看，不思索，阻止气息，是上师的教言。这样非常清楚地说了。那也是，念头衰退，智慧，也就是般若也衰退了。这被称为是恶慧之人的宗派。上师的宗派是：在不分别的虚空中，没有什么法不显现。这就是（上师的宗派）。因此，安住于等持之方式是：在寂静的地方，身体要具备毗卢七法。特别是眼珠不动，眼皮不眨动，具备不摇动的姿势。口不说话，哑人的行为。心的要点是三摩地（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་，梵文天城体：समाधि，梵文罗马拟音：samādhi，汉语字面意思：等持），以及期望它的果实圆满菩提，以及烦恼，以及分别念，以及对它的果实轮回和恶趣的担忧。这个和这个是过失，所以要舍弃。这个和这个是功德，所以要依止。像这样，舍弃所有的意的思辨，对于心自然而然显现的自性，不作改造地安住。如果生起念头，就让显现的自性无执地持续下去，在没有可执着的，什么也不是的状态中修持，也就是没有找到哪怕微尘许的所修之物，并且连一刹那也不散乱地安住于那种状态。如果念头从念头中生起，像线一样连续不断，那么烦恼也会那样持续下去，那样会积累恶业，所以要依止正念和正知，不要追逐过去（563）
English
That itself makes selflessness manifest. This is called (manifesting selflessness). Thus, this path of inference that approximates the realization of selflessness is also taught by the great chariot masters. Just as the path of direct perception, which is widely known and spoken of in Jambudvipa (the Indian subcontinent), is also repeatedly taught by accomplished beings such as glorious Saraha and the great treatises on essential points. Those who abide by this tradition say: Scholars are speculators; there is no speculation of the guru. In particular, Saraha said: When thoughts decline, wisdom also declines, and those with evil wisdom speculate in reverse. From this (wisdom), what good thoughts could arise that surpass the sky? Unprecedented, in spring, the flowers and fruits of the sky appear; Saraha, they cannot be picked or touched by hand. To look without blinking, without thinking, and to stop the breath is the teaching of the guru. Thus, he spoke very clearly. That is, when thoughts decline, wisdom, that is, prajna, also declines. This is said to be the tradition of those with evil wisdom. The tradition of the guru is: In the non-discriminating sky, there is no dharma that does not appear. This is (the tradition of the guru). Therefore, the way to abide in equipoise is: In a secluded place, the body should possess the seven dharmas of Vairochana. In particular, the eyeballs should not move, and the eyelids should not blink, possessing an unwavering posture. The mouth should not speak, the behavior of a mute. The essential point of the mind is samadhi (藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་，梵文天城体：समाधि，梵文罗马拟音：samādhi，汉语字面意思：等持), and the hope for its fruit, complete enlightenment, as well as afflictions, and discriminating thoughts, and the fear of their fruit, samsara and the lower realms. This and this are faults, so they should be abandoned. This and this are virtues, so they should be relied upon. Like this, abandoning all mental speculation, one should abide without alteration in the nature of the mind that naturally arises. If a thought arises, one should sustain the nature of whatever arises without grasping, practicing in a state of non-grasping, in which nothing exists, that is, without finding even a particle of an object to be cultivated, and abiding in that state without distraction for even a moment. If thoughts arise from thoughts, continuously like a thread, then afflictions will also continue in that way, and one will accumulate negative karma, so one should rely on mindfulness and awareness, and not chase after the past (563).