Tibetan
(༣༠༨)ནི། །དགེ་སྦྱོར་དག་གིས་དུལ་བར་བྱ། །འོད་གསལ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས། །གཉིད་དང་འདུན་པའི་བར་དུ་ནི། །རྟོགས་པ་མ་ཚུད་མན་ངག་ཡིན། །སྔར་གྱི་མི་རྟོག་མེད་པ་ནི། །སྨིན་ཕྲག་དུ་ནི་ཐིག་ལེ་གཅིག །དཀར་ཞིང་འཚེར་བ་སྣུམ་ལ་འདྲིལ། །བདེ་བའི་དོན་ལ་བློ་གཏད་ལ། །འོད་གསལ་ཟིན་པར་བྱའོ་ཞེས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །འོད་གསལ་ཟིན་པའི་ཉམས་མྱོང་ནི། །འོད་གསལ་བདེ་བའི་ཉམས་མྱོང་ཅན། །དེ་ནི་ཟིན་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ལ་སྦྱང་པར་བྱ་བ་ནི། །རང་གི་རིག་པ་འདི་ཉིད་ལ། །འོད་གསལ་རྒྱས་བཏབ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་བསྒོམས་པས། །ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་གཉུག་མའི་དོན། །འབད་རྩོལ་མེད་པར་འཆར་བ་ནི། །ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་རྣམས་འོད་ (༣༠༩)གསལ་བརྟན་པ་ཡིན། །དེ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན། །ད་ནི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་རིག་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པས་སྒྲིབས། །དཔེར་ན་གསེར་དང་གཡའ་དང་འདྲ། །རང་གི་དད་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས། །ལས་ངན་རྐྱེན་རྣམས་དག་ཙམ་ན། །གཙོ་མ་ཡི་ནི་གསེར་དང་འདྲ། །རང་ལ་སྣང་བས་རང་སྣང་ཡིན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་སྣང་། །གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ནི། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཆར་བ་ཡིན། །ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་ལོངས་སྐུར་སྣང་། །གདུལ་བྱ་མ་དག་ཉན་ཐོས་དང་། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྣང་བ་འཆར། །དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་ནི། །ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བསྟན། ། (༣༡༠)མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། །རིག་པས་གཏན་ལ་ཕབས་པ་ཡིས། །གདམས་ངག་འདི་རུ་བཀོད་པ་ཡིན། །ནཻ་ཏི་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན། །བླ་མ་དམ་པའི་གསུང་ལ་བརྟེན། །ཉམས་སུ་བླངས་པའི་རྟོགས་པ་འདི། །གཞན་ལ་ཕན་པ་མི་མཆི་སྟེ། །རང་གི་ཉམས་མྱོང་བསྐྱང་པའི་ཕྱིར། །ཅུང་ཟད་འདི་རུ་བཀོད་པ་ཡིན། །མོས་གུས་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། །ཡེ་ཤེས་སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་ན། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་སྐྱེ་ཡང་སྲིད། །འདི་བྲིས་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །རྨི་ལམ་བསྒོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་ཐར་རབ་སྦྱངས་ནས། །ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་དོན་རྟོགས་ཤོག །སྒྱུ་མ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོ། །རིན་པོ་ཆེ་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། །རྗེ་བཙུན་རཏྣ་བཱིརྱའི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ་རྫོགས་སོ།། །མངྒ་ལཾ། །ཤུ་བྷཾ།། །། (༣༡༡)ནི་གུ་ཆོས་དྲུག་གི་ཞལ་ཤེས་དགོས་རྣམས་ཀྱིས་ལྷན་ཐབས་བཞུགས་སོ། ། (༣༡༢)བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་དྲུག་འདི་ན་རོ་པའི་བཞེད་ཀྱིས། །མ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ། །དེ་ལས་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་མན་ངག་ཏུ་བཞེད། །ནི་གུ་མའི་བཞེད་ཀྱིས་ཕ་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་རིན་ཆེན་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བཞེད་དོ། །རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་གིས་གསང་འདུས་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་ལས་རྨི་ལམ་ (༣༡༣)གྱིས་འོད་གསལ་གྱིས་ཆོས་མང་དུ་བྱས་པས་ཟིན་པོ་གསང་འདུས་ཆེ་བར་འདུག་གསུངས། ཨའི་སྟོང་རའི་སྐབས་སུ། གོས་དྲི་མ་ཅན་ལ་ཚོས་མི་ཆགས་པ་བཞིན། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོར་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཐར་པ་མི་ཐོབ། ཐར་པ་བས་མི་ལུས་ཀྱང་མི་ཐོབ་སྟེ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས། བདག་གིས་སྤྱོད་པ་འདི་འདྲས་ནི། །མི་ཡི་ལུས་ཀྱང་ཐོབ་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས། སྤྱོད་པ་འདི་འདྲ་ནི་སྒོ་གསུམ་ (༣༡༤)འཁྲུལ་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཟེར་རོ། །སྡིག་པ་སྦྱོངས་བ་ལ་ན་རོ་ཆོས་དྲུག་ནས་མཎྜལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ལ། འདིར་ཨའི་སྟོང་ར་གཅིག་པུ་ལ་དྲིལ་བས་སྤྲོས་པ་ཆུང་ཞིང་སྡིག་སྒྲིབ་བདག་པའི་རྟགས་མྱུར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་སླ་བས་ཟབ་པའི་གནད་ཡིན་གསུངས། སྡིག་སྒྲིབ་ལ། ཆོས་འབྱུང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་དཀར་བ། ནད་ལ་ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བ། རླུང་ལ་རང་གི་འོག་ཏུ་མར་ནག་གི་མཚོ་ཁ་ཆུང་ལ་གཏིང་རིང་བ་རེག་བྱ་ཚ་བ། །རླངས་པ་དང་བཅས་པའི་ནང་མིག་མན་ཆད་ནུབ་པ་ལ། ཨའི་བདུད་རྩི་ཞུན་མར་གྱིས་རྣམ་པར་བྱུང་ནས་རླུང་གི་ནད་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བསམ། ཚད་པ་ལ་བདུད་རྩི་དཀར་ལ་རེག་བྱ་བསིལ་བ། །གྲང་བ་ལ་བདུད་རྩི་དཀར་ལ་རེག་བྱ་ཚ་བ། གདོན་ལ་བདུད་རྩི་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པ་ལ་ཁྲོ་ཆུང་མང་པོ་བྱུང་སྟེ། གདོན་ཐམས་ (༣༡༥)ཅད་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྡིག་པ་དང་སྦལ་པ་འབུ་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལུང་པར་མི་ཤོང་བ་ཙམ་མཐོན་པས་ལུས་ཕྲུ་མ་ཕུས་བཏབ་པ་བཞིན་སོང་བར་བསམ་མོ། །རྟགས་ནི་རི་རྩེ་གངས་རྩེར་འཇོགས་པ། ཉི་ཟླ་ཤར་བ། གོས་མེད་མཐོན་པ་ཁྲུས་བྱས་པ་བུ་མོ་གཞོན་ནུ་མས་མགོ་ལ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་འདོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྨི་བས་ཏེ། ཕྱི་མ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཡིན། དངོས་སུ་ཡང་ལུས་བཟོ་མདོག་བདེ་བ་དང་། ལྡང་བ་ཡང་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ། དངོས་གཞི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སྔོན་འགྲོ་ཚད་ལ་ཕེབས་དགོས་པ་སྔོན་འགྲོ་ལ་འཇུར་བ་གལ་ཆེ་ངས་མཁས་གྲུབ་ཆོས་རྗེས་ཞག་བཞི་བ
Chinese
（308）是。以善行调伏，了知光明。睡眠与欲望之间，是未达证悟之口诀。先前之无分别，于眉间之一明点，白色闪耀，油润而圆。于安乐之义倾注心力，如是了知光明。应反复修习。了知光明之体验，乃光明安乐之体验。此乃了知之征象。其后应修习者，于自之觉性此本身上，增长光明而修习。如是反复修习，法性离戏本然之义，不费力气而显现，是法身之自性故。彼等光明（309）是稳固的。那是胜义谛。现在宣说果：于任运成就之法性上，无明习气以错乱遮蔽，譬如金与垢。以自之信心为因，恶业诸缘清净时，如纯净之金。自显现故是自显现，名为法身。如意宝般显现。色身二者，为利他而显现。于十地之菩萨，显现具足妙相之报身。于应调伏之不清净声闻，及异生诸众，显现化身之相。彼三无别双运，自性示现为法身。（310）依智者之论典，及以理智确定，诀窍于此处安立。是二谛之意。依止上师之语，此乃修习之证悟，不为利益他人，为增长自之体验，于此处略作安立。具足信敬之士夫，于智慧心生起时，若修习亦可能生起。书写此之福德，愿梦修瑜伽士，善习幻化之解脱，证悟法性光明之义。幻化极度明晰之精华。名为《宝光鬘》。至尊Ra tna ba ri ya 之前所说圆满。吉祥！善哉！ （311）尼古六法。
English
(308) is. Taming with virtuous deeds, knowing the clear light. Between sleep and desire, is the instruction where realization has not yet arisen. The previous non-conceptuality, a single bindu in the brow, white and shimmering, oily and round. Entrusting the mind to the meaning of bliss, thus knowing the clear light. Should be meditated on again and again. The experience of knowing the clear light, is the experience of clear light bliss. That is the sign of knowing. What should be practiced afterwards, on this very awareness of oneself, cultivate and meditate on the clear light. Thus, by meditating again and again, the meaning of the naturally pure, non-elaborate nature of reality, arises without effort, because it is the essence of the Dharmakaya. Those clear lights (309) are stable. That is the ultimate truth. Now the result is shown: On the spontaneously accomplished nature of reality, the obscuration of confusion by the habits of ignorance, is like gold and tarnish. With one's own faith as the cause, when the conditions of bad karma are purified, it is like pure gold. Because it appears to oneself, it is self-appearance, called the Dharmakaya. Appears like a wish-fulfilling jewel. The two form bodies, appear for the benefit of others. To the Bodhisattvas of the ten bhumis, appears the Sambhogakaya adorned with marks and signs. To the impure Shravakas to be tamed, and ordinary beings, the appearance of the Nirmanakaya arises. These three, inseparable union, the essence is shown as the Dharmakaya. (310) According to the treatises of the wise, and established by reason, the instructions are placed here. It is the intention of the two truths. Relying on the words of the holy Guru, this is the realization of practice, not to benefit others, but to increase one's own experience, it is briefly established here. For a person with faith and devotion, when wisdom arises in the mind, it may arise if practiced. By the merit of writing this, may the yogi who meditates on dreams, thoroughly practice the liberation of illusion, and realize the meaning of the clear light of reality. The essence that makes illusion extremely clear. Called "The Precious Garland of Light". Spoken by the venerable Ratnabhirya, is complete. Mangalam! Shubham! (311) The Six Dharmas of Niguma.
Chinese
需要口头传授的合集在此。（312）恭敬顶礼殊胜上师之莲足。此乃那若六法，依那若巴之见，乃所有母续之精华汇集。依此，视之为喜金刚之口诀。依尼古玛之见，所有父续之精华汇集于一处，尤其依仗珍宝海续。珍宝上师曾说，密集金刚第十五章中，以梦光明修习众多法，似乎能成就大的密集金刚。在阿依空行时，如同污垢之衣不着色，于此不生善行，亦不得解脱。较之解脱，人身亦不得，故智慧无尽者言：“我以如此行径，亦不得人身。”此等行径乃指三门（314）之错谬行径。于净治罪业，有那若六法之曼荼罗、百字明等，然此处仅摄于阿依空行，故简略，且罪障轻微之相速现，易生三摩地，故为甚深之要诀。于罪障，法生内外皆白。于疾病，外白内红。于气，自身之下有小口深底之黑油海，触感灼热。于伴随蒸汽之内，没于眼下，以阿依甘露融化之酥油显现，思维所有气病皆息灭。于热病，甘露白而触感凉。于寒病，甘露白而触感热。于魔，甘露为忿怒相，显现众多小忿怒尊，所有（315）魔皆为众生之相，如蝎子、青蛙、虫类等，高至山谷无法容纳，思维身体如糠秕般被风吹散。征兆为置于山顶、雪山之巅，日月升起，赤身裸体沐浴，少女头戴花鬘等梦境。后者亦为空行母加持融入之征兆。实际上，身体亦舒适，轻盈等亦会显现。欲使正行生起于续部，需先圆满前行，故投入前行至关重要，我（指）贤哲法王曾闭关四日。
English
Herein lies the collection of oral instructions. (312) I prostrate with reverence at the feet of the noble Guru. These six dharmas of Naropa, according to the view of Naropa, are the essence of all mother tantras gathered together. From this, it is regarded as the oral instruction of Hevajra. According to the view of Niguma, the essence of all father tantras is gathered in one place, especially relying on the tantra of the Precious Ocean. The Precious Guru said that in the fifteenth chapter of the Guhyasamaja, by practicing the clear light of dreams extensively, one seems to be able to accomplish the great Guhyasamaja. During the time of Āi Khadro, just as a stained cloth does not take color, one does not generate virtue nor attain liberation. Compared to liberation, one does not even attain a human body. Therefore, the inexhaustible wisdom says, "With such conduct, I will not even obtain a human body." Such conduct refers to the erroneous conduct of the three doors (314). For purifying sins, there are mandalas, the hundred-syllable mantra, etc., from the six dharmas of Naropa. However, here, it is condensed into Āi Khadro alone. Therefore, it is concise, and the signs of slight sins and obscurations quickly appear, making it easy to generate samadhi. Therefore, it is said to be a profound key point. Regarding sins and obscurations, the origin of dharma, both inner and outer, is white. For illness, the outside is white and the inside is red. For wind, under oneself, there is a small-mouthed, deep-bottomed sea of black oil, with a hot touch. When submerged below the eyes with steam, think that all wind diseases are pacified by the appearance of Āi nectar melted butter. For fever, the nectar is white and the touch is cool. For cold, the nectar is white and the touch is hot. For demons, the nectar is in the form of a wrathful deity, with many small wrathful ones appearing. All (315) demons are in the form of beings, such as scorpions, frogs, insects, etc., so high that the valley cannot contain them. Think that the body is scattered like chaff blown by the wind. The signs are placing it on the top of a mountain, the peak of a snow mountain, the rising of the sun and moon, bathing naked, and young girls wearing garlands of flowers on their heads in dreams. The latter is also a sign of the blessings of the dakinis entering. In reality, the body is also comfortable, light, etc., will appear. To generate the main practice in the continuum, one must first complete the preliminaries. Therefore, it is crucial to engage in the preliminaries. I (referring to) the wise Dharma King once secluded for four days.