Tibetan
བས་ཤིན་ཏུ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བར་བྱུང་། ནང་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་འོ་མ་བཞོས་ནས། རང་རང་གི་ཕྲུ་གུ་ལ་སྡུད་པའི་ཆས་སུ་འདུག་ནས། ང་ལ་རི་དྭགས་ཚོ་ (༢༤༠)བྲོས་སོང་། ཁྱེད་ལ་མི་འབྲོས་པར་འདུག་བྱས་པས། ངས་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་ཤ་མ་ཟོས་པ་ཡིན་གསུང་། ཁོང་རང་ཟན་ཆངས་པ་རེ་དང་། ལོ་མ་ཆངས་པ་རེ་ལ་གསོལ་རྒྱུ་མཛད་པ་ལ། ད་ནང་ལྟོ་སྐྱིད་བྱེད་གསུང་ནས། ཟན་ཆངས་པ་གཉིས་དང་། ལོ་མ་ཆངས་པ་རེ་དྲངས། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་གསུང་གླེང་མང་པོ་མཛད། ཁ་རག་པས། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པས། ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་པར་གོ། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་པས། མི་དགེ་བ་ལས་བློ་ལྡོག་པར་གོ། །བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས། རང་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་ལས་བློ་ལྡོག་པར་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བློ་ལྡོག་པར་གོ། །གཟུང་འཛིན་ལས་བློ་ལྡོག་པར་གོ། །ཅེས་དྲིས་པས། དེ་ལྟར་ཡིན་གསུང་ངོ་། །དེ་ལ་བློ་ལྡོག་བཞི། བསྒོམ་རྒྱུ་ (༢༤༡)བདུན་དུ། །ལག་ལེན་གསུམ་གསུམ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུངས་པ། ཁོང་གི་བཞུགས་པའི་བྲག་ཁུང་ན། ལངས་ན་བྲག་ཟུར་ཅིག་ལ་དབུ་ཐུག་ནས་ཁྲག་འོང་། སྒོ་རྩར་ཕྱིན་ཙ་ན་སེ་ཕུང་ཅིག་ཡོད་པ་ཞབས་ལ་ཟུག་ནས་ཁྲག་འོང་པ་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་འདི་གཉིས་གཅོད་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་པ་དང་། ཡང་ད་ལྟ་ཀ་འཆི་ཉེན་ཡོད་སྙམ་ནས། །དེ་ཡང་གཅོད་མ་ཁོམ་པར། ཐུགས་དམ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཛད་དོ་གསུང་ངོ་། །ཞང་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ནས། འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བ་དེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པས་ལན་ནོ། །དེ་སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས། དེ་ཚོགས་མ་བསགས་པས། དེ་དད་པ་མ་སྐྱེས་པས། དེ་འཆི་བ་མ་དྲན་པས་ལན་ནོ། །དེ་ལ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་གཤའ་མ་གཅིག་སྐྱེས་ན། ངེས་འབྱུང་གི་ (༢༤༢)དད་པ་སྐོགས་ལངས་སུ་སྐྱེ། དེ་ཚོགས་གསོག །དེས་སྒྲིབ་པ་མཛད། དེས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ནས། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་གྱུར་གསུང་ངོ་། །གུ་རུ་པད་མས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་གཤའ་མ་གཅིག་དྲན་ན། །ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་ཀྱིས་བློ་སྐྱེ། །ཐར་ལམ་ལ་བརྩོན་པས་འཇུག །ཡང་དག་གི་བླ་མ་ཚོལ། མི་དགེ་བ་ལ་ངང་གིས་འཇོལ། ཡོ་བྱད་ལ་འཛིན་ཆགས་མེད། འདུ་འཛི་ལ་བདུད་དུ་ལྟ། དེ་ཙ་ན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ལ་སྤུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡོང་སྟེ། བོད་ཀྱི་ཆོས་པ་ལ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དྲན་པ་མི་འདུག་གསུང་ངོ། །དམ་པ་རིན་པོ་ཆེས། འཆི་བ་བསམས་ན་ཅིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད། རྟག་ཏུ་དྲན་པར
Chinese
因此生起了非常确定的认识。进去之后，（看见）她正在挤野兽的奶，为了收集给各自的孩子。（她）坐在那里，（对我说）：“我的那些野兽（240）只都跑掉了，（但是）它们没有从你这里跑掉。”我回答说：“我五百世没有吃过肉。”她自己用一点糌粑和一点树叶来进食，说：“今天早上吃得很开心。”然后递给我两块糌粑和一片树叶。之后，（我们）进行了许多佛法的谈论。卡惹巴问道：“通过修习暇满难得和死亡无常，是否对今生生起了厌离心？通过修习业果和轮回的过患，是否对不善业生起了厌离心？通过修习慈爱和悲心菩提心，是否对独自寂静生起了厌离心？是否对一切法无自性生起了厌离心？是否对能取所取生起了厌离心？”她回答说：“确实如此。”对此，厌离四法，修习七事，三三行持包含其中。她还说，她居住的石洞里，站起来头会碰到岩石的边缘而流血，走到门口，有一根荆棘扎进脚里也会流血，她想：“这两个东西应该砍掉。”但是又想：“现在马上就要死了。”因此，也没有空去砍掉它们，一心一意地进行修持。香仁波切说：“没有从轮回中解脱出来，是因为没有证悟实相的意义。那是因为没有净除障碍，没有积累资粮，没有生起信心，没有忆念死亡。”对此，如果生起一个真实的死亡无常的念头，那么出离心的信心就会像脱壳一样生起，然后积累资粮，由此净除障碍，由此证悟实相的意义，从而从轮回中解脱出来。莲花生大师说：“如果忆念一个真实的死亡无常，那么一定会生起不必要的念头，会以精进投入解脱道，会寻找真正的上师，会自然而然地远离不善业，不会执着于财物，会把喧嚣视为魔鬼。那时，所有的功德都会像堆积在相续中一样到来。但是，西藏的修行人似乎没有忆念死亡无常。”当巴仁波切说：“如果思维死亡，就不会有任何不必要的（事情），要时常忆念。”
English
Therefore, a very definite understanding arose. When I went inside, (I saw) she was milking wild animal milk, in order to collect it for their respective children. (She) was sitting there, (and said to me), "My wild animals (240) have all run away, (but) they haven't run away from you." I replied, "I haven't eaten meat for five hundred lifetimes." She herself would eat a little tsampa and a little leaf, saying, "This morning I'm eating happily." Then she offered me two pieces of tsampa and one leaf. After that, (we) had many Dharma discussions. Kharagpa asked, "By meditating on the difficulty of finding leisure and endowment and impermanence of death, have you turned your mind away from this life? By meditating on the law of karma and the faults of samsara, have you turned your mind away from non-virtue? By meditating on loving-kindness, compassion, and bodhicitta, have you turned your mind away from solitary peace? Have you turned your mind away from the selflessness of all phenomena? Have you turned your mind away from grasping and the grasped?" She replied, "Indeed, it is so." Regarding this, the four turnings of the mind, the seven things to meditate on, and the three-three practices are included within them. She also said that in the stone cave where she lived, if she stood up, her head would hit the edge of the rock and bleed, and when she went to the door, a thorn would pierce her foot and bleed. She thought, "These two things should be cut off." But then she thought, "I'm about to die right now." Therefore, she didn't have time to cut them off, and she single-mindedly engaged in practice. Zhang Rinpoche said, "Not being liberated from samsara is because one has not realized the meaning of the true nature. That is because one has not purified obscurations, has not accumulated merit, has not generated faith, and has not remembered death." Regarding this, if a genuine thought of impermanence of death arises, then the faith of renunciation will arise like shedding a shell, then accumulate merit, thereby purify obscurations, thereby realize the meaning of the true nature, and thereby be liberated from samsara. Guru Padmasambhava said, "If one remembers a genuine impermanence of death, then unnecessary thoughts will definitely arise, one will engage in the path of liberation with diligence, one will seek a true guru, one will naturally turn away from non-virtue, one will not be attached to possessions, and one will regard busyness as a demon. At that time, all qualities will come like being piled up in the mindstream. However, Tibetan practitioners do not seem to remember the impermanence of death." Dampa Rinpoche said, "If you think about death, there will be nothing unnecessary (to do), always remember it."
Tibetan
་གྱིས་ཤིག་དིང་རི་བ། །གསུང་ངོ། མདོ་ལས། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཅེས་སོ། ། (༢༤༣)འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ་འདི། འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་རིང་། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་རིན། བསྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་རིན་མ་ཆོག་པར་ཆོས་ཟབ་མོ་གཅིག་སྐོག་དུ་ལས་འདུག །ཆོས་རྗེ་སྟོན་པ་གསུང་ངོ་། །འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པས། དང་པོ་དགེ་བ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱེད། བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་བྱེད། ཐ་མ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། རྟག་ན་བདེན། བདེན་ན་རྟག །མི་རྟག་པས་མ་བདེན། མི་བདེན་པས་མི་རྟག་གོ་གསུང་ངོ། །སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཤར་བ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ལྷའི་གཟུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མཚོན། །ཅེས་པས། ཕུང་པོ་ལྔ། འབྱུང་བ་ལྔ། །ཉོན་མོངས་པ་ལྔ། དབང་པོ་དྲུག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །ཁ་དོག་དྲུག །རིགས་དྲུག་ལགས་པ་རང་གི་སེམས་ཤར་ (༢༤༤)བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཕུང་རྡོ་རྗེ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བར་རབ་ཏུ་བྱུང་། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། མགུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་གང་ཟག་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་དོན་རྣམས། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་སོ། །ཆུ་འགྲམ་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གྲལ་ལ་བསྒྲིག་ན། དམྱལ་བ་ལ་ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ། །ཡི་དྭགས་ལ་སྣ་ཁྲག །ལྷ་མ་ཡིན་ལ་གོ་མཚོན། དུད་འགྲོ་དང་མི་ལ་ཆུ། ལྷ་ལ་བདུད་རྩིར་སྣང་སྟེ། མདོ་ལས། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་དྲུག་ལ། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་ (༢༤༥)པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་པད་མ་རྣམ་པར་རོལ་པས། འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྣམས་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པའམ། །ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་རྒྱས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་རི་བོ་དང་། རྒྱ་མཚོ་དང་། ཉི་ཟླ་ལ་སོགས་པ་སྲ་ཞིང་འཐས་པ་འདི་ལྟར་སྣང་དུ་ག་ན་རུང་།
Chinese
请做吧，定日巴！说道。经中说：一切观念中最为殊胜的，应当精勤修习死亡无常的观念。如是说。（243）修习死亡无常这件事，讲述者讲述很久，听闻者听闻很久，修行者修行很久都不足够，成了一个深奥的法门。法主导师说道：修习死亡无常，最初能策励行善，中间能鞭策精进，最终能证悟无实有，如果常有就是真实，真实就是常有，无常故非真实，非真实故无常。说道。显现和声音的一切法都是自心显现，如《二观察》中所说：心乃唯一大，以天神之形象示现。因此，五蕴、五大、五烦恼、六根、六处、六色、六道都是自心显现（244），色蕴并非金刚。如是说。《楞伽经》中说：习气扰动之心，显现为实有，非实有之心性，视外境为实有是颠倒。如是说。道歌中说：从珍贵心之外，无有佛陀亦无人，一切有识之境事，无有丝毫是外境。如是说。在同一河岸边，将六道众生排列起来，地狱众生看到的是沸腾的苦水，饿鬼看到的是鼻血，阿修罗看到的是兵器，畜生和人看到的是水，天人看到的是甘露。经中说：地狱饿鬼畜生和天人等六道众生，同一事物因心念各异，故欲求不能实现（245）。如是说。《文殊师利游戏经》中，天子莲花游戏对文殊师利说：文殊师利，这些外境是被造作者所造，还是应当如何看待？文殊师利说：天子，这些外境不是被造作者所造，而是由心识分别的习气增长的力量所显现。天子说：无论如何看待习气，山、海洋、日月等坚硬凝实之物，如何能够显现呢？
English
Please do, Dingriwa! He said. The sutra says: Among all concepts, the most excellent is to diligently cultivate the concept of death and impermanence. Thus it is said. (243) This practice of contemplating death and impermanence, the speakers speak for a long time, the listeners listen for a long time, and the practitioners practice for a long time, yet it is not enough, and it has become a profound Dharma. The Dharma Lord Teacher said: By contemplating death and impermanence, it initially encourages virtue, in the middle it whips on diligence, and ultimately it realizes the absence of inherent existence. If it were permanent, it would be true; if it were true, it would be permanent. Because it is impermanent, it is not true; because it is not true, it is impermanent. He said. All phenomena of appearance and sound are manifestations of one's own mind. As it says in the "Two Examinations": The mind is the only great one, manifested in the form of gods. Therefore, the five aggregates, the five elements, the five afflictions, the six faculties, the six sense bases, the six colors, and the six realms are all manifestations of one's own mind (244). The form aggregate is not diamond. Thus it is said. In the Lankavatara Sutra, it says: The mind disturbed by habitual tendencies appears to be real. The nature of the mind, which is not real, is mistaken in seeing external objects as real. Thus it is said. In the song, it says: Apart from the precious mind, there is no Buddha and no person. All objects of consciousness, there is not a single one that is external. Thus it is said. If the six realms of beings are arranged in a row on the same riverbank, hell beings see boiling bitter water, pretas see nasal blood, asuras see weapons, animals and humans see water, and gods see nectar. The sutra says: Hell beings, pretas, animals, and gods, the six realms, the same object is perceived differently due to different minds, therefore desires are not fulfilled (245). Thus it is said. In the Manjushri Play Sutra, the son of the gods, Lotus Play, said to Manjushri: Manjushri, are these external objects created by a creator, or how should they be viewed? Manjushri said: Son of the gods, these external objects are not created by a creator, but are manifested by the power of the increasing habitual tendencies of mental discrimination. The son of the gods said: No matter how one views habitual tendencies, how can mountains, oceans, sun, moon, and other solid and dense objects appear?