Chinese
即使知道也不生起。在自住三的基础上，放松于自身，安住于无执，不做任何调整。如果贪欲炽盛，就把它当作修行的核心。在那里，清晰地禅修，远离其他的分别念。在那里，贪欲不舍，于本位清净，不需要断除所断，也不需要寻找对治，（178）任何显现，都与舍取无关，显现为乐空无执，或者法身。同样，对于嗔恨等也应当了解。或者，当五毒生起的时候，也不用对治来断除。也不需要用自续部的执着，不对它进行造作，也不追随它。在自住三的基础上，放松于自性，安住于无执，不舍弃而于本位清净，显现为空明无执三身。这样，五烦恼得以清净，五部转化为五智。在《观察二品》中说：毒药的碎片，能使一切众生死去。如果了解毒药的本性，毒药能穿透毒药。同样，对于被风所控制的，给予蒙豆（179）的食物。比起使用对治的药物，风会冲击风。以分别念来清净分别念，以有生来清净有生。就像水进入耳朵，用水来引出。同样，对于事物的分别念，也应当彻底地净化。就像因热而烧灼，也用火来焚烧。同样，因贪欲之火而烧灼，用贪欲之火来焚烧。众生不灭的业，无论被什么所束缚，如果具有方便，就能从存在的束缚中解脱。如《桑布扎》中所说：以贪欲来清净贪欲，以嗔恨来调伏嗔恨，以愚痴来调伏愚痴，（180）以我慢来调伏我慢，以嫉妒来调伏嫉妒。因此，禅修的要点是：如果迷失在理解中，就不会有内在的体验。讲解是语言，书写是文字，理解是头脑的领域。禅修是没有生起菩提心的修持，也不知道如何修持。修持它，没有比忆念更深刻的了。那也是在认识到突发的觉知后，放松于自身，安住于无执。
English
Even knowing, do not generate. On the basis of the three self-abidings, relax into yourself, and abide without grasping, without making any adjustments. If desire blazes up, take it as the essence of practice. There, clearly meditate, free from other conceptualizations. There, desire is not abandoned, but purified in its own place. There is no need to abandon what is to be abandoned, nor is there a need to seek an antidote. (178) Whatever arises, is without acceptance or rejection, appearing as bliss-emptiness without grasping, or as the Dharmakaya. Likewise, understand this for hatred and so on. Or, when the five poisons arise, there is no need to abandon them with antidotes. Nor is there a need for grasping with one's own stream of consciousness. Do not fabricate it, nor follow after it. On the basis of the three self-abidings, relax into your own nature, and abide without grasping. Without abandoning, it is purified in its own place, appearing as clear-emptiness, without grasping, as the three Kayas. Thus, the five afflictions are purified, and the five families transform into the five wisdoms. In the "Two Examinations" it says: A fragment of poison, causes all beings to die. If one understands the nature of poison, poison pierces poison. Likewise, for one seized by wind, give food of Mon beans (179). Rather than administering an opposing medicine, wind strikes wind. Purify conceptualization with conceptualization, purify existence with existence. Just as water enters the ear, draw it out with other water. Likewise, the conceptualizations of things, should also be thoroughly purified. Just as burning with heat, also burn with fire. Likewise, burning with the fire of desire, burn with the fire of desire. The inexhaustible karma of beings, whatever binds them, if one has the means, one will be liberated from the bonds of existence. As the Sambuta says: Purify desire with desire, subdue hatred with hatred, subdue ignorance with ignorance, (180) subdue pride with pride, subdue jealousy with jealousy. Therefore, the key to meditation is: if you get lost in understanding, you will not have inner experience. Explanation is language, writing is letters, understanding is the realm of the mind. Meditation is cultivation without generating Bodhicitta, and not knowing how to cultivate. To cultivate it, there is nothing deeper than mindfulness. That is also recognizing the spontaneously arising awareness, relaxing into yourself, and abiding without grasping.
Tibetan
་བཞག་པས། དེ་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་ནས་སྐྱེས་གྲོལ་དུས་ཅིག་ལ་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་འཆར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཀུན་ནས་དྲན་པའི་ཐག་པ་ཡིས། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་མ་བརྟག་ན། །འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ལག་ཏུ་འོང་། །ཅེས་སོ། །ཡང་དུག་ལྔའི་རྣམ་རྟོག་ཏོལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ། །དེ་ངོས་བཟུང་ལ། དེ་གཉན་པོས་སྤངས་པའང་མེད། ། (༡༨༡)རང་རྒྱུད་པའི་འཛིན་པས་ཀྱང་མ་གོས་པ་འདི་ལ་གང་སྐྱེས་ཐོག་དུ་བཅས་བཅོས་མེད་པར་བཞག་པས། དེ་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་ནས། རང་གྲོལ་དུས་གཅིག་ལ་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་རོ། །ས་ར་ཧས། གང་མ་སྤངས་ཤིང་གོས་མེད་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །ཅེས་དང་། ནཻ་གུ་མས། ཆོས་སྐུའི་ནམ་མཁར་རྣམ་རྟོག་སྤྲིན་ཚོགས་ལས། །དུག་ལྔའི་གློག་འགྱུ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་ལྟོས། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་མིང་གི་རྣམ་གྲང་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྤང་བྱ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སམ། །རྣམ་རྟོག་དང་ཆོས་སྐུའི་བར་ན། ངོ་ཤེས་མ་ཤེས་སམ། །རྟོགས་མ་རྟོགས། གོ་མ་གོ། །དེ་ཡང་ལུང་རིག་གི་སྒྲོ་འདོགས་དཔྱད་པ་དང་། རྣམ་ (༡༨༢)རྟོག་ཆོས་སྐུའི་ལམ་ཁྱེར་འདི་གཉིས་རྟོགས་པར་གཅིག་ལ། དང་པོ་ནི་གོ་ཡུལ་དུ་ཤོར་བ་ཡིན། །གཉིས་པ་ནི་མ་བཅོས་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ། །འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེ་རང་། རྟོག་མེད་རང་རིག་རང་གསལ་དུ་འཆར་བར། རང་རིག་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ངག་གི་ལམ་འདས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །འདི་ནི་བྱིན་རླབས་རིམ་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ། །ཅེས་དང་། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ཉིད། །དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་རིག་པའི་བདེ་མཆོག་གོ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་གསལ་བྱར་བཞག་པའམ། བཅིངས་གྲོལ་མེད་པར་དག་པའམ། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་མངོན་སུམ་བལྟ་ཞིང་ (༡༨༣)མངོན་དུ་བྱེད་དེ། །དེའང་སྣང་བ་གང་ཤར་གི་ཐོག་དུ། ཚོགས་དྲུག་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་བཞག་པས། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སུ་ཀྱང་བཟོ་མ་བྱས་པར་བརྗེན་ནེ་བ་འདི་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལས། ཡང་དག་པའམ། ཆོས་སྐུའམ། གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་ཞལ་མཐོང་བ་སྟེ། རང་གྲོལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་རྟོག
Chinese
因此，如果安住于此，它不会被抛弃，而是会清净，并且在同时生起和解脱时，概念会显现为法身。《入行论》中说：“以完全忆念的绳索，若不观察心之象，一切怖畏皆消逝，一切安乐皆可得。”又，当五毒的概念突然生起时，认识到它，不要用强力去抛弃它。(181)对于这个未被自续部的执着所染污的状态，无论生起什么，都保持在原始状态，不做任何修改。这样，它不会被抛弃，而是会清净，并且在自解脱的同时，烦恼会显现为智慧。萨ra哈说：“不舍弃且无染，具足智慧。”奈古玛说：“在法身的天空中，从概念的云聚中，观看五毒的闪电，显现为伟大的智慧。”因此，烦恼和概念是名称的不同表达，如《母续》中所说：“菩萨的烦恼就是概念，应舍弃的就是概念。”那么，在烦恼和智慧之间，或者在概念和法身之间，存在着认识与不认识，证悟与未证悟，理解与不理解的差别。此外，对于经论的辩论和(182)将概念转化为法身之道这二者，证悟是相同的，但前者迷失于理解的领域。后者是在不做任何修改而安住的状态中，安住的证悟本身，会显现为无念自明自显的觉性，这是自性觉悟的证悟。如《二观察》中所说：“自己觉性的智慧，超越言语之道，是行境，这是为了加持的次第，如是全知智慧。”以及“自性觉悟本身就是清净，清净不是由他解脱，因为境的实相是清净的，所以是自己觉性的至上喜乐。”因此，证悟的自性从一开始就被认为是显现的，或者没有束缚和解脱的清净，或者安住在法身的体性中。因此，直接看到并实现自性觉悟的智慧之面。(183)此外，在任何显现生起的同时，如果不执着于六识，那么，这种未经任何人造作的普通意识，通过它自己认识它自己，就能见到真实、法身或实相的自性面容，这被称为自解脱大手印。现观。
English
Therefore, if one abides in this, it will not be abandoned, but will be purified, and when arising and liberation occur simultaneously, concepts will appear as the Dharmakaya. As it says in the Bodhicaryāvatāra: "If the mind-elephant is not examined with the rope of complete mindfulness, all fears will disappear, and all happiness will come into hand." Furthermore, when the concepts of the five poisons suddenly arise, recognize them, and do not forcefully abandon them. (181) For this state, which is not tainted by the clinging of the Svātantrika, whatever arises, keep it in its original state, without any modification. Thus, it will not be abandoned, but will be purified, and at the moment of self-liberation, afflictions will appear as wisdom. Saraha says: "Not abandoning and without taint, possessing wisdom." Niguma says: "In the sky of Dharmakaya, from the cloud of concepts, look at the lightning of the five poisons as great wisdom." Therefore, afflictions and concepts are different expressions of the same name, as it says in the Mother Tantra: "The afflictions of Bodhisattvas are concepts, and what should be abandoned are concepts." So, between afflictions and wisdom, or between concepts and Dharmakaya, there is a difference between knowing and not knowing, realization and non-realization, understanding and not understanding. Furthermore, for the debate of scriptures and (182) the path of transforming concepts into Dharmakaya, realization is the same, but the former is lost in the realm of understanding. The latter is in the state of abiding without any modification, the realization of abiding itself will appear as non-conceptual, self-aware, self-illuminating awareness, which is the realization of self-awareness. As it says in the Two Examinations: "The wisdom of one's own awareness, transcends the path of speech, is the object of practice, this is for the sake of the order of blessings, such is the omniscient wisdom." And "Self-awareness itself is purity, purity is not liberation by another, because the reality of the object is pure, therefore it is the supreme bliss of one's own awareness." Therefore, the nature of realization is considered to be manifest from the beginning, or pure without bondage and liberation, or abiding in the essence of Dharmakaya. Therefore, directly seeing and realizing the face of the wisdom of self-awareness. (183) Furthermore, at the moment when any appearance arises, if one does not cling to the six consciousnesses, then, this ordinary consciousness, which has not been fabricated by anyone, through itself recognizing itself, can see the true, Dharmakaya, or the self-face of reality, which is called the Great Seal of Self-Liberation. Abhisamaya.