Tibetan
ད་འཆང་བ། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་སྐད་ཅིག་ལ། །ཆོས་ཀུན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་འཆང་། །ཆོས་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། །ཅེས་ (༡༠༧)དང་། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོ་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། །ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཅེས་སོ། །དྲུག་པ་ཉེ་བརྒྱུད་དུ་བསྟན་པ་ནི། །འཆི་མེད་ཅེས་པ། འཆི་མེད་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཆིག་བརྒྱུད་དུ། རྡོ་རྗེའི་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། མི་རབས་བདུན་དུ་སོང་ཙ་ན། བརྒྱུད་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཆི་མེད་རང་གྲོལ་འདི་རྣ་བར་ལན་གཅིག་ཐོས་པས། བར་དོར་རྒྱལ་བ་ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བར། བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས། འཁོར་བར་འཁྱམས་དགོས་པ་མི་དགོས། ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་མ་ཟད། མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་ཅན་དུ་སོང་པ་ཡིན་ནོ། །གསུང་ངོ་། །འཆི་མེད་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །དྲན་པས་མངོན་སངས་རྒྱ་བ་འདི། །སྐལ་ལྡན་ཐུགས་ཆོངས་འགྲོ་ (༡༠༨)དོན་མཛོད། །དགེ་བས་རང་གྲོལ་རྟོགས་པར་ཤོག །རང་སེམས་འཆི་མེད་རང་གྲོལ་གྱི་འགྲེལ་པ་སྔགས་འཆང་དྷྭ་ཛ་ལཀྵས་ཡི་གེར་བཀོད་པའོ། །སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོག་པར་གྱུར་ཅིག །དགེའོ། །ཤུ་བྷཾ།། །། (༡༠༩)གསེར་ཆོས་ཕྱི་མ་བཞིའི་སྙིང་པོ་རྗེ་བཙུན་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐའི་གསུང་ལས་བྱུང་བའོ། ། (༡༡༠)ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡ། །ཕྱག་ཆེན་གའུ་མར་གྲགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །ཐུན་མགོར་སྐྱབས་སེམས། རང་ལྷ་སྐུ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཆོས་དྲུག་དང་མཚུངས། འཇུག་ཏུ་བསྔོ་བ་སྤྱི་དང་འདྲའོ། །ཉམས་ལེན་དང་པོ་ལ་སྔོན་འགྲོ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ནི། ལུས་གནད་བཅས་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་བསལ། དེ་ནས་ལུས་ལྷོད་དེ་བ། ངག་རླུང་རང་གར་བཞག །སེམས་མ་བཅོས་པ་ཧད་དེ། དྲན་པ་ཏུར་རེ་བྱ། ཡང་ན་ཐོལ་སྐྱེས་སྦད་གཅོད་དམ། ཡེངས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཀ་ལ་ཅེ་རེ་ལྟ། རྟོག་པ་རྒྱ་འབྱམས་བྱུང་ན་ཞེ་བཅད་དང་འདུན་ (༡༡༡)པ་ཤུགས་ཅན་དང་། དྲན་པ་རྟག་ཏུ་བརྟན་པ་སྒྲིམས། ཐུན་མཚམས་ཀུན་ཏུ་སེམས་སྣང་དབྱེར་མེད་ལ་རང་གར་ཧད་དེ་འཇོག་པའི་སྒོམ་དང་། མ་བྲལ་བ་བྱ་བྱེད་སྤྱོད་ལམ་ཆོས་སྤྱོད་ཀུན་དང་བསྲེས་ཏེ་དྲན་འདུན་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་རགས་ཕྲ་རྒྱང་རིང་ཐུང་། གྱེན་ཐུར་བར་གསུམ་མདོ་འདོན་སྔགས་བཟླ། གཏམ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དང་། ཁྱད་པར་རྟོག་པ་ཆོམས་དཀའ་ཚད་ལ་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་སྦྱང་གསུང་། གཙོ་བོར་དམིགས་རྟེན་གང་ཡང་མེད་པར་ཆེ་རེ་འཇོག །ནང་དུ་བཀུགས་ལ་སེམས་རང་ལ་ལྷན་ནེ་ལྟ། རྣམ་རྟོག་ (༡༡༢)ཆེད་དུ་
Chinese
又，持明者以大智慧于一瞬间，通达一切法，现证一切法。如是（107）。 诸佛无始亦无终，最初成佛无因缘，一智之眼无垢染，具智之身如来也。如是。 第六，近传承之开示：所谓“不死”，此不死乃金刚持之单传，以金刚印封印，历经七代，为第三代传承。总而言之，此“不死自解脱”，仅闻一次，即可于中阴界证悟为报身佛。一切经、续皆如是说，故无需于轮回中漂泊。莫怀疑虑，获得人身即具意义。如是说。 不死天身大手印，忆念即能现证悟，具缘之士心相应，成办（108）众生之利益。愿以善根证悟自解脱！ 自心不死自解脱之释文，由持咒者达瓦拉嘉书写。愿利益有情！吉祥！善哉！（109） 后四金法之精要，出自至尊达拉纳塔之语。（110） 那摩 玛哈穆扎雅！(藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡ།，梵文天城体：नमो महामुद्राय，梵文罗马拟音：Namo Mahāmudrāya，汉语字面意思：礼敬大手印) 被称为大手印盒之精要者：于一座之始，皈依发心。自生本尊及上师瑜伽皆与六法相同。于末尾，回向与通常相同。初次修习之预备，有自性安住三种：以身要诀排除三次浊气，其后放松身体，语之气息任其自然。心不造作，放松，念住稳固。或猝然断念，或观照散乱之自性。若生起广大分别念，则以呵斥及猛利欲乐，恒常稳固念住。于座间，于心与显现无别中，任其自然安住之禅修，不离一切行住坐卧等行为及法行，念住与欲乐至关重要。其后，粗细远近长短，上下中三，念诵经文及持咒，种种言谈及一切行为，特别是难以断除之念头，于任何方向勤奋修习。主要是不执任何所缘而放松。向内收摄，于自心专注。分别念（112）特意
English
And the holder, with great wisdom, in an instant, Comprehends all dharmas, holds them in his heart. Manifestly realizes all dharmas. Thus (107). Buddhas have no beginning or end, The first Buddha has no cause, The one eye of wisdom is without stain, The embodiment of wisdom is the Thus Gone One. Thus it is. Sixth, the near lineage is shown: That which is called "Deathless." Deathless is the single lineage of Vajradhara, Sealed with the vajra seal, Having passed through seven generations, It is the third lineage. In short, hearing this "Deathless Self-Liberation" once, In the bardo, one will awaken as the Sambhogakaya Buddha. All the teachings, sutras, and tantras say this, Therefore, there is no need to wander in samsara. Without doubt or hesitation, Obtaining a human body becomes meaningful. Thus it is said. The deathless deity is the great mudra, Remembering it, one attains manifest enlightenment. May the fortunate ones cherish it in their hearts, accomplish (108) the benefit of beings. May I realize self-liberation through virtue! The commentary on the Self-Mind Deathless Self-Liberation was written by the mantra holder Dhvaja Laksha. May it benefit sentient beings! Virtuous! Auspicious! (109) The essence of the latter four golden teachings comes from the words of Jetsun Taranatha. (110) Namo Mahamudraya! (藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡ།，梵文天城体：नमो महामुद्राय，梵文罗马拟音：Namo Mahāmudrāya，汉语字面意思：Homage to the Great Seal) The essence of what is known as the Great Seal Amulet: At the beginning of the session, refuge and bodhicitta. The self-generation deity and guru yoga are similar to the six dharmas. At the end, the dedication is the same as usual. For the first practice, there are three types of preliminary practices: With the essential points of the body, eliminate the impure air three times. Then, relax the body. Leave the breath of speech as it is. Leave the mind uncorrected. Make mindfulness steady. Or suddenly cut off thoughts, or look at the very nature of distraction. If vast conceptual thoughts arise, then with scolding and strong desire (111), strive to make mindfulness constantly stable. In between sessions, in the inseparability of mind and appearance, meditate by letting it rest naturally, and without separating from all activities such as walking, standing, sitting, and lying down, and Dharma practices, mindfulness and desire are essential. Then, coarse, subtle, far, near, long, short, up, down, and middle three, recite sutras and mantras, all kinds of talk and all activities, especially thoughts that are difficult to cut off, diligently practice in any direction. Mainly, relax without grasping any object of focus. Draw inward, focus on one's own mind. Conceptual thoughts (112) intentionally
Tibetan
དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ངོ་མི་ཤེས་སུ་ཡེ་མ་སོང་བ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཚོལ་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་གམ་ཐ་དད། ལུས་སམ་མིང་ངམ། སྤྱི་ཡིས་དངོས་པོ་གང་ལ་འདུག །གཅིག་གམ་ཐ་དད་དུ་འདུག །གཟུགས་སུ་འདུག་གམ། །ཤེས་པའམ། ཅང་མེད་དུ་འདུག་ཅེས་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ལ་རང་གིས་རང་ལ་བརྡའ་སྦྱོར་རོ། །དངོས་གཞི་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་ནི། ལར་ཕྱག་ཆེན་བྱ་བ། བཟང་བཟང་སྐད་པ། བདེ་བདེ་མོ། སྟོང་སྟོང་པོ། གསལ་གསལ་མོ་ཞིག་གི་ཆེད་འཛིན་གྱིས་ཕུང་དུ་བཏང་། དོན་མེད་དུ་རང་ཞགས་པས་བཅིང་པ་ཡིན། ད་ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཡེངས་མེད་རྗེན་ཆེ་རེ་བ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་གསལ་རིག་གེ་བ། སྣང་བ་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ལ་གནས་རུང་འགྱུར་རུང་རང་སྟོང་རྩ་བྲལ་ཐལ་ལེ་བ། སོ་ཁོད་དེ་བ། ལྷུག་ (༡༡༣)གེ་བ། ཡེ་རེ་བ། ཅི་སྣང་ཡང་ཆ་ལེ་བ། འདི་ཀ་བཟང་ངན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅོས་པ། བཅོས་རུང་དེ་ཀ་ལས་མ་འདའ་བའི་རང་གྲོལ་འདི་ཀ་ལགས། འཁོར་འདས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འདིའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ། འདི་རང་ངོ་བོ་ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་ལས་ཡེ་ནས་འདས། འདི་ཉེ་དྲགས་ངོ་མ་ཤེས། ཟབ་དྲགས་ངོ་མ་ཟིན། སླ་དྲགས་ཡིད་མ་ཆེས། བཟང་དྲགས་བློར་མ་ཆུད་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན། །རྒྱུན་དུ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེར་རང་སྟོང་ཚུག་མི་ཐུབ་པར་ཝལ་ལེ་བར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་གནད། ཡང་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཆེད་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ཁའི་ངོ་ལ་ཆེར་རེ་འཇོག །དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་ཅི་བྱུང་བ་དེ་ལྟར་དུ་སྐྱོང་ངོ་། །རྗེས་སུ་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་ནི། འདི་ལ་བསྒོམ་བོགས་ (༡༡༤)ཐོན་ནས། སྣང་བ་ཅི་ཤར་ལ་སེམས་ཀྱི་རྩལ་གང་ཡང་ཅི་ཡང་འཆར་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་རང་ཁ་གདོད་མ་ནས་ཡེ་སྐྱེ་རྒྱུ་རང་མེད་པ། སེམས་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ཐག་ཆོད་རྩལ་བྲལ་དུའང་རྟོགས་འོང་། །མཉམ་རྗེས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས། རྒྱ་མ་ཆད། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་རྩལ་འགག་མེད་གུ་ཡངས་རྒྱ་འབྱམས་ཉམས་ལེན་གྱི་སྙིང་པོ་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཤར་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཐོ་ཅོ་དང་། སྒོམ་ཚོགས་ཚོལ་དུ་མི་འགྲོ་བ་ཡིན། །དེ་ལ་དང་པོ་ནས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད། སྐུ་གསུམ་རང་གྲོལ་དེ་དེའི་དུས་རང་ཤར་བ་ཡིན། ཡེངས་མེད་དང་ཐག་ཆོད་ཀྱིས་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་མདངས་མ་འགགས་པའི་ངང་ནས་ཐབས་ལམ་རྣམས་དང་། མོས་གུས་དང་། སྙིང་རྗེ་བོགས་འདོན། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་མེད་རྩ་བྲལ་ངང་ནས་སྐྱེ་འགག
Chinese
不经由破立而无法认识，这一点至关重要。然后应当寻觅心：生、住、灭三者，本体是一还是异？是身还是名？总的来说，事物存在于何处？存在于一还是异之中？存在于色之中吗？存在于识之中吗？还是存在于空无之中？如此这般，面向内心，自己与自己交流。正行之四过患自解脱：总的来说，大手印之行，高声叫好，舒适安逸，空空荡荡，清清楚楚，却因执着而毁坏，毫无意义地被自缚所束缚。现在，平常的觉知，无散乱，赤裸，不期待，无所执，明明白白。显现任何事物，安住其中，可变动，自性空，无根，坦然。清澈透亮，舒缓放松，自然而然，无论显现什么都清晰明了。这本身未被好坏所改变，可被改变却不离其本性的自解脱，就是这个。轮回涅槃一切显现，都只是它的幻化。这是否是自性，是否是有无，都早已超越。因为它太近而无法认识，因为它太深而无法把握，因为它太易而无法相信，因为它太好而无法理解，所以才在轮回中漂泊。经常不离认识的忆念，任何烦恼生起，都无法阻止其自性空，而是将其松弛地带入道用，这一点至关重要。有时，将烦恼的对境置于心中，特意放入，并特别关注其面目。善、不善、无记之心，无论生起什么，都如此修持。之后，三身自然显现：对此修习增上后，无论显现什么，心的力量无论显现什么，念头自性从原始以来就根本没有产生之因。在心中，对自性认识的定解，即使无勤也能证悟。止观无别地融合，不间断，不落入任何一方的无碍广大，无边无际，修行的精髓无偏颇地显现，行为不做作，不寻求禅修团体。因此，从一开始显现和空性无别，三身自解脱，就在那时自然显现。以不散乱和定解来修持至关重要。在无有执着的自性光明不间断的状态中，所有方便道，以及虔诚和慈悲增上，所有有为的善行，都在无造作、无根的状态中生起和止灭。
English
It is crucial to not fail to recognize without engaging in affirmation or negation. Then, one should search for the mind: How are the three, arising, abiding, and ceasing? Are they one essence or different? Are they body or name? In general, where does the object reside? Does it reside in one or in many? Does it reside in form? In consciousness? Or does it reside in nothingness? Thus, turn inward and communicate with oneself. The four faults of the main practice are self-liberated: In general, the practice of Mahamudra, shouting "Good, good!", being comfortable and relaxed, empty and void, clear and bright, is ruined by clinging. One is bound by self-imposed fetters for no reason. Now, ordinary awareness, without distraction, naked, without expectation, without grasping, is clearly and vividly present. Whatever appears, one can abide in it, it can change, it is self-empty, rootless, and open. It is clear and transparent, relaxed and free, natural, and whatever appears is clearly seen. This itself is not altered by good or bad. The self-liberation that can be altered but does not stray from its own nature is this. All appearances of samsara and nirvana are merely its magical displays. Whether this is the self-nature, whether it is existence or non-existence, is already transcended. Because it is too close, one does not recognize it; because it is too profound, one does not grasp it; because it is too easy, one does not believe it; because it is too good, one does not comprehend it, and therefore one wanders in samsara. It is crucial to continuously maintain the memory of recognition, so that whatever affliction arises, it cannot prevent its self-emptiness, but rather loosely carries it onto the path. Sometimes, one deliberately places the object of affliction in the mind, intentionally inserting it, and pays particular attention to its face. Whatever arises, whether virtuous, non-virtuous, or neutral, one cultivates it as it is. Afterwards, the three kayas naturally manifest: When practice increases in this, whatever appears, whatever the power of the mind manifests, the nature of thoughts has no cause for arising from the very beginning. In the mind, the definitive understanding of recognizing one's own nature, even without effort, will be realized. Samatha and vipassana merge without distinction, without interruption, the essence of practice, unconfined and vast, appears impartially, conduct is unpretentious, and one does not seek meditation groups. Therefore, from the beginning, appearance and emptiness are inseparable, and the self-liberation of the three kayas naturally manifests at that time. It is crucial to cultivate with non-distraction and definitive understanding. In the uninterrupted state of self-luminous clarity without grasping, all skillful means, as well as devotion and compassion, and all virtuous actions with elaboration, arise and cease in a state of non-fabrication and rootlessness.