Chinese
因此，在死亡的时候，由于脱离了所转移的、能转移的和转移的方式等一切，那时自心就是不死的自解脱，自明，自空。之后分二，第一（101）第一，不死之外的过患是，如是说，自心若不执为不死，而执为真假和常执，纵经无数劫修行，也只是徒劳无益，并且只是进入邪道而已。第二，证悟的功德有六，第一，临终忆念而能成佛有五，第一，即使造了五无间罪，忆念也能成佛是，所谓的“谁”，无论谁造了杀父等五无间罪，在临终时，或在其他时候，忆念或听到或身体接触到不死金刚的四句偈，哪怕只是一瞬间或片刻，也能使断除关键的（102）痛苦在自身清净，并在中阴界成报身佛，更不用说罪障轻微的人了。第二，即使没有忆念也能成佛是，如果，如身体是独身修行者，或心昏迷，或如醉酒等因缘，临终时没有忆念就不能成佛吗？不是的。例如，像先装好炮弹然后发射一次那样，以后无论什么时候需要发射都可以一样，凭借先前忆念、听闻、接触的关键，在中阴界成报身佛。第三，即使出现恶劣的连接也能成佛是，连接，如嗔恨之类的恶劣连接扰乱了意识流而死，就不能成佛吗？不是的。例如，像清澈碧绿的（103）池塘里，扔进石头的时候虽然会泛起水花，但一会儿就会澄清如初一样，凭借先前的关键，在中阴界成报身佛。第四，即使没有时间修行也能成佛是，坚定地，意思是，没有时间坚定地修行，听闻后立即死亡，就不能成佛吗？不是的，例如，像十五的太阳西沉，月亮升起，光明不断涌现一样，凭借此时或临终时忆念或听闻的关键，在中阴界成报身佛。第五，如何成佛的方式是，自心，意思是，自心从无生法身中。
English
Therefore, at the time of death, because of being free from all that is to be transferred, that which transfers, and the manner of transferring, at that time one's own mind is the immortal self-liberation, self-luminous, self-empty. Afterwards, there are two parts. First (101), the fault of not being immortal is: Thus, if one's own mind is not grasped as immortal, but is grasped as true and false and as permanence, even if one practices for countless eons, it will only be a useless effort, and it will only be entering a wrong path. Second, the qualities of realization have six parts. First, there are five ways to attain Buddhahood through remembrance at the time of death. First, even if one has committed the five inexpiable sins, one can attain Buddhahood through remembrance. The "who" means that even if someone has completed the karma of the five inexpiable sins, such as killing one's father, at the time of death or at other times, by remembering or hearing or physically touching the four lines of the immortal vajra verse, even for a moment or a short time, the suffering of cutting the key point (102) will be purified in its own place, and one will attain Buddhahood as the sambhogakaya in the bardo. There is no need to mention those with minor obscurations. Second, even without remembrance, one can attain Buddhahood. If, due to causes such as the body being a solitary practitioner, or the mind being unconscious, or being drunk, one does not remember at the time of death, will one not attain Buddhahood? No. For example, just as one can load a cannon and fire it once, and then fire it whenever needed later, so too, through the key points of previous remembrance, hearing, and touching, one will attain Buddhahood as the sambhogakaya in the bardo. Third, even if a bad connection occurs, one can attain Buddhahood. Connection, such as if a bad connection like hatred disturbs the stream of consciousness and one dies, will one not attain Buddhahood? No. For example, just as when a stone is thrown into a clear, emerald-green (103) pond, ripples will appear, but after a while it will become clear as before, so too, through the previous key points, one will attain Buddhahood as the sambhogakaya in the bardo. Fourth, even if there is no time to meditate, one can attain Buddhahood. Steadfastly, meaning, if there is no time to meditate steadfastly, and one dies immediately after hearing, will one not attain Buddhahood? No. For example, just as the sun sets on the fifteenth day, and the moon rises, and light continuously emerges, so too, through the key points of remembrance or hearing at this time or at the time of death, one will attain Buddhahood as the sambhogakaya in the bardo. Fifth, the way in which one attains Buddhahood is: One's own mind, meaning, one's own mind is from the unborn dharmakaya.
Tibetan
འགག་མེད་གཟུགས་སྐུ་རང་ཤར་དུ་བྱུང་ནས། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ། གང་ལ་གང་འདུལ་ (༡༠༤)གྱི་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་། དེའང་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ། ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ། སྤྲུལ་སྐུའི་ཕྲིན་ལས། ཟུང་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འཆི་བ་རྣམ་རྟོག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། འཆི་ཅེས་པ། འཆི་བ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། རྟོག་པ་སེམས་ཡིན། སེམས་ལ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས། འཆི་རྒྱུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རབ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་སྐད་ཅིག་ཙམ་རྟོགས་པས་ཀྱང་། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་མཁའ་སྤྱོད་དུ་འགྲོའོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱ་བ་ནི། དུས་གསུམ་ཅེས་པ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བས་འཆི་མེད་འདི་རྟོགས་པས། སྲོད་ལ་བདུད་བརྟུལ། ཐོ་རངས་སངས་རྒྱས། གཞན་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་ (༡༠༥)བའོ། །བཞི་པ་དེ་དམ་པའི་དྲིན་ལས་རྙེད་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཅེས་པ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཀྱི་བཅུད་དམ། ཉིང་ཁུ་ལྟ་བུ་འདི། མདོ་རྒྱུད་དུ་མར་བསྟན་ཡང་། བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་འཕོ་བ་ཡི་གེ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ཆིག་བརྒྱུད་ཐོབ་པའི་དྲིན་མ་གཏོགས་པ། ཐོས་བསམ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བླ་མའི་དྲིན་ལས་རྙེད་པ་དེའི་ཕྱིར། །བཀའ་ཆད་པ། དམ་ཉམས་པ། འདྲེས་ཁྱེར་བའི་བརྒྱུད་པ་སྤངས་ནས། བརྒྱུད་པ་མ་ཉམས་ཤིང་། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ཉམས་རྟོགས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་པ་བརྟེན་ནས་རང་ཡང་གུས་ཤིང་། བླ་མ་མཉེས་པ་གནད་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཡིད་ཆེས་ལུང་གིས་བརྒྱན་པ་ནི། སྙིག་མ་ཅེས་ (༡༠༦)པ། དུས་དང་། ཚེ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྙིགས་མ་ལ་སོགས་པ། སྙིགས་མ་ལྔ་བརྡོ་བའི་དུས་སུ། གང་ཟག་གི་ཤེས་རྒྱུད་ལོག་ལྟས་དཀྲུགས་ནས། མན་ངག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ། བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དྲང་དགོས་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། ང་ལས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བྱུང་། །ང་ལས་གནས་གསུམ་པོ་ཡང་བྱུང་། །ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པས་ཏེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །ཅེས་དང་། དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། །དངོས་པོ་རྟོགས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ང་། །གང་ཕྱིར་ལེ་ལོས་བསྣུན་པ་ཡི། །རྨོངས་པ་གང་གིས་ང་མི་ཤེས། །ཅེས་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
无碍色身自显现，直至轮回大海未空前，随应所化(104)之利他任运成就，即是法身之体性，报身之相，化身之事业，双运大乐，应知是自性身。第二，死亡显示为分别念：所谓死亡，即是死亡分别念。分别念即是心。心无自性，故了知无有可死之物，是为上根者。仅于刹那间了悟此义，亦可于自性清净、乐空无别之虚空中行进。第三，一切佛陀依此而成佛：所谓三时，即是三时诸佛了悟此不灭之法，故于夜晚降伏魔众，于黎明成佛，为利他而次第转动三次法轮(105)。第四，此乃由上师之恩德而获得：所谓“是故”，即是三时诸佛之母，因此，诸佛圆满正觉之心髓，或如精髓一般，虽于经续中多有阐述，然若非藉由上师之加持，以无文字之义获得口耳相传之传承，则无论透过闻思等任何其他方法，亦无法获得。因此，由上师之恩德而获得。违背誓言，破戒，舍弃混杂之传承，依止传承未衰，具足法相之上师，自身亦恭敬，令上师欢喜乃为要诀。第五，以信心之教证庄严：所谓“五浊”(106)，于时间、寿命、受用等五浊兴盛之时，有情之相续被邪见扰乱，于诀窍生起怀疑之际，为生起信心之故，必须引用经续之教证，如《二观察》云：“我生一切诸有情，我生三处之三有，我以遍布此一切，未见有情之他性。”又云：“有实与无实，为悟实有佛，何以懈怠者，愚昧不识我。”又《名号赞》云：“诸法自性
English
Unimpeded form arises as self-appearance. Until the ocean of samsara is empty, the benefit of others will spontaneously arise according to whatever needs to be tamed (104). This is the essence of the Dharmakaya, the form of the Sambhogakaya, the activity of the Nirmanakaya, the great bliss of union, and should be known as the Svabhavikakaya. Second, death is shown as conceptual thought: What is called death is conceptual thought about death. Conceptual thought is mind. Since the mind has no inherent nature, realizing that there is nothing to die is the highest faculty. Even realizing this meaning for a moment, one goes into the sky of naturally pure, inseparable bliss and emptiness. Third, all Buddhas rely on this to attain Buddhahood: The so-called three times means that the Buddhas of the three times realized this immortality, so they subdued the demons at night, attained Buddhahood at dawn, and turned the wheel of Dharma three times in order for the benefit of others (105). Fourth, it is obtained through the kindness of the holy ones: Therefore, it is the mother who gives birth to the Buddhas of the three times. Therefore, the essence of the heart of the Buddhas, the complete and perfect Buddhas, or like the essence, although it is taught in many sutras and tantras, if it is not through the blessing of the holy lama, the oral transmission is obtained through the meaning of the unwritten word, then no other method such as hearing and thinking can be obtained. Therefore, it is obtained through the kindness of the lama. Therefore, abandon the lineage of broken vows, broken vows, and mixed possessions, and rely on the lama who has not lost the lineage and has the characteristics, and who becomes the supreme realization, and be respectful yourself, and pleasing the lama is the key. Fifth, faith is adorned with scriptures: The so-called "degeneration" (106) is when the five degenerations of time, life, and enjoyment are rampant. When the minds of individuals are disturbed by wrong views and doubts arise about the instructions, it is necessary to quote the scriptures of the sutras and tantras in order to generate faith. From the Two Examinations: "All beings arise from me. The three places of the three existences also arise from me. Because I pervade all of this, I do not see the otherness of beings." And: "With reality and without reality, for the sake of realizing reality, I am the Buddha. Why are the lazy, ignorant ones not aware of me?" And from the Praise of Names: "The nature of all dharmas