Tibetan
འགྲོ་རང་ལ་སྐྱེ་དགོས། མ་སྐྱེས་ན་ངོ་མི་འཕྲོད་སྤྲད་ཀྱང་གོ་བ་ལས་མི་འོང་། དེས་ན་གནས་པ་ལ་གཙོ་ཆེར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། །གནས་པ་བྱུང་ན་འོད་གསལ་ངོས་ཟིན། དེ་ཟིན་པས་སྣང་ཐོག་ཏུ་རྐྱེན་དང་བསྲེ་ཤེས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་རྟོགས་ཐམས་ཅད་འཆར་རོ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་སྟོན་ (༦༡༠)པའི་གསུང་ནས། སྤྲོས་བཅས་བསྐལ་པར་བསྒོམས་པ་བས། གནས་པ་ཡུད་ཙམ་ཅིག་དགའ། དེ་བྱུང་ན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འཆར། སྤྲོས་བཅས་ལོ་ཟླ་བས། སྟོང་ཉིད་གོ་བའང་དགའ་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་གཅིག་ནས་གནས་པ་ཞིག་ནས་ཡོན་ཏན་འཆར་རོ། །དམ་པ་རྒྱ་གར་གྱིས། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྒོམ་པ་བཤིག་ན་བཟང་། གནས་པ་བཤིག་ན་རྟོགས་པ་འཆར། །ཅེས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་བློ་ཆོད་ཆེར་བཏགས་ཐག་བཅད་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་། ཡིད་ཆེས་པ་དེ་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུང་ངོ་། །དེའི་ངང་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་དེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ནས། །ལས་དང་རྒྱུ་འབྲས་བརྟེན་པ་ནི། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་ (༦༡༡)འདི་རྨད་བྱུང་། །ཅེས་སོ། །མཻ་ཏྲི་པ་དངོས་གཞི་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད། ཅེས་པ་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་ལོ། །སུ་ཀ་སིདྷི་རྗེས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅེས་པ། སྐུ་བཞི་རང་ཤར་རོ། །དེ་གསུམ་ཀ་དོན་ལ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་སྐྱོན་བཞི་དང་བྲལ་བར་བྱ་སྟེ། ཅེས་པ། དང་པོ་ཉེ་དྲགས་པ་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་ནི། སེམས་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱང་། ཅེས་པ། དུས་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་རང་ལ་གནས། གཏན་དུ་འགྲོགས་ཀྱང་ཞལ་མ་མཇལ། ཧ་རེ་ལོང་དང་། ཅེ་རེ་ལོང་དུ་སོང་ནས་མ་མཐོང་ངོ་། གང་མ་མཐོང་ན། རང་ངོ་མ་མཐོང་ངོ་། །གང་གིས་མ་མཐོང་ན། རང་གིས་མ་མཐོང་། ཇི་ལྟར་མ་མཐོང་ན། གཉིས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ (༦༡༢)མཐོང་ངོ་། །དེས་ཅི་དང་འདྲ་བར་མ་མཐོང་ན། མིག་གིས་མིག་མ་མཐོང་པའམ། རྨུས་ལོང་ལ་གཟུགས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཕྲ་ཕྱིར་ཐོས་པའི་ཡུལ་མིན་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་ཕྱིར་བསམ་པའི་མིན། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི། །བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཡུལ་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་རྨུས་ལོང་བཞིན། །བྱིས་པས་དེ་མངོན་མཐོང་མ་གྱུར། །
Chinese
必須在自身中產生。如果沒有產生，即使給予指示也無法理解。因此，主要介紹安住的方式是：如果安住產生，就能認識光明。認識光明後，在顯現中就能夠區分順緣和逆緣。依靠這個，所有的體驗和證悟都會顯現。寂天菩薩說：『以完全具備寂止的勝觀，應知能徹底捨棄煩惱。首先應尋求寂止，這也能在不依賴世間成就。』這是這麼說的。喇嘛桑結敦（公元610年）的教言中說：『與其在有造作中修持一劫，不如安住片刻。』如果安住產生，所有的功德都會顯現。與其在有造作中度過年月，不如理解空性。』是這麼說的。那麼，如何從安住中產生功德呢？印度的大成就者說：『瑜伽士破壞禪修是好的，破壞安住則會產生證悟。』這是這麼說的。在那時，要大大地增強決心，下定決心，生起定解，並培養信心。』是這麼說的。在這種狀態下，不要輕視業果。龍樹菩薩說：『在了解諸法是空性之後，業和因果的相互依存，比奇蹟更奇妙，比稀有更稀有。』這是這麼說的。梅紀巴主要著重於正行，這表示四種過失自然解脫。蘇卡悉地主要著重於後行，這表示四身自然顯現。這三者在意義上是相同的。第二，正行應遠離四種過失，也就是說，第一種過失是過於接近而無法看見。即使空性的心與法身不可分離，它在三世中持續不斷地存在於自身中。雖然永遠相伴，卻從未見過它的面容。就像去了哈熱隆和切熱隆卻沒有看見一樣。沒有看見什麼呢？沒有看見自己的本性。誰沒有看見呢？自己沒有看見。如何沒有看見呢？以帶有二取污垢的方式沒有看見。這就像什麼一樣沒有看見呢？就像眼睛無法看見自己，或者像給盲人展示事物一樣。《寶性論》中說：『因為它很微細，所以不是聽聞的對象；因為它是勝義諦，所以不是思維的對象；因為法性深奧，所以不是世間的禪修等對象。因為就像對盲人展示事物一樣，孩童無法親眼看見它。』
English
One must arise within oneself. If it doesn't arise, even if instructions are given, understanding will not come. Therefore, the main introduction is to abiding: If abiding arises, the recognition of luminosity is grasped. Once that is grasped, one can distinguish between favorable and unfavorable conditions in appearances. Based on that, all experiences and realizations will arise. Master Shantideva said: 'Through the superior insight that fully possesses calm abiding, it should be known that afflictions are completely abandoned. Initially, calm abiding should be sought, and that is accomplished without dependence on worldly things.' So it is said. Lama Sangye Ton (610 AD) said: 'Rather than meditating for an eon with elaboration, a moment of abiding is better.' If that arises, all qualities will manifest. Rather than years and months with elaboration, understanding emptiness is also better.' So it is said. Then, how do qualities arise from abiding? The Indian master said: 'It is good for a yogi to disrupt meditation, but disrupting abiding will cause realization to arise.' So it is said. At that time, greatly increase resolve, make a firm decision, generate certainty, and cultivate faith.' So it is said. In that state, do not denigrate the law of cause and effect. Nagarjuna said: 'Having understood that all phenomena are empty, the interdependence of actions and results is more wonderful than a miracle, more marvelous than the marvelous.' So it is said. Maitripa mainly emphasizes the main practice, which means the four faults are naturally liberated. Sukhasiddhi mainly emphasizes the subsequent practice, which means the four kayas are naturally manifest. All three are similar in meaning. Second, the main practice should be free from the four faults, that is, the first fault is being too close and not seeing. Although the empty mind is inseparable from the Dharmakaya, it continuously abides within oneself in the three times. Although always accompanied, one has never seen its face. It's like going to Harelong and Cherelong and not seeing. What is not seen? One's own face is not seen. Who does not see? One does not see oneself. How does one not see? One does not see with the impurity of dualistic grasping. What is it like not seeing? It's like the eye not seeing itself, or like showing forms to a blind person. From the Uttaratantra: 'Because it is subtle, it is not an object of hearing; because it is the ultimate truth, it is not an object of thought; because the nature of reality is profound, it is not an object of worldly meditation and so on. Because it is like showing forms to a blind person, children do not directly see it.'
Tibetan
ཅེས་སོ། །དེས་ན་ཐག་ཉེ་དྲགས་པས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས། ཅེས་པ། ད་ནི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དེ་ཉིད། དགེ་སྡིག་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དྲི་མས་མ་གོས་ཤིང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ (༦༡༣)ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ། རང་སྟོང་དུ་མཐོང་ཞིང་ངོ་ཤེས་པས། མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་ལོ། །རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཀུན་གཞི་སྟེ། །ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྲགས་པའོ། །ཅེས་དང་། ཏིལློ་པས། ཀྱཻ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ངག་གི་ལམ་འདས་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཏིལླི་ངས་ནི་ཅི་ཡང་བསྟན་དུ་མེད། །རང་གིས་རང་ཉིད་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱོས། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཟབ་དྲགས་པས་ངོས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ལ་ཤར་ཀྱང་། ཕྱོགས་གང་ན་ཡང་དཔེས་མཚོན་པར་མི་ནུས་ཤིང་། ཅེས་པ༴ དཔེ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཁ་དོག་ཡོན་ཏན་ཡི་གེ་དཔེ་དང་བྲལ། །ཅེས་དང་། སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ (༦༡༤)ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དོན་དེ་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །མཐོང་བ་དཔེ་གཞན་གྱིས་ནི་སྙད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཏེ། ཟབ་དྲགས་པས་ཅེས་པས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རླུང་སེམས་དབུ་མར་འཇུག་པ་དང་། ཆད་པ་ངལ་བསོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཆར་ཏེ། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་དང་མ་འབྲེལ་བས། རྣམ་རྟོག་རྐུན་བུས་ཁྱེར་ཏེ། ཡེངས་མེད་ཀྱི་བྱ་ར་བ་དང་བྲལ། ངོས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་སོང་། །ད་ནི་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ (༦༡༥)གཅེར་གྱིས་བལྟས་ལ། ངའི་སྔོན་འགྲོ་རང་ཤར་ནས་འདུག་སྙམ་དུ་ལམ་གྱིས་ངོས་བཟུང་ཞིང་། ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་རྒྱུན་དང་བཅས་པས། ངོས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་ཏེ། རང་ཤར་ངོས་བཟུང་བྱ་ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་སླ་དྲགས་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་ནི། རང་བབས་སུ་ནམ་བཞག་ཀྱང་འཆར་ཏེ། སླ་དྲགས་པས་ཅེས་པ་དེ་ལས་མེད་ན་བལྟ་སླ་སྟེ་སྙམ་དུ་ཡིད་མ་ཆེས་པར། ཅེས་པ་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་འདིས་བསྒོམ་གྱི་གོ་རང་ཆོད་དམ་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་ཅིང་། ཅེས་པ་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་མ་བསྒོམས་ན། གོ་བར་སོང་ནས་ཡིད་མ་ཆེས་པས། ཡེངས་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་སོ། །ད་ནི་བླ་མ་
Chinese
如是。因此，因为太近而看不见的过失，在轮回中流转。如是说，现在依靠上师的加持，以及殊胜方便的自性安住三种，使庸常的觉性，光明空性无执着的那本身，不被善恶无记的垢染所染污，在能境和所境（613）二者不成立的状态中，见到自空并认识，从而从看不见的过失中解脱。《严密布置经》中说：觉性光明空性是阿赖耶识，被称为无记。如是说。底洛巴说：奇哉！此乃自明智慧，超越言语之道，非是心识之行境。底洛巴我没有什么可指示的，自己认识自己吧。如是说。第二，因为太深而无法认识的过失是：大手印自现，却无法用任何比喻来象征，如是说。远离比喻，颜色功德文字都远离比喻。如是说。《摄集经》中说：虚空显现（614），说是众生的语言，虚空如何显现，应考察其义。如是佛陀开示了见法也是如此，见解无法用其他比喻来表达。如是说。超越了心识的境界，因为太深了，如是说。庸常的觉性是不作意，即在风心入中脉，以及中断休息等时候，会显现给一切众生，但因为没有与殊胜方便的自性安住三种相结合，所以被分别念的盗贼偷走，远离了不散乱的守卫者，因为无法认识的过失，在轮回中流转了。现在对于一切显现，以观看的方式（615）赤裸裸地观看，心想我的前行已经自现了，用道来认识，并具有认识的忆念，从而从无法认识的过失中解脱，自现即是认识。第三，因为太容易而不相信的过失是：安住于自性时，无论何时都会显现，因为太容易了，如是说，如果没有其他，看很容易，心想这样而不相信。如是说，心想这个不作意能自然成就修行的意义吗？心生怀疑。如是说，即使被指示了，如果不修，领会之后也不相信，因为没有不散乱地修行，所以因为这个过失在轮回中流转。现在上师
English
Thus it is. Therefore, due to the fault of not seeing because it is too close, one wanders in samsara. As it is said, now relying on the blessings of the lama, and the three aspects of the extraordinary method of self-abiding, that very ordinary consciousness, clear and empty, without grasping, is not stained by the impurities of virtue, vice, and neutrality. In a state where the object and the subject (613) do not exist as two, seeing and recognizing it as self-empty, one is liberated from the fault of not seeing. In the "Dense Array Ornament" it says: "Consciousness, clear and empty, is the basis of all, it is known as neutral." Thus it is said. Tilopa said: "Kyeho! This is self-aware wisdom, it transcends the path of speech, it is not the realm of the mind. Tilopa, I have nothing to show, recognize yourself by yourself." Thus it is said. Secondly, the fault of not recognizing because it is too profound is: Although Mahamudra arises in oneself, it cannot be symbolized by any example, as it is said. It is beyond example, color, qualities, and letters are beyond example. Thus it is said. In the "Collection Sutra" it says: "Seeing the sky (614), it is said to be the language of sentient beings, how does the sky appear, examine its meaning. Thus the Tathagata taught that seeing the Dharma is also like that, the view cannot be expressed by any other example." Thus it is said. It transcends the realm of the mind, because it is too profound, as it is said. Ordinary consciousness is non-intentional, that is, it arises in all sentient beings when the wind-mind enters the central channel, and during cessation and rest, etc., but because it is not connected with the three aspects of the extraordinary method of self-abiding, it is stolen by the thief of conceptual thought, and is separated from the vigilant guard of non-distraction. Due to the fault of not recognizing, one wanders in samsara. Now, looking nakedly at everything that appears with a way of seeing (615), thinking that my preliminary practice has already arisen spontaneously, recognizing it with the path, and with a continuous memory of recognition, one is liberated from the fault of not recognizing, self-arising is recognition. Thirdly, the fault of not believing because it is too easy is: When abiding in self-nature, it arises at any time, because it is too easy, as it is said, if there is nothing else, it is easy to see, thinking like this and not believing. As it is said, thinking, "Can this non-intentional action naturally accomplish the meaning of meditation?" One doubts. As it is said, even if it is pointed out, if one does not meditate, after understanding, one does not believe, because one does not meditate without distraction, therefore, due to this fault, one wanders in samsara. Now the lama