Tibetan
ག་གིན་གདའ་བ། བདག་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལ། སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་ཐར་ལ་སློབ་དགོས་ན། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་འདི་ཙམ་ཡང་མི་བཟོད་པར་ཐེག་ཆེན་པར་ཁས་འཆེ་བ་རེ་བླུན་ནོ་སྙམ་དུ་གཉེན་པོ་བརྟན་ཐང་གིས་བཏང་། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་ (༦༢༥)པའི་བཟོད་པ་ནི་ཐབས་ཟབ་མོ་དང་། ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། བཟོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དང་། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་དང་། གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་སོགས་གང་ལའང་བློར་མི་ཤོང་བ་མེད་པ་གཅིག་ལ་ཟེར། སྟོང་ཉིད་ལ་སེམས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཐུབ་པ་གཅིག་ལའང་ཟེར། ད་རེས་འདིར་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན་མི་བཟོད་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དམིགས་སྐོར་ཞེ་བརྒྱད་པའོ།། །།ད་ནི་གཞན་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་གསུམ་གོ་ཆའི་བརྩོན་ (༦༢༦)འགྲུས། སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས། སླར་མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ཆོས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད་མི་དགོས་སྙམ་པའི་ཁྱད་གསོད་དང་། ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་ཙམ་སྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་པའི་ཞུམ་པའི་སེམས་གཉིས་ཀ་མི་བྱེད་པར་བདག་གིས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་ཀྱང་དགོས། བསྒྲུབ་ནུས་པ་ཡང་ཡིན། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་སེམས་དཔའ་མ་ཞུམ་པ་དེ་ཡིན། དེ་རང་གི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་སྦྱར་ནས་ཡང་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ། སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ (༦༢༧)ནི་དངོས་སུ་ལག་ལེན་ལ་སྦྱོར་བའི་སྐབས་ལེ་ལོ་དང་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་སྤྲོ་བ་དང་བཅས་པས་འཕྲལ་དུ་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེ་ཉིད་སྤྲོ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་བསྲིང་བའོ། །སླར་མི་ཟློག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། དྲོད་རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་འཕྲལ་དུ་མ་བྱུང་ནའང་། དང་པོར་གང་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་བར་ཡུན་རིང་ཇི་ཙམ་འགོར་ཡང་རུང་། དཀའ་བ་ཇི་ཙམ་སྤྱོད་དགོས་ཀྱང་རུང་སྤྲོ་བ་ཡེ་མི་ཟློག་པའོ། །ཡང་བསྟན་རིམ་གྱི་མན་ངག་འགའ་ཞིག་ལས། ལུས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་སོགས། ངག་གི་བརྩོན་འགྲུས་བཟླས་བརྗོད་ཁ་ཏོན་སོགས། ཡིད་ (༦༢༨)ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སྤྱིར་དགེ་བ་དང་སྒོས་སུ་ཆོས་འདི་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་པ་སྟེ། ཞེས་པའང་ཡོད་པས། གང་ལྟར་ཡང་རུང་བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེ་རྣམས་ཡིན་ན། བདག་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པར་བྱ། ལེ་ལོ་ཕྱི་བཤོལ་གྱི་དབང་དུ་མི་གཏང་བར་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དམིགས་སྐོར་ཞེ་དགུ་པའོ།། །།ད་ནི་གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་ལ་ད་ལྟ་ནས་གནས་དགོས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུར་སེམས་དབེན་པ་གཅིག་དགོས། དེའི་རྒྱུར་ལུས་དབེན་པ་དགོས། དེའི་རྒྱུར་དོན་ཉུང་ལ་བྱ་བ་ཉུང་བ་དགོས། དེའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་དགོས། དེའི་རྒྱུར་ (༦༢༩)ཟས་གོས་གནས་མལ་ངན་དོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དགོས། བདག་ཀྱང་ཅི་སྟེ་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་ན་དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ། གལ་ཏེ་མ་འབྱོར་ན་ཡང་མ་འབྱོར་བ་ཉིད་བཟང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པ་ཡིན། གང་བྱུང་དེ་ཀས་ཆོག་སྙམ་པ་ཡང་ཡང་བསམ་ཞིང་བསྒོམ། དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་བསམ་པ་སོང་། དམིགས་སྐོར་ལྔ་བཅུ་པའོ།། །།དངོས་ནི་བསམ་གཏན་ལ་དབྱེ་ན། དབྱེ་སྒོ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་བསམ་ (༦༣༠)གཏན་ཞེས་བྱ་བ། སྤྱི་ལྡོག་ནས་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཡིན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས། གཞན་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབས་པར་བྱེད་པའམ། མངོན་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་རྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞིག་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་ཞིང་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟེན་དགོས། བདག་གིས་ཐོག་མ་ཞི་གནས་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསྒོམ། དམིགས་ (༦༣༡)སྐོར་ང་གཅིག་པའོ།། །།སྐབས་འདིར་ཞི་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཞི་བ་ཙམ་བཤད་ཅིང་ངེས་པོར་བྱུང་ན་ལེགས། ཞི་གནས་ཀྱི་ཁྲིད་ཀྱང་འདིར་སྟོན་པ་ཐོབ་ཐང་ཡིན་མོད་ཀྱང་ལྟ་བ་ལ་ངེས་པ་དང་ཉམས་སྨྱོང་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་ལ། ཞི་གནས་བརྟན་པོ་མེད་ཀྱང་ཆོག་པ་དང་། ཞི་གནས་བརྟན་པོ་ལེགས་པོ་བསྒྲུབས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ལྟ་བ་བསྐྱངས་ཏེ་ལྷག་མཐོང་བསྒྲུབ་པ་གཞུང་ཆེན་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་དང་། གཞུང་ལམ་ཆེན་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། དེང་སང་གི་གང་ཟག་དབང་པོ་རྟུལ་པོས་སེམས་གནས་སྐྱོན་མེད་བརྟན་པོ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་ཐོགས་པས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ
Chinese
正在做。我必须成就佛果，如果必须学习往昔菩萨的传记，那么为了佛法连这点苦都不能忍受，还自诩为大乘行者，真是愚蠢啊！要以坚定的对治力来遣除这种想法。对于佛法，真正放在心上的忍耐是甚深的方便，是善巧方便的差别，是伟大的忍耐，是无边的功德，是对离戏法性等任何方面都能理解的一种说法。也是指能长期安住于空性中的一种说法。现在这里，所有损害和痛苦都如幻如梦，虽然实际上是空性，但却显现出来，既然如此，有什么不能忍受的呢？应当这样修习。第四十八个修心方法。 现在，还需要学习精进波罗蜜多，它有三种：盔甲精进、实践精进和永不退转的精进。盔甲精进是：对于一切善法，不要产生这种程度不必做的心念，也不要产生大人物才能做到这种程度的怯懦之心，而要认为我必须成就这一切，我也能成就，现在就要成就，并且要持续不断地成就。这是与内心的誓言相关的，对善法充满喜悦、不退缩的精进。要将它运用到自己的相续中，反复修习。实践精进(627)是指在实际行动时，不被懒惰和散乱所控制，而是以欢喜之心立即投入善行，并以欢喜之心持续不断地进行。永不退转的精进是：即使没有立即出现暖相和利益，也要对最初所投入的事情，在没有获得结果之前，无论时间多么长久，无论需要经历多少艰难，都永不退转。此外，在一些《菩提道次第》的窍诀中，也有提到：身体的精进是顶礼和绕转等；语言的精进是念诵和读诵等；意(628)的精进是对普遍的善法，特别是对这个佛法充满欢喜的精进。总之，无论如何，精进就是这些。
English
Is being done. I must accomplish Buddhahood, and if I must learn from the biographies of past Bodhisattvas, then to not endure even this much hardship for the sake of Dharma, and yet claim to be a Mahayana practitioner, is truly foolish! One should dispel such thoughts with steadfast antidotes. For Dharma, the patience that is truly kept in mind is a profound method, a distinction of skillful means, a great patience, limitless qualities, and a way of understanding anything, including the unelaborated nature of reality. It also refers to the ability to abide in emptiness for a long time. Now, here, all harm and suffering are like illusions, like dreams, appearing even though they are actually empty of inherent existence, so what is there that cannot be endured? One should meditate in this way. This is the forty-eighth practice. Now, furthermore, one must also train in the perfection of diligence, which has three aspects: armor-like diligence, applying diligence, and irreversible diligence. Armor-like diligence is: with regard to all virtuous Dharmas, not thinking that this much is not necessary to do, nor having the timidity of thinking that great ones alone can accomplish this much, but thinking that I must accomplish all of these, and I am also able to accomplish them, and I will accomplish them right now, and I will accomplish them continuously. This is the joy and unyielding courage towards virtue that is connected with the vow of the mind. One should apply this to one's own mindstream and meditate on it repeatedly. Applying diligence (627) is, when actually engaging in practice, not being controlled by laziness and distraction, but immediately engaging in virtue with joy, and continuously maintaining that joy. Irreversible diligence is: even if warmth signs and benefits do not immediately arise, one should never turn back from whatever one initially engaged in, no matter how long it takes, no matter how much hardship one must endure, until the result is manifest. Furthermore, in some instructions of the Stages of the Path, it is also mentioned: the diligence of the body is prostrations and circumambulations, etc.; the diligence of speech is recitations and readings, etc.; the diligence of the mind (628) is the diligence of joy towards general virtue, and especially towards this Dharma. In any case, diligence is all of these.
Chinese
是啊，我也要精进努力。不要受懒惰拖延的影响，要乐于行善，这样思惟修习。第四十九个修心次第。 现在还有禅定波罗蜜要做，必须从现在开始具备它的因缘。禅定的因缘需要一颗寂静的心。它的因缘需要身体的寂静。它的因缘需要少事少务。它的因缘需要知足少欲。它的因缘（629）需要对粗劣的衣食住处感到满足。如果我拥有财富，也不会执着于它，而是修习禅定。如果我没有财富，没有财富本身就是好的，因为没有修法的障碍。无论发生什么，都对此感到满足，反复思惟修习。这样就完成了禅定之因的思惟。第五十个修心次第。 实际上，禅定可以分为多种。虽然有许多不同的分类方式，但“安住于现法乐的禅定”是指成就身心极度调柔的安乐。 “成就功德的禅定”（630）是指从共相和别相上成就神通和神变等。 “利益众生的禅定”是指依靠禅定的力量，加持他人的相续，或者依靠神通的特殊能力来利益众生。 所有这些都必须依靠一个没有过失、圆满具足功德的禅定。我首先要将心安住在止观上。然后，也要成就禅定的其他所有殊胜功德。这样反复思惟修习。（631）第五十一个修心次第。 在这里，仅仅是简要地解释了止观的体性，如果能对此产生定解就更好了。虽然在这里教授止观的引导也是合适的，但仅仅是对见解产生定解和获得体验就足够了，即使没有稳固的止观也可以。先好好地修习稳固的止观，然后在它的基础上修习见解，从而成就胜观，这是所有大论典的观点，也是一条伟大的道路。然而，现在根器迟钝的人们，要成就一个没有过失、稳固的心住需要很长时间，所以要修习般若波罗蜜多。
English
Yes, I too shall strive with diligence. Without giving in to laziness and procrastination, I shall rejoice in virtue, thus contemplating and cultivating. The forty-ninth mind-training topic. Now, there is also the perfection of meditation to be done, and one must abide in its causes and conditions from now on. For the cause of samadhi, one needs a solitary mind. For its cause, one needs a solitary body. For its cause, one needs few affairs and little activity. For its cause, one needs to be content with little desire. For its cause (629), one needs to be content with just enough coarse food, clothing, lodging. If I have wealth, I will not be attached to it, but will cultivate samadhi. If I do not have wealth, then not having wealth is good, for there is no obstacle to dharma. Whatever happens, be content with that, thinking and cultivating again and again. Thus, the thought of the cause of samadhi is gone. The fiftieth mind-training topic. Actually, meditation can be divided into many types. Although there are many different ways to classify it, "meditation that abides in bliss in this very life" refers to accomplishing the bliss of body and mind that are extremely tamed. "Meditation that accomplishes qualities" (630) refers to accomplishing clairvoyance and magical powers, etc., from the general and specific aspects. "Meditation that benefits sentient beings" refers to relying on the power of samadhi to bless the minds of others, or to acting for the benefit of sentient beings by relying on the special abilities of clairvoyance. All of these must rely on one meditation that is free from faults and perfectly endowed with qualities. I must first settle my mind in shamatha. Then, I must also accomplish all the other excellent qualities of samadhi. Thus, contemplate and cultivate again and again. (631) The fifty-first mind-training topic. Here, only the nature of shamatha is briefly explained, and it would be good if one could generate certainty about it. Although it is appropriate to teach the guidance of shamatha here, it is sufficient to generate certainty about the view and gain experience, even without stable shamatha. First, cultivate stable shamatha well, and then cultivate the view on its basis, thereby accomplishing vipashyana, which is the view of all the great treatises, and a great path. However, nowadays, dull-witted individuals take a long time to accomplish a faultless, stable abiding of the mind, so cultivate the Prajnaparamita.