Tibetan
དགེ་སྦྱོར་དེ་ཀུན་ཡང་འགྲུས་པར་བྱེད་པ་གནས་ཆེ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལུགས་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་རྣམ་དག་དེའང་མཚམས་དེ་ནས་སྐྱེ་བ་ལགས་སོ། །ཅེས་གདམས་ཏེ་དམིགས་སྐོར་བཅོ་ལྔ་པའོ། །སྐབས་འདིར་སྐྱབས་འགྲོའི་གོ་བ་རགས་རིམ་ཞིག་སློབ་མ་ལ་ངེས་པོར་འཆད་པ་གལ་ཆེ། སློབ་ (༥༠༨)མས་ཀྱང་བློ་ལ་བཅགས་པ་གལ་ཆེའོ། །ལམ་རིམ་གྱི་ཡིག་རྙིང་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་རིམ་པ་དེ་ཡན་གྱིས་ཚར་བར་མཛད། ལས་འབྲས་གསེབ་ཚགས་སུ་གཏོང་བའི་ལུགས་ཀྱང་འདུག་སྟེ། ལམ་རིམ་གྱི་ཡི་གེ་ཕལ་ཆེར་གྱི་ལུགས་ལྟར་ལས་འབྲས་ལ་ཡང་ཁྲིད་ལོགས་པ་སྐྱོང་བ་ཉིད་ལེགས་སོ།། །།བཞི་པ་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཁྲིད་ནི་ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་དཀར་པོ་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་། ལས་ནག་པོ་སྡིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འབྱུང་སྟེ། དཀར་ནག་ལས་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པས་ཀྱང་སྤང་བླང་བྱེད་དགོས། (༥༠༩)ལས་དགེ་སྡིག་གང་ཡིན་ཡང་། རྒྱུ་ལས་ཀྱི་དུས་ན་ཆུང་ངུ་ལས་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དུས་ན་འཕེལ་ཆེ་སྟེ། འགྱུར་ཆུང་ཤོས་རང་ལ་ཡང་བརྒྱ་འགྱུར་སྟོང་འགྱུར་དུ་འཕེལ། འགྱུར་ཆེ་བ་ལ་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པས་སྤང་བླང་གལ་ཆེ། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་དཀར་ནག་རྣམས་ནི་གཉེན་པོས་མ་བཅོམ་ན། འབྲས་བུ་མ་སྨིན་གྱི་བར་ཆུད་འཛའ་བ་མི་སྲིད། རང་གི་མ་བྱས་ན་ལས་དཀར་ནག་གང་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པས། རང་ཉིད་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་གཟབ་པ་གལ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།གཉིས་པ་སོ་སོར་བསམ་པ་ལ། (༥༡༠)ནག་པོའི་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་དང་། དཀར་པོའི་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་དང་རྗེས་སྔར་ལྟར་ལས། ཡན་ལག་བདུན་པའི་མཇུག་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོ་རེ་ཡང་ངེས་པར་བྱ། འདི་ལྟར་ངན་སོང་གསུམ་དང་། མཐོ་རིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན། རྒྱུ་མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་དམིགས་པའི་གཞི་བཅས་ནས་མི་དགེ་བ་དེ་ཡང་རྣམ་གྲངས་མང་མོད་ཀྱི་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་གལ་ཆེ་བ་རགས་པ་ཆེ་ལོང་ཙམ་དུ་བསྡུ་ན། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྟེ། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམས་པ་གསུམ་གྱི་སྲོག་གཅོད་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་འདོད་ཀྱིས་བསམ་བཞིན་དུ་བསད་ (༥༡༡)བྱ་མ་ནོར་བར་བསད་ལ། བསད་བྱ་དེ་མ་ཤི་བར་དུ་གསོད་སེམས་རྒྱུན་མ་ལྡོག་པའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་རང་ལ་མ་བྱིན་པ་འཕྲོག་པའམ་བ
Chinese
所有这些善行都应努力去做，这是非常重要的。小士道的皈依也从此产生。如是教导，这是第十五次观修。此时，向弟子清楚地讲解皈依的粗略含义非常重要，弟子（508）也要牢记在心。在一些旧的《菩提道次第》文本中，小士道的次第到此为止。也有将业果穿插其中的做法，但按照大多数《菩提道次第》文本的做法，单独修习业果的引导更为合适。第四，业果的引导分为普遍思维业果和分别思维业果。首先，善业（白业）只会产生安乐的果报，恶业（黑业）只会产生痛苦的果报。因此，由于清楚地了解黑白业果的差别，也必须取舍。（509）无论是善业还是恶业，在因位时可能很小，但在果位成熟时会增长。即使是最小的变化，也会增长百倍千倍。更大的变化则无法估量，因此取舍非常重要。如果自己所造的黑白业没有被对治力摧毁，在果报成熟之前，不会白白消失。如果自己没有造作，任何黑白业都不会在自己的相续中产生。因此，要认真对待取舍之处，这样思维。这是第十六次观修。第二，分别思维包括（510）思维黑业的因果和思维白业的因果。首先，前行和后行如前。在七支供的结尾，一定要念诵皈依。像这样，三恶趣和天界的痛苦都不是无因无缘产生的，而是由不善业产生的。以这样的认知作为观修的基础，虽然不善业有很多种，但如果将取舍之处中最重要的概括起来，就是十不善业。其中，身的三种行为之一是杀生，即怀着杀生的意愿，有意识地杀死（511）目标明确的对象，并且在目标死亡之前，杀生的念头没有停止。不予而取，即未经他人允许，抢夺或
English
It is very important to diligently perform all these virtuous deeds. The refuge of the Lesser Person also arises from this point. Thus instructed, this is the fifteenth contemplation session. At this time, it is crucial to clearly explain the rough meaning of refuge to the disciple, and the disciple (508) must also keep it in mind. In some old texts of the "Lamrim" (Stages of the Path), the sequence of the Lesser Person ends here. There is also a practice of interspersing karma and its effects, but according to the practice of most "Lamrim" texts, it is better to cultivate a separate guidance on karma and its effects. Fourth, the guidance on karma and its effects is divided into thinking about karma and its effects in general and thinking about them specifically. First, white karma (virtuous deeds) only produces the result of happiness, and black karma (non-virtuous deeds) only produces the result of suffering. Therefore, because of clearly understanding the difference between black and white karma and their effects, one must also adopt and abandon accordingly. (509) Whether it is virtuous or non-virtuous karma, it may be small at the time of the cause, but it will increase greatly at the time of the ripening of the result. Even the smallest change will increase a hundredfold or a thousandfold. Larger changes are immeasurable, so adopting and abandoning are very important. If the black and white karma that one has created is not destroyed by the opponent force, it will not disappear in vain before the result ripens. If one has not created it, no black or white karma will arise in one's own mindstream. Therefore, it is important to be careful about what to adopt and abandon, and to meditate in this way. This is the sixteenth contemplation session. Second, thinking separately includes (510) thinking about the cause and effect of black karma and thinking about the cause and effect of white karma. First, the preliminary and subsequent practices are as before. At the end of the seven-limb prayer, one must definitely recite the refuge. Like this, the sufferings of the three lower realms and the heavens are not produced without cause or condition, but are produced from non-virtuous karma. With this recognition as the basis for contemplation, although there are many kinds of non-virtuous deeds, if we summarize the most important points of adoption and abandonment, they are the ten non-virtuous deeds. Among them, one of the three actions of the body is killing, which is intentionally killing (511) a clearly identified target with the intention to kill, and the thought of killing does not stop until the target dies. Taking what is not given is taking or
Tibetan
རྐུས་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། རང་གིས་ཐོབ་བོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེས་པའོ། །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ནི། ཡུལ་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཁྲིགས་པའི་ཆོས་བསྟེན་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་བུད་མེད་དང་། བདུན་བརྒྱུད་ཚུན་ཆད་ཀྱི་གཉེན་ཉེ་དུར་གྱུར་པ་དང་། ཕ་མ་ཉེ་དུ་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་དཔོན་སོགས་གཞན་གྱིས་བསྲུངས་བ་དང་། ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ (༥༡༢)སྡོམ་པས་བསྲུངས་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། ནད་བུ་ཅན་དང་མྱ་ངན་ཅན་དང་སྦྲུམ་མ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། ལྷ་ཁང་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་གནས་དང་བླ་མའི་གནས་སོགས་སུ་བསྟེན་པ་གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། ནམ་ཡང་འདོད་པས་ཆོག་མི་ཤེས་ཤིང་། སྐྱེ་གནས་ལས་གཞན་པའི་སྒོར་བསྟེན་པ་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཞིའོ། །དེ་ཙམ་གྱི་ཁྱིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཁས་བླངས་པས་ནི། (༥༡༣)མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་བསྟེན་ཀྱང་ལོག་གཡེམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ངག་གི་ལས་བཞི་ལས་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ནས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པར་སྨྲས་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་མིའི་འགྲོ་བར་གྱུར་པ་དེས་གོ་བ་ནའོ། །ཕྲ་མ་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་གཉིས་འཁོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་དཀྲུགས་ཀྱི་ཚིག་སྨྲས་ཤིང་ཕ་རོལ་གྱི་གོ་བ་ནའོ། །ཚིག་རྩུབ་པ་ནི་དངོས་སུ་ཐོས་པར་དེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་སོགས་ཞེ་ལ་ཕོག་པའི་ཚིག་སྨྲས་ཤིང་དེས་གོ་བའོ། །ངག་འཁྱལ་ནི། དེ་གསུམ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཏེ་ཁ་གསགས་དང་གཞོགས་ (༥༡༤)བསློངས་དང་གླུ་དང་ཟློས་གར་དང་དམག་གི་གཏམ་དང་སྨད་འཚོང་མའི་གཏམ་དང་ཚོང་གི་གཏམ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྟ་བ་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་ལ་བརྣབ་སེམས་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་དང་བུད་མེད་དང་ཁྱིམ་དང་འཁོར་གཡོག་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རང་གིར་བྱེད་འདོད་པའི་བསམ་པ་གཏིང་ཚུགས་པར་བྱེད་པའོ། །གནོད་སེམས་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་པའི་བསམ་པ་གཏིང་ཚུགས་པའོ། །ལོག་ལྟ་ནི་ལས་འབྲས་མི་བདེན་པ་དང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་སོགས་མེད་ (༥༡༥)པར་འཛིན་པ་དམ་པོ་འཆང་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཅུ་པོ་དེ་ནི་ལས་ལམ་རྫོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ།
Chinese
偷盗等无论是何种情况，生起认为是自己获得的念头。以贪欲邪淫是指，对于不应行淫的处所，行不净行，受持交合之法，即他人所拥有的妇女，以及七代以内的亲属，父母亲属国王地方官等他人所守护的，以及受持梵行戒律（512）为戒律所守护的，等等这些从处所的角度来说是不应行淫的；以及患病者、悲伤者、孕妇等从时间的角度来说是不应行淫的；以及在神殿、僧院、佛塔之处、上师之处等行淫，从地点的角度来说是不应行淫的；以及无论何时都对欲望不知满足，在生殖器以外的门行淫，从途径的角度来说是不应行淫的，分为四种。这仅仅是从在家人的角度来说的，如果承诺受持梵行誓言，（513）那么无论行何种不净行，都只是邪淫。语之四业中妄语是指，改变认知，明知故犯地说不真实的话，并且所说对象是人道的众生，对方理解时。离间语是指，为了使原本没有不和的两个众生产生矛盾，说挑拨离间的言语，并且对方理解时。恶语是指，直接听到对方的过失等，说刺痛内心的言语，并且对方理解时。绮语是指，不是以上三种的其他所有烦恼之语，即闲聊、谄媚（514）、歌舞、戏剧、战争之语、妓女之语、商业之语等等，以及邪见的法之语等等。意之三业中贪心是指，对他人之财物、妇女、房屋、仆役、土地等，产生想据为己有的强烈念头。害心是指，产生想损害他人，希望他人遭受痛苦的强烈念头。邪见是指，不相信业果，不相信前世后世，以及不相信三宝等（515）而执持坚定，像这样十者是从业道圆满的角度来说的。
English
Stealing, etc., no matter what the situation, is the arising of the thought that one has obtained it oneself. Adultery out of desire refers to engaging in impure conduct in places where one should not engage in sexual activity, and adhering to the practice of intercourse, namely women possessed by others, relatives within seven generations, those guarded by parents, relatives, kings, local officials, etc., and those who have taken vows of celibacy (512) and are guarded by vows. These, and so on, are not to be engaged in sexually from the perspective of place. Also, those who are sick, those who are grieving, pregnant women, etc., are not to be engaged in sexually from the perspective of time. Also, engaging in sexual activity in temples, monasteries, stupa places, and guru places, etc., is not to be engaged in sexually from the perspective of location. Also, never being satisfied with desire, and engaging in sexual activity in orifices other than the genitals, is not to be engaged in sexually from the perspective of path. These are divided into four. This is only from the perspective of householders. If one has promised to uphold the vow of celibacy, (513) then no matter what kind of impure conduct one engages in, it is only adultery. Among the four verbal actions, lying refers to changing one's perception, knowingly speaking untruths, and the object of speech is a sentient being in the human realm, and the other person understands. Slander refers to speaking divisive words in order to create conflict between two beings who were not in disharmony, and the other person understands. Harsh speech refers to directly hearing the faults of the other person, etc., and speaking words that pierce the heart, and the other person understands. Idle talk refers to all other afflicted words that are not the above three, namely idle chatter, flattery (514), songs, dances, dramas, war stories, prostitute stories, business stories, etc., and the words of heretical teachings, etc. Among the three mental actions, covetousness refers to the strong thought of wanting to possess the wealth, women, houses, servants, land, etc., of others as one's own. Harmful intent refers to the strong thought of wanting to harm others and wishing that they would suffer. Wrong view refers to not believing in the law of karma, not believing in past and future lives, and not believing in the Three Jewels, etc. (515) and holding firmly to this. Thus, these ten are from the perspective of the completion of the path of action.