Tibetan
ས་མི་འདུག །དགོས་སུ་ཚེ་ལ་སྣོན་ཁ་རྒྱག་མཁན་ནི་མེད། དུས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་སྡོད་ས་མེད་པར་ཚེའི་སྟེང་ནས་འབྲིད་པ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་སོང་ནས་འཆི་བ་ལ་ཇེ་ཉེ། ཞག་རེ་ཞག་རེ་སོང་ནས་དེ་བས་ཉེ་རུ་སོང་། ཟླ་བ་རེ་རེ་སོང་གིན་ལྷག་པར་ཉེ་རུ་སོང་། ལོ་གཅིག་གཅིག་སོང་གིན་ལྷག་པར་ཉེ་རུ་སོང་། དེ་བས་ན་མྱུར་དུ་འཆི་བ་ཡིན། བདག་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ན། ད་རུང་རྒས་པ་ལ་ནི་མ་ཐུག་རིམ་པར་བྱས་པས་ཆོག་སྙམ་ན། ཚེ་ཐུང་འདི་ལ་དེ་འདྲའི་ལོང་ཡོད་བྱེད་མི་ཉན་པར་འདུག །དཔེར་ན་ལོ་དྲུག་ (༤༦༢)ཅུ་ལ་གཞོན་པའི་དུས་སུ་ནི་ཆོས་མ་བྱུང་བར་ཡར་འདས། རྒས་ནས་ནི་ཆོས་བྱེད་བློ་བྱས་ཀྱང་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཟད་པས་བོགས་སྐྱེད་མི་འབྱུང་། དའི་ལྷག་མའི་ཕྱེད་ནི་གཉིད་ཀྱིས་འདས། གཞན་ཡང་ལྟོ་རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། འགྲོ་འདུག་དང་གཡེང་བ་སོགས་དོན་མེད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བས་འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་ཆོས་རང་ཉམས་ལེན་བྱས་པའི་ཚད་ལ་ཡུན་རིང་མི་ཡོང་བ་འདུག །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དུས་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབད་པ་བྱས་ཏེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དེ་བདག་གིས་མྱུར་དུ་རྟོགས་དགོས་ན། ཚེ་འཐུང་འདི་ལ་ཆོས་ཕྱི་འགྱངས་དང་། ལེ་ལོ་དང་བར་སྐབས་སུ་བཤོལ་ (༤༦༣)བའི་ཐབས་ཡེ་མི་འདུག་སྙམ་དུ་བསམ་དགོས། དེ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་བསམ་ནས་ཡང་ཡང་སྒོམ་པ་གལ་ཆེ། དམིགས་སྐོར་ལྔ་པའོ། །དོན་ཚན་གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་བསམ་པ་ནི། འོ་སྐོལ་རྣམས་སྤྱི་ཙམ་དུ་ཚེ་ཐུང་བར་མ་ཟད་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་སྟེས་དབང་ལེགས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་བདུན་ཅུ་ཙམ་འཕངས་པ་སྲིད་ཀྱང་། རང་རེ་ལ་ཕལ་དུ་དེ་ཙམ་མེད་དེ་འོང་། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཉི་མ་དེ་རིང་ནས་རྩི་རྒྱུ་མིན། ཕྱེད་ཙམ་སོང་ཟིན་ནམ་ཕལ་ཆེར་སོང་ཟིན། ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཚེ་ལོ་སུམ་བཅུའམ་བཞི་བཅུ་ཙམ་ (༤༦༤)ལས་མ་འཕངས་པ་ཡང་སྲིད། འཆི་བདག་སྒོ་དྲུང་ན་སླེབ་ཚར་བའི་ཚོད་དུ་གདའ། ཚེ་འདིའི་དགྲ་གཉེན་ནོར་རྫས་འཁོར་གཡོག་གྲོགས་པོ། བདེ་སྡུག་གཏམ་གསུམ་འདི་ཀུན་དང་ཡུན་རིང་འགྲོགས་སྐབས་མི་འདུག །ཅིས་ཀྱང་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། ས་དང་ལྷུན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཉི་མ་བདུན། །འབར་བས་བསྲེགས་པའི་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀུན། །ཐལ་བ་ཡང་ནི་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཤིན་ཏུ་ཉམས་ཆུང་མི་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཅེས་པ་ལྟར་ལུས་ཤ་ཁྲག་རྣག་གི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་ཉམ་རེ་ཆུང་། དབུགས་མི་
Chinese
没有空闲。绝对没有谁能给寿命增加时间。时间一刹那也不停留，从生命中流逝，所以每一刹那过去，就更接近死亡。一天一天过去，就更加接近。一个月一个月过去，就更加特别接近。一年一年过去，就更加特别接近。因此，很快就会死亡。我必须修持佛法，如果还想着等到老了再慢慢来也行，那么，在这短暂的生命中，没有那样悠闲的余地。例如，六十（462）岁正值壮年时，没有修持佛法就去世了。老了之后，即使想修持佛法，身体和心力也衰竭了，不会有任何进展。剩余的一半时间被睡眠占据。此外，为了衣食，以及行走、闲逛等各种无意义的事情所支配，即使拥有强大的意愿和精进，真正用于修持佛法的时间也不会长久。如果我想要迅速证悟那些圣者们历经艰辛才证悟的法，那么，对于这短暂的生命，绝对不能有拖延、懒惰和中途放弃（463）的想法。应该这样思考。像这样思考原因，并反复禅修非常重要。第五个观修要点。第二个要点是思考死亡何时到来没有定数。我们不仅总体上寿命短暂，而且死亡何时到来也没有定数。如果运气好，或许能活到六十或七十岁，这是前世的业力所致。但我们大多数人可能活不到那么久。即使能活到，也不是从今天开始计算。一半已经过去了，或者大部分已经过去了。还有一种情况是，前世的业力只带来三十或四十（464）年的寿命。死主已经到达门口了。此生的仇人、亲人、财富、财产、眷属、朋友，快乐、痛苦、闲谈这所有一切，都没有长时间相处的机会。无论如何都要做些什么，正如所说：土地、须弥山、海洋、七个太阳，被燃烧所焚烧的这些有情众生，即使是灰烬也不会留下，更何况极其脆弱的人呢？像这样，身体血肉脓的集合体是多么脆弱啊，呼吸不
English
There is no leisure. There is absolutely no one who can add time to life. Time does not stop for even a moment, it flows from life, so with each passing moment, one gets closer to death. With each passing day, one gets even closer. With each passing month, one gets especially closer. With each passing year, one gets even more especially closer. Therefore, death comes quickly. If I must practice the Dharma, and still think that it is okay to wait until I am old and take my time, then in this short life, there is no such leisurely room. For example, at the age of sixty (462), when one is in their prime, they pass away without having practiced the Dharma. When one is old, even if they have the mind to practice the Dharma, the strength of body and mind is exhausted, and there will be no progress. Half of the remaining time is spent in sleep. Furthermore, being controlled by various meaningless things such as food and clothing, and going and staying, and wandering, even if one has great desire and diligence, the amount of time truly spent practicing the Dharma will not be long. If I want to quickly realize the Dharma that those holy beings realized after great effort, then for this short life, there should absolutely be no thought of procrastination, laziness, or abandoning it halfway (463). One should think like this. It is very important to contemplate the reasons in this way and meditate repeatedly. The fifth point of contemplation. The second point is to contemplate that there is no certainty when death will come. Not only is our lifespan generally short, but there is also no certainty when death will come. If one is lucky, one may live to sixty or seventy years old, which is due to the karma of previous lives. But most of us may not live that long. Even if we do, it is not to be counted from today. Half has already passed, or most has already passed. There is also the possibility that the karma of previous lives only brings thirty or forty (464) years of life. The Lord of Death has already arrived at the door. There is no opportunity to spend a long time with the enemies, relatives, wealth, possessions, retinue, friends, happiness, suffering, and idle talk of this life. Whatever one does, one must do it quickly, as it is said: The earth, Mount Meru, the ocean, the seven suns, all these sentient beings burned by fire, even ashes will not remain, what need is there to mention extremely fragile humans? Like this, this collection of body, flesh, blood, and pus is so fragile, the breath does not
Tibetan
བརྟན་སྟོན་ཀའི་ན་བུན་བཞིན་དུ་ནམ་ཡལ་འགྲོ་ཆ་མེད། སེམས་ལ་ (༤༦༥)རང་དབང་མ་ཐོབ། གང་ལ་ཡང་གདིང་མི་འདུག་པས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། ཇི་སྐད་དུ། དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས། །བདེ་བར་འདུག་པ་རིགས་མ་ཡིན། །བདག་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་དུས། །དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་། །ཅེས་པ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང་བ་སྟེ། །གསོན་པ་ཡི་ནི་ཅུང་ཟད་གཅིག །དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་འཆི་བའི་རྐྱེན། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱིའི་རྐྱེན་མི་དང་དུད་འགྲོ་དང་དོན་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་དུ་གཏོགས་པ་དང་གཡང་ས་དང་མེ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་དང་འབྱུང་ (༤༦༦)བར་གཏོགས་པ་ནང་ལུས་ལ་ནད་རིགས་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་འཆི་རྐྱེན་ལ་འདིས་མི་བྱེད་བྱ་བ་མེད། མི་འཆི་བ་འཚོ་བའི་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་ཟས་གོས་གནས་མལ་སྨན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། ཁ་ཟས་མ་འཕྲོད་པ་དང་། སྨན་ལོག་པ་སོགས་འཚོ་བའི་རྐྱེན་དེ་ཀུན་ཡང་ནམ་ཞིག་ན་འཆི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལུས་སྲོག་ལ་རྒོལ་བའི་རྐྱེན་ངན་བུ་ཡུག་འཚུབས་པ་ལྟ་བུའི་དབུས་ན་བདག་གནས་པ་ཡིན་ན། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དམིགས་སྐོར་དྲུག་པའོ། །དོན་ཚན་གསུམ་པ་འཆི་བ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཞི་བ་ལྷས། གཤིན་རྗེའི་ (༤༦༧)སྐྱེས་བུས་ཟིན་པ་ལ། །གཉེན་གྱིས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ཕན། །ཅེས་པ་ལྟར་འཆི་བའི་དུས་ན་ནོར་རྫས་མང་ཡང་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་ཁྱེར་དབང་མེད། །གཉེན་གྲོགས་གཡོག་འཁོར་རྗེ་དཔོན་སོགས་རྩ་འཇིང་ཆེ་ཡང་བྲན་གྱི་ཐ་མ་ཁྱེའུ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་རང་ལ་ཁྲིད་དབང་ཡང་མེད་ཁོ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་དབང་ཡང་མེད། འདི་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཅིས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་སྙམ་སྐྱུག་ལོག་གེ་བ་བསྒོམ། དགྲ་གཉེན་བདེ་སྡུག་གཏམ་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར། འོ་ན་དེ་དག་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ན་སུ་རྗེས་སུ་འབྲང་སྙམ་ན། རང་གི་བསགས་ (༤༦༨)པའི་ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་རྗེས་སུ་འབྲང་། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་དེ་ཡང་ཤུལ་དུ་བཞག་ཐབས་མེད་རྟག་ཏུ་གནོད་པ་ཡིན། དགེ་བ་གང་བསགས་པ་དེས་ཀྱང་བདག་ལ་ཕན་པ་ཡིན་ཤུལ་དུ་མི་ལུས། ཆོས་ལྡན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། དགེ་དང་སྡིག་པ་མ་གཏོགས་པ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་ལྡོག་ནས། །འགའ་ཡང་ཁྱོད་རྗེས་མི་འབྲང་བར། །མཁྱེན་པར་གྱིས་ལ་ལེགས་པར་དཔྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་པ་དང་། དེ་ལྟར་ན་ངེས་པར་འཆི། མྱུར
Chinese
就像不稳定的秋季的雾一样，不知道什么时候会消失。内心（465）没有获得自由。对什么都没有把握，所以不知道什么时候会死。如是说： “仅仅今天不死，就安乐地坐着是不对的。我将要消失的时候，那肯定会发生。” 像这样观修。龙树菩萨说：“死亡的因缘有很多，活着的因缘只有一点点。那些也都是死亡的因缘，因此要经常积聚佛法。” 如是说。外在的因缘，人和家畜以及事物等等属于有情众生，悬崖和水火等等属于外器世界和元素（466）。内在的身体有四百零四种疾病等等，总之，对于死亡的因缘来说，没有什么是不能做的。如果不死，被认为是生存的因缘，比如食物、衣服、住所、药物等等，但是，不合适的食物和错误的药物等等，所有这些生存的因缘，什么时候也会变成死亡的因缘。在像猛烈的暴风雪一样袭击身体和生命的恶劣因缘中，我存在着，想着不知道什么时候会死。这是第六个观修的要点。第三个要点是思考在死亡的时候，不是佛法的东西绝对没有用处。如是说，寂天菩萨说：“被阎罗（467）的人抓住的时候，亲戚有什么用，朋友有什么用？” 像这样，在死亡的时候，即使有很多财物，连芝麻大小的东西也无法带走。亲戚、朋友、仆人、眷属、君主、官员等等，即使根基很大，连一个最末等的奴隶或一个孩子也无法带走，也没有权力让他跟随自己。所有这些都是分离的法性，想着绝对没有用处，感到厌恶地观修。对于敌人、亲人、快乐、痛苦、好话、坏话等等，都同样地运用。那么，如果他们不跟随，谁会跟随呢？想着，自己积累（468）的善业和恶业两种会跟随。已经造作的恶业也无法留下，总是带来损害。所积累的善业也会对自己有益，不会留下。具法财富的拉炯也说：“除了善和恶，所有众生都会离你而去，没有人会跟随你，要知道并好好思考。” 像这样思考。这样的话，肯定会死，很快。
English
Like the unstable autumn mist, it is unknown when it will disappear. The mind (465) has not gained freedom. There is no certainty about anything, so it is unknown when one will die. As it is said: "It is not right to sit comfortably thinking that one will not die just today. The time when I will cease to exist, that will definitely happen." Meditate like this. Nagarjuna said: "The causes of death are many, the causes of life are only a few. Those themselves are also causes of death, therefore, always accumulate Dharma." As it is said. External causes, such as people and livestock and things, etc., belong to sentient beings, and cliffs and fire and water, etc., belong to the external world and elements (466). Internal body has four hundred and four kinds of diseases, etc. In short, for the causes of death, there is nothing that it cannot do. If not dying is considered a cause of life, such as food, clothing, shelter, medicine, etc., but unsuitable food and wrong medicine, etc., all these causes of life will also become causes of death at some point. In the midst of adverse conditions like a violent blizzard attacking the body and life, I exist, thinking that I do not know when I will die. This is the sixth point of meditation. The third point is to think that at the time of death, things that are not Dharma are absolutely useless. As it is said, Shantideva said: "When one is seized by the messengers of Yama (467), what use are relatives, what use are friends?" Like this, at the time of death, even if there are many possessions, one cannot take even a sesame seed. Relatives, friends, servants, retinue, lords, officials, etc., even if the foundation is large, one cannot take even the lowest slave or a child, and one has no power to make him follow. All these are the nature of separation, thinking that it is absolutely useless, meditate with disgust. Apply the same to enemies, relatives, happiness, suffering, good words, bad words, etc. Then, if they do not follow, who will follow? Thinking, the two, good and bad deeds, that one has accumulated (468) will follow. The evil deeds that have already been committed cannot be left behind, they always bring harm. The good deeds that have been accumulated will also benefit oneself, they will not be left behind. Chos ldan rab 'byor also said: "Except for good and evil, all beings will turn away from you, no one will follow you, know this and think well." Think like this. In that case, one will definitely die, soon.