Tibetan
དུན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་། །ཕྱིར་བཞིན་འཕེལ་བ་ (༧༥༢)དང་། །ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། །གང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མ་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། །སེམས་གཡེང་བར་བྱེད་ཅིང་། །ཏིང་འཛིན་ཉམས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། །ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། །ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གྱི་ཡང་དག་པར་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། །འབད་པར་བྱེད། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། །ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །འདོད་པས་ཆགས། ཁོང་ཁྲོས་སྡང་། །མ་རིག་པས་རྨོངས་ཏེ། །རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་ཞེས་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། །མི་གཙང་བས་འདོད་ཆགས། །བྱམས་པས་ཞེ་སྡང་། །རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་གཏི་མུག་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །གང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་པས་སྤོང་ཞེས་བྱ་ཡིས། །གང་སྤོང་བ་དེ་ནི་ (༧༥༣)རྙེས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གཉིས་པའོ། །གང་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །འདུན་པ་བསྐྱེད། །འབད། །བརྩོན། །སེམས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ནི། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གསུམ་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་གནས་པ་དང་། །ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། །ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །གང་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཁམས་གསུམ་ལ་མི་གནས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྔོས་པས་དེ་ལ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད་པས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་པའོ། །དེ་ནས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་
Chinese
生起希求等如前。为了生起尚未生起的善法，生起希求等如前。为了已生起的善法得以住留，并且日渐增长（752），不衰退，不耗损，生起希求等如前。具慧坚固。所谓罪恶不善之法，即是戒律、禅定和智慧的相违品。戒律的相违品是，戒律毁坏和导致戒律毁坏之法。禅定的相违品是，使心散乱和导致禅定衰退之法。智慧的相违品是，见解毁坏和以见解执为殊胜而真实遮蔽之法。如理作意是，为了舍弃不善之法而生起希求，努力，精进，心极执持，安住，是为第一种正断。此外，所谓不善之法，即是贪欲所染，嗔恚所恨，无明所昧，从何因生起之意。如理作意是，以不净对治贪欲，以慈爱对治嗔恨，以缘起对治愚痴，令其寂灭。以能辨别诸烦恼而断除之，所断除者不复生起，是为第二种正断。为了生起尚未生起的善法，生起希求，努力，精进，心极安住，是指对于所应修习的无量善法生起希求，以心极执持而修习，是为一切善根之根本，是为第三种正断。为了已生起的善法得以住留，不衰退，不耗损，将一切善根回向菩提。为何如此？因为将一切善根不执着于三界，而回向一切智智，则其不会穷尽，是为第四种正断。此后，在资粮道大位中，禅定的自性，神变之
English
Generating aspiration and so on is as before. In order to generate those virtuous dharmas that have not yet arisen, generating aspiration and so on is as before. In order for those virtuous dharmas that have arisen to abide, and to increase further (752), and not to decline, and not to be exhausted, generating aspiration and so on is as before. Wise and steadfast. What are called sinful and non-virtuous dharmas are the opposing factors to discipline, meditative concentration, and wisdom. The opposing factors to discipline are the deterioration of discipline and the dharmas that cause discipline to deteriorate. The opposing factors to meditative concentration are those that distract the mind and cause meditative concentration to decline. The opposing factors to wisdom are the deterioration of views and the dharmas that obscure reality by holding views as supreme. Proper attention is: in order to abandon non-virtuous dharmas, generating aspiration, striving, exerting effort, holding the mind firmly, and abiding, this is the first right abandonment. Furthermore, what are called non-virtuous dharmas are attachment due to desire, hatred due to anger, and delusion due to ignorance, meaning arising from what cause. Proper attention is: pacifying desire with impurity, hatred with loving-kindness, and ignorance with dependent origination. Abandoning them by discriminating those afflictions separately, what is abandoned does not arise again, this is the second right abandonment. In order to generate those virtuous dharmas that have not yet arisen, generating aspiration, striving, exerting effort, and firmly establishing the mind, this refers to generating aspiration for the immeasurable virtuous dharmas to be practiced, and practicing them with firm mental focus, this is the root of all virtuous roots, this is the third right abandonment. In order for the virtuous dharmas that have arisen to abide, not to decline, and not to be exhausted, dedicating all virtuous roots to enlightenment. Why is that? Because dedicating all virtuous roots to omniscience without dwelling in the three realms, there is nothing that will exhaust them, this is the fourth right abandonment. Then, in the great stage of the path of accumulation, the nature of meditative concentration, the miraculous
Tibetan
རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱིས་གསོལ་བ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ལམ་ལ་བཞི་སྟེ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། །འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ (༧༥༤)སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། །སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། །གང་དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། །གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པ་བྲལ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དངངས། །དངངས་པར་མི་འགྱུར་བར་དགའ་བ་སྤྲོ་བ་འདུན་པ་དེ་ནི་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གང་དད་པ་རྩེ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་འདུན་པ་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྩོན་པ་འདོར་ཞིང་། །ལེ་ལོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱན་ཆད་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གང་རྩོལ་བའི་རྩོལ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་སེམས་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་དེས་འགྲོ་བ་དང་། །འཆག་པ་དང་འདུག་པ་དང་ (༧༥༥)ཉལ་བའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་མི་འདའ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་ལོག་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད། །ཡང་དག་པར་དགེ་བར་བྱེད་དེ། །ཡང་དག་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བྱེད། །བགྲོད་པར་བྱེད་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པའི་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའོ། །འབྲིང་པོའི་མཐར་པའི་ཆ་མཐུན་ནི། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་དམིགས་པའི་སྤྲོ་བ་དང་བརྩོན་པ་སྐྱེ
Chinese
应当修习四神足。慧增上菩萨请问：世尊，四神足应当如何观修？世尊告曰：慧增上，菩萨道有四。何为四？欲定（འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་）勤精进（spong ba'i 'du byed）所成的神足，精进定（བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་）勤精进所成的神足，心定（སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་）勤精进所成的神足，行定（སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་）勤精进所成的神足。慧增上，对于一切法，无处可得，如幻如化；于任何处皆不可得，且离执着，对一切法不惊恐，不惊恐而生欢喜、快乐、欲求，是为欲定。慧增上，以一心一意的信心，舍弃世间一切法的精进，一切懈怠皆不能胜，具有无间断的精进，是为精进定。慧增上，具有不间断的勤奋努力，心无处可得，亦不可见，心的自性光明，于此一心专注，是为心定。慧增上，具有一心专注的禅定，无论行、住、坐、卧（༧༥༥）的一切时中，都不离开禅定而行持，是为行定。又，慧增上，为何称其为神足？因为此禅定能舍弃一切邪法，成就正法，到达正确的境地，能够行进，因此禅定的自性称为神足。资粮道小品的解脱分，是对三宝具有特殊信心的对境，以及生起能分别一切法的特殊信心。中品的解脱分，是对六波罗蜜多为对境而生起的欢喜和精进。
English
The four bases of miraculous powers should be cultivated. Bhadramati asked: "World Honored One, how should the four bases of miraculous powers be viewed?" The World Honored One said: "Bhadramati, there are four paths of a Bodhisattva. What are the four? The base of miraculous power of aspiration (འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་) with the activity of abandoning (spong ba'i 'du byed), the base of miraculous power of diligence (བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་) with the activity of abandoning, the base of miraculous power of mind (སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་) with the activity of abandoning, and the base of miraculous power of investigation (སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་) with the activity of abandoning. Bhadramati, in that, all dharmas are not established anywhere, like an illusion; nowhere is anything perceived, and being free from grasping, one is not frightened by all dharmas. Without being frightened, joy, delight, and desire arise, this is the concentration of aspiration. Bhadramati, with the aspiration of single-pointed faith, abandoning the diligence of all worldly dharmas, not being overcome by all laziness, and possessing uninterrupted diligence, this is the concentration of diligence. Bhadramati, possessing uninterrupted effort, the mind is not established anywhere and is not perceived; the nature of the mind is clear light, and focusing the mind on that, this is the concentration of mind. Bhadramati, possessing the concentration of single-pointedness, in all times of going, walking, sitting, and lying down (༧༥༥), one does not deviate from concentration in conduct, this is the concentration of investigation. Furthermore, Bhadramati, why is it called the base of miraculous power? Because that concentration abandons all wrong dharmas, accomplishes virtuous dharmas, reaches the correct state, and is able to proceed, therefore the nature of concentration is called the base of miraculous power. The liberation aspect of the small accumulation path is the special object of faith in the Three Jewels, and the special faith that arises to distinguish all dharmas. The liberation aspect of the middle path is the joy and diligence that arise with the six perfections as the object.