Tibetan
་དུ་བླངས་ཏེ། །དམ་ཚིག་བཀོད་པ་ལས། །ཆོས་རྣམས་གསལ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །དེ་ལ་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྟོགས་བྲལ་བདེ་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་དང་། །འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་ལྟ་བུ་དང་། །དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། །གང་གིས་ཏིང་འཛིན་མཆོག་ལ་གནས། །དེ་ནི་གསལ་ལ་རྟོག་མེད་དོ། །རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་ས་ལེ་མཁྱེན། །ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཚེས་ཅིག་དབང་པོ་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་དང་ལྷ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་། །སྒྱུ་མ་རྣམ་གཉིས་རིམ་པར་ལམ་དུ་སློངས་པ་ནི། །རྒྱལ་བའི་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཉམས་མྱོང་དང་། །ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་སྒྱུ་མ་དབྱེར་མེད་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་དང་། །ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་མོ། །ངེས་ཚིག་ནི། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཕྱིན་པར་འདོད་པས་ན་ལམ་མོ། །དབྱེ་ན་ཚོགས་ལམ། །སྦྱོར་ལམ། །མཐོང་ལམ་བསྒོམ་ལམ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ (༧༤༩)ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྡིག་པ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་དང་དུ་ལེན་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་ཚོགས་གསོག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་། །འབྲིང་པོ། །ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་བག་མེད་པ་དྲན་པ་ཉམས་པ་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་འབྱུང་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དབང་བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱི་མདོ་ལས། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱིས་གསོལ་བ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བགྱི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། །གང་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན། །ལུས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་། །ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ། །ཀྱེ་མ། །ལུས་འདི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟགས་པས་མི་རྟག་ཅིང་འགྱུར་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ལུས་འདི་ལ་ང་ཡིར་མི་བྱ་བར། །ལུས་འདི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱའོ། །སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། །ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་
Chinese
受持之后，从誓言的安排中，诸法显明是化身，于此不分别法身，为离分别之乐而圆满受用，此乃宣说菩提之理。如是，了知一切法皆显明而无分别，如初一之月是道的智慧，如十五圆月是果的智慧。《无垢称经》中说：谁安住于胜妙三摩地，彼即显明而无分别，不具分别，萨列智者，是道与果之智慧，如初一之月渐增长。如是，将显现、天尊与菩提分法，以及二种幻化依次转为道用，当知已通达一切佛经密续。此后，当讲述经验以及五道十地幻化无别地增长，即道的自性是止观双运之道。定义是：欲往无上菩提故名为道。分类为：资粮道、加行道、见道、修道、究竟道。其中，资粮道（749）的自性是舍弃罪恶，受持善法。定义是：为得法性之义而积聚资粮。分类为：资粮道小、中、大。其中，无有正念，失坏正念是堕落之因，资粮道小的等持生起四念住。《菩提心自在慧坚固经》中说：慧坚固请问：世尊，四念住如何修习？世尊开示说：慧坚固，若菩萨于身观身念住，云何为身观身念住？观察身体前际、后际、现在所生，思维此身由因缘所生，是无常、变化、如幻。不应于此身执为我，当于此无有心要之身取其心要。何谓心要？即是修证如来之身并获得。是为身念住。慧坚固，于受
English
Having taken it, from the arrangement of the vows, the manifestation of all dharmas is the Nirmanakaya. Therein, without conceptualization, is the Dharmakaya. For the sake of bliss free from conceptualization, the Sambhogakaya is complete. This is the teaching of the way to enlightenment. Thus, knowing that all dharmas are clear and without conceptualization is like the first day of the month for the wisdom of the path, and like the full moon on the fifteenth day for the wisdom of the result. In the Vimalakirti Sutra, it says: 'Whoever abides in the supreme Samadhi, that is clear and without conceptualization. Without conceptualization, Salekhyena, is the wisdom of the path and the result, like the first day of the month gradually increasing.' Thus, transforming appearances, deities, the dharmas of the aspects of enlightenment, and the two kinds of illusion into the path in sequence, one should know that one has understood all the Sutras and Tantras of the Victorious Ones. After that, one should explain the growth of experience and the five paths and ten bhumis as inseparable from illusion, that is, the nature of the path is the path of Shamatha and Vipassana combined. The definition is: 'Because one desires to go to unsurpassed enlightenment, it is called the path.' The divisions are: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of culmination. Among these, the nature of the path of accumulation (749) is to abandon evil and adopt virtue. The definition is: 'To accumulate merit for the sake of attaining the nature of Dharma.' The divisions are: small, medium, and large paths of accumulation. Among these, lack of mindfulness and loss of mindfulness are the causes of falling. The Samadhi of the small path of accumulation gives rise to the four applications of mindfulness. In the Bodhicittavashamati Buddhimat Sūtra, it says: 'Buddhimat asked: 'Bhagavan, how should the four applications of mindfulness be practiced?' The Bhagavan replied: 'Buddhimat, if a Bodhisattva contemplates the body in the body, what is the contemplation of the body in the body? Examining the former limit, the latter limit, and the present arising of the body separately, thinking, 'Alas! This body, examined by cause and condition, is impermanent, changing, and like an illusion. One should not grasp this body as 'I'. One should take the essence from this body, which has no essence.' What is the essence? It is to accomplish and attain the body of the Tathagata. That is the application of mindfulness of the body. Buddhimat, in feeling, contemplate feeling.'
Tibetan
བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན། །ཚོར་བ་གང་ཅིའང་རུང་སྟེ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་དགའ་བར་བྱེད། (༧༥༠)སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ཞེ་སྡང་བར་བྱེད། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྨོངས་པར་བྱེད། །བདག་གི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པར་སྦྱངས་ལ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ། །མ་རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས། །དམིགས་པ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་སུ་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ནི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ །བློ་གྲོས་རབ་བཟང་། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན། །སེམས་ནི་སྐྱེས་ནས་འཇིག་ཅིང་མི་གནས་པས། །བདག་གིས་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་གནས་པ་དེ་ཡང་མེད་ཅིང་། །གང་ནས་ཀྱང་མི་གནས་པས། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྒྱུ་མ་འདྲ་བ་སྟེ། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། །ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན། །གང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། །མཚན་མ་མེད་པ་དང་། །སྨོན་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའང་རྡུལ་ཙམ་ (༧༥༡)མི་དམིགས་ཏེ། །ཆོས་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པར་མཐོང་གིས། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཇི་སྙེད་དུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་མོ། །མིང་དང་ཆོས་ཕྱི་ནང་གང་དུའང་མི་རྙེད་པས་མཐའ་མེད་ཅིང་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོར་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་དུག་ཏུ་བལྟས་ནས་སྤོང་བའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་བསྒོམ་པ་སྟེ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱིས་གསོལ་བ། །ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བགྱི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བཞི་གང་ཞེ་ན། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། །འབད་པ་བྱེད། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འ
Chinese
什么是对受的近念住呢？ 任何感受都可以，对乐受感到欢喜，(750)对苦受感到憎恨，对非二者感到愚昧。修习自己的所有感受如幻觉般无自性，为了断绝一切众生的感受而宣说佛法。那是什么原因呢？因为觉悟的感受是快乐，未觉悟的感受是痛苦。因此，所有对境和所有作意，以及所有如法观察的事物，如果知道所有感受都如幻觉，那就是受的近念住。善慧！什么是心上随观心的近念住呢？心生起后会坏灭且不住留，我最初生起和安住的心也不存在，从任何地方也不安住，因此心不能见心。对此，心的体性就像幻觉，因为无体性，应当安住在远离执着之处。这就是心的近念住。善坚！什么是法上随观法的近念住呢？除了空性、无相和无愿之外，在法中连微尘(751)许的实有也不可得见。观察并安住于此法，就能如实见到法性，而不能如实见到非法。对此，所谓的近念住，就是佛陀所诠释的一切法都只是名称而已。由于在内外任何地方都找不到名称和法，所以无边且不成立，这就是法的近念住。此外，在中等资粮道上，为了像对待毒药一样看待并断除罪恶、不善和痛苦之因，应当修习四正断。善坚请问：应如何修习四正断？世尊开示说：善坚！什么是菩萨的四种道呢？为了使尚未生起的罪恶不善之法不生起，生起欲乐，努力，精进，摄持心，如理安立。为了断除已经生起的罪恶不善之法
English
What is the mindfulness of feeling? Any feeling is acceptable. One rejoices in pleasant feelings, (750) hates painful feelings, and is ignorant of feelings that are neither. One should train all one's feelings to be like illusions, without inherent existence, and teach the Dharma to cut off the feelings of all sentient beings. Why is that? Because realized feelings are happiness, and unrealized feelings become suffering. Therefore, knowing that all objects, all mental activities, and all things considered as Dharma are like illusions is the mindfulness of feeling. O Good Wisdom! What is the mindfulness of observing mind with mind? Since the mind arises, ceases, and does not remain, the mind that I initially generated and abided in does not exist, and it does not abide anywhere. Therefore, the mind does not see the mind. In this regard, the nature of the mind is like an illusion. Because it is without nature, one should abide in a state free from grasping. That is the mindfulness of mind. O Steadfast Wisdom! What is the mindfulness of observing Dharma with Dharma? Apart from emptiness, signlessness, and wishlessness, not even a particle (751) of truly established Dharma is seen. Seeing and abiding in that Dharma is seeing the true nature of Dharma, and one does not truly see what is not Dharma. In this regard, the so-called mindfulness is that all the Dharmas taught by the Buddha are merely names. Since names and Dharmas are not found anywhere, either internally or externally, it is boundless and unestablished, which is the mindfulness of Dharma. Furthermore, on the intermediate path of accumulation, in order to regard and abandon evil, non-virtue, and the cause of suffering as poison, one should cultivate the four right abandonments. Steadfast Wisdom asked: How should one cultivate the four right abandonments? The Blessed One replied: Steadfast Wisdom! What are the four paths of a Bodhisattva? To generate desire, strive, exert effort, and hold the mind in order to prevent unarisen evil and non-virtuous Dharmas from arising. To