Tibetan
་འཕྲོ་ཅན་ལ་ལྷ་ཡི་སྐུ། །རྩོལ་མེད་གོམས་ཕྱིར་འབད་བྱས་པས། །རྩོལ་བའི་དུག་ལས་གྲོལ་གྱུར་ནས། །ཆོས་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི། །མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཏིང་འཛིན་ཁྲག་ཁྲིག་སྙོམས་འཇུག་སོགས། །ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་ནི་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྦྱངས་དཀའི་ས་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་ངང་ཉིད་ནས། །འགག་མེད་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །གཞན་དོན་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་གྱུར། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྒྱུ་གཞན་ཐ་དད་མེད་པར་རྟོགས། །སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཐང་ཅིག་ལ། །ཏིང་འཛིན་ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་དག་ལ། །སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སོ། །མངོན་དུ་གྱུར་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི། །རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་མངོན་གྱུར་པས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལྷ་ཡི་སྐུ། །གསལ་ལ་འཛིན་མེད་འོད་གསལ་འཆར། །ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་། །རྣམ་བྱང་ཐ་དད་མེད་པར་རྟོགས། །ཏིང་འཛིན་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་སོགས། ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་བཅུ་གཉིས་སོ། །རིང་པོ་ས་ཡི་ཆོས་རྣམས་ (༧༣༠)ཀུན། །སྐྱེ་འགག་བྲལ་བ་སྒྱུ་མའི་སྐུ། །ཟུང་འཇུག་མཐའ་བྲལ་བདེ་བ་ཆེ། །ཉིན་མཚན་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཞེན་མེད་དེ་ལ་དྲན་ཐོབ་པས། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་དབྱིངས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཐ་མི་དད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ལ། །སྙོམས་པར་འཇུག་སོགས་བཅུ་གཉིས་སོ། །མི་གཡོའི་ས་ལ་ཉིན་མཚན་ཀུན། །ལྷ་སྐུ་འོད་གསལ་རྩོལ་བ་བྲལ། །རང་ཤར་ལོངས་སྐུའི་ཆ་འཐུན་དེ། །ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཞིང་ཁམས་སྒྱུ་མའི་བཀོད་པས་སྦྱོང་། །རྣམ་དག་ལྷུན་གྲུབ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་གྱུར་ཅིང་། །ཞིང་དག་པ་ལ་དབང་ཐོབ་རྟགས། །སྐད་ཅིག་ལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །སྟོང་དང་སུམ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ། །རྡུལ་ནི་ཕྲ་རབ་རྙེད་ཐོབ་པ། །ཕྲག་ནི་བཅུ་གཉིས་ཤེས་པར་བྱ། །བློ་གྲོས་ས་ལ་འོད་གསལ་ནི། །ཆོས་ནི་མཐའ་བྲལ་འདུས་མ་བྱས། །འགྲོ་འོང་སྐྱེ་ཤི་དགག་སྒྲུབ་བྲལ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་འདས་སྐྱེ་བ་བྲལ། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་མེད་ཅིང་། །སྤྲིན་མེད་དག་པའི་མཁའ་བཞིན་ནོ། །སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་རྟོགས། །སྐད་ཅིག་ལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་གྲངས་མེད་པ། །བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་སྙེད་ལ། །སྙོམས་པར་འཇུག་སོགས
Chinese
具光彩者为天神之身，为无勤而习惯故而努力，从勤作之毒中解脱后，即是通达遍摄法界，于无有之义中证悟。等持血滴入定等，血滴之百万为十二。于难调伏之地，一切诸法，从证悟无生之自性中，以无灭无缘之大悲，为利他天神身大手印，与一切行止无别。一切法界，证悟无有他因差别。于一刹那、须臾、片刻间，入定于千血滴中等，血滴之千百万为十二。现前显现轮涅之，一切因果皆现前故，缘起之天神身，显明而无执，光明灿烂。从一切法界中，证悟烦恼与，清净无有差别。等持血滴百千等，血滴百千十二数。久远地之诸法（第七百三十），皆为离生灭之幻化身，双运离边大乐，日夜一切行止中，无执彼而忆念获得，当知不退转。法界与法之体性，证悟为无有差别之义。于俱胝血滴百千中，入定等十二数。于不动之地日夜恒时，天神身光明无勤作，自生圆满报身之分，于十方三世诸佛之，刹土以幻化之庄严清净，极清净任运成就如虚空。法界无有增减，乃是获得清净刹土之权相。于一刹那间，得等持，十万三百千，微尘获得，百万为十二当知。于妙慧地光明乃是，法无有边际非造作，离去来生死断除取舍，言思分别超离生，无有能修所修二取，如无云清净之虚空。对于无碍之，智慧胜义谛证悟。于一刹那间，等持，于无量之佛刹，百千俱胝微尘数，入定等。
English
The one with radiance is the body of a deity; through effort to become accustomed to non-effort, having been liberated from the poison of exertion, it is the complete mastery of the Dharmadhatu, realized in the meaning of non-existence. Samadhi, blood drops, entering into equipoise, etc., twelve are the millions of blood drops. In the difficult-to-tame realm, all dharmas, from the very nature of realizing non-arising, with unceasing, objectless compassion, for the sake of others, the great mudra of the deity's body, becomes inseparable from all conduct. All Dharmadhatus, realize that there is no other cause or difference. In an instant, a moment, a short while, entering into samadhi in a thousand blood drops, etc., twelve are the twelve millions of blood drops. Manifested are the cycles of samsara and nirvana, because all causes and effects are manifested, the deity's body of dependent origination, clear and without grasping, radiant and luminous. From all Dharmadhatus, realize that afflictions and purification are without difference. Samadhi, blood drops, hundreds of thousands, etc., twelve are the hundreds of thousands of blood drops. All the dharmas of the long-lasting ground (730), are the illusory body free from arising and ceasing, the great bliss of union free from extremes, day and night, in all conduct, without attachment, obtaining mindfulness of it, know that one does not regress. The Dharmadhatu and the nature of Dharma, realize as the meaning of non-difference. In hundreds of thousands of millions of blood drops, entering into equipoise, etc., twelve in number. On the immovable ground, day and night, the deity's body is luminous and without effort, the spontaneously arising share of the Sambhogakaya, purifies the realms of the Buddhas of the ten directions and three times with illusory adornments, utterly pure, spontaneously accomplished, like the sky. The Dharmadhatu has no increase or decrease, and is a sign of gaining power over pure realms. In an instant, there is samadhi, a hundred thousand three hundred thousand, the acquisition of subtle particles, know that millions are twelve. On the ground of intelligence, luminosity is, Dharma is without limit, uncompounded, free from going and coming, birth and death, cutting off acceptance and rejection, beyond speech, thought, and expression, free from birth, without the duality of meditator and meditation, like a cloudless, pure sky. Realize the meaning of the supreme wisdom of unhindered confidence. In an instant, samadhi, in countless Buddhafields, hundreds of thousands of millions of dust particles, entering into equipoise, etc.
Tibetan
་བཅུ་གཉིས་སོ། ། (༧༣༡)ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྤྲིན་ལ། །མི་གནས་གནས་མེད་འོད་གསལ་ཏེ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་རྟོག་མེད་སྐུ། །འཛིན་པའི་རྟོག་བྲལ་ས་ལེར་མཁྱེན། །བློ་འདས་དམིགས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་འགག་མེད། །མཚན་ཉིད་ཀུན་བྲལ་མཁའ་ལྟར་དག །སྨྲ་བསམ་སྤྱོད་བྲལ་བློ་ལས་འདས། །ཉིན་མཚན་དུས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། །སྣང་སྟོང་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཆོག །འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་འཆར་བ་སྟེ། །ཕྲིན་ལས་དབང་བའི་དོན་དུ་རྟོགས། །དེ་ཡང་ས་བཅུའི་མགོན་པོ་ལགས། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྨད་བྱུང་ཆེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་ཡང་དག་ཆེ། །མི་འཇིགས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག །ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱལ་བའི་ཕྱག་དང་ནི། །འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་བས། །སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཐང་ཅིག་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་། །འོད་དང་ཆོས་སྤྲིན་ཚད་མེད་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད་པའི། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་འོད། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཆེན་ཚད་མེད་ཐོབ། །སྲིད་པ་ཐ་མར་གྱུར་པ་དེས། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལེགས་སྤངས་ནས། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་རྟོགས། །ནང་ལྟར་བཅུ་གཅིག་མགོན་པོ་སྟེ། །འོག་མིན་བཙུན་མོའི་གཞལ་ཡས་སུ། །ཟག་མེད་མ་ཧཱའི་དབང་བསྐུར་བས། །འོད་གསལ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་འཛིན་རྟོགས། །བཅུ་ (༧༣༢)གཉིས་མ་ཆགས་པདྨ་ཅན། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་པོ་གཅིག་འདིར་འཚང་རྒྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཁྱད། །རྒྱ་མཚོ་བ་ལང་རྨིག་རྗེས་མཚུངས། །དག་པ་ས་གསུམ་ཡོན་ཏན་ཀྱང་། །དཔག་ཅིང་གཞལ་བར་མི་ནུས་ན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །བརྗོད་ཅིང་དཔག་པར་སྨོས་ཅི་དགོས། །ནམ་མཁའ་ས་གཞི་གང་ཡིན་པ། །སྐྲ་རྩེས་གཞལ་བར་ནུས་སྲིད་ཀྱིས། །རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ནི། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བརྗོད་མི་ནུས། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །སྤྱོད་ཡུལ་བརྗོད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལྟར་ས་རྣམས་བགྲོད་པ་ཡིས། །ལྕགས་སྲེག་བཞིན་དུ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །ཉོན་མོངས་ཡིད་ལ་མི་རྟོག་དང་། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་མཐར་ཐུག་སྐུ། །ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་འདུས་མ་བྱས། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཅིང་། །ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །མཐའ་བྲལ་རང་ཤར་ཆེན་པོའོ། །སྒྱུ་མ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འདི། །ལུང་བསྟན་ཐོབ་ནས་མདོ་རྒྱུད་ནས། །ལེགས་བཏུས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལྟར། །འགལ་འཁྲུལ་མེད་པར་ཡི་གེར་བཀོད། །དགེ་བ་དྲི་མེད་རྒྱ་ཆེན་དེས
Chinese
十二（地）也。（731）二资双运法云中，不住无住光明也，自性清净无分别身，了知执著离分别地。超越思维离目标之边，如虚空般无生灭，一切特征皆离如虚空般清净，言思行皆离超离心识。日夜时时一切时，显空乐空无别胜，无增减而显现，了知为事业自在之义。彼亦为十地之怙主，灌顶乃稀有殊胜，三界之真实殊胜，安住于无畏狮子座。十方胜者之手及，大光明之灌顶故，刹那顷刻须臾间，具大法之显现，光明与无量法云，如是无量如来之，法之显现法之光，获得无量大法云。成为有之终结者，善舍弃所知之障后，了知如金刚般之等持。内如十一怙主，于色究竟天明妃之宫殿中，以无漏摩诃之灌顶故，了知光明金刚之等持。十二（732）无染莲花者，真实佛陀于彼成佛，一化身于此证菩提，菩提萨埵佛陀之差别，如海牛蹄迹相同。清净三地之功德亦，若不能衡量测度，则一切智之功德，何须言说衡量。凡是虚空大地，或许能以毛尖衡量，然胜者之功德海，无数劫亦不能言尽。是故一切智者之，行境乃超离言说者。如是行越诸地故，如烧铁般住处转变，烦恼意及不作意，五门之识为五智，阿赖耶识转变成究竟身，无漏大乐无为法。法界与智慧无二且，事业任运无有间断，乃离边自生大者。此幻化道之次第，获得授记后从经续中，如善集修持般，无有相违错谬而书写，以此无垢广大之善。
English
Twelfth (bhumi). (731) In the cloud of dharma of the union of the two accumulations, luminous without abiding and without a place to abide, the body of self-nature, perfectly pure, without conceptualization, clearly knows the ground free from the conceptualization of grasping. Transcending thought, it is free from the extremes of objects; like the sky, it has no birth or cessation. Completely free from characteristics, it is pure like the sky. Beyond speech, thought, and action, it transcends the mind. At all times, day and night, the appearance of emptiness and bliss-emptiness are supremely inseparable. It arises without increase or decrease, and is understood as the meaning of the power of activity. That is also the protector of the ten bhumis. The empowerment is wonderfully extraordinary, and truly supreme in the three realms. He is placed on the fearless lion throne. Through the hands of the victors of the ten directions and the empowerment of great rays of light, in an instant, a moment, a short while, there is a great appearance of dharma, immeasurable light and dharma clouds, and likewise, of immeasurable tathagatas. He obtains the immeasurable appearance of dharma, the light of dharma, and the great cloud of dharma. That which has become the ultimate of existence, having well abandoned the obscurations of knowledge, realizes the samadhi like a vajra. Inwardly, like the eleven protectors, in the palace of the consort of Akanishta, through the empowerment of the stainless maha, he realizes the samadhi of luminous vajra. Twelfth (732), the undefiled lotus-holder, the truly enlightened one attains enlightenment there. One emanation awakens here. The difference between a bodhisattva and a buddha is like the similarity between the ocean and the hoofprint of a cow. Even the qualities of the three pure grounds cannot be measured or assessed, so what need is there to speak of or measure the qualities of omniscience? Whatever is the sky and the earth, it may be possible to measure with a hair tip, but the ocean of qualities of the victors cannot be expressed in countless eons. Therefore, the sphere of activity of the omniscient one is beyond expression. Thus, by traversing the bhumis, the state transforms like burning iron. Afflictions, non-conceptualization in the mind, the five consciousnesses of the five gates become the five wisdoms. The alaya transforms into the ultimate body, stainless great bliss, unconditioned. Dharmadhatu and wisdom are non-dual, and activity is spontaneously accomplished without interruption. It is the great, self-arisen one, free from extremes. This sequence of the illusory path, having received prophecy, from the sutras and tantras, like a well-collected practice, without contradiction or error, is written down. By this vast, stainless virtue.