Tibetan
་བར་འབྱོན་ཏུ་མ་བཏུབ་ན། ད་ལྟ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ད་ལྟ་བཞུགས་པ་དེ་དག་འཆད་ཚུལ་དང་ཉམ་ལེན་གང་དུ་དྲིལ་ཞེ་ན། དེའང་དབང་པོ་དང་བློ་གྲོས་དད་བརྩོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཞིར་མཛད་དེ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྒྱས་པ། སྤྱིར་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་འབྲིང་པོ། (༧༠)གནད་ཉེ་བར་དྲིལ་བའི་བསྡུས་པ། དོན་མཐིལ་དུ་བསྟན་པའི་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་སྟེ་བཞིར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་ཞིང་། དང་པོ་ལ་དེང་སང་གི་ཤངས་ཆོས་ཡོད་དོ་འཚལ་དང་། གཉིས་པ་ལ་གཞུང་བཀའ་ཉེར་ལྔ། རྩ་བ་ཆོས་དྲུག་སྡོང་པོ་གའུ་མ། །ཡལ་ག་ལམ་ཁྱེར་མེ་ཏོག་མཁའ་སྤྱོད་གཉིས། །འབྲས་བུ་ལུས་སེམས་འཆི་མེད་གྱུར་པ་སྟེ། །བཀའ་བརྒྱུད་ཤངས་པའི་ཉམས་ལེན་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་གསེར་ཆོས་བཞི། མཁའ་སྤྱོད་དཀར་དམར་དང་བཅས་པ་ཆ་ལག་ཚང་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ཅིང་། གསུམ་པ་ལ་སྨིན་བྱེད་སྒྱུ་ལུས་དབང་མོ་ཆེ་དང་། སྒོས་བཀའ་དྲུག །ནི་གུ་ཆོས་དྲུག་དམིགས་པ་མཐའ་དག་གིས་བརྒྱན་པ། བཞི་པ་ནི། སྒྱུ་ལུས་དབང་ (༧༡)མོ་ཆེ་གཅིག་ཉིད་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཆོས་དྲུག་གི་བཀའ་དྲུག་ཀྱང་ཚང་བའི་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ནས། དམིགས་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ལམ་དང་། དམིགས་ཕྲན་ལམ་གྱི་ཉེར་མཁོ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དམིགས་ཆེན་གཟེར་མགོ་བཅུ་བདུན་ཏུ་བསྡམ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཚན་ལྷག་མ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་དྲིལ་ནས་འདུས་ཚུལ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལག་བཅང་དུ་སྤྲོད་པར་མཛད་ཅིང་། ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་བས། སྨིན་བྱེད་དབང་གི་སྐོར། རྒྱབ་བརྟེན་ལུང་གི་སྐོར། བཀའ་སྲུང་མགོན་པོའི་སྐོར་བཞིར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་སྒྲུབ་ཏུ་དྲིལ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ལམ་རིམ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཡིག་ཆ་ཟུར་པ་ཆེར་མ་བྱོན་ཅིང་། ཤངས་ (༧༢)ཆོས་བྱེ་བྲག་པའི་སྐོར་རྣམས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཌཱ་ཀི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞལ་ལུང་སོགས་རྩ་བའི་སྙན་བརྒྱུད་རྣམས་འགྲོ་མགོན་སངས་རྒྱས་སྟོན་པའི་བར་ཡི་གེར་འཁོད་པ་མེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་སྟོན་པ་ནས་བཀའ་རྒྱ་གྲོལ་ཏེ་ཐུགས་སྲས་ཐུ་བོ་མཁས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། བསམ་སྡིངས་པ་གཞོན་ནུ་གྲུབ་དངོས་ཀྱིས་ཁྲིད་ཡིག་མཛད་པ་དང་། གཙང་མ་ཤངས་སྟོན་ཚུལ་ཁྲིམས་མགོན་གྱི་གསུང་རྣམས་འཇག་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་འབུམ་གྱིས་ཡི་གེར་བཏབ་ནས་སྤྱན་སྔར་ཞུ་ཡིག་མཛད། སྤྱིར་མཁས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཀྱང་སྙན་བརྒྱུད་ཡི་གེར་འགོད་པའི་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་ནི་མཁས་བཙུན་རྒྱལ་མཚན་འབུམ་ཉིད་ཡིན། སངས་རྒྱས་སྟོན་པའི་ཞལ་ (༧༣)སློབ་སློབ་དཔོན་གནས་རྙིང་པ་ཨའི་སེང་གེ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་རིན་ཆེན་བློ་གྲོས་ཀྱི་གསུང་ལས་བྱོན་པ་གསེར་གླིང་པ་བཀྲ་ཤིས་དཔལ་བས་ཡི་གེར་མཛད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྩ་བའི་ཡིག་ཆ་ཡིན། དེས་ན་གྲུབ་ཆེན་ཁྱུང་པོ་དངོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱོན་པའི་རྒྱ་གཞུང་དང་གསུང་སྒྲོས། རྨོག་ལྕོག་པའི་རིན་ཆེན་འོད་ཕྲེང་། སྐྱེར་སྒང་པའི་གསང་སྒྲུབ་སྐོར་གཉིས། འགྲོ་མགོན་ཆོས་རྗེའི་དྲི་མེད་འོད་ཕྲེང་དང་ཉམས་སྨྱོང་ཞུས་ལེན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རིན་ཆེན་བདུན་བརྒྱུད་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡོད་དོ་ཅོག་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པ་སྨོས་མ་དགོས། མཁས་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་གནས་རྙིང་པ་བཅས་ཀྱི་གསུང་རྣམས་ཀྱང་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པས་ཅིས་ཀྱང་བསྡུ་བར་འོས་པ་ཡིན། (༧༤)མཁས་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་ལས་གྱེས་པའི་བརྒྱུད་པ་སོ་སོའི་ཡིག་ཆ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་བསྡུ་བར་མི་ནུས་ཤིང་དེང་སང་བརྒྱུད་སྲོལ་རྐང་ཚུགས་ལོགས་སུ་མེད་པས་དོ་གལ་ཡང་མི་ཆེ། རིན་ཆེན་རྣམ་བདུན་ཕྱི་མ་ནས་རྗེ་གྲོལ་མཆོག་ཞབས་ལ་བརྒྱུད་པ་དང་། མུས་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ་ནས་གྲུབ་ཆེན་ཐང་སྟོང་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྒྱུད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡིག་ཆ་ནི་འདིར་བསྡུ་བྱའི་སྙིང་པོ་ཡིན་རུང་རྗེས་འབྲང་སོ་སོས་ཡིག་ཚོགས་དུ་མ་སྤེལ་བ་ནི་སྡུད་པར་དཀའ་ཞིང་དགོས་གནད་ཆུང་བས་སྔ་མའི་དོན་འདྲིལ་གྲོལ་བྱེད་ལ་ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཕྱི་མ་གྲུབ་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་ཡིག་ཆ། གཉིས་ཀའི་སྨིན་བྱེད་རྗེ་ཞྭ་ལུ་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཁ་འགེངས་འཇམ་དབྱངས་བླ་མས་མཛད་པ་ (༧༥)སོགས་མེད་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་སྙིང་པོར་བཟུང་། མགོན་པོའི་སྐོར་ལ་སྨད་ལུགས་པའི་ཡིག་ཆ་ཉུང་ཞིང་། སྟོད་ལུགས་པའི་ཡིག་ཚོགས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་ད་ལྟ་མགོན་མཐིང་ལ་གནས་རྙིང་བེ་བུམ་དང་། མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་གིས་བསྒྲིགས་པའི་གཞུང་པོད། མགོན་དཀར་ལ་རྒྱ་གཞུང་གསལ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ཙམ་ཞིག་གཙོ་བོར་བཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གླེགས་བམ་གྱི་བཞུགས་བྱང་དམིགས་སུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། སྨིན་གྲོལ་གྱི་རྒྱུན་བཞུགས་པའི་སྐོར། མི་བཞུགས་པའི་སྐོར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གང་ལས་བྱུང་བརྒྱུད་པའི་རྣམ་ཐར་དང་། བརྒྱུད་པ་དེ་ལྡན་གྱི་གདམས་ངག་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། (༧༦)སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ནི་གུ་མ་བཅས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་རྨོག་ལྕོག་པ་ཕྱི་མ་ཀུན་དགའ་འོད་ཀྱིས་མཛད་པ། མཁས་གྲུབ་ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར། རྨོག་ལྕོག་པ། དབོན་སྟོན་སྐྱེར་སྒང་པ་བཅས་ཀྱི་རྣམ་ཐར། སྐྱེར་སྒང
Chinese
既然过去不能来，现在又何必多说呢？第三，现在住锡的那些人，将讲说和修持归纳成什么呢？那也是根据根器、智慧、信心和精进的差别，分为四种方式：完备无缺的广法；总的归纳的中法；要点归纳的略法；要义彻底显明的极略法，这样分为四类来开示。第一类，现在尚有香巴噶举的法类；第二类，有根本二十五法，根本是六法，树干是嘎乌玛，树枝是道用，花朵是空行母，果实是身心转化为不死，这是噶举香巴的主要修持。像这样开示四种金法，以及具足空行母红白等所有支分。第三类，成熟道的幻身大灌顶，特别是六种口诀，尼古玛六法以所有观想来庄严。第四类，仅仅是幻身大灌顶，生起对总和别的六法口诀都圆满具足的信心，将大观想菩提道和细观想道之所需分开，将大观想归纳为十七钉头。那些也归纳为四种剩余法类的修持要点，作为融汇之道的成佛掌中诀来传授。总的来说，归纳为成熟灌顶之类，后盾传承之类，护法怙主之类四类，归纳为讲修。第四，三级道次第的法类，普遍流传的单独文献不多，香巴噶举特别法类中，从依怙主桑结敦巴之间，智慧空行母两种口诀等根本耳传没有记录在文字中，从桑结敦巴开始解除封印，由心子大弟子三位智者，桑丁巴·云努哲著有引导文，藏玛香敦·楚臣衮的教言由贾钦坚赞崩记录成文，并呈上请阅。总的来说，三位智者中，对耳传记录在文字上恩德最大的是智贤戒幢坚赞崩。桑结敦巴
English
Since it was not possible to come in the past, what need is there to talk about it now? Thirdly, how do those who are residing now summarize the teachings and practices? That is also done in four ways according to the differences in faculties, intelligence, faith, and diligence: the extensive Dharma that lacks no aspect of the Dharma gate; the intermediate Dharma that is generally summarized; (70) the concise Dharma that condenses the essential points; and the extremely concise Dharma that reveals the ultimate meaning. These are taught by dividing them into four categories. The first category still has the Shangpa Kagyu Dharma classes today. The second category includes the twenty-five fundamental teachings, with the six Dharmas as the root, the Gau Ma as the trunk, the path-taking as the branches, the two Dakinis as the flowers, and the transformation of body and mind into immortality as the fruit. This is the main practice of the Kagyu Shangpa. In this way, the four golden Dharmas are taught, along with all the complete parts of the white and red Dakinis. The third category includes the ripening illusory body great empowerment, and especially the six special instructions, the Niguma Six Dharmas adorned with all the visualizations. The fourth category is just the illusory body great empowerment, (71) generating faith that the six instructions of the general and specific six Dharmas are complete, separating the great visualization Bodhi path and the small visualization path necessities, and summarizing the great visualization into seventeen nail-heads. Those are also summarized as the essential points of the practice of the four remaining Dharma classes, and given as the Buddha-in-hand of the union path. In summary, it is summarized into the category of ripening empowerments, the category of supportive transmissions, and the category of Dharma protector Gonpo, and summarized into teaching and practice. Fourth, the Dharma of the three-level stages of the path, there are not many separate documents that are widely known in general. Among the particular Shangpa Kagyu classes, the essential oral transmissions such as the oral instructions of the two Wisdom Dakinis were not recorded in writing until Drogon Sangye Tonpa. From Sangye Tonpa, the seal was released, and among the three chief heart sons and scholars, Samdingpa Zhonnu Drub wrote a guide, and the words of Tsangma Shangton Tsultrim Gon were recorded by Jagchen Gyaltsen Bum and presented for review. In general, among the three scholars, the one who was most kind in recording the oral transmissions in writing was Khetsun Gyaltsen Bum. Sangye Tonpa
Chinese
（73）阿伊僧格和祖古仁钦洛哲的教言，以及由色林巴·扎西贝所记录的内荣巴的著作，也是根本文献。因此，琼波大师亲自在世时出现的汉文文献和教言，莫乔巴的《珍宝光鬘》，杰冈巴的两种秘密修法，卓贡曲杰的《无垢光鬘》以及以经验交流为主的珍宝七传承的教言，所有这些无疑都是根本。智者成就者三尊（智者：昆·却吉嘉波，成就者：梅钦释迦益西，内荣巴）和内荣巴的著作也与根本相同，因此务必收集。（74）从智者成就者三尊中分离出来的各个传承的无量文献无法收集，而且现在没有独立的传承系统，因此也不太重要。珍宝七法之后传承至杰卓秋夏，以及穆钦坚赞桑波传承至成就者唐东嘉波的两种文献是此处收集的精髓，但各自的追随者所传播的众多文献难以收集且必要性小，因此对于前者，佐钦仁波切和，后者，成就者本人的文献，以及两者的成熟法夏鲁巴，以及他们的补充，蒋扬喇嘛所著（75）等不可或缺的文献作为核心。关于护法，下部派的文献很少，而上部派的文献很多，现在对于贡钦，内荣贝布姆和，智者成就者格勒巴桑所编纂的著作，以及对于贡嘎，包括汉文文献阐释等，应作为主要内容。第三，特别说明经书的目录，分为三类：成熟解脱的传承存在的，不存在的。第一类分为两部分：从何而来传承的传记，以及具有该传承的真实诀窍。第一部分是：（76）由莫乔巴·根嘎沃所著的，关于桑吉多杰羌和益西空行母尼古玛的传记，智者成就者琼波瑜伽士，莫乔巴，温顿杰冈巴等的传记，杰冈
English
(73) The teachings of Ai Sengge and Tulku Rinchen Lodrö, and the writings of Serlingpa Tashi Pel, who recorded the teachings of Nyenyingpa, are also fundamental documents. Therefore, the Chinese texts and teachings that appeared during the time of the great accomplished Khyungpo himself, Mogchokpa's "Jewel Rosary," the two secret practices of Kyergangpa, Drogon Chöje's "Immaculate Rosary," and the teachings of the Seven Jewels Transmission, which mainly involve experiential exchange, are all undoubtedly fundamental. The writings of the three learned and accomplished masters (the learned: Khun Chökyi Gyalpo, the accomplished: Müchen Shakya Yeshe, and Nyenyingpa) and Nyenyingpa are also the same as the root, so it is necessary to collect them. (74) The infinite documents of each lineage separated from the three learned and accomplished masters cannot be collected, and since there is no independent lineage system nowadays, it is not very important. The documents of the two lineages, the Seven Jewels after the transmission to Je Drolchok Zhabs, and Müchen Gyaltsen Zangpo's transmission to the great accomplished Thangtong Gyalpo, are the essence of what should be collected here, but the numerous documents spread by their respective followers are difficult to collect and of little necessity. Therefore, for the former, the writings of Jowo Nang Jetsun Rinpoche, and for the latter, the writings of the great accomplished one himself, and the ripening empowerment of both, Jey Zhwa Lupa, and their supplements, such as those written by Jamyang Lama (75), are indispensable and should be taken as the core. Regarding protectors, there are few documents of the Lower Tradition, while there are many documents of the Upper Tradition. Currently, for Gon Ting, the Nyenying Bebum, and the works compiled by the learned and accomplished Gelek Palzang, and for Gonkar, including the Chinese text commentary, etc., should be taken as the main content. Third, the catalogue of the scriptures is specifically explained in three
Tibetan
་པའི་རྣམ་ཐར་བཀའ་རྒྱ་མ། རི་གོང་པ་སངས་རྒྱས་གཉན་སྟོན་དང་། འགྲོ་མགོན་སངས་རྒྱས་སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར། དེའི་རྣམ་ཐར་མྱ་ངན་འདས་ཆུང་མ། ནང་གི་རྣམ་ཐར་བཅས། དེ་དག་གི་རྩ་བ་རྣམས་ཁྱུང་པོ་སོགས་སོ་སོའི་ཞལ་གསུང་མ་ཡིན་ཅིང་། འཕྲོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་བྱུང་དང་གཞན་རྣམས་སློབ་མས་ལྷན་ཐབས་སུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་བཀའ་བབས་ཤིང་རྟའི་ལམ་སྲོལ་དང་པོ་ལས་རིན་ཆེན་རྣམ་བདུན་གྱི་རྣམ་ཐར་ལོ་རྒྱུས་ (༧༧)ཁོ་ན་ཙམ་སྟེ། གཞན་རིན་ཆེན་རྣམ་བདུན་གསར་མར་གྲགས་པ་གཙང་མར་ཤངས་སྟོན་སོགས་དང་། བཀའ་བབས་བར་པ་གྲུབ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ལྕགས་ཟམ་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་སོགས་པ་དང་། བཀའ་བབས་ཕྱི་མ་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་གྲོལ་མཆོག་གི་རྣམ་པར་ཐར་པ་རང་གི་མྱོང་བ། རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ལུང་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བཞུགས་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཧ་ཅང་ཆེ་ན། རྩ་བ་དངོས་ཀྱང་འབྲི་བ་དང་འཆད་པའི་རྩོལ་བ་ལ་རེ་བ་དང་བྲལ་བ་དེང་དུས་ཀྱི་གཤིས་ཡིན་པས། སྐབས་འདིར་དེ་དག་གི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ། ཤངས་པ་བཀའ་བརྒྱུད་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་སྙིང་པོ་བཻ་ཌཱུརྻའི་ཕྲེང་བ། རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོའི་རྣམ་ (༧༨)ཐར་བསྟོད་པ་དད་པའི་ལྗོན་ཤིང་ཙམ་བཞུགས་སོ། །གཉིས་པ་གདམས་སྐོར་དངོས་ལ་གཉིས། རྒྱ་གཞུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྩ་བའི་ཡིག་རྙིང་དང་། གསལ་བྱེད་ཉེར་མཁོའི་ལྷན་ཐབས་ཕྱིས་སུ་བྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ནི་གུ་མའི་སྐོར། སུ་ཁའི་སྐོར། ཐོར་བུའི་སྐོར་རོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། རྩ་བ་ནི་གུ་ཆོས་དྲུག །སྡོང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། ཡལ་ག་ལམ་ཁྱེར་རྣམ་གསུམ། མེ་ཏོག་མཁའ་སྤྱོད་དཀར་དམར། འབྲས་བུ་འཆི་མེད་འཆུག་མེད། དེ་རེ་རེ་ལ་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ཆོས་སྡེ་གཉིས་གཉིས་སུ་བཞུགས་པ་ལས། དང་པོ་ཆོས་དྲུག་གི་སྨིན་བྱེད་དབང་གི་ཆོས་སྡེར་གཏོགས་པའི་སྐོར་ལ། ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ (༧༩)ལུགས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་ལྷ་ལྔའི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་པ་མགོར། ན་མོ་གུ་རུ། བླ་མ་དམ་པའི་ནས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཌཱ་ཀི་མའི་གསུང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཀོད་པ་ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུགས་སོ་ཞེས་པའི་མཐའ་ཅན། བདེ་མཆོག་ལྷ་ལྔའི་མཆོད་འགྲིགས། བླ་མ་དང་དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་མགོན་པོས་ཡི་གེར་བཀོད་པ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོའི་མཐའ་ཅན། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལྷ་ལྔའི་མངོན་རྟོགས། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་བཏུད་སོགས་ནས། སྔགས་འཆང་རྒྱལ་མཚན་འབུམ་གྱིས་ཡི་གེར་བཀོད་པ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས
Chinese
的传记是秘密的。日贡巴·桑结年顿和卓贡·桑结顿巴的传记，以及他的传记《涅槃小传》和内部传记。这些传记的根本并非琼波等各自的口述，其余的涅槃事迹和其他部分是弟子们后来补充的。这些是噶举传承的第一条道路，只有七宝的传记历史（77）。其他被称为新七宝的，如藏玛的香顿等，以及噶举中期的成就者仁波切铁桥巴的传记等，还有噶举后期的杰尊·贡噶卓乔的自传体验，《装饰之花》等，虽然传承未断，但支分文字的集合非常庞大。由于现在的人们不期望在书写和讲解根本内容上下功夫，因此在此处汇集了这些的精华。《香巴噶举后期传记精华·琉璃之鬘》，以及杰尊·卓瓦衮波的传记（78）赞颂《信仰之树》等。第二，关于实际的诀窍，分为两部分：以印度论典为主的根本古籍，以及后来出现的阐释性必要补充。第一部分分为三类：尼古玛的法类，苏卡的法类，以及零散的法类。第一类分为五部分：根本是尼古六法，树干是大手印，树枝是三种道用，花朵是空行母红白，果实是不死无谬。每一类都有两个成熟解脱的法类。首先，关于属于六法成熟灌顶法类的部分，以《琼波瑜伽士（79）的胜乐金刚五尊仪轨》开头。那摩古汝。从“喇嘛丹巴”开始，按照智慧空行母的教言记录下来，以“琼波瑜伽士的法类”结尾。《胜乐金刚五尊供养仪轨》，从“喇嘛和吉祥胜乐轮”开始，以“戒护记录，此已圆满”结尾。《胜乐轮金刚五尊仪轨》，从“顶礼喇嘛丹巴”等开始，以“咒师嘉灿邦记录，此已圆满”结尾。