Tibetan
ན་མཐར་ཕྱིན་གཞན་དོན་ནང་དུ་ལོན། །ཕྱོགས་མེད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་སྙོམས། །བླ་མ་དྲིན་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཡིན་ལུགས་མཚོན་པའི་བླ་མ་ཁྱེད་རྣམས་ལགས། །གནས་ལུགས་ཤར་བའི་བླ་མ་ནང་ན་བཞུགས། །རང་སེམས་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་ལགས། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་གཉེན་པོ་ཀུན་དང་བྲལ། །འགྲོ་འོང་མི་བདོག་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བརྗོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དབང་པོ་ལྔ་ལ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་མེད། །མེད་བཞིན་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་བྱུང་ཁུངས་ཡིན། །བལྟས་ཤིང་བཅོས་ (༣༡༦)ཀྱང་འདི་ཞེས་ངོས་བཟུང་མེད། །མ་བཙལ་བཞག་ཀྱང་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་འཆར། །དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་དེ་མི་འགྱུར། །ཀུན་ལས་འཕགས་ཤིང་གང་ལའང་ཞེན་པ་མེད། །ཀུན་དང་བྲལ་བས་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན། །བློ་དང་བྲལ་བས་དོན་མེད་བློ་ལ་གསལ། །ཕྱོགས་མེད་དེ་ལ་ཕྱོགས་མེད་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །བྱུང་ཡང་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་ངེས་པ་མེད། །དེ་ལྟར་འདི་ཞེས་ཁོ་ནར་མ་གྱུར་པའི། །ཇི་བཞིན་དེ་ཉིད་རང་གི་བླ་མ་ཡིན། །བླ་མའི་རྣམ་ཐར་བཤད་ན་འདི་ལྟར་བདོག། བླ་མ་དེ་ལ་ཉེ་རིང་མི་བདོག་པས། །དེས་མ་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད། །བླ་མ་དེ་ཉིད་སྨོན་ལམ་དག་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ཀྱང་དེ་ཡི་རིགས་སུ་མ་གྱུར་མེད། །བླ་མ་དེ་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། །ཡེ་སངས་རྒྱས་ལ་མ་བཀོད་གཅིག་ཀྱང་མེད། །བླ་མ་དེ་ཉིད་ (༣༡༧)མཛད་པ་སྟོབས་ཆེ་བས། །འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་འཇུག་ཅིང་རང་དབང་སྒྱུར། །བླ་མ་དེ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མི་བདོག་པས། །ལོག་པར་བལྟས་ཀྱང་དོན་དེ་གནས་པ་ཡིན། །བླ་མ་དེ་དང་སྐད་ཅིག་འབྲལ་མ་མྱོང་། །འགྲོགས་ཡུན་རིང་སྟེ་སུས་ཀྱང་ཞལ་མཐོང་དཀའ། །བླ་མ་དེ་ལ་འདས་གྲོངས་མི་མངའ་བས། །གཏན་གྱི་བྱ་ར་ཟིན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་རང་སེམས་བླ་མ་ལ། །རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པའི་ཞལ་རས་བལྟ། །ཐེ་ཚོམ་སོམ་ཉི་བྲལ་བའི་གསོལ་བ་གདབ། །མ་བཅོས་རང་སར་འཇོག་པའི་མོས་གུས་བྱ། །རྒྱུན་དུ་ངང་ལ་གནས་པའི་ཞབས་ཏོག་བྱ། །གསལ་སྟོང་ཆེད་འཛིན་མེད་པའི་ཞལ་ཟས་དྲངས། །དྲན་ཡེངས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་པའི་ཞལ་སྐྱེམས་དྲངས། །སྣང་གྲགས་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་ན་བཟའ་ (༣༡༨)གསོལ། །ཟག་མེད་བདེ་བའི་འབོལ་སྟན་འོག་ཏུ་བཏིང་། །མ་བཙལ་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་དབུ་ཞྭ་གསོལ། །ཅི་ཤར་ཆེད་འཛིན་མེད་པའི་ཟང་ཟིང་ཕུལ། །ཀུན་མཁྱེན་བདག་འཛིན་མེད་པའི་གཟིམ་ཁང་དུ། །འཁོར་འདས
Chinese
敬礼圆满利他之行者，无偏智慧之慈悲普及一切。 顶礼恩重如山之诸上师， 显现实相之诸位上师， 安住实性之诸位上师住于内心。 自心上师之体性如下： 非由因生，自性任运成就； 不为缘灭，远离一切对治； 无有来去，三时无有迁变； 超离有无言说之边际； 五根不见之事物； 虽无，却是显现种种之生源； 观视修整(316)亦无法指认； 不寻自置，却自然显现一切； 不为善恶业力所左右； 超越一切，且不执着任何事物； 远离一切，故为一切之本体； 远离心识，故于无意义之心识中显现； 无有偏颇，然从中生出种种无偏； 虽生，却不确定属于任何一方； 如是，不执着于此之唯一性； 如是如是之本然即为自之上师。 若说上师之行状，则具有如下特点： 彼上师无有亲疏之别， 故无未被其遍及之有情。 彼上师因其清净之发愿， 故无未成为其眷属者。 彼上师因其广大之慈悲， 故无未被安置于本初佛位者。 彼上师(317)之事业力大， 故能入于轮涅一切并自在掌控。 彼上师无有迁变， 故纵然邪见，然其义不变。 未曾须臾与彼上师分离， 然相处虽久，却难见其面容。 彼上师无有逝世， 故已获得永恒之守护，甚为稀有。 如是之自心上师， 以自识自知之面容观之。 祈请远离怀疑与犹豫， 行持安住于无为本位之信敬， 行持恒常安住于本性之服侍， 奉献光明空性无执之食物， 奉献觉知念动无别之饮料， 献上知晓显现声响如幻之衣物(318)， 于下铺设无漏安乐之坐垫， 献上无需寻觅本自具有之顶冠， 奉献不执着任何显现之供品， 于遍知无我执之寝宫中， 轮回涅槃
English
I prostrate to the one who has attained the ultimate meaning of benefiting others. Whose impartial wisdom and compassion are equal towards all. I prostrate to the kind lamas. You are the lamas who represent the way things are. The lamas who reveal the state of being reside within. The characteristics of one's own mind lama are as follows: It does not arise from causes, it is spontaneously accomplished by its own nature. It is not destroyed by conditions, it is free from all antidotes. It has no coming or going, it is unchanging in the three times. It transcends the limits of expressing existence and non-existence. There is no object seen by the five senses. Although it is non-existent, it is the source from which various things appear. Even if you look and try to fix it (316), you cannot identify it as this. Even if you leave it without searching, its own nature appears in various ways. It is not influenced by the power of good and evil actions. It is superior to all and has no attachment to anything. Because it is separate from all, it is the essence of all. Because it is separate from the mind, it is clear to the meaningless mind. From that which is impartial, various impartial things arise. Although they arise, they are not definitely on any side. Thus, that which is not limited to being only this. As it is, that very thing is one's own lama. If one speaks of the conduct of the lama, it has the following characteristics: That lama has no near or far, so there is not a single sentient being that is not pervaded by it. That lama, because of the purity of his aspirations, there is no one who has not become his family. That lama, because of his great compassion, there is not a single one who has not been placed in the state of the primordial Buddha. That lama (317), because his actions are powerful, he enters into all of samsara and nirvana and controls them freely. That lama has no change, so even if you look at it wrongly, the meaning remains. I have never been separated from that lama for a moment. Although I have been with him for a long time, it is difficult for anyone to see his face. That lama has no passing away, so it is wonderful that he has obtained eternal protection. To such a self-mind lama, look at the face of knowing oneself by oneself. Pray with freedom from doubt and hesitation. Practice devotion by leaving it uncorrected in its own place. Serve by constantly abiding in its nature. Offer food of clear emptiness without grasping. Offer drinks of realizing that memory and distraction are inseparable. Offer clothes (318) of knowing appearances and sounds as illusions. Spread a cushion of uncontaminated bliss underneath. Offer a crown that is inherently present without searching. Offer offerings without grasping at whatever arises. In the all-knowing, self-grasping-free bedroom, samsara and nirvana
Tibetan
་དབྱེ་བསྲི་མེད་པའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར། །དུས་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བཞུགས་ནས་ཀྱང་། །རང་སྣང་ལྷུག་པའི་གདམས་ངག་རྒྱུན་དུ་གསུང་། །ངོ་མཚར་ཆེའོ་རང་སེམས་བླ་མ་ཉིད། །སླར་ཡང་ཐུགས་རྗེས་བཟུང་བ་བཀའ་དྲིན་ཆེ། །ཚེ་སྔོན་སྦྱངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་འཕྲོ་ཆེ། །དེ་ཡང་ཐུགས་རྗེས་མི་གཏོང་ངོ་མཚར་ཆེ། །བླ་མ་དེ་ལ་བསྟེན་ལུགས་དེ་བྱས་པས། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འདི་ལྟར་འབྱུང་གིན་གདའ། །འཁོར་བའི་འདམ་ནས་མ་བྲོས་པ་རུ་ཐར། །སངས་རྒྱས་ས་རུ་མ་ཕྱིན་པ་རུ་སླེབ། །འཁོར་ (༣༡༩)འདས་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་གོ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་རྟོགས་གྱུར་ཅིང་། །ཐག་ཆོད་མངོན་དུ་གྱུར་ན་སངས་རྒྱས་ཟེར། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །གཞན་དུ་བླ་མ་བསྟེན་ཡང་འདི་ལྟར་འབྱུང་། །སེམས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པ་རུ་མ་རྟོགས་པས། །དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་ཤེས་པ་ཞུགས། །རྗེས་ཕྱིར་འབྲངས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ལ་སྤྱོད། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན། །ད་ནི་རང་གི་བྱ་ར་རང་གིས་བྱེད། །འཁོར་བའི་རྗེས་ཕྱིར་མ་འབྲངས་སྔ་མ་སུན། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་བསྒྲུབ་རྩོལ་བ་ཆེ། །སེམས་ཉིད་རང་ས་བཟུང་ནས་རང་གར་སྡོད། །འདི་ཞེས་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་འདི། ། (༣༢༠)མ་ལ་མ་གོ་འདི་ཡིས་སྦྱངས་ནས་བྱུང་། །ད་ཡང་མཚན་ཉིད་གོ་བ་འདི་ཡིས་འཚེངས། །འཚེངས་ལུགས་ཇི་བཞིན་བསྟན་ན་འདི་ལྟར་ལགས། །སྟོང་ཉིད་རང་ཆས་ཆོས་སྐུ་བཙལ་མི་དགོས། །ཅིར་སྣང་རང་ཤར་གཟུགས་སྐུ་དགག་མ་དགོས། །སེམས་ཉིད་རང་འགྲོས་སྐུ་གསུམ་བཅོས་མི་དགོས། །འཁོར་བའི་གཞི་རྩ་ཆོད་པས་དོར་མི་དགོས། །རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་རེ་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་བློ་ཡིས་བསྒོམ་མི་དགོས། །ཁྱེད་ཀྱང་འདི་ལྟར་མཛད་ན་མི་ལེགས་སམ། །མ་ཡེངས་སེམས་ལ་ལྟ་བའི་རྟོགས་ལྡན་རྣམས། །ལྟ་བའི་བློ་དང་བྲལ་ན་ཅིས་མི་རུང་། །མ་བྲལ་རྒྱུན་དུ་སྒོམ་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ། །སྒོམ་མཁན་རང་ཐོག་གྲོལ་ན་ཅིས་མི་རུང་། །རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ། །མ་བསྒོམ་ལྷུན་གྲུབ་ (༣༢༡)གོ་ན་ཅིས་མི་རུང་། །བཅོས་མེད་བྱ་ར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །རང་སེམས་གཏན་ལ་ཕབ་ན་ཅིས་མི་རུང་། །མཚན་ལྡན་བླ་མ་མང་དུ་བསྟེན་ལགས་ཀྱང་། །བླ་མ་རེ་ལ་གསུང་སྒྲོས་རེ་རེ་འབྱུང་། །དེ་རྣམས་རྩ་བ་སེམས་ལ་ཐུག་ནས་འདུག །དེ་ནས་རང་སེམས་བླ་མ་དེ་ཉིད་ལ། །ཞལ་ལྟ་གསུང་ཉན་གདམས་ངག་མང་དུ་ཞུས།
Chinese
被无有分别的眷属所围绕，于三时中无有间断地安住，并且，恒常宣说自然流露的窍诀。真稀奇啊，自心即是上师！再次以慈悲摄受，恩德浩大。前世修习的瑜伽，因缘深厚。那也还是以慈悲不舍弃，真稀奇啊！像那样依止上师，上师的加持就这样产生。从轮回的泥潭中不逃离而解脱，未到佛地而抵达。对于轮（３１９）回和涅槃，理解为没有好坏。佛与众生的差别在于证悟与未证悟。心的体性若无错谬地证悟，并且，确定无疑地显现，就称为佛。他的功德超越言说的边际。否则，即使依止上师，也会这样：由于没有如实证悟心性，不认为是那样的，却执着于那样的知见产生。追随其后，行持痛苦之业。那被称为众生。现在自己做自己的守护。不追随轮回，厌倦过去。不修持寂灭，努力广大。心性安住于自地，自然安住。这无有能被指认的心性，（３２０）未经学习的母亲未能理解，通过这个学习而产生。现在又通过这个体性的理解而圆满。如果如实地开示圆满之理，就像这样：空性是自性，无需寻找法身。显现任何事物都是自生，无需遮止色身。心性是自然运行，无需造作三身。轮回的根本断除，无需抛弃。自心是佛，无需期望。本来就是，无需以分别念修习。您也这样行持，不好吗？不散乱，观心的证悟者们，如果远离能观的分别念，怎么会不好呢？不离散，恒常修习的修行者，修行者在自身解脱，怎么会不好呢？恒常成办菩提的修行者，不修而任运成就（３２１）地领悟，怎么会不好呢？无有造作地守护的瑜伽士，如果确定自心，怎么会不好呢？虽然依止了众多具相上师，但是，每个上师都有一种说法。那些根本都汇集于心。之后，对于自心上师，面见、听闻，祈请众多窍诀。
English
Surrounded by a retinue without discrimination, abiding continuously in the three times, and constantly uttering the instructions of spontaneous self-appearance. How wondrous, the very mind is the Lama! Again, being held by compassion, the kindness is immense. The yoga practiced in past lives has a great karmic connection. Even so, not abandoning with compassion, how wondrous! By relying on the Lama in that way, the blessings of the Lama arise in this way. Liberated from the mire of samsara without fleeing. Arrived without going to the Buddha-ground. Understanding that there is no good or bad in samsara (319) and nirvana. The difference between Buddhas and sentient beings is whether they are realized or not. If the nature of mind is realized without error, and if certainty manifests, it is called a Buddha. The qualities of that one are beyond the limits of expression. Otherwise, even if one relies on a Lama, it will be like this: Because the nature of mind is not realized as it is, the knowledge arises that grasps onto what is not as what it is. Following after, one engages in the activity of suffering. That is what is labeled as a sentient being. Now, one's own guarding is done by oneself. Not following after samsara, weary of the past. Not cultivating cessation, but great effort. The nature of mind, having taken its own ground, abides naturally. This nature of mind, without anything to be identified as this, (320) not understood by the unlearned mother, arises through learning this. Now, again, it is perfected through this understanding of the characteristics. If the way of perfection is shown as it is, it is like this: Emptiness is self-existing, no need to seek the Dharmakaya. Whatever appears is self-arising, no need to negate the Rupakaya. The nature of mind is self-moving, no need to fabricate the three Kayas. Since the root of samsara is cut, no need to abandon it. Since one's own mind is Buddha, no need to hope. Since it is primordially so, no need to meditate with the intellect. If you also act like this, wouldn't it be good? Those realized ones who look at the mind without distraction, if they are free from the mind of looking, how could it not be good? The great meditator who constantly meditates without separation, if the meditator is liberated in their own place, how could it not be good? The practitioner who constantly accomplishes enlightenment, if they understand spontaneous accomplishment (321) without meditating, how could it not be good? The yogi who guards without fabrication, if they settle their own mind, how could it not be good? Although many qualified Lamas have been relied upon, each Lama has a different saying. All of those ultimately converge on the mind. Then, to that very Lama who is one's own mind, I have seen the face, heard the voice, and requested many instructions.