Chinese
在茂密的森林中，有一座由一位佛陀的眷属建造的佛塔。一千只猴子用污垢和水玷污了它，考虑到它们会堕入恶道，他转世为猴王。他相貌丑陋，体型巨大，头戴珍宝帽，手中拿着木制念珠，化现出这样的形象。他教导猴子们向佛塔顶礼和绕塔，使它们明白因果之法，并说道：‘哦，你们这些猴子们，听着！外在显现无有间断，如此观之；内在觉性无有执着，如此修之；中间无有取舍，如此行之。’他这样说，使它们中的许多证悟了真谛，并将它们安置于安乐之中。当地的人们说：‘在那片森林的深处，有一只猴子将它们全部安置于安乐之中。’他们经常这样谈论和观看。一位国王对猴王说：‘有智慧者啊，你们为何安乐地居住？为何安乐地生活？’猴子说：‘种姓高贵的国王啊，请听我说。因果缘起之法，我已确信其为不欺之量。本自存在的此心性，我已了知其为法身大乐。若我是虚假的，愿我猴子死去！’国王和他的随从们惊叹道：‘哎玛，真是太神奇了！’他们含着眼泪，顶礼膜拜，然后离开了。之后，猴王对他的眷属们说：‘我们所有的猴子们，无论显现如何，都不要执着于六识。无论生起怎样的分别念，都不要执着于心性的根本。无论生起怎样的五毒，都安住于光明法身之中！’他这样说，使所有猴子都证悟了真谛。那时，天空出现光芒和彩虹，大地震动等巨大的征兆，他自己也感到惊奇。就像耗尽燃料的火焰一样，他的身体像珍宝一样被焚化。他在那里涅槃了二十二年，然后在广阔的印度国土（公元287年）转世。他转世在印度东部被称为广阔之地利查的地方，在一个名为城市的中心，父亲是婆罗门种姓的富商善贤，母亲名为月光。
English
In the midst of a dense forest, there was a stupa built by a retinue of the Buddha. A thousand monkeys defiled it with dirt and water, and considering that they would fall into the lower realms, he took birth as a monkey king. He was ugly in appearance, large in size, wore a jeweled hat on his head, and held a wooden rosary in his hand, manifesting in such a form. He taught the monkeys to prostrate and circumambulate the stupa, making them understand the law of cause and effect, and said: 'Oh, you monkeys, listen! Outward appearances are continuous, view it thus; inward awareness is without attachment, cultivate it thus; in between, there is no acceptance or rejection, act thus.' He said this, causing many of them to realize the truth and placing them in happiness. The people of that place said: 'In the depths of that forest, there is a monkey who has placed them all in happiness.' They often spoke and watched in this way. A king said to the monkey king: 'Wise ones, why do you live in happiness? Why do you live in comfort?' The monkey said: 'King of noble lineage, listen to me. The law of cause and effect and dependent origination, I have confirmed it as an infallible measure. This mind-essence that has always existed, I have understood it as the great bliss of the Dharmakaya. If I am false, may I, the monkey, die!' The king and his entourage exclaimed: 'Ema, how amazing!' With tears in their eyes, they prostrated and circumambulated, and then left. After that, the monkey king said to his retinue: 'All of us monkeys, no matter how things appear, do not cling to the six consciousnesses. No matter what kind of conceptual thoughts arise, do not cling to the root of mind-essence. No matter what kind of five poisons arise, abide in the clear light Dharmakaya!' He said this, causing all the monkeys to realize the truth. At that time, great omens occurred, such as light and rainbows in the sky, and the earth shaking, and he himself was amazed. Like a flame that has exhausted its fuel, his body was cremated like a jewel. He passed away into nirvana there for twenty-two years, and then took birth in the vast land of India (287 AD). He was born in the eastern part of India, in a place called Litsa, known as a vast place, in the center of a city, his father was a Brahmin merchant named Good Fortune, and his mother was named Moonlight.
Tibetan
སྲས་བདུན་གྱི་ཐོག་མ་གཟི་བརྗིད་ཅན་བྱ་བར་བཏགས་ཏེ། དེ་ནས་ལོ་བཅུ་བདུན་ལ་ཨོ་ཏནྟ་པུ་རི་བྱ་བར། མཁན་པོ་ཁྱབ་མཆོག་རྒྱལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་། མཚན་ཡང་ཤེས་རབ་གོ་ཆ་ཡིན། ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་ཡིན་གསུངས། ཀྡ་མ་ལ་ཤི་ལའི་རིག་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཉན། དེའི་དུས་སུ་མུ་སྟེགས་རཀྵ་བྱ་བ་སྲིན་པོའི་གདོང་ཅན་ཅེས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དེ་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཚར་བཅད་གསུངས། ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉི་མ་སྦས་པ་བྱ་བ་རིག་པ་མཁས་པ་པཎྜི་ཏ་ཟ་ཧོར་ནས་བྱུང་བ་དང་རྩོད་པ་བྱས་ཀྱང་མ་ཐུབ་པར། བླ་མ་གྱུར་པ་དེ་ངའི་བླ་མ་རྨོག་ལྕོག་པ་ཡིན་གསུངས། ནུབ་ཕྱོགས་ཀ་ལིང་ཞེས་པའི་དུར་ཁྲོད་དུ། རང་བྱུང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་བོང་ཐུང་བ་སྤྱན་དམར་བ། ཤིང་གི་རལ་གྲི་བཟུང་བ་གཅིག་ན་རེ། ཚེ་ལ་ལོང་ (༢༨༨)མེད་ཡུན་རིང་མི་སྡོད་ངེས། །ཐོས་པས་མཐའ་ཆོག་རིག་པ་ནང་དུ་ཁུག །མ་བཅོས་དྲི་མེད་མེ་ལོང་ནང་དུ་ལྟོས། འཁོར་བ་སྤངས་ནས་མྱང་འདས་བསྒྲུབ་དུ་མེད། ཅེས་གསུངས་པས་ཆོས་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་གོ། །དེ་ངའི་བླ་མ་སྤེན་ཕུག་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ནས་ཀེང་རུས་ལས་མེ་འབར་བའི་དུར་ཁྲོད་དུ་བྱོན་ནས་སྤྱོད་པ་མཛད་པར་གསུངས། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་མི་ན་རལ་པ་ཞེས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ན་རེ། །ཁྱོད་ཅི་ལ་འོངས་གསུངས། །སྤྱོད་པ་ལ་འོངས་གསུངས་པས། ཁོང་ན་རེ་ནགས་ཚལ་མཐོང་དུ་བསྒོམ་ན་བདེ་བ་ཐོབ། ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པས་མཐུན་པར་གསུངས། ཅེས་པས་སྤྱོད་པ་ལ་བོགས་ཐོན་པ་བྱུང་། དེ་ངའི་བླ་མ་ཚ་རི་སྒོམ་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ནས་དཔལ་ཡོན་དུ་བསྐོར་བ་བྱས་པས། མཆོད་རྟེན་དེའི་རྩ་བ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་སྟག་ལ་ཞོན་པ་ཉི་མའི་གོས་ཅན་བྱ་བ་ན་རེ། དྲན་པ་རང་སངས་ཆུ་ཡི་རི་མོ་འདྲ། འགག་པ་མེད་པ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འདྲ། རིག་པ་སྣང་བ་མེ་ལོང་དྭངས་པ་འདྲ། གསལ་ལ་མ་འགག་ཤེལ་གྱི་སྒོ་ང་འདྲ། གསུངས་ནས་ཕྱག་སྤྱི་བོར་བཞག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དཔག་ (༢༨༩)ཏུ་མེད་པར་སྐྱེས། དེ་ངའི་བླ་མ་ཞང་སྒོམ་ཆོས་སེང་ཡིན་གསུངས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་གཅིག་བལྟ་བར་བཞེད་ནས་བྱོན་པས། ལམ་ཁ་གཅིག་ན་རྒན་མོ་པདྨའི་ཕྲེང་བ་གྱོན་པ་གཅིག་ན་རེ། གར་འགྲོ་ཟེར། ཨཱརྻ་པ་ལོ་བལྟར་འགྲོ་གསུངས་པས། མོ་ན་རེ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བསྒོམས་ན་རང་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། །མ་བསྒོམས་སངས་རྒྱས་འཕོ་བ་མེད། །སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག
Chinese
七个儿子中的第一个被命名为光荣者。之后十七岁时，在名为奥坦达普里的地方，从堪布恰布乔格嘉瓦处受戒出家，法名是智慧盔甲。据说属于大众部。听闻了卡达马拉希拉的六种学问。当时，名为外道罗刹，长着罗刹面孔的人，为了破坏佛教，用理性的方式将其击败。还有一位瑜伽士，名为尼玛瑟巴，是来自扎霍尔的博学班智达，与他辩论但未能取胜，成为上师，他说那是我的上师莫乔巴。在西方的卡林坟场，去往自生佛塔前修行时，一位身材矮小、眼睛发红、手持木剑的瑜伽士说：生命没有空闲（288），肯定不会长久停留。听闻后将智慧收于内心，观看未加修饰、无垢的镜子。舍弃轮回无法成就涅槃。这样说后，领悟了诸多法要融为一体。他说那是我的上师斯本普巴。之后，前往从骨骼中燃烧火焰的坟场修行。之后，一位名为米纳拉巴的瑜伽士，具有神通，说：你来做什么？回答说：为了修行而来。他说：如果观想看到森林，就能获得安乐。如果知晓一切皆为心，就能和谐相处。这样修行就有了进步。他说那是我的上师擦热贡巴。之后，在巴荣绕行时，在那座佛塔的根部，一位骑着老虎、身穿太阳衣服的瑜伽士说：忆念自解脱，如同水中的波纹。无有止息，如同太阳的精华。觉性显现，如同清澈的镜子。清晰而不止息，如同水晶的蛋。说完将手放在头顶，生起了无法估量的禅定（289）。他说那是我的上师香贡曲森。之后，想去菩提伽耶看一座观音菩萨的殿堂，在路上，一位戴着莲花念珠的老妇人说：你要去哪里？回答说：去看圣观世音。老妇人说：慈爱和悲悯菩提心，如果修习自己就是大悲者。如果不修习，佛陀不会转移。悲悯双运。
English
The first of the seven sons was named Glorious One. Then at the age of seventeen, in a place called Odantapuri, he was ordained by Khenpo Khyapchok Gyalwa, and his name was Wisdom Armor. It is said that he belonged to the Mahasamghika school. He listened to the six assemblies of knowledge of Kad马拉希拉. At that time, a heretic named Raksha, with the face of a Rakshasa, who was destroying the Buddha's teachings, was defeated by reason. Also, a yogi named Nyima Sebpa, a learned pandita from Zahor, debated with him but could not win, and became a lama, he said that was my lama Mokchokpa. In the cemetery of Kaling in the west, when he went to practice in front of the self-arisen stupa, a short yogi with red eyes, holding a wooden sword, said: Life has no leisure (288), it will certainly not stay long. Having heard, gather the wisdom into the heart, look into the unadorned, stainless mirror. Abandoning samsara, one cannot achieve nirvana. Having said this, he understood that many dharmas are of one taste. He said that was my lama Spenphukpa. Then, he went to the cemetery where flames burned from the bones and practiced. Then, a yogi named Mina Ralpa, who had miraculous powers, said: What have you come for? He replied: I have come to practice. He said: If you meditate on seeing the forest, you will attain bliss. Knowing that all is mind, you will be in harmony. Thus, progress was made in practice. He said that was my lama Tsari Gompa. Then, when he circumambulated Pal Yon, at the base of that stupa, a yogi riding a tiger, wearing clothes of the sun, said: Memory self-liberates, like ripples in water. Without cessation, like the essence of the sun. Awareness is appearance, like a clear mirror. Clear and without cessation, like a crystal egg. Having said this, he placed his hand on my head, and immeasurable samadhi (289) arose. He said that was my lama Zhang Gom Chos Seng. Then, wanting to see a Chenrezig temple in Bodh Gaya, on the way, an old woman wearing a lotus garland said: Where are you going? He replied: I am going to see Arya Avalokiteshvara. The old woman said: Loving-kindness and compassion, bodhichitta, if you cultivate yourself, you are the great compassionate one. If you do not cultivate, the Buddha will not transfer. Compassion, union.