Tibetan
་གཅིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྟ་ཟླའི་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་དགོང་མོར། ལྷའི་བུ་དང་། ཌཱ་ཀི་མང་པོས་མཆོད་པ་ཕུལ་བས་རྐྱེན་བྱས། འོད་གསལ་སྟོབས་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་བར་ཤེད་ན། མི་རྟོག་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་རྙེད། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མགུར་དེ་ཡང་དེའི་དུས་སུ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་སུ་ལྷ་ཕུའི་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ན་ཅི་དང་ཅི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ལ་མཆེད་ནས་ཐལ་ནམ་ཟླ་སོས་ཀ་ཉིན་གཅིག་བྲག་ཟུར་དུ་ཕྱིན་པས་ཉིན་མཚན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཉམས་བྱུང་ནས། ཆུའི་སྤྲུལ་བསྒྱུར་བྱས་པས། ཆུ་རུ་སྒྱུར་བ་ལུག་རྫི་གཅིག་གིས་མཐོང་། མེར་བསྒྱུར་བ་ལྡོམ་བུ་བ་གཅིག་གིས་མཐོང་། དེ་ནས་ཟད་པར་བཞིའི་སྟོབས་ཆེན་པོར་གྱུར་ཡང་ཟད་པར་སྔོན་པོ་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་སྣང་མཆེད་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་མང་པོ་མཐོང་བ་བྱུང་བས། བཟང་སྤྱོད་ཀྱི། རྡུལ་གཅིག་སྟེང་ན་རྡུལ་སྙེད་སངས་རྒྱས་རྣམས། བྱ་བ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་འདུག་སྙམ་པ་བྱུང་ངོ་། །ཡང་། ཉིན་གཅིག་བྲག་གི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྒྱུ་མའི་ཉམས་བཟང་པོ་བུང་བ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་རྗེ་ (༡༩༥)བཙུན་མ་ཌཱ་ཀིའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་གར་བསྒྱུར་ཅིང་འདུག་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། ངས་ཀྱང་བྲག་ལོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ་ནུས་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ལུག་རྫི་དང་བུ་མོ་མང་པོས་མཐོང་འདུག་པས། དེའི་ནང་པར་ལྷ་ཕུན་ཕྱུགས་པོའི་གཅེས་ཕྲུག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་ཕྱེ་དང་། ཤ་མར་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་ཕུལ། བསྙེན་གནས་ཞུས་ནས་སོང་། །བྲག་ལོགས་ལ། ཕྱེ་དང་ཤ་མར་དེ་ཀ་ལས་མ་མཐོང་། དེ་ནས་ཞག་བཅུ་གཅིག་ན། ཤངས་ན་ཕྱུགས་པའི་རྒས་པོ་ཤུག་པ་འབུམ་མེ་བྱུང་ནས། རིན་ཆེན་བརྩོན་འགྲུས་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྲག་འདི་ལ། རྩམ་པ་མིག་གིས་མ་མཐོང་བར་བསྡད་པས། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐོབ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་འཆའ་ཡིན་འདུག་ཟེར་བས། ད་ང་ན་སོ་རྒས་ནས་ཤི་ལ་ཐུག་པས། ཚོགས་གསོག་གཅིག་བྱེད་དགོས་པར་ཡོད་པས། དེ་ལ་ཅིས་ཀྱང་འབྱོན་དགོས་ཟེར་བས། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་དང་ཆོས་འཁོར་ཀྱི་སློབ་དཔོན་མི་ཡོང་པས། ཁྱོད་རང་གཞན་ནས་ཞུས་བྱས་པས། ཁོ་ན་རེ། ཁྱོད་མི་འབྱོན་ནང་འདི་ཀར་ལྕེབ་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་སྙིང་གར་གྲི་གཏད་ནས་བྱུང་པས། (༡༩༦)འོ་ན་ཁྱོད་དེ་ཙམ་ལ་ཐུག་ན་འོང་གིས་ཞག་གསུམ་ལས་མི་སྡོད་དོ་བྱས་པས། དེ་ནས་ཁོས་རྟ་ཁྲིད་ནས་བྱུང་བ་དང་། བེམ་དུག་དེ་གྱོན། ཆོས་ཁུག་དེ་ཁུར་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྲོམ་ཆེན་པོ་ཚོགས་ནས་འདུག །ཁོས་ཆོས་ཁྲི་མཐོན་པོ་གཅིག་བརྩིགས། དེའི་སྟེང་དུ་གོས་མང་པོ་བཏིང་ནས། རྟ་ཕྱུགས་དང་། མར་ནས་དང་། གོས་ལ་སོགས་པ་འབུལ་བ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས། ཁོས་གཏམ་བཏང་སྟེ། སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་བརྩོན་འགྲུས་ཁྱེད་ཀྱིས་ན་ནིང་བར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རྩམ་པ་མིག་གིས་མ་མཐོང་བར་བྲག་ལ་བསྒོམས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་འདུག་པས། དེ་རིང་གི་སྐབས་སུ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་བྱ་བའམ། མདོ་རྒྱུད་ནས་འདི་གསུངས་བྱ་བ་མ་བཤད་པར། ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྲག་ལ་བསྒོམས་ནས་བསྡད་པས། འདི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་བྱ་བའི་ཆོས་གཅིག་གསུངས་ཤིག་ཟེར་བས། ངས་དང་པོ་དེ་ལ་བསྡད་པའི་དང་ཀ་བདེ་བ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ལའུར་མུར་བ། སྒྱུ་མ་ལམ་དུ་སློང་བ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གཡང་ཁར་སླེབ་པ་བྱ་བ་བཞི་པོ་དེ་ལ་རྩ་བ་བྱས་ནས་བཤད་པས། ཕྱུགས་པོ་དེ་དང་ཁྲོམ་ཐམས་ཅད་མོས་ནས། ནང་པར་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ (༡༩༧)ཀྱིས་འབུལ་བ་བྱས་ནས། ཆོས་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཤད་པས། ཚོང་དུས་དང་འཛད་བོ་དོད་མན་འདུས་ཏེ། རྟ་ཁྲབ་བུར་ཚོས། གསེར་གཡུ་དང་སྣམ་རས་ལ་སོགས་པའི་འབུལ་བ་ཅི་ཡང་བྱུང་། ཕྱུགས་པོ་དེ་ལ་འབུལ་བ་བྱུང་བའི་ནོར་རྣམས་མ་འདྲེས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཀྱང་མ་གོད་པ་གྱིས་ཤིག་བྱས་པས། ཁོ་ན་རེ། ན་ནིང་བར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རྩམ་པ་མིག་གིས་མ་མཐོང་བས་ཁྱེད་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ཆ་རྐྱེན་ལ་དེ་ཙམ་ཞད་མི་དགོས། ཁྱེད་མི་གསེར་དུ་རེད་པ་བྱ་བ་ཡིན་པས། ནོར་རྫས་ཟད་ཀྱིས་དོགས་པ་དང་། ལྟོག་གྲིར་ཤི་ཡིས་དོག་པ་བྱ་མི་དགོས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་འབུལ་བ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས། ཁར་སོང་ང་ལ་འབུལ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ཁྱེད་རང་འབུལ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་མགོད་པར་ཡོད་པས་མ་ནོར་བར་ཁྱེར་ཅིག །ང་ལ་ནོར་གྱིས་ཅི་གཏུབ། ནོར་ལ་ངས་ཅི་གཏུབ། གཉིས་ཀ་ལོག་པས་ཅི་གཏུབ་བྱས་ནས་ཕྱེ་བྲེ་གསུམ་དང་། ཤོག་དེབ་གཅིག་ཁྱེར་ནས་བྲག་ལ་ཕྱིན་ནོ། །དེ་ནས་བཙུན་པ་བྱེད་པ་དང་། །ཆོས་ཞུ་བའི་གྲ་པ་མང་པོ་འདུས་སོ། །བླ་མ་རཱ་ཧུ་ལ་དང་། (༡༩༨)ཇོ་བོ་རྗེ་དང་། བླ་མ་བུར་སྒོམ་པ་དང་། བླ་མ་ལྷ་རྗེའི་གདམས་པ་མང་དུ་བཤད་པས། དགེ་སྦྱོར་བཟང་པོ་བྱུང་། བླ་མ་བཟང་བ་དང་རང་བློ་སྣ་ཐུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། བློ་བཅོས་མིན་བཤད་དགོས་པ་མང་པོ་མ་བྱུང་། ད་ཡེ་མ་ཕྱིན་དུས། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བཞག་ཟིན་མེད་ལ། ལས་བྲེལ་པོ་གཅིག་རྒྱུན་དུ་བྱེད་བྱེད་ནས། ཚེ་ལོང་མེད་སོང
Chinese
一个出现了。之后马月（藏历五月）初八的晚上，因为天子和众多空行母供养的缘故，出现了巨大光明的力量，在睡眠和梦境之间，找到了不分别的明灯。等等的歌也是那个时候唱的。那个时候拉普（Lha phu）内外所有的一切都看到了。之后越来越大，越来越蔓延，到了秋天的一个晴朗的日子，去岩石边的时候，出现了昼夜不分的体验。变化出水的时候，变成水被一个牧羊人看到了。变成火的时候，被一个乞丐看到了。之后虽然变成了四大耗尽的巨大力量，但是耗尽的蓝色黄色等等的光明显现蔓延开来，看到了很多佛的净土。善行品中说：一微尘中具足微尘数佛陀。我心想，行为也住于此地。又，有一天去岩石上的时候，幻化的美好体验是蜜蜂和，天空中的（第195页）至尊空行母的眷属围绕着跳舞，凭借那两者的力量，我也能岩石边的天空中结跏趺坐了。那也被牧羊人和很多女孩看到了。其中拉普（Lha phu）富人的掌上明珠十六个女孩供养了很多糌粑、肉、酥油、氆氇等等。请求加持后离开了。岩石边上，除了糌粑和肉、酥油之外什么也没看到。之后十一天后，香（Shangs）那的富翁老头舒卡·崩梅（Shugpa Bhumme）来了，说仁钦·尊珠（Rinchen Tsondru），你在这岩石里十二年，眼睛都没看到糌粑，现在你已经成就了，能在天空中结跏趺坐了。现在我年纪大了，快要死了，需要做一个会供，无论如何你都要来。我说我不会做你的会供和法-轮的老师，你自己从别处请吧。他说：你不来我就死在这里，说着拿着刀抵着我的心脏来了。（第196页）我说：既然你都这样了，那我就去，但是只待三天。之后他牵着马来了，还有毒药。
English
One appeared. Then, on the evening of the eighth day of the Horse Month (fifth month in the Tibetan calendar), due to the offerings made by the sons of gods and many dakinis, a great and powerful light arose, and in the space between sleep and dreams, the non-conceptual clear lamp was found. The songs such as "..." were also sung at that time. At that time, everything that was happening inside and outside Lha phu was seen. Afterwards, it grew bigger and bigger, spreading wider and wider, until one clear autumn day, when I went to the side of the rock, I experienced a state where there was no distinction between day and night. When I transformed into water, a shepherd saw me transform into water. When I transformed into fire, a beggar saw me. Afterwards, although I became the great power of the four destructions, the clear appearances of blue, yellow, and so on, spread out, and I saw many Buddha lands. In the Bhadracarya-pranidhana it says: "On one atom are Buddhas countless as atoms." I thought, "The activity also abides in this very place." Also, one day when I went on top of the rock, the good experience of illusion was that bees and the retinue of Jetsun Dakinis in the sky (page 195) were dancing around, and through the power of those two, I was also able to sit in vajra posture in the sky by the side of the rock. That was also seen by the shepherd and many girls. Among them, sixteen beloved daughters of the wealthy family of Lha phu offered a lot of tsampa, meat, butter, woolen cloth, and so on. They requested blessings and left. On the side of the rock, I saw nothing but tsampa, meat, and butter. Then, eleven days later, the old wealthy man Shugpa Bhumme from Shangs came and said, "Rinchen Tsondru, you have stayed in this rock for twelve years without seeing tsampa with your eyes. Now you have attained accomplishment and are able to sit in vajra posture in the sky." Now I am old and about to die, so I need to do a tsok offering, and you must come no matter what. I said, "I will not be the teacher for your tsok offering and dharma wheel, please ask someone else." He said, "If you don't come, I will die here," and came at me with a knife to my heart (page 196). I said, "Since you have gone that far, I will come, but I will only stay for three days." Then he came leading a horse, and also poison.
Chinese
于是，我带着那个经书袋走了。那里聚集了一个很大的市场。他建起了一个高高的法座，在上面铺了很多布。供奉了许多马、牲畜、酥油、青稞和布匹等。然后他说：“仁钦尊珠上师，您从去年开始的十二年里，眼睛都没见过糌粑，一直在岩洞里修行，已经获得了成就。在今天的场合，不要说上师的教言，也不要说经典里怎么说的，就说您在岩洞里修了十二年，从您的体验里说出一个法吧。”于是我首先说了安住的安乐，精进的劳累，将幻象转为道用，到达空性的悬崖这四点，以此为根本进行了解说。那个牧人和整个市场都信服了。第二天，所有的人（197）都来供养。讲了二十一天的法，商人和顾客都聚集起来了，马鞍都堆满了，金银和丝绸等供品也很多。我对那个牧人说，你收到的所有供养的财物，不要混杂，一点都不要遗漏。他说：“您从去年开始的十二年里，眼睛都没见过糌粑，所以您说的是真的。现在不需要对因缘这么执着。您是能把人变成金子的人，所以不用担心财物耗尽，也不用担心饿死。”然后我把所有的供养都收集起来，对施主们说，供养我的人都能获得福德。现在你们供养的东西可能会遗漏，所以不要弄错，拿走吧。我用财物做什么呢？财物又能把我怎么样呢？两者颠倒了又有什么用呢？说完，我带了三捧糌粑和一本书，就回到岩洞去了。之后，来出家和求法的僧人很多。讲了很多喇嘛拉呼拉（Rāhula），（198）觉沃杰（Atiśa），喇嘛布尔贡巴和喇嘛拉杰的教言，产生了很好的善行。因为上师很好，而自己心胸狭窄，所以没有讲很多需要修正心态的话。现在还没到离开的时候，世间的事情还没有结束，总是忙忙碌碌，一生就这样过去了。
English
Then, I took that scripture bag and left. There, a large market had gathered. He built a high Dharma seat and spread many cloths on it. He made great offerings of horses, livestock, butter, barley, and cloths, etc. Then he said, "Master Rinchen Tsondru, you have been meditating in a cave for twelve years since last year without seeing tsampa with your eyes, and you have attained accomplishment. On this occasion today, do not speak of the words of the lama, nor what is said in the sutras and tantras, but speak a Dharma from your experience of meditating in a cave for twelve years." So, I first spoke of the ease of abiding, the toil of diligence, transforming illusion into the path, and reaching the cliff of emptiness, taking these four points as the basis for explanation. That herdsman and the entire market were convinced. The next day, everyone (197) came to make offerings. After teaching the Dharma for twenty-one days, merchants and customers gathered, saddles were piled up, and there were many offerings of gold, silver, silk, etc. I said to that herdsman, "All the wealth you have received from the offerings, do not mix them up, do not leave out even one." He said, "You have not seen tsampa with your eyes for twelve years since last year, so what you say is true. Now there is no need to be so attached to conditions. You are the kind of person who can turn people into gold, so there is no need to worry about the exhaustion of wealth, nor to worry about starving to death." Then I collected all the offerings and said to the patrons, "Those who offer to me will gain merit. Now the things you offer may be left out, so do not make mistakes, take them away. What do I do with wealth? What can wealth do to me? What is the use of reversing the two?" Having said that, I took three handfuls of tsampa and a book, and went back to the cave. After that, many monks came to ordain and seek the Dharma. Many teachings of Lama Rahula, (198) Jowo Je (Atiśa), Lama Burgompa, and Lama Lhaje were taught, and good virtue arose. Because the lama was good and I was narrow-minded, I did not say many things that needed to correct my mind. Now it is not yet time to leave, worldly affairs have not ended, and I am always busy, and life has passed in this way.