Tibetan
། ཁོང་རྣམས་ན་རེ། རྒན་མོ་འདིས་མེད་པ་ཚོལ་བ་དག་མི་འོང་སྟེ། ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བརླག་པར་བྱས་ནས་མི་ཡོང་བར་འདུག་པས། འདི་མ་བཏོན་ན་སྐྱིད་མི་འདུག་པས་ཐོན་ཅིག་ཟེར་ནས། བུ་ཁྱོས་རྒན་མོ་ཁང་པ་ནས་བཏོན་ནོ། །དེ་ནས་རྒན་མོ་དེ་ས་གར་ཕྱིན་ན་གྲག་དྲིས་པས། མི་རྣམས་ན་རེ། ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ་རྒྱན་ན་ཕོ་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་དཔའ་བོ། །མོ་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་དཔའ་མོ། །རིག་པ་རང་བཞིན་གྱི་དྭངས་པ། འཚོལ་བ་སྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་བ་སྐྱིད་པ་གཅིག་ཡོད་དོ་ཟེར་ནས་ཨོ་རྒྱན་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། འབྲས་བཙའ་བ་དང་ཐུགས་ནས་འབྲས་སློང་པས་ཁལ་གཅིག་སྙེད་དོ། །དེ་ཁྱེར་ནས་བྷེ་ཏའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་ནས་ཆང་ཚོང་མ་བྱས་པས་འབྲས་ (༩༦)མང་པོ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་དུས་སུ་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཕུ་ན་རྗེ་བཙུན་བིར་ཝ་པ་གསང་སྤྱོད་མཛད་ཅིང་བཞུགས་ནས་ཡོད་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་མ་གཅིག་གིས་ཆང་དང་ཤ་ཉོས་ནས་དཾས་རྫས་བྱེད་པ་ལ། དུས་རེ་ཞིག་གི་ཚེ་ན། རྒན་མོ་ཆང་ཚོང་མ་དེ་ལ་ཆང་ཉོས་པ་དང་། རྒན་མོས་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཆང་རྟག་ཏུ་ཉོ་ནས་སུ་ལ་ཁྱེར་བྱས་པས། རྣལ་འབྱོར་མས་སྨྲས་པ། ནགས་ཁྲོད་ཡ་གི་ན་བླ་མ་བཟང་པོ་གཅིག་ཡོད་པས་དེ་ལ་འདྲེན་པ་ཡིན་བྱས་པ་དང་། རྒན་མོས་སྨྲས་པ། ང་ཚོགས་མ་བསགས་པས་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པར་གྱུར། རྒས་ནས་བུ་ཁྱོས་བཏོན་པས། ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པས། ད་ཆང་རིན་མི་འདོད་ཟེར་ནས། འབྲས་ཆང་ཉིན་སིང་བྱས་ཤིང་དུས་རྒྱུན་དུ་བསྐུར་རོ། །དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་བིར་ཝ་པའི་ཞལ་ནས། རྣལ་འབྱོར་མ་ཆང་རིན་མི་དགོས་པ་ཆང་འདི་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་གང་ནས་བྱུང་གསུངས་པ་ལ། དེ་སྔ་དང་མི་འདྲ་བའི་རྒན་མོ་དད་པ་ཅན་གཅིག་འདུག །ངས་བླ་མ་བཟང་པོ་གཅིག་ལ་འདྲེན་པ་ཡིན་བྱས་པས། འོ་ན་ཆང་རིན་མི་འདོད་ཟེར་ནས་གཏན་དུ་ཕུལ་བ་ཡིན་ནོ་སྨྲས་པ་དང་། བིར་ཝ་པའི་ཞལ་ (༩༧)ནས། རྣལ་འབྱོར་མ་རྒན་མོ་དེ་ཁམས་སུ་འཁོར་བ་ནས་འདྲེན་དགོས་ཁྲིད་ལ་ཤོག་གསུངས་པས། རྒན་མོ་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱས་པ་དང་། འོ་ན་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཟེར་ནས། འབྲས་ཆང་ཉིན་སིང་བྱས་པ་བུམ་པ་དོ་དང་། ཕག་གི་ཤ་གཅིག་ཁྱེར་ནས་བིར་ཝ་པ་ལ་ཕུལ་བ་དང་། དེའི་ནུབ་མོ་རྗེ་བཙུན་མའི་གསང་བསྒྲུབས་ཀྱི་དབང་བཞི་རྫོགས་སུ་བསྐུར་བ་དང་། དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་བུ་ཁྱོས་བཏོན་ནས་ལོ་ལྔ་བཅུ་ང་དགུ། ཉོ་ཚོང་ལོ་གཅིག་བྱས་པས་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ། བིར་ཝ་བ་དང་མཇལ་ཙ་ན་དྲུག་ཅུ་རེ་གཅིག་ལོན་པ་དེ། དབང་བསྐུར་བས་ལོ་
Chinese
他们说：“这个老妇人寻找不存在的东西不会成功，连存在的东西也会被她搞丢，这样下去不行，让她走吧！”于是儿子们把老妇人从房子里赶了出去。之后老妇人打听该去哪里，人们说：“在西方邬金（乌仗那）地方，所有男子都是勇士，所有女子都是勇妇，智慧是自性的清净，寻找和给予无有分别，非常快乐。”于是老妇人去了邬金。她靠乞讨稻米为生，一次乞讨到了一驮稻米。她带着稻米去了贝达城，靠卖酒赚了很多稻米（96）。当时，邬金的普纳尊者毗瓦巴正在秘密修行。一位瑜伽母买了酒和肉来做会供品。有一次，她向老妇人买酒，老妇人问：“瑜伽母你总是买酒，都拿给谁了？”瑜伽母回答说：“在那边的森林里，有一位很好的上师，我把酒供养给他。”老妇人说：“我没有积攒资粮，所以贫穷困苦，老了还被儿子们赶了出来，看来享乐没有意义，现在我不要酒钱了。”于是每天都供养米酒。后来，尊者毗瓦巴问：“瑜伽母，你不要酒钱，这些酒是从哪里来的？”瑜伽母回答说：“来了一个和以前不一样的虔诚老妇人，我说我供养给一位很好的上师，她就说不要酒钱，一直供养到现在。”毗瓦巴（97）说：“瑜伽母，你必须把那个老妇人从轮回中救度出来，把她带来。”瑜伽母把这话告诉了老妇人，老妇人高兴地说：“那太好了！”于是她带着两罐米酒和一块猪肉献给了毗瓦巴。当晚，毗瓦巴圆满地灌顶了秘密成就的四种灌顶，老妇人立刻变成了智慧空行母。老妇人被儿子们赶出来后过了五十九年，做买卖一年，总共六十年，遇到毗瓦巴时六十一岁，灌顶后
English
They said, "This old woman seeks what is not there and fails, and even what is there she loses, so it is no good. Let her go!" So the sons drove the old woman from the house. Then the old woman asked where she should go, and people said, "In the west, in Oddiyana (Udyana), all the men are heroes, all the women are heroines, wisdom is the purity of one's own nature, seeking and giving are without separation, it is a happy place." So the old woman went to Oddiyana. She lived by begging for rice, and one time she begged a load of rice. She took it to the city of Beta and made a lot of rice (96) by selling wine. At that time, the venerable Virupa of Puna in Oddiyana was secretly practicing and residing there. A yogini bought wine and meat to make a feast offering. One time, she bought wine from the old woman wine seller, and the old woman said, "Yogini, you always buy wine, who do you take it to?" The yogini replied, "In the forest over there is a good lama, I offer it to him." The old woman said, "I have not accumulated merit, so I am poor and destitute. I am old and my sons have driven me out. Enjoyment has no meaning, so I do not want the price of the wine." So she offered rice wine every day. Then the venerable Virupa said, "Yogini, you do not want the price of the wine, where does all this wine come from?" The yogini replied, "There is a faithful old woman who is different from before. I said I was offering it to a good lama, and she said she did not want the price of the wine and has been offering it ever since." Virupa (97) said, "Yogini, you must liberate that old woman from samsara, bring her here." The yogini told the old woman this, and the old woman happily said, "That is wonderful!" So she took two jugs of rice wine and a piece of pork and offered them to Virupa. That night, Virupa fully bestowed the four empowerments of secret accomplishment, and the old woman immediately became a wisdom dakini. Fifty-nine years had passed since the old woman had been driven out by her sons, and she had been trading for one year, making sixty years in total. When she met Virupa, she was sixty-one years old. After the empowerment, she was
Tibetan
བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་ན་ཚོད་ལྟ་བུ་ལང་ཚོ་དར་ལ་བབས་པ། སྐུ་མདོག་དཀར་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པ། བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཌཱ་ཀཱི་མ་སུ་ཁ་མ་སིདྡྷི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་དངོས་སུ་ཆོས་གསན་ནུས་པ་གཅིག་ཡོད་དོ། །ཌཱ་ཀཱི་མ་དེ་སྣང་བ་དག་ན་གར་ཡང་ཞལ་མཐོང་ལ་སྣང་བ་མ་དག་ན་བཙལ་བས་མི་སྙེད་དོ། །རེས་འགའ་ནི་ (༩༨)བདེ་བ་སྦྱིན་པའི་གནས་ཙནྡན་སྨན་གྱི་ནགས་ཚལ་ཞེས་བྱ་བར་ཚེས་བཅུའི་དུས་སུ་ཌཱ་ཀཱི་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་དཔོན་མཛད་ཅིང་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། ཡང་ན་གསུང་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་སོང་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག །དབང་བཞི་རྫོགས་སུ་བསྐུར་ནས་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་མཐའ་དག་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གསུང་ནས་ལུང་བསྟན་མཛད། དེ་ནས་གསེར་སྲང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་ཁྱེར་ནས། བདེ་བ་སྦྱིན་པའི་ནགས་གསེབ་ནས་ཡང་ན་མོ་བུདྡྷ་ཡའི་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་ཕྱིན་པ་ན། ཙནྡན་གྱི་ནགས་དེའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཌཱ་ཀི་མ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་དབུ་སྐྲ་སིལ་མས་སྐུ་རྒྱབ་ནོན་པ། ཕྱག་གཉིས་སྐྱེ་མེད་མཚོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། ཌཱ་ཀི་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་འཇའ་འོད་འཁྱིལ་པའི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ། །དེ་མཐོང་བ་དང་ལུས་ལ་བ་སྤུ་ལྡང་ཞིང་མཆི་མ་འཁྲུགས་ལ། ས་དང་པོ་ལྟ་བུའི་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་ཟག་མེད་གྱི་བདེ་བའི་ཉམས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་དང་། པདྨ་དང་། ཀུ་མུད་ལ་སོགས་པ་མང་ (༩༩)པོ་གཏོར་ནས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་བྱས་ཏེ། གདམས་ངག་ཞུ་འཚལ་བྱས་པས། ཌཱ་ཀི་མའི་ཞལ་ནས། ༈ བིར་ཝ་པ་དང་། བདག་མེད་མ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལས་དངོས་སུ་ཐོབ། །གསང་སྔགས་མངོན་སུམ་ལམ་པ་ཡི། །སྨིན་པར་བྱེད་པའི་དབང་བཞི་དང་། །གྲོལ་བའི་བསྐྱེད་རྫོགས་སྟོན་པ་ལ། །དཀོན་པའི་རིན་ཆེན་གསེར་ཕྱེ་ཕུལ། །གུས་པའི་ཐལ་སྦྱོར་རྐྱང་ཕྱག་འཚལ། །དམའ་བའི་ཞབས་མཐིལ་གཙུག་གིས་ལོངས། །དུས་འདིར་བདག་གིས་གྲོལ་བར་བྱ། །དེ་རིང་རྙེད་པ་མཆོག་རྙེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཨེ་མ་ཧོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཨེ་མ་ཧོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཨེ་མ་ཧོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་གསུངས་ནས། །གསེར་སྲང་ལྔ་བརྒྱ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཡང་ཌཱ་ཀི་མའི་ཞལ་ནས། །ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་མ་ཡང་སློབ་དང་། །ཕྱི་རབ་རྒྱུད་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ། །ང་ཡིས་དངོས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརློབས། །དག་པ་མཁའ་སྤྱོད་གནས་སུ་འགྲོ། ཞེས་གསུངས་ནས། དང་པོ་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར
Chinese
正值十六岁妙龄，青春鼎盛之时，身色洁白，安住于神通之虚空。化为与无我母无别的空行母苏卡玛悉地（Sukhasiddhi）。她是唯一能从金刚持大士处亲自听闻佛法之人。若显现清净，则随处可见其身影，若显现不清净，则寻之不得。有时在（98）名为赐予安乐之地的旃檀药林中，于初十之际，她会担任空行母众的首领并宣讲佛法，或者通过言语来宣讲佛法。去那里祈祷吧！她会圆满地赐予四种灌顶，并传授所有的诀窍和随后的教导。她说道并作了预言。之后，带着那五百两黄金，从赐予安乐的森林深处，或者念诵着「顶礼佛陀耶」而去。在那个旃檀森林上方的虚空中，空行母身色洁白，散开的头发覆盖着后背，双手结着代表无生的手印，被空行母众围绕，安住在虹光缭绕的中央，他看见了。见到此景，他身上汗毛竖立，泪如雨下，生起了如初地般的喜悦，并具有了无漏的安乐体验。之后，他抛洒了许多（99）乌巴拉花、莲花和睡莲等，做了成百上千的礼拜和绕行，请求传授诀窍。空行母说道： 唉！比瓦巴（Virupa）和无我母，是从金刚持处亲自获得的。对于秘密真言显现之道，能成熟的四种灌顶，以及能解脱的生起圆满次第，献上珍贵的金粉。以恭敬的合掌，仅仅作礼拜，以头顶触碰低下的脚底。此时我将予以解脱。今天获得了殊胜的成就。种姓之子，你真是太好了！种姓之子，你真是太好了！种姓之子，你真是太好了！这样说了三遍。献上了五百两黄金。之后，空行母又说道： 你的弟子和再传弟子，以及未来所有的传承持有者，我将亲自加持。将前往清净的空行净土。 这样说着，首先是化身的坛城
English
At the prime of her youth, like a sixteen-year-old, with a complexion as white as snow, she dwells in the sky of miraculous powers. Having transformed into the Ḍākiṇī Sukhasiddhi, inseparable from the Selfless Mother, she is the only one who can directly receive teachings from the Great Vajradhara. That Ḍākiṇī can be seen anywhere if the appearances are pure, but if the appearances are impure, she cannot be found even if searched for. Sometimes, at (98) the place called the Sandalwood Medicine Forest, the abode of bestowing bliss, on the tenth day, she acts as the leader of the assembly of Ḍākiṇīs and teaches the Dharma, or she teaches the Dharma through speech. Go there and pray! She will bestow the four empowerments completely and teach all the key instructions and subsequent teachings. She spoke and prophesied. Then, taking that five hundred gold coins, from the depths of the forest of bestowing bliss, or while reciting "Namo Buddhāya," he went. In the sky above that sandalwood forest, he saw the Ḍākiṇī with a white complexion, her loose hair covering her back, her two hands making the gesture representing unborn, surrounded by a retinue of Ḍākiṇīs, dwelling in the center of swirling rainbows. Upon seeing this, the hairs on his body stood on end, tears streamed down, and joy like that of the first bhūmi arose, and he was filled with the experience of uncontaminated bliss. Then, scattering many (99) utpala flowers, lotuses, and water lilies, he made hundreds and thousands of prostrations and circumambulations, requesting key instructions. The Ḍākiṇī said: Alas! Virupa and the Selfless Mother, were directly obtained from Vajradhara. For the secret mantra, the path of manifestation, the four empowerments that ripen, and the generation and completion stages that liberate, I offer precious gold dust. With respectful folded hands, I prostrate with a single bow. With my head, I touch the lowly soles of your feet. At this time, I will liberate you. Today, I have obtained the supreme attainment. Son of the lineage, how wonderful! Son of the lineage, how wonderful! Son of the lineage, how wonderful! She said this three times. He offered the five hundred gold coins. Then, the Ḍākiṇī said again: Your disciples and their disciples, and all future lineage holders, I will personally bless. They will go to the pure land of Khechara. Saying this, first, the maṇḍala of the Nirmāṇakāya