Tibetan
ལ། དངོས་པོའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བའི་ཆེད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་མོད། སྟོང་པར་བལྟ་བ་སྨན་དུག་ཏུ་སོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ལ། ཁྱེད་ཅག་གི་བློའི་གཏད་ས་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། 21-419 སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། དགེ་དང་མི་དགེའི་རྣམ་རྟོག་ནི། །རྒྱུན་ཆད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གསུངས། །གཞན་ནི་སྟོང་པར་མི་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་རང་གི་ མན་ངག་ཏུ། དུས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དཔྱད་པ། དངོས་པོ་དངོས་མེད། གཅིག་ཐ་དད་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་སོགས་བཤད་འདུག་པས། མཐར་དཔྱད་སྒོམ་དུ་འབབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་སྒོམ་པའི་ དཔྱད་པ་ནི། ལུང་རིགས་ཚད་མས་འཇལ་བ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུགས་འདིར་ནི་གནས་ཆ་མ་ཡེངས་པ་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་ཡིན་པས། འཇོག་སྒོམ་ ལས་དོན་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུའི་དཔྱད་པ་ནི། ས་ར་ཧ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ངེས་པར་མ་འཁྲུལ་བར། རང་གིས་རང་ ལ་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རྡུལ་མིན་རྡུལ་བྲལ་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མིན། །དངོས་པོ་དེ་དག་གདོད་ནས་ཞེན་པ་མེད། །མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། །ཅེས་དང་། གང་ལས་དེ་སྐྱེས་གང་ དུ་ནུབ། །གང་དུ་གནས་འགྱུར་གསལ་བར་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། དངོས་པོར་སྐྱེ་བ་མཁའ་ལྟར་རབ་ཞི་ནས། །དངོས་པོ་རྣམས་སྤངས་ཕྱི་ནས་ཅི་ཞིག་སྐྱེ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། ། 21-420 དེ་རིང་བླ་མ་མགོན་པོས་བསྟན་པས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་རྩེ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་རྩེ་གཅིག་གི་ རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་གསལ་བར་མ་བཤད་དོ་སྙམ་ནས་མིང་ཙམ་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་མོད། གཞན་ལས་ཀྱང་མ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ཛྙྱཱ་ན་ཀཱིརྟིའི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་ཡང་སེམས་རྩེ་གཅིག་གི་ མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཞི་གནས་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན། ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ དག་གིས་མགུ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདེ་བ་དང་། དགའ་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡང་། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་ གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་མེད་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ཞེས་ཞི་གནས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གསལ་ བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།། །། ༄། །སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ། གཉིས་པ་འཁྲུལ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བའི་ག
Chinese
为了净化事物之习气而宣说空性，然而，执着于空性则如同将药物变为毒药。你们的思维仅仅停留在那种程度，并不能真正达到空性。 圣天论师曾说：‘善与非善之分别念，乃是相续断绝之体性。诸佛宣说空性，而非其他。’ 那么，在你们的 诀窍中，有通过三时进行观察，观察事物存在与否，以及通过一与异进行观察等说法。如果最终变成分析禅修，那是不对的。分析禅修者的 分析，是用经论和理证来衡量。而我们这种方式，仅仅在不离本位的基础上，用分别的智慧进行观察。因此，与安住禅修 相比，并没有任何其他的改变。这种观察的方式，是萨ra哈大师所说的：如此这般，自己务必不迷乱，自己务必 要了解自己。非微尘亦非离微尘，亦非心识。那些事物原本就没有执着。仅仅是比喻的说法而已。’以及‘从何处生，于何处灭？ 于何处住，如何变化，都无法清楚知晓。’以及‘事物之生如虚空般寂静，舍弃事物之后又会生出什么？ 原本就是无生之自性，今天被上师贡布所开示而证悟。’ 止（śamatha，奢摩他，止，平静）的体性是心一境性，因此被称为一境性瑜伽。有些人认为没有明确阐述一境性 瑜伽，仅仅在名称上争论。但并非其他论典没有阐述，尊者智吉祥贤（Jñānakīrti）曾说：‘如果以心一境性的 体性生起止，’以及圆满正等觉的佛陀也曾在《三摩地王经》中说：‘以三摩地为心要者，何者为喜悦？ 即是，为了成就安乐和喜乐的一切安乐，以及心一境性。’以及‘何者为三摩地的安立？ 即是，通达心和心所之法无生无灭，以及心一境性。’因此，在止本身中就明确阐述了一境性。 证悟离戏之自性， 第二，于迷乱中解脱之引导。
English
Emptiness is taught to purify the habitual tendencies of phenomena, but clinging to emptiness is like turning medicine into poison. Your minds are only at that level and cannot truly reach emptiness. Āryadeva said: 'The distinctions of virtue and non-virtue are characterized by the cessation of continuity. The Buddhas teach emptiness, not something else.' So, in your instructions, there are statements about examining through the three times, examining whether phenomena exist or not, and examining through one and many. If it ultimately becomes analytical meditation, that is not right. The analysis of analytical meditators is measured by scriptures and reasoning. But our way is to examine with discriminating wisdom only on the basis of not straying from the natural state. Therefore, compared to abiding meditation, there is no other change at all. This way of observing is what the great Sārahā said: 'In this way, you must not be confused, you must understand yourself. Not dust, not free from dust, not even mind. Those things originally have no attachment. It is just a metaphorical statement.' And 'From where does it arise, where does it cease? Where does it dwell, how does it change, it is not clearly known.' And 'The arising of phenomena is as peaceful as the sky, after abandoning phenomena, what will arise? Originally it is the nature of no arising, today it is realized by the instructions of Lama Gonpo.' Śamatha (止，奢摩他，止，平静) is characterized by one-pointedness of mind, therefore it is called one-pointed yoga. Some people argue only about the name, thinking that one-pointed yoga is not clearly explained. But it is not that other treatises do not explain it. The venerable Jñānakīrti said: 'If śamatha arises with the characteristic of one-pointedness of mind,' and the perfectly complete Buddha also said in the Samādhirāja Sūtra: 'Those who take samādhi as their essence, what is joy? That is, for the sake of accomplishing all the bliss of happiness and joy, and one-pointedness of mind.' And 'What is the establishment of samādhi? That is, being skilled in the arising and ceasing of mind and mental factors, and one-pointedness of mind.' Therefore, one-pointedness is clearly explained in śamatha itself. Realizing the nature of freedom from elaboration, Second, the guidance of liberation in confusion. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
དེངས་རྙེད། གྲོལ་ཐོག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་མཚང་རིག་ན། འཁྲུལ་གྲོལ་གྱི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། ། 21-421 འཁྲུལ་པ་གང་ཤར་གྱི་ཐོག་ཏུ་དེ་ཉིད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་པས། འཁྲུལ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བའི་གདེངས་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ གཏན་མི་རྙེད་པ་ནི་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་མཚང་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྩ་བ་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་གང་སེམས་པ། །བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེ་ཡི་མཆོག །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ངོ་ བོ་ཉིད་ཡིན་ཞེས། རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ཤེས་པར་བྱོས། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ། རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཅི་ཙམ་དུ་ཟབ་པ་ལ་བལྟོས། གང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བྱུང་ཡང་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ་མི་འཕོ་ལ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ ལས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་བྱེད་པ་མེད་དོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་གྲོལ་ཏེ། དེའི་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཤེས་པ། དེ་ཉིད་དེའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། ། 21-422 འདི་ལྟ་སྟེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱང་བརྡའི་ཚིག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལས། བཙུན་པ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ཇི་ལྟར་མཁྱེན། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ། འདོད་ཆགས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཤེས་སོ། སྨྲས་པ། བཙུན་པ། འོ་ན་འདོད་ཆགས་དེ་ནང་ན་མཆིས་སམ། ཕྱི་རོལ་ན་ མཆིས། སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་དོ། སྨྲས་པ། བཙུན་པ། དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ནང་ནའང་མ་མཆིས། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མ་མཆིས་ན། ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡང་མ་ མཆིས། ལྷོ་ཕྱོགས། ནུབ་ཕྱོགས། བྱང་ཕྱོགས། སྟེང་ན་ཡང་། འོག་ན་ཡང་། ཕྱོགས་མཚམས་ན་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ལགས་ན་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལགས་ཏེ། གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པའམ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅི་ཞིག་མཆིས། ཞེས་བཤད། དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་ས་ར་ཧ་ཆེན་པོས། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །དེ་རིང་མགོན་པོ་ ད་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཆད། །ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གསལ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས
Chinese
获得把握。如果在解脱之际认识到错觉的缺陷，这就是所谓的‘错觉解脱之间倒立’，也就是证悟了离戏的自性。 在任何错觉生起之际，认识到它本身是无根无基的，这就是所谓的‘在错觉之际获得解脱的把握’。从认识到无根无基的那一刻起，再也找不到错觉的任何性质，这就是所谓的‘在解脱之际认识到错觉的缺陷’。思考那无根的自性，是获得上师口诀的至高境界。向那些迷惑的人们宣说，轮回的自性即是心的本性，让他们明白。 正如《圣虚空藏经》（Ārya Ākāśagarbha Sūtra）大乘经典中所说：‘种姓之子，看看缘起有多么深奥！果从因生，但果的自性不会改变；没有因，果也不会产生。’如此，因和缘产生果的自然法则，这两者都是不动的，也没有造作者。任何具有这种理解的人都将获得解脱。为什么呢？因为薄伽梵（Bhagavan）也说，完全的烦恼即是完全的清净。’不是通过消除完全的烦恼来实现完全的清净，而是完全的烦恼的自性本身就是完全的清净。' 例如，完全的烦恼和完全的清净，这些都只是名称而已。’正如《圣显一切法无生经》（Ārya Sarvadharma Apratihatodaya Sūtra）中所说：‘尊者，您如何理解贪欲？’他回答说：‘居士之子，贪欲被理解为完全的烦恼。’问道：‘尊者，那么贪欲是在内部吗？还是在外部？’回答说：‘贪欲既不在内部，也不在外部。’问道：‘尊者，如果贪欲既不在内部，也不在外部，那么它也不在东方、南方、西方、北方、上方、下方，甚至任何方向。如果是这样，那么它就是未生的。如果它是未生的，那么哪里会有烦恼或清净呢？’ 伟大的成就者萨ra哈（Sarahha）对此清楚地说道：‘无论在前后或十方看到什么，那就是它本身。今天，怙主，现在错觉已经断除。现在我不会向任何人提问。’通过这种方式，他清楚地阐明了证悟一切法实相的道理。
English
Gaining confidence. If, at the moment of liberation, one recognizes the flaw of illusion, this is called 'the inversion between illusion and liberation,' which is the realization of the nature of non-duality. At the moment any illusion arises, recognizing that it itself is without root or basis is called 'gaining confidence in liberation at the moment of illusion.' From the moment of recognizing the rootlessness and baselessness, one can no longer find any nature of illusion, which is called 'recognizing the flaw of illusion at the moment of liberation.' Contemplating that rootless nature is the supreme state of obtaining the guru's oral instructions. Proclaim to those who are deluded that the nature of samsara is the very nature of the mind, so that they may understand. As it is said in the Great Vehicle Sutra, the *Ārya Ākāśagarbha Sūtra* (Holy Treasury of Space Sutra): 'Son of good family, look at how profound dependent origination is! Although the fruit arises from the cause, the nature of the fruit does not change; without a cause, the fruit does not arise either.' Thus, the natural law of the fruit manifestly arising from cause and condition, both of these are immovable and without an agent. Anyone who has such an understanding will be liberated. Why? Because the Bhagavan (Blessed One) also said that complete affliction is complete purification.' It is not that complete purification is achieved by eliminating complete affliction, but that the very nature of complete affliction is complete purification. For example, complete affliction and complete purification, these are merely names. As it is said in the *Ārya Sarvadharma Apratihatodaya Sūtra* (Holy Sutra of the Unobstructed Arising of All Dharmas): 'Venerable one, how do you understand desire?' He replied, 'Son of a householder, desire is understood as complete affliction.' He asked, 'Venerable one, is desire then inside? Or is it outside?' He replied, 'Desire is neither inside nor outside.' He asked, 'Venerable one, if desire is neither inside nor outside, then it is also not in the east, south, west, north, above, below, or in any direction. If that is the case, then it is unborn. If it is unborn, then where is there affliction or purification?' The great accomplished master Sarahha clearly stated: 'Whatever is seen in front, behind, or in the ten directions, that is it itself. Today, protector, now illusion is cut off. Now I will not ask anyone.' In this way, he clearly elucidated the realization of the true nature of all phenomena. --------------------------------------------------------------------------------