Tibetan
遍知贝玛嘎波大师教言集PK282རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་བཤད་པ་དོན་དམ་མཛུབ་ཚུགས་སུ་བསྟན་པ་བཞུགས་སོ།། 21-406 ༄༅། །རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་བཤད་པ་དོན་དམ་མཛུབ་ཚུགས་སུ་བསྟན་པ་བཞུགས་སོ།། ༄། །རྩེ་གཅིག་གི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ། ༄༅། །རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་བཤད་པ་དོན་དམ་མཛུབ་ཚུགས་སུ་བསྟན་པ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །རྗེ་བཙུན་ངག་གི་དབང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ངེས་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་། ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཕོངས་པ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བྱའོ། ། 21-407 གནས་ཐོག་ཏུ་འགྱུ་བའི་རང་ངོ་ཤེས། འགྱུ་ཐོག་ཏུ་གནས་པའི་རང་སོ་ཚུགས་ན་གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩེ་གཅིག་གི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བའི་ གདེངས་རྙེད། གྲོལ་ཐོག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་མཚང་རིག་ན་འཁྲུལ་གྲོལ་གྱི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྣང་ཐོག་ཏུ་སེམས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་རིག །སེམས་ཐོག་ཏུ་ སྣང་བའི་འཆར་ཚུལ་རྟོགས་ན་སྣང་སེམས་གྱི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རོ་གཅིག་གི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མི་གཡོ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཐུགས་རྗེའི་ཀློང་ བརྡོལ་ན་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒོམ་མེད་ཀྱི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ནི། གནས་ཆ་མ་ཡེངས་པའི་ཐོག་ནས་འགྱུ་བ་བུན་ཙམ་སྐྱེས་མ་ཐག་ རང་ཞིག་ལ་འགྲོ་བ་དེ་ལ་བྱ་སྟེ། གནས་ཐོག་ནས་འགྱུ་བ་བུན་ཙམ་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེ་ནི། གནས་ཐོག་ཏུ་འགྱུ་བའི་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། བུན་ཙམ་ལས་གཅིག་ནས་གཉིས་སུ་ མི་བརྒྱུད་པར་དེ་མ་ཐག་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི། འགྱུ་ཐོག་ཏུ་གནས་པའི་རང་སོ་ཚུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་སྐབས་བུན་ཙམ་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་འགྱུ་བ་དག་པ་དུས་མཉམ། གནས་པ་ཡོད་བཞིན་པའི་སྟེང་ནས་འགྱུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། 21-408 ཅུང་ཟད་གནས་མ་ནུས་པས་འགྱུས། །འོན་ཀྱང་གནས་པ་སོ་ཚུགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་དེ་མ་ཐག་ཤེས་ནས་གནས་པར་ལོག་པའོ། །འདི་ལ་འགའ་ཞིག་ཞི་གནས་རྒྱ་མཚོ་མེར་བ་ལ། །ལྷག་མཐོང་ཉ་ མོ་འཁྱུག་པ་འདྲ། །ཟེར་རོ། །དེའི་དུས་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའང་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ངོ་ཤེས་མཁན་དེ་ལ་རིག་པའམ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཟེར། དེས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་ གནས་ཀྱི་སྟེང་དུ་དཔྱད་པས། ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། སེམས་ཀྱི་གླང་ཆེན་མྱོས་པ་ནི། །ཆོས་ལ་སེམས་པའི་ཀ་ཆེན་ལ། །ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་མི་འཆོར་ བ། །དེ་ལྟར་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་བརྟག །ཅི་ནས་ཏིང་འཛིན་བརྩོན་པ་ནི། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་མི་འཆོར་བར། །བདག་གི་ཡིད་ནི་གར་སྤྱོད་ཅེས། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་སོ་སོར་བརྟག །ཅེས་བྱ་བས་སོ། གཞན་ཡང་། བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེས།
Chinese
遍知贝玛嘎波大师教言集PK282 四瑜伽之讲解，指示实相要点 四瑜伽之讲解，指示实相要点 顶礼至尊语自在！对于那些虽已体验到究竟之义，却在言辞上有所匮乏的人，我将如此说道： 于安住处知晓流动的自性，于流动处确立安住的觉性，则安住与流动之间的界限便会瓦解，这被称为证悟专注一味之自性。 于错乱处获得解脱的把握，于解脱处认识错乱的弱点，则错乱与解脱之间的界限便会瓦解，这被称为证悟离戏之自性。 于显现处觉知心之住法，于心处了悟显现之生起方式，则显现与心之间的界限便会瓦解，这被称为证悟一味之自性。 后得位中不离法性之本然，于等持中慈悲自然涌现，则等持与后得之间的界限便会瓦解，这被称为证悟无修之自性。 其中，第一点是指：于安住状态中，不散乱，刹那间生起流动，并立即自行消逝。这被称为‘于安住处知晓流动的自性’。不从刹那的流动发展成一到二，而是立即回归安住，这被称为‘于流动处确立安住的觉性’。此时，知晓刹那生起与清净流动是同时的。并非在已有的安住之上产生流动， 而是因为稍微无法安住而流动。然而，凭借安住觉性的功德，立即知晓并回归安住。对此，有些人说：‘寂止如海面般平静，胜观如鱼儿般跃动。’此时，知晓生起也是安住的功德。如此认识者，被称为‘明觉’或‘辨别智慧’。以此在无相寂止之上进行观察，便会生起胜观的特征。正如《入行论》所说：‘如象为狂所逼恼，以念法柱紧系缚，系念于法不稍动，精进勤修此等持。若时我欲舍此心，随逐散乱诸烦恼，尔时仍应数数执，以 دھཱḥ (藏文：དྷཱཿ，梵文天城体：धाः，梵文罗马拟音：dhāḥ，持) 力令归伏。’ 此外，噶举派仁波切说：
English
Collection of Teachings by Omniscient Pema Karpo PK282: Explanation of the Four Yogas, Showing the Essential Points as a Direct Instruction Explanation of the Four Yogas, Showing the Essential Points as a Direct Instruction Homage to Jetsun Ngagi Wangpo! To those who have experienced the definitive meaning but are lacking in mere words, I shall speak thus: Knowing the self-nature of movement within the state of abiding, and establishing the self-awareness of abiding within the state of movement, the boundary between abiding and movement collapses, which is called realizing the self-nature of single-pointedness. Gaining confidence in liberation within the state of confusion, and recognizing the flaws of confusion within the state of liberation, the boundary between confusion and liberation collapses, which is called realizing the self-nature of non-elaboration. Knowing the way the mind dwells within the state of appearance, and understanding the way appearance arises within the state of mind, the boundary between appearance and mind collapses, which is called realizing the self-nature of one taste. Not moving from the natural state of dharmata in the post-meditation state, and compassion naturally bursting forth in samadhi, the boundary between samadhi and post-meditation collapses, which is called realizing the self-nature of non-meditation. Among these, the first refers to: in the state of abiding, without distraction, a movement arises for a moment and immediately dissolves on its own. This is called 'knowing the self-nature of movement within the state of abiding'. Not developing from a momentary movement into one to two, but immediately returning to abiding, this is called 'establishing the self-awareness of abiding within the state of movement'. At this time, knowing the momentary arising and purifying the movement are simultaneous. Movement does not arise on top of existing abiding, but rather moves because it is slightly unable to abide. However, through the merit of establishing the awareness of abiding, it immediately knows and returns to abiding. Regarding this, some say: 'Shamatha is like the ocean being still, Vipassana is like a fish darting about.' At this time, knowing the arising is also the merit of abiding. The one who recognizes in this way is called 'awareness' or 'discriminating wisdom'. By examining the signless shamatha with this, the characteristics of Vipassana arise. As it says in the Bodhicharyavatara: 'Just as an elephant maddened by intoxication is tightly bound to a great pillar of mindfulness, so too, diligently cultivate this samadhi, not losing it for even a moment. Where does my mind wander? Thus, examine the mind separately.' Furthermore, Kyabje Rinpoche said: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྟོག་པ་མི་འགྱུ་ཞིང་གསལ་ཆ་མེད་པའི་ཧད་དེ་བ་ལ་མི་རྟོག་ཧད་པོ་ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་གསུངས། དེ་ལ་ཞི་གནས་སུ་འཁྲུལ་ནས་སྐྱོང་བར་བྱེད་པ་ དེ་དག་ནི་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བཤད་པས་འདི་དང་། རྗེ་བཙུན་ས་པཎ་གྱིས། བླུན་པོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་བསྒོམས་པས། །ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་མཐུན་ཞིང་། ཞི་གནས་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་འབྱེད་ན། 21-409 ཞི་གནས་ནི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་ཞིང་། ཡེངས་པ་མེད་པའི་བྱུང་ཚོར་ཕྲ་མོ་སྤུ་འགུལ་བ་ཙམ་ཚུན་ཆད་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། མི་རྟོག་ཧད་པོ་ལ་ནི་དེ་མེད་དོ། །བདེ་ དང་གསལ་དང་མི་རྟོག་གསུམ། །འདི་གསུམ་སྒོམ་གྱི་གོལ་ས་ཡིན། །ཞེས་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དེ་ཁོ་ནས་ནི་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བ་ཡིན་པས། མིན་ན་གཟུགས་མེད་ཁམས་ སུ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ཞི་གནས་དེ་ལ་གོམས་པས་འགྱུ་བྱེད་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་ཞི་གནས་འཐུག་པོ་ཞེས་བྱ། ཞག་བདུན་བདུན་ཙམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་གི་ཆོད། དེ་ལ་གོམས་ནས་བསྐལ་པར་ཡང་འདའ་ བས་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྱུར་བས། ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྟུང་། །ཞེས་བྱ། དུས་དེའི་ཚེ། སྒོམ་གཏོར་དགོས་པར་བཤད་དེ། ཆོས་རྗེ་གཙང་པ་རྒྱ་རས་ཀྱིས། བསྒོམ་ཤེས་མང་སྟེ་བཤིག་ཤེས་ ཉུང་། །ཞེས་དང་། འབའ་ར་བས། སྒོམ་ཆེན་སྒོམ་གྱིས་བསླུ་བར་མཆིའོ། །ཞེས་གསུང་། སྒོམ་གཏོར་བ་བྱས་ཀྱང་། སྤྲོས་བྲལ་དུ་ན་སྤར་བའི་གདམས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་སྐྱེ་ལེགས་ཀྱང་། །དབུ་ མའི་སྒོམ་ལས་ལྷག་པ་མེད། །ཅེས་པ་ཡང་། ཚུལ་འདི་ཙམ་གྱི་དཔྱད་པ་ཙམ་གྱིས་མདོ་ལམ་ལས་བརྒལ་དུ་མེད་པར་དགོངས་ནས། བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེས། སྒོམ་གྱི་བོགས་འདོན་མོས་གུས་ལ་ཆོལ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནད་ཀ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་མཛད་དོ། ། 21-410 དེ་ཡང་། རྒྱལ་དབང་རྗེས། བསྒོམ་བསྲན་གྱིས་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །མོས་གུས་གྱིས་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་གནད་ཀ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པའོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་གནད་མ་གོ་བར་ཚུལ་འདིས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཞིབ་མོར་འབྱེད་པའི་རྣམ་དཔྱོད་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །ཞི་གནས་ ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་ན་འཕར་བ་ལ་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རྩེ་གཅིག་འདི་ཁོ་ན་ཙམ་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ན་སྤར་བས་སྙོམས་འཇུག་ དགུ་ལ་བལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མི་རུང་བ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། །སྐྱེ་བོ་མ་རིག་གིས་ལྡོངས་པ། །སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སོང་ན་ ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་འབྱུང་སྲིད་པ་འགྲུ
Chinese
据说，‘不作意、不明晰、茫然的状态’被称为‘无作意茫然、不授记’。如果误认为这是奢摩他（止，梵文：Śamatha，梵文罗马拟音：Śamatha，汉语字面意思：寂止），并加以修习，据说这些人会转生为畜生。这与杰尊萨班（萨迦班智达，藏传佛教萨迦派的创始人之一）所说：‘愚人修习大手印，多半成为畜生因’相符。那么，奢摩他和这种状态的区别是什么呢？ 奢摩他具有乐、明、无作意的体验，并且能够觉知到细微的觉受，甚至能感觉到细微的毛发移动，而无作意茫然则不具备这些。‘乐、明、无作意，这三者是修行的歧途’。因此，仅仅是奢摩他的乐、明、无作意的体验，就会导致堕入三界。否则，就会转生到无色界。当对奢摩他熟悉后，动摇会融入法界，从而产生厚重的奢摩他。可以连续七天不间断地处于禅定中。如果对此熟悉，甚至可以超越劫数，从而转变为灭尽定。或者，会堕入声闻的灭定。在那个时候，据说需要破除禅定。正如秋吉·藏巴嘉热（藏传佛教噶举派高僧）所说：‘知道如何修的人多，知道如何破的人少’。以及巴Ra瓦所说：‘大修行人会被修行所欺骗’。即使破除了禅定，也会展示出超越戏论的窍诀。如果那个人是善于转世的，也没有比中观的修行更高的了。仅仅通过这种程度的分析，就认为不能超越经部的道路，噶举派仁波切（仁波切，藏语：Rinpoche，汉语字面意思：珍宝）非常珍视‘修行的力量在于虔诚’等要点。 此外，嘉旺仁波切（可能是指噶玛巴，噶举派的领袖）说：‘通过修行来解脱是值得怀疑的，通过虔诚来解脱是毫无疑问的。这就是有关键和没有关键的区别’。这非常一致。如果不理解这样的关键，就说这种方法也阻碍了大手印，这完全是因为自己缺乏详细辨析奢摩他道路的智慧。奢摩他的瑜伽本身，从高到低，被描述为九次第止住。而在这里，仅仅从专注一点开始，就超越了戏论，因此不需要依赖九次第止住。这怎么会是不允许的呢？导师英雄（可能是指一位佛教大师）说：‘对于不倾向于你的教义，被无明所蒙蔽的人们，即使到达了有顶天，也仍然会遭受痛苦’。
English
It is said that 'a state of non-mentation, unclear, and dazed' is called 'non-mentally dazed, unpredicted'. If one mistakes this for Śamatha (calm abiding) and cultivates it, it is said that these people will be reborn as animals. This is in accordance with what Jetsun Sakya Pandita (one of the founders of the Sakya school of Tibetan Buddhism) said: 'Fools meditate on Mahāmudrā, mostly becoming the cause of animals'. So, what is the difference between Śamatha and this state? Śamatha has the experience of bliss, clarity, and non-mentation, and is able to perceive subtle sensations, even knowing the slightest movement of hair, while non-mentally dazed does not have these. 'Bliss, clarity, and non-mentation, these three are deviations in practice'. Therefore, merely the experience of bliss, clarity, and non-mentation of Śamatha will lead to falling into the three realms. Otherwise, one will be born in the formless realm. When one is familiar with Śamatha, agitation dissolves into the Dharmadhātu (法界), thus producing a thick Śamatha. One can remain in Samādhi (三摩地) continuously for seven days. If one is familiar with this, one can even transcend kalpas (劫), thus transforming into Nirodha-samāpatti (滅盡定). Or, one will fall into the cessation of Śrāvakas (聲聞). At that time, it is said that the Samādhi needs to be broken. As Chöje Tsangpa Gyare (a high-ranking Kagyu master) said: 'Many know how to meditate, few know how to break'. And Ba Ra Wa said: 'Great meditators are deceived by meditation'. Even if the Samādhi is broken, it will reveal the key to transcending elaboration. If that person is good at rebirth, there is nothing higher than the practice of Madhyamaka (中觀). Merely through this level of analysis, thinking that one cannot transcend the path of the Sutras (經部), the Kagyu Rinpoche (precious one) cherishes the key points such as 'the power of practice lies in devotion'. Furthermore, Gyalwang Rinpoche (possibly referring to the Karmapa, the leader of the Kagyu school) said: 'There is doubt about liberation through practice, there is no doubt about liberation through devotion. This is the difference between having the key and not having the key'. This is very consistent. If one does not understand such a key, and says that this method also hinders Mahāmudrā, it is entirely because one lacks the wisdom to thoroughly distinguish the path of Śamatha. The yoga of Śamatha itself, from high to low, is described as the nine stages of abiding. And here, merely starting from focusing on one point, one transcends elaboration, therefore one does not need to rely on the nine stages of abiding. How could this be impermissible? The teacher Hero (possibly referring to a Buddhist master) said: 'For those who do not incline to your doctrine, blinded by ignorance, even if they reach the peak of existence, they will still suffer'. --------------------------------------------------------------------------------