Tibetan
།མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་རྒྱུད་ལྡན་གདམས་པ། །ཆུད་ཟོས་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་གཅེས་སོ། །གཉིས་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་ལོང་གཏམ་འཕེལ་ལ། ། མང་དུ་ཚོགས་ན་མིག་ལྟོས་ལད་པ། །མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་ཆོས་མཐུན་གྲོགས་རེ། །བཙན་ས་ཟིན་ཟིན་བསྟན་པ་གཅེས་སོ། །རྟགས་དང་མཚན་མ་བྲང་བྲེང་རེ་ལ། །ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་ཁོང་ཡུས་ཆེན་པོ། ། མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་ཤིག་དང་འཛུབ་བཞིན། །འཆི་ཀར་བྲོད་པའི་གདེང་ཚད་གཅེས་སོ། །སྐྱིད་པའི་སྐབས་དེར་ཆོས་པའི་བཟང་ཤོས། །རྐྱེན་ངན་སླེབ་ཚེ་ཐ་མལ་འགྱུར་བ། །མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་བཟང་ངན་ཀུན་ལ། ། ཐོག་ཏུ་བརྫི་བའི་རོ་སྙོམས་གཅེས་སོ། །འཐབ་མོས་བསྐུལ་ནས་ཆོས་ལ་བྲོས་ཤིང་། །ཆོས་བཞིན་གཅུར་ན་ཡར་བའི་འཁོར་རྣམས། །མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་དད་པའི་དབང་གིས། །ཅི་གསུང་བསྒྲུབ་ན་སྐྱོང་བྲན་གཅེས་སོ། ། འཆི་བས་འཇིགས་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ། །ཐར་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས། །མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ། །བུ་གཅིག་ལྟར་བརྩེའི་སྤྱོད་པ་གཅེས་སོ། །མི་རྟག་འཇིག་པ་ཁ་ནས་བཤད་ཀྱིན། ། རྟག་ཏུ་རེ་བའི་བཤོམ་ར་འདིང་པ། །མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་འདུས་བྱས་དངོས་པོའི། །ཆས་ཉིད་མཐོང་བའི་ཞེན་ལོག་གཅེས་སོ། །ནོར་དང་གཡོ་སྒྱུ་ཚུལ་འཆོས་དབང་གིས། །གཞན་སེམས་འདྲིད་པའི་ཚུགས་ཁྱེར་བཟང་པོ། ། 20-346 མེད་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་རང་སེམས་བཏུལ་ནས། །བསྡུ་བ་རྣམ་བཞིས་གཞན་ཕན་གཅེས་སོ། །ཞེས་པ་འདི་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་པ་ཤེས་རབ་དཔལ་ལྡན་ལ་གདམས་པའོ།། །། འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་གཡེང་བ་སྟེ། །འབྱོར་པ་ སྤངས་ན་དབེན་པའི་ངང་། །གྲོགས་མང་ལོང་གཏམ་འཕེལ་བ་སྟེ། །གཅིག་པུར་བསྡད་ན་དགེ་སྦྱོར་དང་། །བྱ་མང་འཆིང་བའི་སྒྲོག་ཡིན་ཏེ། །བྱ་བ་བཏད་ན་བདེ་བའི་ངང་། །སྨྲ་བ་ཟུག་རྔུའི་གཞི་མོ་སྟེ། ། སྨྲ་བ་བསྐྱུངས་ན་ཆོས་ཀྱི་དད། །སེམས་འཛིན་འཕྲོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དེ། །མ་ཡེང་ས་གློད་ན་གྲོལ་བའི་ངང་། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་དུག་ཡིན་ཏེ། །ལྟུག་པར་ལྟ་བ་ཡང་དག་དང་། ཚོགས་དྲུག་འགེགས་པ་ དལ་བ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་སྟོད་པའི་ངང་། །སྟོང་པ་ཅང་མེད་སྒོམ་སྐྱོན་ཏེ། །སྣང་བར་ཤེས་ན་ཟུང་འཇུག་དང་། །སྒྱུ་མར་ཤེས་ཀྱང་དམན་པ་སྟེ། །སྣང་མི་སྣང་ཟད་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །འཇིག་རྟེན་ ཕན་འབད་ཉམ་ཆུང་སྟེ། །འབད་མེད་དོན་བྱེད་སྙིང་རྗེའི་ངང་། །ངང་བཅུ་པའོ།། །། རྣལ་འབྱོར་པ་རྡོ་རྗེ་བསམ་གྲུབ་ཀྱི་ངོར་བླངས་པའི་གླུ་ལམ་ཟབ་ངོ་སྤྲོད་མེ། །དཔལ་གང་གི་དྲིན་གྱིས་བོད་ཁམས་འདི། ། མགོན་གྲུབ་པ་བརྙེས་པས་གང་མཛད་པའི། །རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེའི་གཏེར། །ཕ་ངག་གི་དབང་པོར་གསོལ་བ་འདེབས། །བུ་ཕ་དང་མཉམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཞུ། །མི་ང་ལ་ཉམས་མྱོང་མི་བདོག་སྟེ། ། 20-347 ཕ་གྲུབ་ཐོབ་མཇལ་བའི་གསང་ཚིག་ཡོད།
Chinese
没有也行，但要重视传承的诀窍，珍惜不浪费的实修。 两三人聚会，只会增长无聊的闲谈； 人多聚集，只会互相模仿。 没有也行，但要重视志同道合的道友，珍惜稳固的教法。 对于那些胸前挂满标志和名号的人， 要拥有证悟法性的广阔胸怀。 没有也行，但要像虱子和手指一样，珍惜临终时充满信心的把握。 快乐的时候，是最好的修行人； 一旦遭遇不幸，就变得平庸。 没有也行，但要珍惜对好坏都能一视同仁的平等心。 被争斗驱使而逃避佛法， 像榨甘蔗一样压榨佛法以求供养的僧众。 没有也行，但要珍惜以信心为动力，对上师言听计从的侍从。 因为害怕死亡，只为自己 修持各种解脱的功德。 没有也行，但要珍惜像对待独子一样慈爱一切众生的行为。 口中说着无常和毁灭， 却总是铺设着永恒希望的床榻。 没有也行，但要珍惜看透一切和合事物的 本性，从而产生的厌离心。 凭借财富、欺骗和虚伪的装扮， 摆出引诱他人之心的良好姿态。 没有也行，但要珍惜调伏自心，以四摄法利益他人。 这篇教言是赐予比丘三丹巴·西绕华丹的。 巨额财富令人散乱，舍弃财富方能处于寂静之地。 朋友众多，空谈增多，独自一人才能精进修持。 事务繁多是束缚的枷锁，放下事务才能获得安乐。 说话是痛苦的根源，禁语才能增长对佛法的信心。 执着于心是散乱的因，放松才能获得解脱。 能看和所看皆是毒药，如实观看才是正见。 断绝六根是闲暇，唯有如此才能获得赞颂。 执着于空性是禅修的过失，了知万法如幻才能达到双运。 了知万法如幻也是不足的，显现与不显现耗尽才是法界。 为世间利益而努力是软弱的表现，不费力气就能成办事业才是大悲。 此为十种境界。 这是瑜伽士多杰桑珠所唱的甚深道歌。 依靠着尊者您的恩德， 藏地 成就了无数的怙主和成就者。 您是无与伦比的慈悲宝藏。 祈请至尊语自在。 愿我获得与上师同等的加持。 我没有什么修行体验， 但我拥有与上师成就者相见的密语。
English
It's okay to not have it, but cherish the lineage instructions, and value the practice that doesn't waste time. When two or three gather, idle talk increases; When many gather, they only imitate each other. It's okay to not have it, but cherish Dharma-minded friends, and value the firmly established teachings. For those who hang signs and titles on their chests, Have a great capacity to see the nature of reality. It's okay to not have it, but like a louse and a finger, cherish the confidence to die with certainty. In times of happiness, one is the best practitioner; Once misfortune arrives, one becomes ordinary. It's okay to not have it, but cherish the equanimity to treat good and bad alike. Driven by conflict, they flee from the Dharma, Like squeezing sugarcane, they squeeze the Dharma for offerings. It's okay to not have it, but cherish the attendant who, driven by faith, obeys whatever is said. Fearing death, only for oneself, Practicing various merits of liberation. It's okay to not have it, but cherish the behavior of loving all beings like an only child. Speaking of impermanence and destruction, Yet always laying out the bed of eternal hope. It's okay to not have it, but cherish the renunciation that comes from seeing the nature of conditioned things. Relying on wealth, deception, and hypocritical pretense, Putting on a good appearance to seduce the minds of others. It's okay to not have it, but cherish taming one's own mind and benefiting others with the four means of attraction. This advice was given to the monk Samtenpa Sherab Palden. Great wealth is a distraction; abandoning wealth leads to solitude. Many friends lead to idle talk; staying alone leads to virtuous practice. Many activities are chains of bondage; entrusting activities leads to happiness. Speaking is the basis of suffering; restraining speech leads to faith in the Dharma. Clinging to the mind is the cause of distraction; releasing without wandering leads to liberation. The seer and the seen are poison; seeing thoroughly is correct view. Cutting off the six senses is leisure; that alone leads to praise. Meditating on emptiness as nothingness is a fault; knowing appearances leads to union. Knowing appearances as illusion is also inferior; the exhaustion of appearance and non-appearance is the Dharmadhatu. Striving for the benefit of the world is weakness; effortlessly accomplishing the goal is the nature of compassion. These are the ten states. This is the profound song of the path taken by the yogi Dorje Samdrub. Through the kindness of the glorious one, This land of Tibet Has been filled with protectors and accomplished ones. You are an unparalleled treasure of compassion. I pray to the Lord of Speech. May I receive the blessings equal to the father. I have no experiential realization, But I have the secret words to meet the accomplished father. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།དེ་ཉམས་དགའ་སྤྲོ་བས་གླུ་རུ་ལེན། །ཕ་མཚན་ལྡན་རྗེ་ལ་བློ་གཏད་ནས། །གནད་དམིགས་པའི་ཁ་བསྒྱུར་གསོལ་འདེབས་ཀྱིས། །ཡིད་བཞིན་དུ་འདོད་པ་འཇོ་བས་ན། ། ལམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཅིས་མི་འཇུག །དཔལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་གཉུག་མའི་དོན། །རང་རིག་གིས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ན། །གཞན་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པས། །ངེས་དོན་གྱི་བླ་མ་ནང་དུ་འཚོལ། ། གང་སྲིད་ཞིའི་ཕུན་ཚོགས་ཀུན་བྱེད་ཀྱང་། །དབྱིངས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་བ། །རྗེ་སངས་རྒྱས་ཟེར་བའི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །རང་སྣང་ལས་གཞན་དུ་མཆེད་པ་མིན། །ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་རོ་གཅིག་པའི། ། རང་སེམས་ལ་ཞལ་མཇལ་མ་ཞུས་པར། །ཕ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་མི་ཕྲད་པས། །བློ་བཟོ་བཅས་བཤིག་ལ་མཉམ་གཞག་སྐྱོངས། །སེམས་འཛིན་གྱི་སྒྱུ་མ་གྲངས་མང་པོས། །ཡིན་ལུགས་ལ་ཚོད་འཇལ་མ་བྱས་ན། ། ཉམས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་བཞིན་གཏུག་གིས་མཇལ། །སེམས་ཇི་བཞིན་གཞག་པའི་གསལ་ཆ་ལས། །དོན་གཞན་པའི་སྟོང་ཉིད་བཙལ་གྱུར་ན། །སྣང་གྲགས་རྣམས་བླ་མར་ཅི་ལ་འཆར། ། གང་སྣང་གི་སྟེང་དུ་ལྷུག་པར་ཞོག །རྣམ་པ་ཀུན་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི། །བདག་ཉིད་དུ་རིག་པའི་གསད་ཆེན་འདི། །མི་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་རྫུན་པའི་གཏམ། ། 20-348 ཡིན་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྒྱ་འབྱམས་ནས། །བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་སྟོར་གྱུར་ན། །སྣང་སྲིད་དང་བླ་མ་དམ་པའི་སྐུ། །རོ་མཉམ་གྱི་ལྟད་མོ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཨ་ལ་ལ་ཟབ་མོའི་ཉམས་ལེན་ལ། ། ཚུལ་བཞིན་དུ་གཞན་དྲིང་མི་དགོས་པ། །ཨེ་མ་ཧོ་སྐལ་བ་བཟང་ངོ་སྙམ། །ཚེ་རབས་ནས་བསོད་ནམས་བསགས་པར་གོ། །ཞེས་རང་སེམས་དང་བླ་མ་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པའི་གདམས་པའི་ ཉིང་ཁུ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གིས་བྱིན་པ་མངྒ་ལཾ།། །། ཆུ་མོ་གླང་ལོ་སྡེ་པ་བྱ་སྟག་གཉིས་མ་འཆམ་པའི་བཟླུམས་ལ་ཡོང་བའི་སྐབས། འབྲོག་པ་རི་སྒང་གི་ལྗོངས་ནས་གནོད་སྦྱིན་གངས་པ་བཟང་པོའི་ གངས་རི་མཐོང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རང་ཚུལ་མཐུན་འཇུག་གི་མི་ཁྱུ་བསྙེག་བསྙེག་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཕྱི་བཤོལ་དུ་སོང་བར་མཐོང་ནས་ཡིད་སྐྱོ་དྲན་པའི་ལྕག་འདེབས་འདི་འཐེན་ནོ། །ས་ཡ་གི་ཉི་མ་ ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས། །དགུང་སྔོ་བསངས་མཐོན་པའི་ཕ་མཐའ་ན། །སྤྲིན་དཀར་པོ་ལྡིང་ཞིང་འཁྲིགས་པའི་འོག །གངས་རྩེ་མོ་གནམ་དུ་སྙེག་འདྲ་བའི། །དཔལ་ནོར་སྦྱིན་དབང་པོ་གངས་པ་བཟང་། །འབྲོག་གཡང་ཆགས་རི་བོ་ མཐོང་བའི་མོད། །ཡིད་སྐྱོ་ཤས་ཅན་གྱིས་རང་ཚུལ་དྲན། །རང་ཡིད་ལ་དྲན་འདེབས་གླུ་འདི་འཐེན། །ཚེ་སྔོན་བསགས་མཐུ་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་ནས། །སྟོས་དབང་གིས་ཐོབ་པའི་མི་ལུས་འདི། །སྟོང་ཟད་དང་སྟོང་ངམ་པདྨ་དཀར། ། 20-349 དུས་གཏན་དོན་བསྒྲུབ་ན་རན་ནས་གདའོ། །ཕྱི་དུས་བཞི་མོ་སྡོད་འ
Chinese
以喜悦之情歌唱， 全心信赖具德上师。 以要诀式的祈请， 如意满足一切愿望， 为何不进入这甚深之道？ 殊胜不可思议的本初之义， 若不以自明觉悟， 则不可能由外缘而证悟， 故向内寻求究竟义的上师。 无论成就多少轮回涅槃的圆满， 亦不离法界法身。 所谓上师（梵文：Guru，上师），佛（梵文：Buddha，觉者）之大名， 并非源于自显之外。 了知与所了知，二者味一， 若未曾面见自心， 则无法与法身相遇， 故舍弃造作，修持平等禅定。 若以众多心识的幻象， 去衡量实相， 则无法与那无法诠释的智慧， 如老友般相遇。 若在如实安住自心的明 clarity 之中， 寻求其他的空性， 一切显现与声响，又怎能显现为上师？ 于一切显现之上，安住于自然状态。 一切现象皆为法身的游舞， 法身即是一切现象之自性， 证悟此理之大士， 于庸人而言，如同虚妄之谈。 于实相之中，如海般广阔， 当能所俱泯时， 则能亲见显有与上师尊身， 二者味一之奇景。 啊啦啦，甚深之修持， 无需依赖其他， 诶玛吙，何其幸运！ 此乃生生世世积累资粮之果。 此乃开示自心与上师无二无别的口诀精华，以金刚语加持，愿吉祥！ 水牛年，于不和之鸟虎二部调解之际， 于卓巴日岗之地，因见诺布桑布（藏文：Norbu Sangpo，善财）之雪山， 见众人追逐世俗，圣法日渐衰微，故心生悲悯，作此警策之歌。 太阳没落于西方， 万里晴空高远无垠， 白云飘荡， 雪峰直指苍穹， 殊胜财神诺布桑布（藏文：Norbu Sangpo，善财）。 见卓地之秀美山川， 心生悲悯，忆起本性。 故作此歌，以策励自心。 往昔所积之福德， 今生方得此暇满人身。 切莫空耗，当如白莲般清净。 应恒常精进，成就究竟之义。 外在四时流转……
English
Singing with joyful delight, Relying wholeheartedly on the qualified master, With key-point-focused supplications, Fulfilling desires as wished, Why not enter this profound path? The glorious, inconceivable, intrinsic meaning, If not realized through self-awareness, Realization through external conditions is impossible, Therefore, seek the definitive master within. Whatever accomplishes all the perfections of samsara and nirvana, Does not move from the dharmadhatu dharmakaya. The great sound called Guru (Sanskrit: Guru, teacher), Buddha (Sanskrit: Buddha, awakened one), Does not originate from other than self-appearance. Knowing and what is to be known, one taste, Without having met one's own mind, One cannot encounter the dharmakaya, Therefore, dismantle fabrication and cultivate equipoise. If the illusion of mind's grasping is not measured against suchness, Then the inexpressible wisdom, Will be met as an old friend. If, from the clarity of resting the mind as it is, One seeks another emptiness, How can appearances and sounds arise as the guru? Upon whatever appears, rest freely. All forms are the play of the dharmakaya, And the dharmakaya itself is all forms, This great killing of recognizing as self, Is a false tale to most ordinary people. Spreading out upon suchness, When what is to be meditated upon and the meditator are lost, The phenomena of existence and the body of the holy guru, Are seen as a spectacle of equal taste. Alala, in the profound practice, Properly, without needing others, Emaho, I think it is good fortune! It is understood to be the accumulation of merit from lifetimes. This is the essence of the instruction showing that one's own mind and the holy guru are inseparable, blessed with vajra words, may it be auspicious! In the year of the Water Ox, at the time of reconciling the inharmonious Bird and Tiger divisions, From the region of Drogpa Rigang, due to seeing the snow mountain of the benefactor Gangpa Zangpo, Seeing the people pursuing worldly ways and the holy Dharma declining, I felt saddened and composed this whip of remembrance. The sun sets in the west, In the vast expanse of the clear blue sky, Beneath the floating and gathering white clouds, The snow peak seems to reach the sky, The glorious lord of wealth, Gangpa Zang. The sight of the Drog pasture's beautiful mountains, With a sense of sadness, I remembered my own nature. Therefore, I sing this song to encourage my own mind. By the power of merit accumulated in past lives, In this life, I have obtained this precious human body. Do not waste it, but be pure like a white lotus. One should constantly strive to accomplish the ultimate meaning. The outer four seasons pass… --------------------------------------------------------------------------------