Tibetan
ུམ་མཚོན་བྱ་དོན་དམ་པའི་ཐབས་ཤེས་ཟབ་མོའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྡམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དགག་ཕྱོགས་ནས་ སྡོམ་པ་དང་། བསྒྲུབ་ཕྱོགས་ནས་དམ་ཚིག་ཅེས་གསུངས་པའི་ཞར་ལས་བྲིས་སྐུ་དམ་ཚིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འཆང་བ་དམ་ཚིག་ཏུ་བཞག་པ་ལྟ་བུས་ཟས་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔོན་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བཤད་པ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། དེའི་སྔོན་དུ་བདེན་པའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་བཤད་པའི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པ་བླངས་པ་ཡིན་ན་ཕྱིས་དབང་ཐོབ་ནས་ཐམས་ཅད་རིག་པ་འཛིན་པའི་བསླབ་བྱར་འགྱུར་ཏེ། 15-692 ཉེས་པ་མི་སྤོང་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་སྟེང་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ད་དུང་ཐ་དད་དེ་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བཏང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། དེ་ཡང་བཏང་ ནས་ཉན་ཐོས་སུ་གནས་པར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུར་འདོད་ན། དེ་དག་མི་སྲིད་དེ། ལྕགས་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་རེག་པས་ གསེར་དུ་གནས་གྱུར་པ་དེས་གསེར་བཏང་ནས་སླར་ལྕགས་ཉིད་དུ་གནས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། གལ་ཏེ་དེ་ནི་རབ་འབྱུང་ན། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱ། ། སོ་སོར་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིགས་འཛིན་རང་གི་སྡོམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་གནོད་དེ། གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ། །རྣམ་པས་གསུམ་དུ་འབྱེད་རྒྱུ་དགོས་ཀྱི། རང་བཞིན་ལས་འབྱེད་མི་ཤེས་ པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གོས་དཀར་པོ་སེར་པོར་བསྒྱུར་བ་དང་། སེར་པོ་སླར་དམར་པོར་བསྒྱུར་བའི་དམར་པོ་གྱོན་པས་གོས་གསུམ་ལྡན་དུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྔར་སོ་སོར་ཐར་པ་མ་བླངས་པ་ ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་། འདིས་དབང་ཐོབ་པ་ན་སོ་སོ་ཐར་པའི་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་དང་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་དགོས་པར་གསུངས་པས་དོན་དགེ་བསྙེན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། 15-693 དཔུང་བཟང་ལས། རྒྱལ་བ་ངས་གསུངས་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡི། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་འདུལ་བ་མ་ལུས་ལས། །སྔགས་པ་ཁྱིམ་པས་རྟགས་དང་ཆོ་ག་སྤང་། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་ གསུངས་པས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པར་འདུ་ཞིང་། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་མ་བཅོས་པར་མཉམ་ པར་འཇོག་ནུས་པར་ཡོད་ཀྱི། གཞན་ལ་ནི་ཡོད་པར་མ་གསུངས་པས་སོ། །ལྔ་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆིངས་བཤད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས། སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་ དུ་འཇུག་ཅིང་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ། དབང་བསྐུར་བ་དང་བཞིའ
Chinese
是包含着象征究竟胜义方便智慧的戒律。从否定的角度来说是‘律仪’，从肯定的角度来说是‘誓言’，顺便一提，如果认为彩绘像是誓言，那就错了。因为持有它就像立下誓言一样，对于食物和一切用具也应该明白。像这样，在之前，如果已经获得了符合小乘（梵文：Hinayana）中所说的世俗菩提心的律仪，以及在此之前，已经获得了符合真谛之理的别解脱戒，那么之后获得灌顶，一切都将成为持明者的学处， 因为不舍弃罪过本身就是道。从形式上来说仍然有差别，因为放弃密咒的誓言后，可以成为菩萨，或者放弃菩萨戒后，可以安住于声闻乘。如果认为除此之外，可以将识转化为智慧，那是不可能的。就像炼金术中的铁变成金一样，一旦变成金，就不可能舍弃金而 वापस 变成铁。此外，《金刚顶经》中说：‘如果他是出家人，应当安住于三戒，别解脱戒、菩提心戒、持明者自己的戒律。’这也相违背，因为具有三者，需要从形式上区分三者，但无法从自性上区分。例如，穿上红色衣服，红色是从白色变成黄色，再从黄色变成红色，但这并不意味着拥有三件衣服。如果之前没有受过别解脱戒，那么通过这个灌顶，除了需要依赖出家人的标志和名称来遵守别解脱戒的学处之外，其他一切都需要守护，这意味着实际上成为了近事男。 《普贤根本续》中说：‘胜者我说别解脱，清净戒律所有调伏中，密咒瑜伽士舍弃标志与仪轨，其余一切皆应修持。’因此，总而言之，可以归纳为生起次第的律仪和圆满次第的律仪两种，而这又可以归纳为大手印的律仪，这只有在能够不加改造地安住于自心时才有可能，经典中没有说其他人也有可能。第五，解释证悟的誓言，包括金刚上师的特征、上师的事业、弟子进入坛城并认识本尊、灌顶这四个方面。
English
It is the discipline that embodies the profound wisdom of skillful means, symbolizing ultimate reality. From a negative perspective, it is 'restraint,' and from a positive perspective, it is 'vow.' Incidentally, if one thinks that painted images are vows, that is incorrect. Because holding it is like making a vow, one should also understand everything about food and utensils. Like this, before that, if one has already obtained the discipline of conventional Bodhicitta (enlightenment mind) that is in accordance with what is said in the Hinayana (Lesser Vehicle), and before that, one has obtained the Pratimoksha (individual liberation) vow that is in accordance with the truth of reality, then after receiving empowerment, everything will become the precepts of the Vidyadhara (knowledge holder), because not abandoning faults is itself the path. In terms of form, there is still a difference, because after abandoning the mantra vow, one can become a Bodhisattva, or after abandoning the Bodhisattva vow, one can abide in the Shravaka Vehicle. If one thinks that other than that, one can transform consciousness into wisdom, that is impossible. Just like iron in alchemy turning into gold, once it becomes gold, it is impossible to abandon gold and revert back to iron. Furthermore, the Vajra Peak Sutra says: 'If he is a renunciate, he should abide in the three vows: the Pratimoksha vow, the Bodhicitta vow, and the Vidyadhara's own vow.' This also contradicts, because having the three requires distinguishing the three in form, but it is impossible to distinguish them in nature. For example, wearing a red garment, where red is transformed from white to yellow, and then from yellow to red, does not mean having three garments. If one has not previously taken the Pratimoksha vow, then through this empowerment, apart from having to rely on the signs and names of a renunciate to observe the precepts of the Pratimoksha vow, everything else must be protected, which means that one actually becomes a Upasaka (male lay practitioner). The Samantabhadra Tantra says: 'The Victorious Ones have said the Pratimoksha, among all the pure disciplines and trainings, the mantra yogi abandons the signs and rituals, and all the rest should be practiced.' Therefore, in short, it can be summarized into two types: the discipline of the generation stage and the discipline of the completion stage, and this can be summarized into the Mahamudra discipline, which is only possible when one can abide in one's own mind without alteration, and it is not said in the scriptures that others also have it. Fifth, explaining the vows of realization, including the characteristics of the Vajra Master, the activities of the Master, the disciple entering the mandala and recognizing the deity, and the four aspects of empowerment. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་འདི་ནས། རང་འདོད་ལྷ་མཉམ་རྣལ་འབྱོར་པ། །རབ་མཐོང་སྔགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སོན། །ཞེས་གསུམ་དུ་གསུངས། གུར་ལས་བཅོ་བརྒྱད་ དུ་བསྟན་ནོ། ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་པ་དང་། ས་ཆོག་དང་། སྟ་གོན་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཞུགས་ཀྱི་ཆོ་གའོ། །ས་ཆོག་ལ། གནས་བརྟག་པ། བསླང་བ། སྦྱང་བ། སྲུང་བ། གཟུང་བ་ལྔའོ། ། སྟ་གོན་ལ། ས་གཞི་རྡོ་རྗེར་བྱ་བ་དང་། སྟ་གོན་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རྒྱན་ཆས་སུ་ཞུགས་པ་དང་། སྲུང་བ་དང་། ལྷའི་སྐུར་ཞུགས་པ་དང་། སློབ་མས་བསྟོད་ཅིང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། 15-694 བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་། བགེགས་བསྐྲད་པའོ། །སྟ་གོན་ལ། ལྷ་དང་། བུམ་པ། སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པ་གསུམ་མོ། །སློབ་མ་སྟ་གོན་ལ། སློབ་མ་ཆོས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཆོས་ མི་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དང་། གཉིས་པ་མཚམས་མེད་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་སྟ་ གོན་ལ། ཡོལ་བའི་ཕྱིར་ཁྲུས་བྱས་མཎྜལ་འབུལ་བ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་མོས་པས་འཇུག་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པ། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བློ་ དགུག་པ། ཉན་པར་རྣ་བ་གཏད་པ། རྒྱུད་དག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལྔ་རྣམ་དག་བྱ་བ། སློབ་མ་རབ་གནས། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལྟས་བརྟག་པའི་དོན་དུ་སོ་ཤིང་། ཁ་བཀྲུ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོར་ཆུ། རྨི་ལམ་གྱི་ལྟས་བརྟག་པའི་དོན་དུ་ཀུ་ཤ་སྦྱིན་པ། བར་ཆད་སྲུང་བའི་དོན་དུ་སྲུང་སྐུད་གདགས་པ། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བཤད་པའོ། །བཞི་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞག་གི་ཆོ་ག་ལ། ཐིག་ དང་ཚོན་གྱི་ཆོ་ག །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པ། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པ། སློབ་དཔོན་བདག་འཇུག་བཞི་ལས། གསུམ་པ་ལ། རང་འདོད་ལྷ་ཡི་གཟུགས་ཀྱི་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷར་སྒྲུབ་པ་དང་། 15-695 དཀྱིལ་འཁོར་ལྷག་པའི་ལྷར་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་རང་གི་རིག་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསྒྲུབ། ཐིག་ལེ་དེ་གཏོར་བས་སམ་བདུད་རྩི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཏོར་ཞིང་སྔགས་ ཙམ་ལས་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་བརྟེན་པ་ལྷ་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད། སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སོགས་བྱ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབབ་པ། གཉིས་པ་ལ། བདག་བསྐྱེད་དང་། ཧེ་རུ་ཀའི་དཀྱིལ་ འཁོར་ལ་མངལ་འབྱིན་དང་། བདག་མེད་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བཞི་པ་སློབ་དཔོན་བདག་འཇུག་ལ། སྔོན་དུ་གཏོར་མ་གཏང་ བ། བདག་འཇུག་དངོས། སློབ་མ་འཇུག་པའི་དོན་དུ
Chinese
首先，此续部中，将‘随己意之本尊瑜伽士’、‘极见咒语之彼岸’，如是宣说了三种。出自《古尔经》中，则开示了十八种。 阿阇黎（梵文：Ācārya，上师）的事业有四种：近修、地基仪轨、准备、入坛仪轨。 地基仪轨有五种：观察地基、扬起、净化、守护、执持。 准备有：使地基成为金刚和实际的准备。首先，金刚阿阇黎着装打扮，进行守护，融入本尊之身，弟子赞颂祈请， 驱使鬼神，驱逐鬼神。准备有三种：本尊、宝瓶、弟子特别安住。弟子准备有：依具法弟子和不具法弟子两种。第一种是依十善等，第二种是依五无间罪等。如是对待弟子的灌顶准备是： 为了遮蔽而沐浴，献曼扎，以信乐密咒之法而进入，为了不共发心之义而祈请，阿阇黎以咒语之乘引导其心，倾听而专注，为了使续部清净而行五种清净，使弟子成熟，为了观察成就之相而给与树枝，为了漱口而给与净水， 为了观察梦兆而给予吉祥草，为了守护障碍而系守护线，为了生起欢喜而宣说佛法。第四入坛仪轨有：线和颜色的仪轨，坛城处所的附近装饰，坛城修法，阿阇黎自入。其中第三，以‘随己意之本尊之身’等开示。坛城修成智慧本尊， 坛城修成殊胜本尊两种。第一种是加持自己的明妃，修菩提心之明点。以明点抛掷或甘露抛洒坛城，仅以咒语，刹那间生起所依之宫殿和能依之本尊。加持生处等。降下虚空坛城。第二种是，自生，于黑汝嘎（梵文：Heruka，饮血尊）坛城中进行入胎，于无我母坛城中迎请智慧萨埵（梵文：Sattva，勇识）而加持坛城等。第四阿阇黎自入是，事先布施朵玛（梵文：Torma，食子），实际的自入，为了弟子进入之义。
English
Firstly, in this tantra, 'Yogis who are in harmony with their own desired deity,' 'Those who have reached the other shore of mantras with great vision,' are taught as three aspects. In the *Ghur Tantra*, eighteen aspects are shown. The activities of the *Ācārya* (Guru) are four: approaching, ground rituals, preparation, and the ritual of entering the *maṇḍala*. The ground rituals are five: examining the ground, raising, purifying, protecting, and holding. The preparation includes: transforming the ground into a *vajra* and the actual preparation. Firstly, the *vajra Ācārya* dresses up, performs protection, merges into the deity's form, and the disciples praise and request, commands the obstructing spirits, and expels the obstructing spirits. There are three preparations: the deity, the vase, and the special abiding of the disciple. The disciple's preparation is twofold: according to the disciple who possesses the Dharma and the disciple who does not possess the Dharma. The first is based on the ten virtues, etc., and the second is based on the five heinous crimes, etc. The preparation for bestowing empowerment on such a disciple is: bathing to conceal, offering a *maṇḍala*, entering with faith in the Dharma of secret mantras, requesting for the sake of the uncommon generation of *bodhicitta*, the *Ācārya* guides the mind to the vehicle of mantras, focusing on listening, performing the five purifications to purify the tantra, maturing the disciple, giving a twig to observe the signs of accomplishment, giving water for rinsing the mouth, giving *kuśa* grass to observe dream omens, tying a protection cord to protect against obstacles, and explaining the Dharma to generate joy. The fourth ritual of entering the *maṇḍala* includes: the rituals of lines and colors, decorating the vicinity of the *maṇḍala* place, accomplishing the *maṇḍala*, and the *Ācārya*'s self-entry. Among these, the third is taught with 'The form of the deity according to one's own desire,' etc. Accomplishing the *maṇḍala* as the wisdom deity, and accomplishing the *maṇḍala* as the supreme deity are two. The first is to bless one's own *vidyā* and accomplish the *bindu* of *bodhicitta*. By throwing the *bindu* or sprinkling nectar on the *maṇḍala*, relying only on the mantra, the dependent palace and the deities are generated in an instant. Bless the birthplaces, etc. Descend the space *maṇḍala*. The second is, self-generation, performing the womb-entry in the *Heruka* *maṇḍala*, inviting the wisdom *sattva* in the Selfless Mother *maṇḍala*, and blessing the *maṇḍala*, etc. The fourth, the *Ācārya*'s self-entry, is: giving *torma* beforehand, the actual self-entry, for the sake of the disciple's entry. --------------------------------------------------------------------------------