Tibetan
ྟོས་མེད་རྫས་གྲུབ་བཟློག །བཏགས་ཡོད་ཀུན་ཉོན་ རྣམ་བྱང་གི །དམིགས་དབྱེས་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་མོ། །བཞི་ལྔ་བཅུ་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ། །བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་བྱ་ཡུལ་དྲུག །མངོན་ཤེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཅན་དུ། །ཉི་ཤུས་བཞག་འགའ་འབྲེལ་དང་འབྲས། །བཏགས་པ་ལྔས་དངོས་མིག་ཡུལ་དུ། ། 8-714 གཏན་ཡོད་རྡུགས་པས་ཐོགས་བཅས་ཏེ། །ཡུལ་དམིགས་སྒྲིབ་ཐོགས་འདིར་ཕྱི་མ། །རྒྱུ་གསུམ་རྣམ་གྲངས་གཅིག་གིས་སོ། །ཉོན་མོངས་ལྷན་འབྱུང་ཟག་བཅས་དང་། །རྩོད་འབྲུ་འགྱེད་པ་འཐབ་བཅས་དང་། །སྲིད་ལུས་ལྷག་ཆགས་ཟང་ ཟིང་བཅས། །འདོད་ཡོན་ལྔར་ཆགས་ཞེན་པ་བརྟེན། །འབྱུང་ཡུལ་ཉོན་མོངས་ཡང་དེ་རྣམས། །སྒོ་དྲུག་གིས་བཅག་ཆོས་གང་ལ། །སྐྱེ་འཇིག་གནས་འགྱུར་སྣང་འདུས་བྱས། །ཁམས་གསུམ་འདས་རྗེས་ལ་དེར་སྣང་། །སྤྲོས་པའི་གནས་ དོན་འཇིག་རྟེན་པ། །དེ་ལྟར་དགུ་མི་ཟློག་དོན་རིམ། །གཟུགས་ཅན་མིན་དང་གཏན་མེད་དང་། །ཐོགས་མེད་ཟག་མེད་འཐབ་མེད་དང་། །ཟང་ཟིང་མེད་དང་མངོན་རྟེན་དང་། །འདུས་མ་བྱས་དང་འཇིག་རྟེན་འདས། །འདས་ དང་ད་ལྟར་ཉེར་བཞི་དགུས། །བསྡུས་པ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཕྱིར་བྱུང་། །ཡོད་ཀྱང་མ་བྱུང་མི་རུང་བས། །མ་བྱུང་བ་སྟེ་དབང་ལྔས་ཡུལ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཆོས་དམིགས་འཛིན། །མིག་རྣ་ཡིད་གསུམ་མ་ཕྲད་ པར། །སྣ་ལྕེ་ལུས་ཕྲད་དེ་གསུམ་མཉམ། །མིག་རྣས་ཆུང་མཉམ་ཆ་གསུམ་དང་། །དབང་ཤེས་ད་ལྟ་རང་མཚན་ཉིད། །ཡིད་ཤེས་དུས་གསུམ་གཉིས་ཀ་འཛིན། །ཤེས་གང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་སྐྱེས་ལ། །ཡུལ་འཛིན་ཞེས་བཏགས་ ཡིད་ཤེས་ཀྱི། །གཟུང་བྱ་མིག་སོགས་སེམས་བྱུང་གསལ། །ཡུལ་རྣམས་ཡང་ངོ་བསྟན་ལས་ཕྱིར། །ཕྱོགས་རྣམས་འདོད་སྲིད་འབྲེལ་འབྱུང་བས། །ཕྱིར་ལྟས་མཉམ་བཞག་ས་ནང་ལྟས། །ངོ་བོ་མཚུངས་ལྡན་ཀུན་བསླང་བས། །ཉོན་མོངས་ཅན་གཞན་ཉོན་མོངས་མིན། ། 8-715 བྱུང་ལ་འགགས་འདས་དགུ་ཡིས་ཀྱང་། །རྒྱུ་ཡོད་མ་བྱུང་མ་འོངས་པ། །བརྒྱད་ཀྱི་བྱུང་ལ་མ་འགགས་པ། །ད་ལྟ་བདུན་གྱིས་དེར་བཞག་གོ །དེ་གསུམ་གཏམ་གཞི་གཏམ་ནི་ངག །ཐུན་མོང་སྣང་ཡུལ་སྒྲས་ བརྗོད་བྱ། །ཐ་སྙད་བརྒྱད་གནས་དེའི་གཞིའོ། ། སྐྱོན་མེད་གནས་དང་གཉེན་པོ་དང་། །ཡོན་ཏན་རྗེས་མཐུན་དོན་གྱི་དགེ །ངོ་བོས་ཕྱེ་ལྔ་གཞན་སྒོས་བརྒྱད། །དུ་མ་བསྐྱེད་དང་ཉེས་སྤྱོད་ནི། །ཀུན་ནས་སློང་དོན་ མི་དགེ་བ། །བཅུ་གཉིས་འབྲས་མི་འབྱིན་གཉེན་མིན། །ཀུན་སློང་མི་བྱེད་གཉིས་སུ་བརྡའ། །སྤྲད་དུ་མེད་པས་ལུང་མ་བསྟན། །བཅུ་བཞི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་ཅན། །དེའི་གསུམ་འདོད་ལྡན་འདོད་པའི་བྲལ། །གཟུགས་མིན་ དགེ་དང་ལུང་མ་བསྟན། །གཟུགས་ལྡན་གཟུགས་ལས་ཆགས་བྲལ་ཞིང་། །གཟུགས་མེད་ཀྱིས་མིན་དེའི་གཉིས་ནི། །གཟུགས་མེད་ལྡན་ཡིད་ཆགས་བྲལ་ལྔ། །བཅུ་ཡང་ཐར་ཆ་ནས་ཐར་བརྩོན། །དགེ་བ་ཐ
Chinese
无依成实之反驳，系缚皆为烦恼性， 所缘差别世俗胜义谛，四、五、十三之所知。 八识之境为六，现识之作用于有色， 二十种安立关联与结果，五种假立为真实眼境。 常有粗重故有障碍，境、所缘、遮障，此为后者。 三因之异名以一表示，烦恼俱生有漏与， 诤端、散布、斗争与，有身、余贪、杂染。 于五欲生贪执，生处烦恼亦复如是。 以六门断除何法，生、灭、住、异为有为法。 三界超越后于彼显现，戏论之处， 义为世间法，如是九种不颠倒之义次第。 非有色与常无，无碍无漏无诤与， 无杂染与现观所依，无为与超世间。 过去与现在二十四，以九种摄持， 由因所生故生起，虽有而不生不应理。 故不生者，五根之境，心与心所法之所缘。 眼、耳、意三者未相遇，鼻、舌、身相遇，彼三相同。 眼、耳小大相同具三部分，根识现在自相。 意识三时二者皆执持，何识于境之相生起， 于境执持名为了别识，所取眼等心所明。 诸境亦为表示自性故，诸方欲有相关联故。 外观等持地内观，自性相应皆发起。 烦恼者，非烦恼者。 生已灭尽过去亦以九种，有因未生未来。 八种生已未灭者，现在以七种安立。 彼三为言说之基，言说即语言，共同显现之境以声音表达。 名言八种安住于彼基，无过失之住处与对治及， 功德随顺义之善，自性差别五种，他性差别八种。 生起众多与恶行即，发起一切不善。 十二不生果非对治，不作发起二者表示。 不可言说故无记，十四种系缚一切。 彼之三种欲界具欲，无欲界离欲。 无色界善与无记，有色界离贪于色。 无色界非彼之二者，无色界具意离贪五种。 十种亦从解脱分至解脱，善根
English
Refutation of independent substantiality, all bonds are of the nature of affliction, Object distinction, conventional and ultimate truth, the knowable of four, five, and thirteen. The object of the eight consciousnesses is six, the function of manifest consciousness is in the corporeal, Twenty establishments of relation and result, five imputations as the true object of the eye. Being permanent and coarse, it has obstruction, object, focus, obscuration, this is the latter. Synonyms of the three causes are expressed by one, afflictions, co-emergent, contaminated, and, Grounds of dispute, dissemination, strife, and, embodied existence, remaining attachment, defilement. Attachment arises to the five objects of desire, the place of arising, afflictions are also like that. With what dharma is cut off by the six doors, arising, ceasing, abiding, changing are conditioned phenomena. Appearing there after transcending the three realms, the place of elaboration, Meaning worldly phenomena, thus the order of nine kinds of non-inverted meanings. Non-corporeal and permanently non-existent, unobstructed, uncontaminated, without strife, and, Without defilement and the basis of manifest reliance, unconditioned and transcendent of the world. Past and present, twenty-four, gathered by nine, Arising because it arises from a cause, it is not reasonable that it exists but does not arise. Therefore, that which does not arise, the object of the five faculties, the object of mind and mental factors. Eye, ear, and mind, the three do not meet, nose, tongue, and body meet, those three are the same. Eye and ear are the same size, having three parts, sensory consciousness is present, self-characterized. Mind consciousness holds both three times, whatever consciousness arises from the aspect of the object, Grasping the object is named distinguishing consciousness, the grasped eye, etc., mental factors are clear. The objects are also for showing their own nature, the directions are related to desire and existence. External view, meditative equipoise, internal view of the ground, nature, corresponding, all arising. Afflicted, non-afflicted. Having arisen, ceased, the past also with nine, having a cause, not arisen, the future. Eight having arisen, not ceased, the present is established there with seven. Those three are the basis of speech, speech is language, the object of common appearance is expressed by sound. Eight terms abide in that basis, faultless abode and antidote, and, Qualities in accordance with the meaning of virtue, the nature distinguishes five, the other distinguishes eight. Generating many and misconduct, that is, arousing all non-virtue. Twelve do not produce results, not an antidote, not acting as an arousal, the two are indicated. Unspeakable, therefore unstated, fourteen are all bonds. Of those three, the desire realm has desire, the formless realm is without desire. The formless realm is virtuous and unstated, the form realm is free from attachment to form. The formless realm is not those two, the formless realm has mind, free from attachment, five. Ten also strive for liberation from the part of liberation, virtuous root. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མས་ཅད་སློབ་པའི་ཆོས། ། བསླབ་གསུམ་སློབ་ཕྱིར་སློབ་པ་གསུམ། །བསླབ་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དགེ་བ། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་མི་སློབ་ཆོས། །བསླབ་བྱ་མེད་པས་མི་སློབ་གསུམ། །བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་མི་དགེ་དང་། །མ་བསྟན་འདུས་མ་བྱས་ གཉིས་མིན། །མཐོང་ལམ་སྤང་བྱར་བསྟན་མཐོང་སྤངས། །མཐོང་སྤངས་མ་རྟོགས་ཟག་བཅས་རྣམས། །སྒོམ་སྤངས་ཟག་མེད་གཉིས་སུ་མིན། །རྟེན་འབྲེལ་མཚན་ཉིད་ཡན་ལག་དབྱེ། །མདོར་བསྡུས་རྐྱེན་དང་ལས་རྣམ་གཞག །ཉོན་མོངས་བསྡུ་དང་དོན་ཟབ་དབྱེ། ། 8-716 ལུགས་མཐུན་མི་མཐུན་རིམ་པ་བཞིན། །གཡོ་མེད་མི་རྟག་ནུས་པའི་རྐྱེན། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གསུམ་འཕེན་པ། །བཞི་ནི་འཕངས་པ་གསུམ་འགྲུབ་བྱེད། །གཉིས་གྲུབ་བག་ཆགས་ཤུགས་ཡིད་བྱེད། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་བྱ་ བ་རྐྱེན། །སྲེད་ལེན་ཉོན་མོངས་འདུ་བྱེད་དང་། །རྣམ་ཤེས་སྲིད་ལས་ལྷག་རྣམས་ཚེའི། །བཅུ་གཅིག་ལྔས་བརྒྱད་ཀུན་བྱང་གིའོ། །འདི་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་ཕྱིར་རྐྱེན་ཏེ། །རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག་དམིགས་པ། །བདག་པོ་འབྲས་ བུ་སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་སྨིན་འདུ་བྱེད་བྱུང་། །ཐར་ཆས་བསྡུས་པའི་དགེའི་བག་ཆགས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་མ་ཕྱེ་བར། །རབ་དབྱེ་བཅུ་དགུ་གྲོགས་ལ་སོགས། །ལྷན་ཅིག་མཚུངས་ལྡན་སྐལ་མཉམ་དང་། །ཀུན་ འགྲོ་རྣམ་སྨིན་རིམ་པས་ཡིན། །མཚུངས་ལྡན་རང་འགགས་པར་མེད་པར། །གཞན་སྐྱེད་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན། །ཤེས་པའི་དམིགས་བྱར་གྱུར་དམིགས་རྐྱེན། །ཡུལ་ཡོངས་ཆད་སོགས་བཅུ་གཉིས་དང་། །མེད་པའི་དམིགས་སོགས་ཉི་ཤུ་ དགུ། །འབྲས་ལ་དབང་བྱེད་བདག་རྐྱེན་དགུ །རྣམ་ཤེས་མ་བྲལ་དེ་འདྲའི་དབང་། །ཡུལ་ལ་རྒྱུན་འབྱུང་རྟེན་པ་མཚུངས། །རྣམ་ཤེས་བྲལ་དབང་རང་འདྲའི་རྒྱུན། །འབྱུང་བ་རྟེན་བཅས་དེ་མཚུངས་ཡིན། །འདུས་ཤིང་དབང་བསྒྱུར་ ཟིན་པ་དང་། །ལྷག་པར་དབང་བྱེད་ཕྱིར་དབང་པོ། །ཉོན་མོངས་བཅུ་བཞི་རྣམ་བྱང་བརྒྱད། །དང་པོ་དྲུག་ཡུལ་གཉིས་རིག་སྲོག །རིས་མཐུན་ཚོར་བའི་ལྔས་ཉེར་སྤྱོད། །དད་སོགས་ལྔས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི། །སྦྱོར་ནས་མཐོང་ལམ་བཅོ་ལྔའི་བར། ། 8-717 ཀུན་ཤེས་བྱེད་དང་བཅུ་དྲུག་བརྟེན། །སློབ་ལམ་ཀུན་ལ་ཀུན་ཤེས་དང་། །མི་སློབ་ལམ་ལ་ཀུན་ཤེས་ལྡན། །དེ་གསུམ་འདིར་བསྟན་འདས་ས་ལའོ། །སེམས་རྟེན་བྱེ་བྲག་འབྱེད་གནས་དང་། །ཀུན་ཉོན་ཚོགས་དང་རྣམ་ བྱང་བྱེད། །ཡང་ན་འཇུག་རྟེན་སྐྱེ་གནས་དང་། །ཉེར་སྤྱོད་ལྡོག་པའང་རྣམ་པའི་དབྱེ། །གཏོང་ཐོབ་ལྡན་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་བྱ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་སྡུག །འགྱུར་བའི་དབང་བྱུང་ཡིད་མི་བདེ། །ཉེར་ལེན་ལྡན་ པ་འདུ་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་འབྲས་མ་བསྟན་མི་འདྲར་སྨིན། །རྣམ་སྨིན་དངོས་བཏགས་གསུམ་ཡང་སྟེ། །འཇུ་བས་ཁམ་ཟས་འདོད་ན་དེ། །སྐྱེ་མཆེད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉི
Chinese
一切所学之法。 为学三学而学，学有三种。 三学圆满之功德，有漏无漏无学法。 因无所学而有无学三者。 福德分顺不善，非未显现之俱生及非作。 见道所断为显现见断，未证见断皆为有漏。 修断非有漏无漏二者，缘起之体性、支分有别。 简言之，为缘与业之安立，烦恼之摄与义深之别。 顺逆次第而行，无动摇、无常、有能之缘。 十二支分，三能引生，四为所引生，三能成办。 二者为已成办，习气力及作意。 俱生为作用之缘，爱取为烦恼之行。 识有为生，余者为命，十一由五者而为八之因。 此为缘起生起之缘，因与彼无间缘、所缘缘。 增上缘、果及生因，阿赖耶之异熟为行所生。 解脱分所摄之善习气，本体自性未作区分。 差别有十九，如友等，俱生、相应、等分。 遍行、异熟次第而生，相应无有自性之阻碍。 能生他者为彼无间缘，成为识之所缘为所缘缘。 境总、断等有十二，无有之所缘等有二十九。 于果有自在为增上缘有九，识不离彼有如是之自在。 于境相续生起，所依相同，识离自在，自类相续。 生起所依具足，彼亦相同，聚集且自在已成办。 尤为自在故为根，烦恼十四，净分八。 初六为境，二为识命，同类受之五者为近取。 信等五者为世间之，从加行至见道十五之间。 一切知为作者，十六为所依，学道一切皆为一切知。 无学道具有一切知，此三者于此处所说之过去地。 心所依之差别，为异处与一切烦恼之集合及净分。 或为入所依、生处，及近取还灭亦为种类之别。 以舍、得、具足之方式而知，唯以自之体性而苦。 变异之自在所生，意不适悦，近取具有为行。 未说因果，异熟不同，异熟有实、假、三者。 以执取故，抟食若欲则为彼，三处为自体。 （藏文：ས་བོན་，梵文天城体：बीज，梵文罗马拟音：bīja，汉语字面意思：种子） （藏文：སྔགས་，梵文天城体：मन्त्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：咒语）
English
All that is learned. Learning for the sake of learning the three trainings, there are three trainings. The merit of perfecting the three trainings, defiled and undefiled, is the Dharma of no more learning. Because there is nothing to learn, there are three that are no more learning. Meritorious part is in accordance with non-virtue, not unmanifest co-emergent and non-created. What is abandoned on the path of seeing is the manifested abandonment of seeing, all that is not realized of the abandonment of seeing is defiled. Abandonment of cultivation is neither defiled nor undefiled, the nature of dependent origination and its branches are different. In short, it is the establishment of conditions and actions, the collection of afflictions and the distinction of profound meanings. Following the order of conformity and nonconformity, the conditions are unwavering, impermanent, and capable. The twelve branches, three that induce, four that are induced, and three that accomplish. The two are accomplished, habitual force and attention. Co-emergence is the condition of action, craving and grasping are the actions of afflictions. Consciousness is existence, the rest is life, eleven are the cause of eight by the five. This is the condition for the arising of dependent origination, the cause and its immediate condition, the objective condition. The dominant condition, the fruit and the cause of production, the maturation of the alaya is produced by action. The habitual tendencies of virtue collected by the liberation part, the essence of the self is not distinguished. There are nineteen distinctions, such as friends, co-emergent, corresponding, and equal parts. Pervasive, maturation arises in order, corresponding without the obstruction of self-nature. That which can produce others is the immediately preceding condition, becoming the object of knowledge is the objective condition. The total of objects, cessation, etc., is twelve, the object of non-existence, etc., is twenty-nine. Having dominion over the fruit is the dominant condition, there are nine, consciousness is inseparable from such dominion. Continuously arising in the object, the basis is the same, consciousness is separated from dominion, the continuity of its own kind. Arising with a basis, it is the same, gathering and dominion are accomplished. Especially having dominion is the faculty, fourteen afflictions, eight pure divisions. The first six are objects, two are consciousness and life, the five of similar feeling are for near attainment. The five of faith, etc., are of the world, from application to the fifteenth of the path of seeing. All-knowing is the agent, sixteen are the basis, all paths of learning are all-knowing. The path of no more learning possesses all-knowing, these three are spoken of here in the past ground. The difference of the mind's basis is the different place and the collection of all afflictions and the pure division. Or it is the difference of the entering basis, the place of birth, and the near attainment of cessation as well. It is known by the manner of giving up, obtaining, and possessing, suffering only by its own nature. The freedom arising from change, the mind is not comfortable, near attainment possesses action. The cause and effect are not stated, maturation is different, maturation has reality, falsehood, and three. Because of grasping, if one desires solid food, then it is that, the three places are the self. --------------------------------------------------------------------------------